VALSI I AJRIT
Marash Mirashi
Do të vijë një ditë
kur unë do të qesh
por ty do të të kujtohet
fytyra ime e trishtë
në luginën e kuajve
në ditët kur bari
kërcente vals
me erën
që frynte si hingëllimë.
E kam ditur
se sytë e mi
pikturojnë fatin jeshil të ajrit
si një zambak i Clod Mone.
Kam qeshur dhe unë dikur
me zogjtë
kur çukitnin hurmat në degë
dhe ajri mbushej
me cicërima të verdha...
Fytyra ime
ndryshon përditë
prej rrethanash
ngjyrash dhe hingëllimash.
****
ΤΟ ΒΑΛΣ ΤΟΥ ΑΕΡΑ
Marash Mirashi
Θα ’ρθει μια μέρα που εγώ θα γελώ, μα εσύ θα θυμάσαι το θλιμμένο μου
πρόσωπο, στην κοιλάδα των αλόγων, εκείνες τις μέρες που το χορτάρι χόρευε
βαλς με τον άνεμο, που φυσούσε σαν χλιμίντρισμα.
Το ήξερα πως τα μάτια μου ζωγραφίζουν την πράσινη μοίρα του αέρα, σαν ένα
νούφαρο του Κλοντ Μονέ.
Κι εγώ γέλασα κάποτε μαζί με τα πουλιά, όταν τσιμπολογούσαν τους χουρμάδες
στα κλαδιά κι ο αέρας γέμιζε με κίτρινα κελαηδίσματα...
Το πρόσωπό μου αλλάζει κάθε μέρα, από τις περιστάσεις, τα χρώματα και τα
χλιμιντρίσματα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου