«να πεις την Ιστορία μου» - Η κατοχή της Παλαιστίνης και ο διαρκής πόλεμος «αυτοάμυνας» του ΙΣΡΑΗΛ
Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026, 20:00
Café Bar Toca, Κεντρική Πλατεία Αγίας Παρασκευής
--
|
Δελτίο Τύπου
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ από τις Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη
«ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ»
�� Ένα βιβλίο για την αποδοχή, την ενσυναίσθηση και την κατάρριψη των στερεοτύπων
Συγγραφέας: Ελευθερία Χαλίλι
Το βιβλίο «Δεν φοβάμαι το διαφορετικό» της Ελευθερίας Χαλίλι, από τις Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη, έρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, αναδεικνύοντας ένα μήνυμα διαχρονικό και πιο επίκαιρο από ποτέ: ότι η αξία του ανθρώπου δεν βρίσκεται στην εμφάνισή του, αλλά στην ψυχή του. Ένα έργο που μιλά με ευαισθησία, ειλικρίνεια και δύναμη για τη διαφορετικότητα και τη συμπερίληψη, απευθυνόμενο σε παιδιά και ενήλικες, βρίσκει τη θέση που του αξίζει στο σήμερα.
Η συγγραφέας, με τρυφερότητα και αληθινή ενσυναίσθηση, αφηγείται την ιστορία ενός παιδιού που, μετά από μια αναπάντεχη αλλαγή στην εξωτερική του εικόνα, καλείται να αντιμετωπίσει την προκατάληψη, την αμηχανία, αλλά και την αγάπη των γύρω του. Μέσα από πολύχρωμες εικόνες και απλή, καθαρή γλώσσα, το βιβλίο γίνεται ένα απαλά φωτισμένο μονοπάτι προς την κατανόηση, την αποδοχή και τον σεβασμό της διαφορετικότητας.
Με ιδιαίτερη ευαισθησία, το έργο βοηθά τα παιδιά να αντιληφθούν ότι η διαφορετικότητα δεν είναι φόβος, είναι δύναμη. Παράλληλα, ανοίγει έναν γόνιμο διάλογο σε σχολεία, οικογένειες και κοινότητες σχετικά με τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ό,τι ξεχωρίζει, ό,τι μας ξαφνιάζει ή μας προ(σ)καλεί να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
Το «Δεν φοβάμαι το διαφορετικό» έχει ήδη αγαπηθεί από εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές, χρησιμοποιείται σε δράσεις ευαισθητοποίησης στα σχολεία και αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο για όσους επιθυμούν να καλλιεργήσουν στα παιδιά αξίες όπως ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη και συναισθηματική κατανόηση.
Ένα βιβλίο που δεν διαβάζεται μόνο, βιώνεται.
Που δεν απλώς διδάσκει, ακουμπά.
Που δεν μιλά με λέξεις, αλλά με καρδιά.
------------------------------------------------------------------------------------------------Για περισσότερες πληροφορίες
�� Τίτλος: Δεν φοβάμαι το διαφορετικό
�� Συγγραφέας: Ελευθερία Χαλίλι
�� Εικονογράφηση: Βανέσσα Ιωάννου
�� Σειρά: Εκπαιδευτική
�� Εκδόσεις: Μιχάλη Σιδέρη
�� Διαθεσιμότητα: Σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία & online
�� ISBN: 978-960-468-335-2
-----------------------------------------------------------------
Links
Μπορείτε να βρείτε το βιβλίο από τις Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη εδώ
Απόσπασμα του βιβλίου θα βρείτε εδώ
Πληροφορίες για την βραβευμένη εθελοντική δράση της Ελευθερίας Χαλίλι «Βιβλιοταξιδεύουμε» εδώ και εδώ
Βιογραφικό:
Η Ελευθερία Χαλίλι είναι φιλόλογος, απόφοιτη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο του Greenwich και στην Ειδική Αγωγή στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση από το Δημοτικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο του Δήμου Πωγωνίου «ΗΡΟΚΛΗΣ ΒΑΣΙΑΔΗΣ», του Απόστολου Παπαϊωάννου.
Η βαθιά της ενασχόληση με την εκπαίδευση και τα παιδιά με αυξημένες ανάγκες την έφερε αντιμέτωπη με μια σκληρή, αλλά καθοριστική εμπειρία, τη νοσηλεία ενός παιδιού στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία». Εκεί γεννήθηκε η ανάγκη να μετατραπεί η αγωνία σε πράξη και η ευαισθησία σε προσφορά. Έτσι δημιουργήθηκε η βραβευμένη δράση «Κάθε βιβλίο είναι ένα ταξίδι» (2020), με στόχο τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης των παιδιών που νοσηλεύονται, ώστε να μπορούν να «ταξιδεύουν» μέσα από τα βιβλία σε κόσμους φαντασίας, ελπίδας και δύναμης.
Η δράση αυτή αποτέλεσε την αφετηρία της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «Κάθε βιβλίο ένα ταξίδι – Βιβλιοταξιδεύουμε», στην οποία η Ελευθερία Χαλίλι είναι ιδρύτρια και Πρόεδρος, αλλά και την έμπνευση για το βιβλίο «Δεν φοβάμαι το διαφορετικό» (εκδ. Μιχάλη Σιδέρη), ένα έργο που απευθύνεται σε παιδιά και ενήλικες και εστιάζει στην αποδοχή, την ενσυναίσθηση και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Ελευθερία Χαλίλι ανέπτυξε έντονη κοινωνική δράση με επίκεντρο τη συμπερίληψη, την παιδική υγεία και την ενεργοποίηση των πολιτών, με ιδιαίτερη έμφαση στην υποστήριξη παιδιών που νοσούν με καρκίνο και στην προώθηση της εθελοντικής δωρεάς μυελού των οστών, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια «Φλόγα», τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Πιστεύει βαθιά ότι ένα βιβλίο μπορεί να γίνει πλοίο, συνοδοιπόρος και καταφύγιο και ότι η προσφορά, όταν μοιράζεται, έχει τη δύναμη να αλλάζει ζωές.
&. Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"
*In Memoriam: Αφιέρωμα στο έργο του Γάλλου στοχαστή και στην Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, 5 Ιουνίου 2026.
#. Μορέν: Η σκέψη που μας έμαθε να κατοικούμε την Πατρίδα-Γη
&.«Να ζεις μέσα από τον θάνατο, να πεθαίνεις μέσα από τη ζωή»/ “Πρέπει να αποδεχθούμε την θνητότητα για να ζήσουμε”. (Εντγκάρ Μορέν)
Η σύμπτωση της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος με την απουσία πλέον του μεγάλου στοχαστή Edgar Morin προσφέρει μια γόνιμη αφορμή αναστοχασμού. Στο βιβλίο του Patrie Terre (“ΓΗ-Πατρίδα”) ο Μορέν υπερασπίστηκε την ιδέα ότι η Γη δεν είναι απλώς ο κοινός μας χώρος, αλλά η μοναδική μας πατρίδα, ένα πεπρωμένο που ενώνει όλους τους ανθρώπους πέρα από σύνορα, έθνη και ιδεολογίες. Η οικολογική κρίση, σύμφωνα με τη σκέψη του, δεν είναι μόνο περιβαλλοντικό πρόβλημα αλλά κρίση πολιτισμού και συνείδησης. Την 5η Ιουνίου, η μνήμη του μας καλεί να ξανασκεφτούμε τη σχέση μας με τη φύση, τον άνθρωπο και το κοινό μας μέλλον.
Από τους παράγοντες που καθορίζουν σημαντικά το εσωτερικό μας “είναι” και γενικότερα τη βιοθεωρία μας– ίσως αφανώς – είναι και το βιβλίο. Για πολλούς η φράση – ομολογία «Είμαι τα βιβλία που διάβασα» εμπεριέχει μια μεγάλη αλήθεια και συνιστά την κορυφαία πράξη αυτοσυνειδησίας.
Τα βιβλία που επιλέξαμε και διαβάσαμε μας επηρέασαν και μας διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό, αφού συνειδητά σε αυτά ανακαλύψαμε ιδέες και απόψεις που βρίσκονταν στο ιδεολογικό και αξιακό μας πλαίσιο ή και το διαμόρφωσαν στις βασικές του συντεταγμένες σε ένα ύστερο επίπεδο.
Στην ομάδα των βιβλίων που διαμόρφωσαν σε κάποιο βαθμό και σε ορισμένα θέματα τον τρόπο σκέψης μου ανήκουν και τα δύο βιβλία του πρόσφατα αποθανόντος Γάλλου στοχαστή-ανθρωπιστή Εντγκάρ Μορέν.
Ο Edgar Morin θεωρείται ο «φιλόσοφος της πολυπλοκότητας» επειδή αμφισβήτησε τον κατακερματισμό της γνώσης και υποστήριξε ότι τα μεγάλα προβλήματα του κόσμου δεν μπορούν να κατανοηθούν μέσα από απομονωμένες επιστήμες ή μονοδιάστατες ερμηνείες.
Για τον Μορέν, η πραγματικότητα είναι ένα πλέγμα αλληλεξαρτήσεων, αντιφάσεων και αβεβαιοτήτων. Ο άνθρωπος είναι ταυτόχρονα βιολογικό, κοινωνικό, πολιτισμικό και ψυχικό ον. Η κοινωνία επηρεάζει το άτομο, αλλά και το άτομο διαμορφώνει την κοινωνία. Η τάξη συνυπάρχει με την αταξία, η βεβαιότητα με την αμφιβολία, η πρόοδος με τους κινδύνους της.
Η «πολύπλοκη σκέψη» που πρότεινε ο Μορέν δεν επιδιώκει να απλοποιήσει τον κόσμο, αλλά να συνδέσει όσα συνήθως διαχωρίζουμε: Επιστήμη και ανθρωπισμό, λογική και συναίσθημα, άτομο και κοινότητα, τοπικό και παγκόσμιο.
Γι' αυτό και στα έργα του, όπως το «Γη-Πατρίδα», υποστήριξε ότι η ανθρωπότητα οφείλει να αποκτήσει συνείδηση της κοινής της μοίρας πάνω στον ίδιο πλανήτη.
Ίσως η μεγαλύτερη συμβολή του να συνοψίζεται στην ιδέα ότι η αληθινή γνώση δεν είναι εκείνη που απλοποιεί υπερβολικά την πραγματικότητα, αλλά εκείνη που αναγνωρίζει και κατανοεί την πολυπλοκότητά της. Αυτή η θέση τον κατέστησε έναν από τους σημαντικότερους στοχαστές του 20ού και των αρχών του 21ου αιώνα.
Παρακάτω παρατίθενται κάποιες σκέψεις του Εντγκάρ Μορέν από τα δύο βιβλία του μέσα από τα οποία γνώρισα τον Γάλλο διανοούμενο.
1. «Αφήνοντας τον Εικοστό Αιώνα»
[Ο Εντγκάρ Μορέν προσπαθεί στο βιβλίο αυτό ν’ αναλύσει τα μεγάλα φιλοσοφικά, επιστημονικά και ιδεολογικά προβλήματα του αιώνα που τελειώνει σε λίγο, τις μεγάλες συγκρούσεις κι αναστατώσεις, και προπάντων τα φαινόμενα του Ναζισμού και του Σταλινισμού. Προσπαθεί κυρίως ν’ αναλύσει το πώς τα γεγονότα διαθλάστηκαν μέσα στις συνειδήσεις των ανθρώπων ή πώς συνελήφθηκαν από τους γνωστικούς τους μηχανισμούς, κάτω από τους τεράστιους μηχανισμούς πληροφόρησης, προπαγάνδας, αποπληροφόρησης, που διαθέτουν οι σύγχρονοι πολιτικοί οργανισμοί.
Πώς πρέπει να βλέπουμε τον κόσμο; Τί και ποιον πρέπει να πιστέψουμε; Τί σχέση έχει η βεβαιότητα της πίστης με την αβεβαιότητα μέσα στην οποία προχωράει η γνώση; Πώς προσδιορίζεται η αλήθεια; Ιδού μερικά από τα ερωτήματα όπου προσπαθεί ν’ απαντήσει ο Ε. Μορέν. Όπως γράφει και ο ίδιος, «αυτό το βιβλίο μάς λέει ανάμεσα στ’ άλλα, ότι για να δούμε σωστά τον κόσμο πρέπει να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας να κοιτάζουν τον κόσμο»] (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου του).
2.« ΓΗ-Πατρίδα»
.jpg)
Να 'μαστε λοιπόν πάνω στο λεπτό φλοιό ζωής που περιβάλλει ένα μικροσκοπικό πλανήτη, χαμένο μέσα στο απέραντο σύμπαν. Αυτός ο πλανήτης είναι παρ' όλα αυτά ένας ολόκληρος κόσμος, ο δικός μας. Εδώ και τριάντα χρόνια, καταφέραμε να ανακαλύψουμε τα μυστικά του γενεαλογικού μας δέντρου και της γήινης ταυτότητάς μας -της γης ως μητέρα μας- τη στιγμή που οι ξεχωριστές κοινωνίες πάνω στη σφαίρα άρχισαν να αλληλεξαρτώνται και που το πεπρωμένο της ανθρωπότητας διακυβεύεται συλλογικά.
Η συνειδητοποίηση της κοινότητας του γήινου πεπρωμένου πρέπει να αποτελεί το γεγονός-κλειδί του τέλους της χιλιετίας μας. Οφείλουμε να αλληλοϋποστηριχθούμε και να υποστηρίξουμε τον πλανήτη. Αυτή είναι η γη-πατρίδα μας] (από το οπισθόφυλλο).
«Ένας πλανήτης για Πατρίδα; Ναι, αυτές είναι οι ρίζες μας μέσα στο σύμπαν. Γνωρίζουμε πια ότι ο μικρός χαμένος πλανήτης είναι κάτι περισσότερο από ένας κοινός δεσμός για όλα τα ανθρώπινα όντα. Είναι το σπίτι μας…. είναι η μήτρα μας και περισσότερο ακόμη είναι η Γη – Πατρίδα μας…Εδώ, στο σπίτι μας, υπάρχουν τα φυτά μας, τα ζώα μας, οι νεκροί μας, οι ζωές μας, τα παιδιά μας. Πρέπει να διαφυλάξουμε, πρέπει να σώσουμε τη Γη – Πατρίδα». («Γη – Πατρίδα»).
Η σχέση μου με τη σκέψη του Εντγκάρ Μορέν* δεν είναι απλώς μια πνευματική συγγένεια, αλλά μια διαρκής μαθητεία στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Η θεωρία της πολυπλοκότητας, η ανάγκη σύνδεσης των επιμέρους γνώσεων και η αναζήτηση μιας ολιστικής κατανόησης της πραγματικότητας επηρέασαν ουσιαστικά τον τρόπο που προσεγγίζω τα κοινωνικά και πολιτικά φαινόμενα.
.jpg)
Δεν είναι τυχαίο ότι στο οπισθόφυλλο του βιβλίου μου «ΙΔΕΟπολις» (Εκδόσεις Λιβάνη, 2019) επέλεξα ως τίτλο μια θέση του Edgar Morin. Αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε έναν στοχαστή που μας δίδαξε ότι η γνώση δεν χωρίζει, αλλά συνδέει, και ότι η κατανόηση του κόσμου αρχίζει από την αποδοχή της πολυπλοκότητάς του.
«Οι ιδέες δεν είναι μόνο εργαλεία γνώσης, αλλά κτητικές οντότητες. Οι ιδέες μάς χειραγωγούν περισσότερο από ό,τι τις χειραγωγούμε εμείς».
Η επιλογή της ρήσης του Εντγκάρ Μορέν στο οπισθόφυλλο του βιβλίου μου “ΙΔΕΟπολις” δεν υπήρξε τυχαία. Η σκέψη του Μορέν με επηρέασε βαθιά, γιατί ανέδειξε τη δύναμη αλλά και την επικινδυνότητα των ιδεών. Οι ιδέες δεν είναι ουδέτερα εργαλεία που υπηρετούν πάντοτε τον άνθρωπο. Συχνά αποκτούν αυτονομία, τον καθοδηγούν, τον δεσμεύουν ή και τον αιχμαλωτίζουν.
Η δική μου αναζήτηση στο βιβλίο μου «ΙΔΕΟπολις» κινείται σε αυτό ακριβώς το πεδίο: Στη διερεύνηση της σχέσης ανθρώπου και ιδεών, ελευθερίας και ιδεολογίας, κριτικής σκέψης και πνευματικής χειραγώγησης. Από τον Μορέν διδάχθηκα ότι η πολυπλοκότητα του κόσμου απαιτεί διαρκή εγρήγορση απέναντι στις βεβαιότητες και τα δόγματα που συχνά μας κατέχουν περισσότερο απ’ όσο τα κατέχουμε εμείς.
*Μετά από πολλά χρόνια οφείλω και δημόσια να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στον καθηγητή-φυσικό κ. Δημήτριο Τσιώλη που με έφερε σε επικοινωνία με τις σκέψεις του Μορέν συστήνοντάς με το βιβλίο «Αφήνοντας τον 20ο αιώνα». Είναι αυτό που λέμε πως οι φίλοι είναι ο θησαυρός μας.
https://iliasgiannakopoulos.blogspot.com/
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΙΩΜΟΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«Πάμε μαζί στη συναυλία»: Η Ανδριάνα Μπάμπαλη και ο Γιώργης Χριστοδούλου στη σκηνή της Αποβάθρας του Τρένου στο Ρουφ
Η Ανδριάνα Μπάμπαλη και ο Γιώργης Χριστοδούλου ανεβαίνουν μαζί, το Σάββατο 13 Ιουνίου, στη σκηνή της υπαίθριας Αποβάθρας του Τρένου στο Ρουφ για μια μουσική παράσταση γεμάτη διάδραση και χιούμορ σε δικά τους κείμενα αλλά και τα ωραιότερα ελληνικά παιδικά τραγούδια. Μαζί τους δυο εξαιρετικοί μουσικοί, ο Άλφρεντ Ρούτσι στο φλάουτο και την ακουστική κιθάρα και ο Αλέξανδρος Αβδελιώδης στο πιάνο.
Ένα ελεφαντάκι μόλις 420 κιλών, 3750 δεινόσαυροι, ένα ακατάστατο αβοκάντο, 10 αποπροσανατολισμένα καβουράκια, μια διάσημη γοργόνα που ακολουθεί μιαν ακυβέρνητη γαλέρα, 100 ξάγρυπνα προβατάκια, μια οικολογική αγκινάρα και ένα ευλύγιστο μπιζέλι μαζί με την Ανδριάνα και τον Γιώργη σάς προσκαλούν σε μια συναυλία για παιδιά και μεγάλους που δεν ξέχασαν πως ήταν και οι ίδιοι, κάποτε, παιδιά.
Η Ανδριάνα και ο Γιώργης, τραγουδοποιοί και οι δύο με πείρα στο ελληνικό παιδικό τραγούδι έχουν κυκλοφορήσει - συμμετάσχει σε παιδικές παραστάσεις, συναυλίες και δισκογραφικές εργασίες για παιδιά.
Παράσταση
Αποβάθρα, Σάββατο 13 Ιουνίου στις 20:15
Προαγορά εισιτηρίων απαραίτητη:
- Ηλεκτρονικά στο https://www.more.com/gr-el/tickets/music/children/summer/pame-mazi-sti-synaulia/
- Τηλεφωνικά στο 2117700000 (Δευτέρα έως Παρασκευή 10.00-18.00)
Πληροφορίες
Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ
Τηλ. 6937604988 & 2105298922
Σιδηροδρομικός & Προαστιακός Σταθμός Ρουφ, επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως
Βρείτε μας
www.facebook.com/To-Treno-sto-Rouf-railway-carriage-theatre
https://instagram.com/ToTrenostoRouf
Αγίες Μάρθα και Μαρία αδελφές
του Αγίου Λαζάρου του τετραημέρου.
Ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός έλαβε
ανθρώπινη σάρκα και γεννήθηκε από την αειπάρθενο Παναγία με την επισκίαση της
Χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Ο Χριστός επί της γης ήταν άνθρωπος τέλειος με τα
αδιάβλητα πάθη, αλλά χωρίς αμαρτία. Ήταν συγχρόνως και Θεός. Ήταν Θεάνθρωπος.
Τριάντα χρόνια έζησε όπως όλοι οι άνθρωποι εργαζόμενος στο εργαστήριο του
Μνήστορα Ιωσήφ και τα τελευταία τρία χρόνια κήρυξε και θαυματούργησε.Οδηγήθηκε
στο Σταυρό, στην Ταφή.Τέλος,αναστήθηκε και χάρισε στην ανθρωπότητα την αιώνια
ζωή.
Τα τριάντα χρόνια ήλθε σε
επικοινωνία με πάρα πολλούς ανθρώπους, με τους οποίους συζήτησε και ανέπτυξε
σχέσεις ανθρώπινες φιλίας και αγάπης. Ένας από αυτούς τους ανθρώπους ήταν και ο
πατέρας του Αγίου Λαζάρου, του τετραημέρου φίλου Του, ο οποίος πίστευε στην ανάσταση των ανθρώπων
εκ νεκρών. Με αφορμή το γεγονός αυτό ο Λάζαρος και οι αδελφές του Μάρθα και
Μαρία γνώρισαν τον Κύριο.
Ο Κύριος μετά την ανάσταση της κόρης
του Ιαείρου και της χήρας της Ναϊν βρίσκεται πέρα του Ιορδάνη ποταμού. Ο Λάζαρος ασθένησε και οι αδελφές του
στέλνουν μήνυμα ότι ο αδελφός τους αρρώστησε. Ο Κύριος προσποιείται τον
αδιάφορο. Όταν ο Λάζαρος πέθανε είπε ο Χριστός στους μαθητές Του «Ο Λάζαρος, ο
φίλος μας κοιμήθηκε» (Ιω. 11, 11) και ξεκίνησαν για τη Βιθυνία, όπου τον υποδέχτηκαν
οι αδελφές Μαρία και Μάρθα λέγοντες «Κύριε, αν βρισκόσουν εδώ, δεν θα πέθαινε ο
αδελφός μας. Αλλά και τώρα, αν θέλεις, μπορείς να τον αναστήσεις, γιατί έχεις
αυτή τη δύναμη»(Ιω.11,21-22). Ο Χριστός οδηγείται στον τάφο του Λαζάρου, όπου
δάκρυσε ως άνθρωπος και αφού προσευχήθηκε στον Ουράνιο Πατέρα Του διέταξε τον
Λάζαρο να βγει από τον τάφο. Ο Λάζαρος, αν και πέρασαν τέσσερεις ημέρες από την
κοίμησή του, αναστήθηκε και ήταν αβλαβής. Μετά την ανάσταση ο Κύριος
παρευρίσκεται σε δείπνο στο σπίτι του Λαζάρου.
Οι αδελφές Μάρθα και Μαρία αγαπούσαν
τον Κύριον και ήθελαν να τον ευχαριστήσουν, η κάθε μία με τον δικό της τρόπο. Η
Μάρθα επέλεξε την διακονία της φιλοξενίας, ήθελε με κάθε τρόπο να ευχαριστήσει
τον Χριστό. Η Μαρία επέλεξε τον ρόλο του ακροατή-μαθητή των λόγων του
Κυρίου.Δεν ήταν συνηθισμένο φαινόμενο της εποχής οι γυναίκες να είναι μαθητές.
Η Μάρθα κουρασμένη απευθύνθηκε στον Κύριο και παραπονέθηκε ότι η Μαρία την
άφησε να κάνει όλες τις δουλειές. Η απάντηση του Κυρίου με πολλή αγάπη,
γνωρίζοντας την καλή της πρόθεση, ήταν «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾷςκαὶτυρβάζῃπερὶ
πολλά, Μαρία δὲτὴνἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτιςοὐκἀφαιρεθήσεταιἀπ᾿ αὐτῆς»
(Λουκ. ι' 38-42).Πολύ γνωστή και πάρα πολύ διδακτική.
Η Μαρία άλειψε με πολύτιμο μύρο τα
πόδια του Ιησού και τα σπόγγισε με τα μαλλιά της και το σπίτι πλημμύρισε από
την ευωδία του. Ερμηνεύουν οι άγιοι Πατέρες το σημείο αυτό και λένε ότι, όταν
πρόκειται για εκδηλώσεις λατρείας, δεν χρειάζεται προσοχή στην αξιοπρέπειά μας.
Το να λύσει μια γυναίκα τα μαλλιά της και να σκουπίσει τα πόδια ενός άνδρα,
θεωρούνταν την εποχή εκείνη εξευτελιστικό και θα γινόταν θόρυβος εις βάρος της
Μαρίας. Η Μαρία, όμως,δεν υπολόγισε τα σχόλια του κόσμου, όπως τα υπολογίζουμε
όλοι εμείς, όταν πρόκειται να προσφέρουμε λατρεία και τιμή προς τον Θεό. Ο
Ιούδας , ο Ισκαριώτης, «στεναχωρήθηκε»
γιατί το μύρο δεν πωλήθηκε και να δοθούν τα χρήματα στους φτωχούς.Ο σκοπός του
ήταν άλλος. «Τους πτωχούς», είπε ο Κύριος, «τους έχετε πάντα μαζί σας, εμένα
όχι» και ανέφερε ότι η πράξη της αντιστοιχούσε στην προετοιμασία της ταφής Του.
Σε μια ερμηνευτική αλληγορική παρουσίαση
ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέει ότι η Μάρθα είναι η πρακτική αρετή, ενώ η
Μαρία είναι η θεωρία, η οποία ακολουθεί μετά από την πράξη. Με την πράξη και
την θεωρία επιδεικνύουμε πληρέστερα την αγάπη προς τον Χριστό. Υπάρχουν,
επίσης, μερικοί που ισχυρίζονται ότι οι δύο αυτές αδελφές υποδηλώνουν την Αγία
Γραφή, αφού η Μάρθα είναι τύπος της Παλαιάς Διαθήκης, που υπηρετεί τον Χριστό,
ενώ η Μαρία είναι τύπος της ευαγγελικής παιδεύσεως.
Στον εσπερινό της Τετάρτης προ των Βαΐωνψάλλομε:
«Μάρθαν και την Μαρίαν πιστοί, εκμιμησάμενοι προς Κύριον πέμψωμεν, ενθέους, ως
πρέσβεις πράξεις, όπως ελθών τον ημών, νουν εξαναστήσηνεκρόνκείμενον, δεινώς εν
τω μνήματι, αμελείας αναίσθητον, φόβου του θείου, μηδαμώς αισθανόμενον, και
ενέργειαν, ζωτικήν νυν μη έχοντα, κράζοντες˙ ίδε Κύριε, και ώσπερ τον φίλον
σου, Λάζαρον πάλαι Οικτίρμον, επιστασία εξήγειρας, φρικτή, ούτω πάντας,
ζωοποίησον παρέχων, το μέγα έλεος»[1]. Να πέμψουμε την Μαρία και την Μάρθα
πρέσβεις στον Χριστόν για να αναστήσει τον νεκρωθέντα νουν.
Οι Άγιοι Ευαγγελιστές αναφερόμενοι
στα πάθη του Χριστού συμπεριλαμβάνουν στις μυροφόρες γυναίκες τις Αγίες Μάρθα
και Μαρία. Διαβάζομε στα ιερά κείμενα «και γυναίκεςειστήκεισαν από μακρόθεν
ορώσαι ταύτα˙ από μακρόθεν θεωρούσαι»( Λκ .23, 49).
Μετά το Λιθοβολισμό του Αγίου
Πρωτομάρτυρος Στεφάνου, η Αγία Μάρθα και
η Αγία Μαρία συνελήφθησαν μαζί με άλλους
Χριστιανούς και εξορίστηκαν με πλοίο, στην Προβηγκία, πόλη της Νοτίου Γαλλίας.
Εκεί, όπως και στην πόλη Αβινιόν, η Αγία Μάρθα ευαγγελίστηκε το Χριστιανισμό,
όπως και στην πόλη Ταρασκόν αφού πρώτα εφόνευσε με αγιασμό ένα δράκοντα πού
λυμαινόταν την πόλη. Εκοιμήθη εν ειρήνη στην ιδία πόλη όπου και τιμάται ως
προστάτις μέχρι σήμερα. Η Αγία Μαρία ευαγγελίστηκε το Χριστιανισμό στις πόλεις
Αίκς και Μασσαλία. Αργότερα αποσύρθηκε στην ερημική περιοχή SaintBaume της Προβηγκίας όπου ασκήτεψε αρκετά χρόνια σε
ένα σπήλαιο διάγοντας ενάρετο βίο και τρεφομένη δια χειρός Αγγέλου.
[1]
ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΒΛΑΧΟΣ, Οι Δεσποτικές
Εορτές˙ Εισοδικό στο Δωδεκάορτο και την ΟρθόδοξηΧριστολογία , έκδ. Β΄, Ιερά
Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας), Λιβαδειά 1998, σσ. 189-190, 200-201.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
