Ata rrinë të strukur ...
Ata rrinë të strukur qosheve të errëta, lëngimtarë humbanë, presin jetë të dytë. Marrja, rimarrja me k'të soj dëshpërakësh, si të kthesh ujin e kënetës, përmbys. Qënie n’agoni, sekt kiç, në të perënduar, s’dinë gjë tjetër, veç ankimit, zhgan. Diçka që më sjell në mend vibrimet e ankthit, diçka që të kujton ekspresionistët gjermanë. Zhgënjyer me kohën, me veten dhe hijet, ide kokolepsur, të pamundur intelektual. Përsëritshmëri vrastare, nostalgji absurde, gjysmë - ngashërimi, qan dalë e ngadalë. Ata rrinë të strukur në qoshe të errëta, shpurë me zell të çuditshëm brejtës. Nihilistë, narcistë që helmojnë dhe gurin, dështakë të përjetshëm. Odise Kote*****
"Μένουν κουρνιασμένοι…"
Οδυσσέας Κότε
Μένουν κουρνιασμένοι
σε σκοτεινές γωνιές,
χαμένοι, μαραμένοι, προσμένουν άλλες ζωές.
Να τους αναστήσεις;
Μάταιος κόπος, συμφορά,
σαν να γυρίζεις
βάλτου το νερό ανάποδα ξανά.
Πλάσματα σε αγωνία,
σέχτα κιτς, σε δύση,
δεν ξέρουν άλλο απ’ το παράπονο, τη θλίψη.
Κάτι απ’ τις δονήσεις
του άγχους αναδύεται,
κάτι που Γερμανούς εξπρεσιονιστές θυμίζει.
Απογοητευμένοι απ’ τον χρόνο, απ’ τον εαυτό, τις σκιές,
ιδέες μπερδεμένες, διανοούμενοι χωρίς πνοές.
Φονική επανάληψη,
παράλογη νοσταλγία,
μισός λυγμός
που κλαίει αργά, μελαγχολία.
Μένουν κουρνιασμένοι
σε σκοτεινές γωνιές,
σμάρι με ζήλο αλλόκοτο,
σαν τρωκτικά σκιές.
Μηδενιστές, ναρκισσιστές, φαρμάκι και στην πέτρα,
αιώνιοι αποτυχημένοι,
δίχως αύριο και μέρα.
Pershtati në gjuhën Greke
Migel Flor


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου