Ο θαυμαστός Ιερομόναχος Εφραίμ Χατζή πατέρας, των Λιμνών Μεραμπέλλου, Κρήτης (+1909)
Οι Άγιοι ήταν άνθρωποι όπως εμείς. Πολλοί από αυτούς είχαν γεννηθεί από ειδωλολάτρες γονείς, κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, και αρκετοί από αυτούς καρατομήθηκαν από τους γονείς τους. Οι Άγιοι άνδρες και γυναίκες διάλεξαν τον δρόμο του Χριστού. Τον στενό και όχι τον ευρύχωρο της καλοπέρασης. Λαϊκοί ή κληρικοί πρόσφεραν τον εαυτό τους στον Χριστό. Ο δρόμος του γάμου και η οδός του μοναχισμού μπορούν να οδηγήσουν τον πιστό στην αγιότητα.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, γράφει τα εξής: «Και ας μην ειπή τινας από τους κοσμικούς ότι, αυτά εγράφθησαν δια τους καλογήρους, και όχι δια τους λαϊκούς…Όσα χρεωστεί να φυλάξει ο μοναχός δια να σωθή, αυτά έχει χρέος να τα φυλάξη και ο λαϊκός… Χρέος έχει ο μοναχός να φυλάξη όλας τας εντολάς του Χριστού, το ίδιον χρέος έχει και ο κοσμικός…» (Προοίμιο του συγγράμματος του «ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΤΑ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΑ» στο π. Γεωργίου Μαρνέλλου. Η οσιακή…ζωή του ηγιασμένου Γέροντα Εφραίμ των Λιμνών Μεραμπέλλου…Άγιος Νικόλαος Κρήτης 2024, σ. 48-49).
Άγιοι εντάσσονται στο εορτολόγιο της Αγίας μας Εκκλησίας από την επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, εν προκειμένω από το σεπτό μας Οικουμενικό Πατριαρχείο, εκείνοι από τους βαπτισμένους πιστούς που έζησαν βίο θεάρεστο με νηστεία, προσευχή, δοξολογία αδιάκοπη του Αγίου Τριαδικού Θεού και με καρδιά καθαρή χωρίς δόλο και σκοπιμότητες. Εκείνοι που ακτινοβολούν την χάρη του Αγίου Πνεύματος και είναι έμπλεοι αρετών. Αν ο Θεός τους δωρίσει το χάρισμα της θαυματουργίας, το προορατικό, το προφητικό ή οποιοδήποτε άλλο ενισχύεται ο λόγος να αγιοκαταταχθούν. Άλλοι λόγοι που συντείνουν στην αγιοκατάταξη είναι η μυροβλυσία των λειψάνων, το θαυμαστό τέλος κλπ. Είναι λάθος να χρησιμοποιείται ο όρος αγιοποίηση, γιατί δεν ανακηρύσσομε εμείς τους Αγίους. Η Εκκλησία απλά επιβεβαιώνει ότι κάποιος είναι Άγιος στη συνείδηση του πληρώματός της και εν τοις πράγμασι, εντάσσοντας τον στα αγιολόγια της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Πολλούς αγίους έχει αναδείξει η Αγία μας Εκκλησία και θα συνεχίσει να αναδεικνύει μέχρι την συντέλεια των αιώνων. Πολλοί είναι άγνωστοι στο πλήρωμα της Εκκλησίας‧ τους λόγους τους γνωρίζει μόνο ο Θεός. Κάποιες φορές Ο ΘΕΟΣ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ΣΕ ΕΜΑΣ ΑΓΙΟΥΣ την κατάλληλη στιγμή για να στηρίξει την πίστη του λαού του και να φανερώσει την δύναμη, την χάρη και τη δόξα του Θεού.
«Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού» (Ψαλμ.67,36). «Τοις Αγίοις τοις εν τη γη αυτού εθαυμάστωσεν ο Κύριος» ( Ψαλμ. 15,15)! Ο Θεός θαυματουργεί δια των Αγίων Του!
Το έργο των Αγίων μετά την κοίμησή τους είναι να μεσιτεύουν ενώπιον του θρόνου του Θεού για τη σωτηρία και τη διαφύλαξή μας από παντός κακού.
«Ο υπέρτατος Κριτής» απονέμει στους δικαίους μετά θάνατο «απαρχήν τινα της δόξης αυτών εν τω Ουρανώ…απονέμει αυτοίς μίαν δόξαν και εν τη επί της γης συγχρόνως στρατευομένη Εκκλησία. Αύτη η δόξα εκδηλούται εν τούτω ότι η επίγειος Εκκλησία σέβεται τους δικαίους ως αγίους και φίλους του Θεού. Επικαλείται αυτούς εν ταις προσευχαίς…τιμά επίσης τα αυτών λείψανα και παν ό,τι ανήκεν αυτοίς, ως και τας εικόνας αυτών. Η Εκκλησία τιμά τους αγίους…ως πιστούς δούλους, ως αγίους και φίλους του Θεού. Αύτη εκθειάζει τους αγώνας και τα έργα τα τετελεσθέντα υπ΄ αυτών προς δόξαν Θεού τη ενεργεία της χάριτος αυτού, εις τρόπον ώστε άπασα η τιμή ήν αυτοίς έδωκεν η Εκκλησία, να αναφέρηται προς την Υψίστην Μεγαλειότητα την επιβλέψασαν μετ΄ ευχαριστήσεως επί τον επί γης βίον αυτών» (Αγίου Νεκταρίου, Περί των Αγίων του Θεού, Αθήναι 1986, σ. 5).
Το παρόν κείμενο έχει ως αφορμή τα βιβλία του τέως Σχολάρχου και Καθηγητή της Π.Α.Ε.Α.Η. Κρήτης πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Εμμ. Μαρνέλλου περί του ευλογημένου, προορατικού και θαυματουργού Γέροντος Ιερομονάχου Εφραίμ Χατζηπατέρα, ο οποίος έζησε στους Αγίους Τόπους, για τρία ή τέσσερα χρόνια, ως ιεροδιάκονος περί το 1860-1862; και αργότερα ως Ιερομόναχος και εφημέριος του Ι. Ναού της Ευαγγελίστριας των Λιμνών (κατά τα έτη 1871,1896). Οι Άγιοι Τόποι, γράφει ο π. Γεώργιος Μαρνέλλος «σημάδεψαν βαθιά μέσα του την φιλόκαλο καρδία του, του φιλοτέχνησαν τα μυστικά σκαλοπάτια της ψυχής του και αναζωπύρωσαν την πίστη του. Με βάση τις συνεντεύξεις με συγγενείς του μακαριστού Χατζή Δημήτρη Μαστοράκη των Λιμνών «από τότε και στο εξής, ο θαυμαστός Γέροντας Εφραίμ, έδειξε δείγματα προόρασης, Αγιότητας και θαυματουργίας» (Ο Θαυμαστός Γέροντας των Λιμνών Εφραίμ Ιερομόναχος…, Άγιος Νικόλαος Κρήτης 2023, σ. 68).
Θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω την αγία μορφή του και την οσιακή ή οσιότροπη ζωή του. Ο διακριτικός και φωτισμένος Γέροντας Εφραίμ κατάγεται από τις Λίμνες Μεραμπέλλου Κρήτης Γεννήθηκε στις Λίμνες το 1828 και κοιμήθηκε το 1909.Το κοσμικό όνομά του ήταν Ευθύμιος Δημητρακόπουλος ή Δημητρόπουλος. Η προσωνυμία Χατζή Πατέρας (Χατζή =προσκυνητής) οφείλεται στην προσκυνηματική επίσκεψη και μακρά διαμονή του Του στα Ιεροσόλυμα και συγκεκριμένα στον «βαπτισμό» του στον Ιορδάνη, το 1860. Όπως μαρτυρεί ο ίδιος ο «Αγιασμένος» Ιερομόναχος Εφραίμ σε ιδιόγραφο του που ανακάλυψε ο π. Γεώργιος, Μαρνέλλος κατά την έρευνα του στην βιβλιοθήκη συγγενικού προσώπου του Αγίου στην πόλη του Αγίου Νικολάου τον Αύγουστο του 2022, οφείλεται στο γεγονός ότι ο Εφραίμ βαπτίσθηκε στα νερά του Ιορδάνη, κατά το 1860, όντας ιεροδιάκονος και έγινε «Χατζής», δηλαδή προσκυνητής των Αγίων Τόπων.
Στο πλήρωμα της Εκκλησίας της Κρήτης στέρεα είναι η πίστη ότι ο Ιερομόναχος Εφραίμ Χατζή Πατέρας είναι άγιος. Το «Πατέρας» αντί της γνωστής στα χωριά μας, προσφώνησης του ιερέως και πνευματικού πατρός, «Καλημέρα παπά…», εκφράζει την έκδηλη παρουσία του Αγίου Πνεύματος στα βάθη της ιερατικής ψυχής του Αγιασμένου Γέροντα Εφραίμ, το οποίο εξακτινώνονταν στο πρόσωπο του και στη δύναμη του λόγου του. Ο Θεός, όπως γράφει ο π. Γεώργιος Μαρνέλλος, στο βιβλιαράκι που εξέδωσε το 1999, «ΛΟΓΟΣ ΕΝ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΜΟΥ», λαλεί από της ενσαρκώσεως του Υιού και Λόγου Του, και δια των εν τη Εκκλησία γενομένων υπηρετών του λόγου και οι Υπηρέτες του λόγου καθοδηγούνται και ενισχύονται στην ιερουργία του κηρύγματος από το Άγιο Πνεύμα που το οποίο ενοικεί στην Εκκλησία. Ο Όσιος Εφραίμ, ΧΑΤΖΗΠΑΤΕΡΑΣ είχε την εσωτερική πληροφορία ότι το εκλαϊκευμένο και πειστικό θεολογικό του κήρυγμα εμποτισμένο από τα δάκρυα μετάνοιας και τα ιερά βιώματα των ασκητών της ερήμου δεν είναι προσωπική του υπόθεση αλλά φυσική συνέπεια της σταυρικής θυσίας του Χριστού. Επίσης, ότι για να αποκτήσει κάποιος την παρρησία του κηρύγματος θα πρέπει ο κληρικός, ειδικά ο Πνευματικός Πατέρας να βρίσκεται σε τέτοια ψυχική κατάσταση, ώστε να φαίνεται και στο πρόσωπο του το φως του Αγίου Πνεύματος και σε κάθε του κίνηση, σε κάθε του «διαβαστικό» για την ανάρρωση των ποικιλοτρόπως πασχόντων, μπροστά στην εικόνα του Χριστού και της Παναγίας ότι είναι βέβαιος περί της συμμετοχής του στις άκτιστες ενέργειες του Θεού και βλέπει τον Ιησούν Χριστόν «αεί συνόντα», πάντοτε παρόντα στην μυστηριακή και λειτουργική ζωή της Εκκλησίας (π. Γεωργίου Μαρνέλλου, όπ.π., σ. 7-8).
Η προσφώνηση και η εκζήτηση της ευλογίας, εκ μέρους των πιστών, «ΕΥΛΟΓΕΙΤΕ, ΧΑΤΖΗ ΠΑΤΕΡΑ» εκφράζει και τον μεγάλο σεβασμό των συγχωριανών του, των Μεραμπελλιωτών και όλων εκείνων των Κρητών που τον γνώρισαν και δέχτηκαν τις συμβουλές και διδαχές του, τις πατρικές του ευλογίες ή την θαυματουργική του δύναμη και τα χαρίσματα που είχε ως πνευματικός Πατήρ της Εκκλησίας και Θεραπευτής των ποικιλοτρόπως πασχόντων.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο θαυμαστός Γέροντας Εφραίμ ήταν αληθινός πατριώτης και πολέμησε εναντίον των Τούρκων κατά τις κρητικές επαναστάσεις κοντά στον οπλαρχηγό παπά Γιώργη Γιαμαλάκη (1820-1889) από το Κάτω Χωριό της Ιεράπετρας, διαμένοντας στο κρησφύγετό του με άλλους επαναστάτες από την ανατολική Κρήτη, στη θέση «ΘΡΥΠΤΗ» της επαρχίας Ιεράπετρας κατά τα έτη 1867-1869, για την ελευθερία της Κρήτης και την ένωσή της με την Ελλάδα.
Όπως αναφέρει στον υπότιτλο του ιστορικού του συγγράμματος ο π. Γεώργιος Μαρνέλλος «Ο θαυμαστός Γέροντας Εφραίμ του Μεραμπέλλου…» είναι ο «Άγιος Μοναχός που στήριξε τον απελευθερωτικό αγώνα με ηρωισμό και αυτοθυσία». Ο βίος του πολυσέβαστου Γέροντα Εφραίμ, υπήρξε άμεμπτος, Χριστιανικός, ευάρεστος στο Θεό.
Το 1867 στη μάχη με τους Τούρκους στο χωριό Ζένια, του Πάνω Μεραμπέλλου «κινδύνεψε και ο Ευθύμιος (Εφραίμ ) Δημητρακόπουλος να συλληφθεί αιχμάλωτος. Σύννεφο, (με την χάρη της Παναγίας), σκέπασε της γης στο μέρος που περνούσε…Τους χάσανε οι Τουρκαλάδες» γράφει ο λογοτέχνης Γιωργής Κυριάκου Κοκολάκης (Ο Χατζή Πατέρας, Αθήνα1986).
Ο Ιερομόναχος Εφραίμ στα δύσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας έκτισε, ανακαίνισε και επανοικοδόμησε πολλές εκκλησίες. Αναφέρω χαρακτηριστικά, εκτός από τον Ι. Ναό της Ευαγγελίστριας, τον οποίο έκτισαν οι ευσεβείς γονείς του Μιχάλης και Μαρία, τον ιστορικό ναό του Αγίου Παντελεήμονα στο χωριό Χουμεριάκο Μεραμπέλλου. Στην πόλη του Άγιο Νικολάου Λασιθίου τον ιερό ναό των Αγίων Πάντων στην ομώνυμη νησίδα και τον ι. ναό του Τιμίου Προδρόμου (Α΄ Νεκροταφείο της πόλεως) και του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στα Μέσα Λακώνια, συνοικισμό Σχίσμα, όπου σώζεται και μια δίχωρη σπηλιά, στην οποία περί τα έτη 1899-1903 αυτός ασκήτεψε.
Μερικά από τα θαυμαστά του Γέροντα Εφραίμ
1 θεραπεία του Ταξιάρχη Κανδυλάκη…παράλυτου παιδιού από το Ψυχρό .
Στο Ψυχρό Οροπεδίου Λασιθίου σε μια φτωχή οικογένεια γεννήθηκε ένα αγόρι, το οποίο έλαβε κατά την βάπτισή του το όνομα Ταξιάρχης. Το παιδί μεγάλωνε, αλλά όταν έφθασε σε ηλικία να περπατήσει αυτό δεν έγινε, ούτε στα δυο χρόνια, ούτε και στα τέσσερα. Η μάνα παντού έτρεξε χωρίς να δοθεί λύση στο πρόβλημα. Από κάποιο κοντοχωριανό πληροφορήθηκε για την θεραπεία ασθενούς μέλους της οικογενείας του από την Χατζή Πατέρα αποφάσισε να πάει με το παιδί της να βρει τον ξακουστό Άγιο Γέροντα Εφραίμ. Όταν ζήτησε από τον σύζυγο το γαϊδουράκι για την μετάβαση αυτός αρνήθηκε εξ αιτίας των γεωργικών εργασιών. Ο χειμώνας δεν προσφέρονταν για το ταξίδι. Το επόμενο καλοκαίρι ο σύζυγος αρνήθηκε πάλι και βλασφήμησε. Η μάνα δεν χάνει χρόνο. Με το παιδί στους ώμους ξεκινά το μακρινό ταξίδι με τα πόδια. Σταματούσαν για λίγη ξεκούραση και για να φάνε λίγο ψωμί. Με το εξάχρονο παιδί στους ώμους έφθασαν με την δύση του ηλίου και ήταν σε αναζήτηση στέγης. Συνάντησαν έναν ιερέα τον χαιρέτησαν του φίλησαν το χέρι και ο ιερέας τους λέγει; «καλώς ορίσατε αλλά αλλού σας έστειλαν». Η μάνα απαντά: «Συγχωρέστε μας Γέροντα είμαστε φτωχοί και από την πολλή δουλειά στα χωράφια δεν ξέρουμε τι λέμε».
Ο Θαυμαστός Γέροντας Εφραίμ, αμέσως τους οδήγησε στο σπίτι του για να φάνε και να ξεκουραστούνε. Την άλλη ημέρα πρωί- πρωί πήγαν στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας. Ο Γέροντας Εφραίμ έβαλε το παιδί κάτω από την εικόνα της Ευαγγελίστριας, λειτούργησε, προσευχήθηκε και είπε στο παιδί να σηκωθεί να πάει στη μητέρα του. Να κάθεται όταν κουράζεται και να σηκώνεται μόνος του χωρίς να ζητά την βοήθεια της μάνας του. Το παιδί αυτό μεγάλωσε στο χωριό του, έγινε τσαγκάρης, δημιούργησε οικογένεια και δεν είχε πρόβλημα υγείας. Αυτά μαρτυρεί στην εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ ο Νίκος Καραβαλάκης, Πολιτικός Μηχανικός, συγχωριανός και γείτονας και αυτήκοος μάρτυρας από τον ίδιο τον Ταξιάρχη.
2. Θεραπεία δαιμονισμένης κοπέλας.
Ο Θαυματουργός και Άγιος Γέροντας Εφραίμ, μετέβη στην Ευαγγελίστρια των Λιμνών, στην οποία υπηρετούσε ως εφημέριος μαζί με τους γονείς και την δαιμονισμένη κοπέλα από χωριό της Ιεράπετρας, λειτούργησε και στη συνέχεια διάβασε τις σχετικές ευχές, η κοπέλα έγινε καλά και φεύγοντας από το ναό δώρισε στην Παναγία μια μεγάλη καδένα που φορούσε.
Την καδένα γνωρίζουν όλοι οι Λιμνιώτες από το πάθημα ενός επίδοξου κλέφτη, ο οποίος πριν φθάσει στην έξοδο της Εκκλησίας έμεινε ακίνητος στη μέση του ναού. Το πρωί μετά από παρακλήσεις στην Παναγία ελευθερώθηκε. Αυτός ο άνθρωπος έγινε υπόδειγμα ηθικής και δεν πείραξε κανένα.
Ο μοναχός Δαμασκηνός ο Αγιορείτης γράφει για τον Οσιότροπο Γέροντα Εφραίμ των Λιμνών, μεταξύ των άλλων το 1984. Από την έρημο του Αγίου Βασιλείου, τα εξής, σημαντικά για την ενάρετη ζωή και την αγιότητα του Οσίου Εφραίμ, Χατζηπατέρα «…εν τοις χρόνοις του Ιωσήφ Γεροντογιάννη…» (+1884) «περιβόητος εις αρετήν και αγιότητα βίου διαλάμπων Χατζή Πατέρας εις το χωρίον Λίμναις…περί του οποίου μοι διηγήθησαν πολλοί θαυμαστά και πρωτάκουστα πράγματα τα οποία παραλείπω για λόγους συντομίας και μόνον ενός την υπόμνησιν αναφέρω όπου έγινεν εις μιαν γυναίκα ήτις μετά του συζύγου μετέβησαν προς τον Όσιον . Έχει δε ούτως: Ημέραν τινα ο Χατζή Πατέρας έχοντας κτίστας κτίζοντας κελίον λέγει προς αυτούς σήμερον το βράδυ έρχεται γυναίκα με ανοικτόν το στόμα όπου ενώ εχασμάτο έμεινεν ανοικτό και δεν δύναται να κλείσει και έρχεται μετά του ανδρός της. Οι δε εθαύμασαν και ερωτώσι περίλυποι αν θα τύχει θεραπείας. Ο δε λέγε προς αυτούς και αμφιβάλλετε ότι δεν θα γίνει καλά ενόσω με πίστιν έρχεται εις την Παναγίαν; Τούτο έλεγεν διότι είχε την αγίαν εικόνα της Παναγίας εις το κελλίον του με ακοίμητον κανδύλιον και ελάμβανεν έλαιον με το βαμβάκιον και ήλειφε τους ασθενείς και εθεράπευεν αυτούς. Περί δυσμάς ηλίου ήλθεν η γυνή με ανοικτόν το στόμα θέαμα φρίκης και τρόμου εις τους ακούοντας πόσο μάλλον εις τους ιδόντας; Τότε ο Χατζή πατέρας ατενίζων τον άνδρα της γυναικός επάγει καυτήρα δριμύτατον λέγει προς αυτόν. Άθλιε και πανάθλιε οίον διέπραξες έγκλημα και οίον κακόν προεξένησας εις την ομόζυγον. σύ είσαι ο του δυστυχήματος αίτιος διότι ύβρισες την σύζυγο και έμεινε ανοικτόν το στόμα αυτής και νυν δεν δύναται να κλείσει. Ταύτα ακούσας ο ανήρ πίπτει εις τους πόδας του Οσίου και ρέει ποταμηδόν τα δάκρυα ζητεί συγχώρησιν και υπόσχεται διόρθωσιν βίου εις το εξής. Ο δε την μετάνοια αυτού αποδεχόμενος εγείρει αυτόν και παρηγορεί και νουθετεί. Είτα λαβών έλαιον με το βαμβάκιον σφραγίζει το στόμα της γυναικός και αποκαθίσταται τούτο εις την θέσιν του και απέλυσεν αυτούς εν ειρήνη. Τούτο το θαύμα μοι διηγήθη προ 60 περίπου ετών ομοχώριος του ανδρογύνου όπου εγνώρισε τον άνδρα και την γυναίκα αυτού» ( ).
3. Της ίασης των οφθαλμών της Ελένης, το γένος Σταυρακάκη, συζύγου του βαπτισιμιού του Οσίου Εφραίμ, Χατζηπατέρα, μακαριστού Γεωργίου Δημ. Μαρνέλλου (1877-1970), και πολλά άλλα.
Όσον αφορά το προορατικό χάρισμα, καταγράφονται μεταξύ άλλων οι περιπτώσεις κατά τις οποίες ο Ιερομόναχος Εφραίμ αρνήθηκε να φάει ωραία μαγειρεμένα χόρτα γιατί ήταν από ξένο χωράφι ή είχαν συλλεχθεί Κυριακή πρωί χωρίς να πάει η νοικοκυρά στην εκκλησία. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο Γέροντας θέλει να μας πει ότι και τα ασήμαντης αξίας χόρτα δεν μπορούμε να μαζεύουμε από ξένο κήπο χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη. Θεωρείται κλοπή, αφαίρεση ξένης ιδιοκτησίας. Από τα μικρά και τα ασήμαντα φθάνουμε αργά μα σταθερά, πολλές φορές, στα σημαντικά, στην αφαίρεση πραγμάτων σημαντικής αξίας. Ακόμη δεν πρέπει να παραλείπουμε τον τακτικό εκκλησιασμό, κάθε Κυριακή και να ασχολούμαστε με άλλα έργα.
Ο Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου κ. Γεράσιμος μιλώντας στον ιστορικό Ιερό Ναό της Ευαγγελιστρίας Λιμνών, (23-2-2022) συνέδεσε την μνήμη του εορτάζοντος Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστού και του πολύαθλου ιερομονάχου και ασκητή Εφραίμ που κοιμήθηκε την ίδια ημερομηνία. Κατά την ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Γέροντα, τους θερινούς μήνες του έτους 1915, στο Κοιμητήριο του Τιμίου Προδρόμου στις Λίμνες, άρρητη ευωδία (μυροβλυσία) πλημμύρισε τον τόπο και ευρύτερα τους κάμπους των Λιμνών και των Έξω Λακωνίων. Θεϊκό σημείο θα έλεγε κανείς, που φανερώνει την καθαρότητα του βίου και τα ύψη της αγιότητας του Θαυμαστού Γέροντα Εφραίμ.
Αυτά δεν είναι τα μόνα σημάδια μετά την οσιακή του κοίμηση. Ο Ιερομόναχος Εφραίμ εμφανίζεται πολλές φορές και κάνει αισθητή την παρουσία του σε ευσεβείς και θεοσεβούμενους λαϊκούς και σε ενάρετους ιερείς κατά την ώρα της Θείας Λειτουργίας. Εμφανίζεται και με τον Άγιο Νεκτάριο, με τον οποίο έχουν το εξής κοινό: Και οι δυο συκοφαντήθηκαν και διώχθηκαν εξ αιτίας φθονερών και ραδιούργων ανθρώπων.
Όλοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί, είμαστε στα χέρια του ζώντος Θεού», του «αναστάντος εκ των νεκρών» και «ανιστώντος Κυρίου». Να είμαστε λοιπόν, σε εγρήγορση και προσευχή. Να προσευχόμαστε στον Τριαδικό Θεό να μας φωτίζει στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, της απιστίας και της αδιαφορίας ακόμα και των λεγόμενων χριστιανών. Να μας παρέχει τη χάρη και το έλεος του και εμείς ας έχομε ακλόνητη πίστη, εμπιστοσύνη στον Θεό και να κάνομε ταπεινά, υπακοή στο Άγιο θέλημά Του. Οι καιροί είναι δύσκολοι και πονηροί. Η ανθρωπότητα παραπαίει. Χρειάζεται ένα ουράνιο μήνυμα. Ο Θεός, πιστεύομε και στην περίπτωση του υπό αγιοκατάταξη Οσίου Πατρός ημών Εφραίμ των Λιμνών Μεραμπέλλου, ήδη μας στέλνει από εκεί ψηλά, το ξεχωριστό αυτό ελπιδοφόρο μήνυμα. Προς όλους μας. Ας έχουμε τα μάτια και τα αυτιά της ψυχής μας ανοικτά.
ΚΑΤΕΡΙΝΗ 6 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ, ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ, ΑΡΘΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΥΣ
