Bahtiyar Hidayet (Azerbaijan) "The Revenge of the Egrets"

 

The Revenge of the Egrets

A stray dog,

spinning its wheels like a car,

marks the map of its own power.

Its claws are much, much more merciful

than the owners of the world

who have seized the map of the world in their claws.

But somehow,

I remembered not the giants of world politics,

but the very last man of world politics,

a troll that has recently gone mad like a dog.

He trusts the representatives of the authorities so much

that he spins his car's wheels wherever he wants,

drawing the map of his own trolling.

...

TikTok made him famous.

Every day he opened a live broadcast

and praised the local authorities.

He was rewarded with a fake disability status.

As a disabled person,

he was given a property in the center of the city.

He opened a beer house—its name was "Garden of Paradise."

With beers containing washing powder,

he was cleaning the insides of the people,

and he was making good money.

"To oppose the local administration

is a betrayal of the homeland."

He repeated these words every day,

and his nickname became "Parrot."

—

But one day,

egrets built their home

in the trees inside his property.

They covered everything with droppings.

Skeletons of frogs and snakes

began to fall from the nests.

He opened a live broadcast about it

and made a fool of himself.

The Republic Nature Protection Committee

registered the egrets.

—

Thus,

the arrival of these white birds

also brought his black days.

The customers left the place.

One ton of his beer spoiled.

—

He found a solution.

He had the area washed

with a fire engine.

But the Nature Protection Department fined him.

The washing powder in the water

could dry the trees.

The local administration

received a severe reprimand.

Their relations were damaged.

—

But he still opens live broadcasts.

On TikTok,

his followers send him parrots as gifts—

the same people

who would not throw even a handful of grain

to the hungry birds gathered on the internet cables.

—

Although "Parrot" found a new way

to earn money,

his life is now spinning its wheels

in this swamp.

Just look at his necktie.

It is like a dog's collar around his neck.

As time grows tighter,

the collar around his neck becomes looser,

because he has become thin

like a stray dog.

—

The real live broadcast

belongs to the egrets.

Their backsides

are much cleaner

than this troll's mouth.

Those water birds,

just as they drive away crows,

will also drive the trolls

out of this province.

Come on,

send gifts to those egrets,

O TikTok generation.

P.S.

At the beginning of history,

life also moved

from water to land.

Now the condition of this country

is also like the beginning of history.

The water birds have arrived,

and they have brought life

with their own droppings

to this place

that we call "Garden of Paradise."

ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ - ΠΟΙΗΜΑ "ΠΤΩΧΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ" ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΑ ΑΡΒΑΝΙΤΗ -ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

 

ΠΤΩΧΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ

​Ψάχνω τον πτωχό ποιητή

που τους στίχους

γράφει στα βότσαλα

του κύματος.

​Ψάχνω εκείνον τον ποιητή

που από τα λιγοστά ψίχουλα

του βρεγμένου ψωμιού του

θα ταΐσει

τα φτωχά πουλιά του Θεού.

​Εκείνον που αποστρέφεται

τα τύμπανα

του πολέμου

και ανοίγει την αγκαλιά του

στην ανθρωπιά.

© Ευφροσύνη Στρατιώτη, 2026. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος (All rights reserved).

****

POOR POET

I am looking for the poor poet

who writes

his verses

on the pebbles

of the wave.

I am looking for that poet

who, from the few crumbs

of his wet bread,

will feed

God's poor birds.

The one who turns away from

the drums

of war

and opens his embrace

to humanity.

Μετάφραση (Αγγλικά):

© Εύα Αρβανίτη-Μιχαλοπούλου, 2026. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος (All rights reserved).

Η Ευφροσύνη–Χρυσάνθη Στρατιώτη είναι απόφοιτος της σχολής Βρεφονηπιοκόμων του ΙΕΚ Ξυνή. Παρακολουθεί μαθήματα Σχέσεων και Επικοινωνίας στο Ανοικτό Λαϊκό Πανεπιστήμιο, εμπλουτίζοντας διαρκώς τις γνώσεις και την προσωπική της εξέλιξη.

Ποιήματά της έχουν αναρτηθεί στην Ανοιχτή Βιβλιοθήκη και στον ιστότοπο της Ποιητικής Έλξης μέσω της Διαδικτυακής Ένωσης Λογοτεχνών, ενώ δημοσιεύσεις της έχουν παρουσιαστεί στο Homo Universalis – Γεωργία Κωτσόβολου, καθώς και στα Fractalart.gr, Storywits, polismagazino.gr (Polispress), Υδράνη .

Έχει συμμετάσχει σε εκδήλωση ποίησης του Δήμου Νίκαιας με θέμα «Φύση–Άνθρωπος». Παράλληλα, έχει λάβει μέρος σε αξιόλογες συλλογικές εκδόσεις, όπως στο «5ο Ανθολόγιο Ομάδας Ποιητική Έλξη – Απόπειρα Φωτός» και στο «Ανθολόγιο των μελών» από το Ποιητικό Εργαστήρι Θρυαλλίδας.

Το 2025 κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Το Θαύμα των ανθρώπων» από τις Εκδόσεις Δρόμων.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: ΕΥΑ ΑΡΒΑΝΙΤΗ-ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

Η Ευαγγελία (Εύα) Αρβανίτη - Μιχαλοπούλου γεννήθηκε στα Παράκοιλα της Λέσβου, από γονείς Μικρασιάτες. Γράφει αδιάλειπτα από μαθήτρια. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή  του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε ως καθηγήτρια φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Αποσπάστηκε στα Γενικά Αρχεία του Κράτους. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ορθοφωνίας και Αγωγής Λόγου της Σχολής Δημοσιογραφίας του ΑΝΤ1. Τιμά όλα τα είδη του Λόγου με κορυφαία την ποίηση. Αρθρογραφούσε για θέματα Οικονομικής Ιστορίας στις εφημερίδες "Ημερησία", "Κεφάλαιο" και στο "capital.gr. Συνέγραψε πλειάδα σημαντικών βιβλίων και πολυτελών λευκωμάτων με κορυφαία τη Βιογραφία του εφοπλιστή, Περικλή Παναγόπουλου, «Βίος Και Ναυτιλία». Το 2025 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική της συλλογή "Κίτρινη Αζαλέα, Ροδόδεντρο ποίησης" (Εκδόσεις «Ενύπνιο») σε πολυτονικό σύστημα. Είναι παντρεμένη, μητέρα δύο ενήλικων κοριτσιών.

ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ - Η Πατρίδα μας... "Γη του πυρός..." ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΟΥΣ

 

« ... Πατρίδα μας,
το κατακόκκινο πονεμένο βλέμμα
που αντιφεγγίζει τις παμφάγες φλόγες.

...»

Συγκεντρώνουμε στο Δίκτυο Αλληλεγγύης, Μεσογείων 452, Αγία Παρασκευή 153 42, από Δευτέρα 3/8 έως Παρασκευή 7/8/2026, 19:00-22:00, Πληροφορίες 6947972485:

Αποξηραμένα φρούτα
Αποστειρωμένες γάζες
Ατομικοί χυμοί
Ηλεκτρολύτες
Ισοτονικά ποτά
Κολλύρια
Κονσέρβες
Κράκερς (και ολικής άλεσης)
Κριτσίνια
Μπάρες δημητριακών
Μπάρες πρωτεΐνης
Μπισκότα
Μωρομάντηλα
Ξηροί καρποί
Ρυζογκοφρέτες
Σπαστοί καφέδες
Pulvo / Flogo

Santa Solidarity Δίκτυο Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής SantaSolidarity.gr  |  info@SantaSolidarity.gr NBG   : GR4001101800000018001269184  CREDIA: GR4601602660000000085149300

ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ " Τα Kαλοκαίρια της ζωής μας: Εικόνες και Μνήμες"

    &. Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"

        *Οι εικόνες ζυμώνουν τον χαρακτήρα  και τη ζωή μας!

         Το να υποστηρίξει κάποιος πως η ζωή μας δεν είναι τίποτε άλλο παρά το αποτέλεσμα των γονιδιακών μας καταβολών και των επιδράσεων του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος συνιστά μια μάλλον κοινότοπη διαπίστωση. Χωρίς να υποτιμάται η σημασία τους, ίσως πιο γόνιμη και κάπως αιρετική είναι η θέση ότι τον χαρακτήρα μας ζυμώνουν, τη μνήμη μας τροφοδοτούν και τη ζωή μας νοηματοδοτούν οι εικόνες που συμπυκνώνουν τις μικρές και μεγάλες στιγμές της προσωπικής μας διαδρομής.

      Ανάμεσά τους, οι εικόνες του καλοκαιριού κατέχουν ξεχωριστή θέση, αφού διαφυλάσσουν ανεξίτηλα τις πιο φωτεινές εμπειρίες μας και παραπέμπουν στο φαντασιακό κάθε ανθρώπου για το αληθινό νόημα και το ζητούμενο της ζωής.

           Οι εικόνες του καλοκαιριού παραπέμπουν: Στην παιδική και εφηβική ηλικία, με τις μνήμες του θερισμού(1) να ανασύρουν πρόσωπα και βιώματα, σε ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα(2), όπου τα δελφίνια χορεύουν πάνω στα κύματα· σε ένα φλιτζάνι καφέ δίπλα στην αμμουδιά(3), σε μια δροσερή μπύρα(4) που δροσίζει τις ημέρες του καύσωνα του Αυγούστου και στη συντροφιά ενός βιβλίου(5), που ταξιδεύει τον νου στον κόσμο της σκέψης, της φαντασίας και του προβληματισμού (βλέπε την παραπάνω εικόνα)                           

                 Κάθε καλοκαίρι αφήνει πίσω του κάτι περισσότερο από αναμνήσεις. Γίνεται ένα προσωπικό ημερολόγιο εικόνων, συναισθημάτων και εμπειριών που μας συνοδεύουν σε όλη τη ζωή. Άλλοτε μυρίζει στάχυ και ιδρώτα, άλλοτε θάλασσα και αλάτι, κι άλλοτε μια απλή στιγμή γαλήνης (ηλιοβασίλεμα/μπύρα/βιβλίο)που αποκτά ανεκτίμητη αξία.

                1.Ο θερισμός  

          Ο θερισμός με το δρεπάνι δεν ήταν μόνο αγροτική εργασία, αλλά ήταν μάθημα ζωής. Μέσα στον καυτό ήλιο μάθαμε πως το ψωμί δεν είναι αυτονόητο, αλλά καρπός μόχθου, συνεργασίας και υπομονής. Κάθε δεμάτι σιταριού έκρυβε τον ιδρώτα μιας οικογένειας και τη βεβαιότητα πως η γη ανταμείβει όσους τη σέβονται και την υπηρετούν.

                                          2.Το ηλιοβασίλεμα στη θάλασσα

          Το ελληνικό ηλιοβασίλεμα και ιδιαίτερα αυτό που ο ήλιος χάνεται-σβήνει στη θάλασσα είναι μια σιωπηλή συμφωνία ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση. Οι χρωματισμοί του ουρανού και της θάλασσας υπενθυμίζουν πως η ομορφιά δεν αγοράζεται ούτε κατασκευάζεται. Προσφέρεται απλόχερα σε όποιον ξέρει να σταματά, να παρατηρεί και να αφήνει την ψυχή του να ταξιδεύει μαζί με τον ήλιο.

                                     3. Ο καφές δίπλα στη θάλασσα

        Ένας καφές δίπλα στο κύμα αξίζει περισσότερο από πολλές πολυτέλειες. Είναι η στιγμή που ο χρόνος επιβραδύνει, οι σκέψεις ηρεμούν και η συντροφιά αποκτά ουσία. Εκεί αντιλαμβάνεσαι πως η ευτυχία δεν βρίσκεται στα μεγάλα γεγονότα, αλλά στις μικρές, αυθεντικές στιγμές που μοιραζόμαστε με αγαπημένους ανθρώπους.

                                                      4. Η παγωμένη μπύρα

            Η παγωμένη μπύρα έγινε για μένα το ανεπίσημο σύμβολο του καλοκαιριού. Δεν είναι απλώς ένα ποτό, αλλά η επιβράβευση μετά από μια γεμάτη ημέρα, η χαλάρωση ύστερα από τον μόχθο και η απόλαυση της στιγμής. Γιατί το καλοκαίρι πρέπει να το ζεις με όλες τις αισθήσεις, ώστε κάθε εμπειρία να γίνεται πολύτιμη ανάμνηση.

                                          5. Ένα βιβλίο στην ξαπλώστρα

          Φυσικά, καλοκαίρι σημαίνει και ένα βιβλίο που ταξιδεύει τον νου πέρα από τους ορίζοντες των διακοπών, γεννώντας σκέψεις, ερωτήματα και προβληματισμούς για τον άνθρωπο, τη φύση, την κοινωνία και το νόημα της ζωής. Στην εποχή της ταχύτητας, της εικόνας, της Τεχνητής Νοημοσύνης και της συχνά κατευθυνόμενης ενημέρωσης, η ανάγνωση ενός βιβλίου αποτελεί μια μικρή πράξη ελευθερίας, αυτογνωσίας και ουσιαστικής πνευματικής ανάπαυσης. Αν μάλιστα οι σελίδες του προσφέρουν αφορμές για ουσιαστικό διάλογο με τον εαυτό μας, όπως επιχειρούν και οι «Πνευματικές Περιπλανήσεις», τότε το καλοκαιρινό ταξίδι αποκτά ακόμη βαθύτερο νόημα.

            Τελικά, τα καλοκαίρια μας είναι οι μικρές και οι μεγάλες στιγμές που χαρίζουν νόημα στη ζωή και πλάθουν αθόρυβα τον χαρακτήρα μας. Είναι οι εικόνες που αποθηκεύονται στη μνήμη και γίνονται πολύτιμο απόθεμα εμπειριών, συγκίνησης και σοφίας. Ο άνθρωπος δεν είναι παρά οι αλλεπάλληλες επιχωματώσεις των βιωμάτων του: Ο ιδρώτας του θερισμού, η γαλήνη ενός ηλιοβασιλέματος, η συντροφιά ενός καφέ δίπλα στη θάλασσα, η δροσιά μιας παγωμένης μπύρας και ένα βιβλίο στην ξαπλώστρα λειτουργούν ως γέφυρες ανάμεσα στο χθες και στο διαρκές παρόν.

              Η προσωπική μας ζωή-ιστορία χτίζεται ανάμεσα στον μόχθο και την απόλαυση, στις δυσκολίες και στις διακοπές. Και ίσως αυτή να είναι η πιο αληθινή ουσία κάθε καλοκαιριού.

 

https://iliasgiannakopoulos.blogspot.com/

Carpe " Μαύρα οστά..."

 

Δυστοπικός ο χώρος που μας περιβάλλει,
οι μέρες κι οι άνθρωποι που μας ρημάζουν .
Μια ζωή έρμαιο των ιαχών τους .
Λίγο πριν το θάνατο
κάνουν το πλιάτσικο,
μας ατιμάζουν .
Το δάσος σώπασε,
θρηνεί για τα παιδιά του .
Μαύρα οστά τα δέντρα
να κείτονται στο χώμα.
Έϊ εσείς οι άπληστοι !!!
που διαφεντεύετε το βιος
και τις ζωές μας,
που αφανίζετε την φύση που σας γέννησε,
όπως το λέει και ο θυμόσοφος λαός,
κρατήστε το τελευταίο δέντρο ζωντανό
.... να κρεμαστείτε !!!

Carpe .

ΙΩΣΗΦΙΝΑ ΤΣΟΥΜΠΗ "ΕΙΡΗΝΗ" Μυθιστόρημα

 

ΙΩΣΗΦΙΝΑ ΤΣΟΥΜΠΗ : ΕΙΡΗΝΗ
Εκδόσεις : ΟΤΑΝ

Ημερομηνία έκδοσης : Ιούνιος 2026
Είδος : Μυθιστόρημα 
ΣΕΛΙΔΕΣ: 146
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 14.00cm Χ 21.00cm
ΙΣΒΝ: 978-618-5930-80-6

Το βιβλίο αυτό τιμήθηκε με το 3ο βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

27 Αυγούστου, η ημέρα που στη Μικρά Ασία σταμάτησε ο χρόνος.

Η Σμύρνη φλέγεται. Οι Σμυρνιοί, πανικόβλητοι, προσπαθούν να σωθούν, αφήνοντας πίσω ζωές, σπίτια, όνειρα.

Μέσα στο χάος, η μικρή Ειρήνη, μόλις έντεκα χρονών, ξεριζώνεται από την οικογένειά της και οδηγείται, μαζί με τη θεία της, στην άγνωστη Ελλάδα.

Από την ασφάλεια στην απώλεια. Από την αφθονία στη φτώχεια. Από την παιδική αθωότητα στη σκληρή ενηλικίωση.

Στην Αθήνα, θα ξεκινήσει μια νέα ζωή, σημαδεμένη από την ορφάνια, τη μοναξιά και την ανάγκη να σταθεί όρθια σε έναν κόσμο που δεν την περιμένει.

Θα καταφέρει να επιβιώσει;

Θα βρει την οικογένειά της;

Θα γνωρίσει την αγάπη και την ευτυχία;

Η ιστορία της Ειρήνης είναι μια ιστορία απώλειας, δύναμης και ελπίδας.

 

Βιογραφικό συγγραφέα: Τσουμπή Ιωσηφίνα

Η Ιωσηφίνα Τσουμπή γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία Αττικής, όπου και κατοικεί μέχρι σήμερα. Είναι μικρασιατικής καταγωγής και μεγάλωσε σε μια μεσοαστική οικογένεια, στην οποία η παιδεία –ουσιαστική και ηθική–, η πνευματική καλλιέργεια και η μόρφωση είχαν πρωταρχικό ρόλο.

Η ίδια, νοσταλγώντας τα παιδικά της χρόνια, λέει ότι τα πρώτα της παιχνίδια ήταν οι κούκλες και τα βιβλία, στα οποία τη μύησε και την καθοδήγησε με άριστο τρόπο ο φιλόλογος πατέρας της.

Σπούδασε Ελληνική και Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, πραγματοποιώντας παράλληλα σπουδές στη Γαλλία. Εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια ως καθηγήτρια Γαλλικών και έχει δύο κόρες, τις οποίες υπεραγαπά.

Τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια προσφέρει φιλανθρωπικό έργο, συμβάλλοντας στην καθημερινή σίτιση άπορων οικογενειών.

Εδώ και δύο χρόνια συνεργάζεται, αρθρογραφώντας, με την ηλεκτρονική εφημερίδα iporta.gr.

Το πρώτο της βιβλίο, «Η νύφη της απέναντι πολυκατοικίας», κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2023 από τις εκδόσεις Διάνοια. Το δεύτερο βιβλίο της, με τίτλο «Ζωές», κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2024 από τις εκδόσεις Όταν.

ΕΥΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΛΙΑΝΟΥ - ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 

Η ποίηση είναι ένα αγγελικό άγγιγμα στην καρδιά 

Να γράφεις...

Σε χαρτί αρωματισμένο 

 τα όνειρα και τις ευχές σου.

Να καλό πιάνεις τη μοίρα σου

Με το αρωμα του γιασεμιού και της γαρδενιας

Να ξαναγράψει τη ζωή σου

Ώστε να έχεις αγάπη και υπέροχους ανθρώπους γύρω σου...

Επλ

*****

Ζώ σε ένα μικρό σημείο,

        περιμένοντας την αγάπη,

        περιμένοντας την αγκαλιά,

        περιμένοντας τον έρωτα,

        Ζώ σε ένα μικρό σημείο,

        στο χαμόγελό σου.

©Eva Petropoylou Lianoy-Writer

******

Σουρούπωσε…..

Σουρούπωσε, κιτρινισμένες σελίδες

 Φύλλα κιτρινισμένα

Σουρούπωσε , απόμακρες λέξεις 

 Μοναχικές εκφράσεις

Ηλιος γεμάτος χρώμα κεχριμπάρι 

Γέμιση πορτοκαλί

Στα πρόσωπα τουριστών 

-για λίγο αισθάνονται ο Περικλής ή Ασπασία-

Το χρυσούν αιώνα να ζήσουν 

Στα γινάτια ξένων προγόνων

Το κέρας σάλπισαν 

Οι μαθητάδες ομπρός 

Την Ελλαδα να αναστήσουν 

Από το νεκροκρέβατο 

Τη πύλη ν ανοιξουν 

Κόρες και νιοι να ενωθούν για μια άλλη Ελευθερία.

ένα ποίημα .. ελπίζοντας σε μια νεα μέρα 

Εύα Πετροπουλου Λιανού

*****

Παραμυθοκαληνυχτες

Οι άνθρωποι έχουν 2 πλευρές

Την δεξιά

Την αριστερή

Την κακία και την καλή...

Oι άνθρωποι φοβούνται να δείξουν τον αληθινό εαυτό τους...

Όταν συναντούν ανθρώπους καθρέφτες μπερδεύονται...

Αρχίζουν τα φτιασίδια, τα μεικ απ, το βάψιμο

Αρχίζουν να φορούν τις βλεφαρίδες τις ψεύτικες

Να αγαπούν τις κολακείες..

Να αγαπούν τις τσέπες όχι την καρδιά

Να κοιτάς τα μάτια των ανθρώπων όχι τα κρύσταλλα από τα γυαλιά ηλίου

Να μείνεις παιδί στον κόσμο ενός ενήλικα που θέλει να βολευτεί.....

Να μείνεις με τα όνειρα

Να μείνεις με τις ευχές

Ακόλουθα τις λέξεις...

Ακόλουθα τον άνεμο...

Ακόλουθα την καρδιά

Ενας χτύπος.... Μια μέρα....

Μια εμπειρία

Ένα κομμάτι...

Μην αφήνεις τα κομμάτια σου...

Μην τα αφήνεις...

Maζεψε τα ένα ένα...

Μαζέψτε τα

Να φτιάξεις τον κόσμο σου δυνατό

©Ευα ΠετροπουλουΛιανου

*****

ΟΝΕΙΡΑ

Τα όνειρα τα πλέκω με δυο μακριές βελόνες,

Εργόχειρα απαράμιλλης ομορφιάς

Για το παρόν που έζησε

Τα όνειρα τα κλώθω με το βελονάκι,

Μια καλή και μια ανάποδη

Τα κάνω πλεχτά με χρώματα και σχέδια ελπιδοφόρα

Για το μέλλον που έρχεται

Τα όνειρα ελπίζω το αύριο να συναντήσουν

Με αγάπη

Και υπομονή

©Ευα Πετροπούλου Λιανού

*****

Μαμά

Μάνα είναι το γιατρικό του κόσμου

ΜΑΝΑ είναι η χώρα που όλοι αγαπούν χωρίς να κατακτούν

ΜΑΝΑ είναι η χαρά και η θλίψη

ΜΑΝΑ η δύναμη

ΜΑΝΑ η μετάνοια

Μια λέξη εδημιούργησε ο Θεός 

Για να συγχωρέσει τους ανθρώπους

Να τη λες κάθε μέρα

Να τη φωνάζεις αν σου βάλουν αλυσίδες

Να τη γλυκάνει όταν θα υπάρχει ειρήνη

Μαμά μου, εσύ μοναδική

Τις στεναχωρείς ποτέ δεν τις είπες

Με χρυσά φλουριά

Διακρίσεις

Σε στεφανώνω

ΜΑΝΑ μου

Ήλιε μου

Πυξίδα μου

Viky Petropoulou

 Eva Petropoulou Lianoy

*****

Παραμυθοκαλημερα

Με μια προσευχή

Με μια πένα

Κάνε το καλό

Οι μέρες που έρχονται δεν σου ανήκουν

Πολεμά με το Σταύρο

Γράψε με το μολύβι

Πες το δικό σου σκοπό

Να σε αναγνωρίσουν οι Άγγελοι

Είναι δύσκολη μάχη

Αυτοί που ετοιμάζουν

Μη γίνεις μηχανή

Λιγοψυχείς ως άνθρωπος

Ζήσε ως παιδί

Αντάρα ο κεραυνός

Χάσου Χάσου

Να γίνει η πλάση ο παράδεισος

Να γεννηθεί καινούργιο Εγώ

©Eva Petropoulou Lianoy

*****

Κατέβηκαν οι ιδέες σε νυφοπάζαρα

Μα ήταν όλοι ώριμοι και γιομάτα τα ποτήρια...

Κανείς δεν είχε τα μυαλά ανοιχτά μα τις τσέπες μόνο γεμάτες από παράδες

Ντύθηκαν στα μαύρα οι ιδέες και πήγαν στα κοιμητήρια.....

© Αγαπημένη Eva Petropoulou Lianoy

*****

Trying new ...thinks

Rap

I am akoblarixik

Yo

Τις νύχτες που άλλοι κοιμoυνται

Τσατάρουν

Σερφάρουν

Κοιτούν το μάγκα άφτερ μεσάνυχτα

Ψάχνω τις λέξεις

Την φράση

Την φάση, την έμπνευση

Yo

Tον ουρανό να κοιτάω

Μια ψυχή που αγαπάω

Ψάχνω

Μιλάω

Κοιτάω

Νοσταλγώ

Υο

Ιam akoblarexik

Τις μέρες το μάτι δεν ανοίγει

Εχει αποπροσανατολισθεί

Κι αυτό το κορμί

Αμαρτάνει κάθε μέρα

Μα ένα χαμογελά το κάνει παιδί . 

Yo

Put the hand in th air and say

Yoooo

Yoooo

I am akoblarexik

Υο

(Epl)

*****

Ποίηση

Παναγιές

Καλυμμένες

Με μάτια δακρυσμένα

Για τον καθημερινό Σταυρό

Χριστούγεννα

Ας ευχόμαστε το διαφορετικό

Να υπερισχύσει

Ενας νέος κόσμος

Να γεννηθεί

Χωρίς πορτοκαλί κοστούμι

Χωρίς να πέφτουν μωρά από μπαλκόνια

Είμαστε όλοι καμωμένοι από αστερόσκονη

Ας ακούσουμε τα παιδιά όταν κλαίνε

Και εκείνο το κόκκινο σωσίβιο

Στα βαθιά νερά της θάλασσας χάθηκε

Και παραμύθια δεν ακούστηκαν ποτέ ξανά.

ΕυαΠετροπούλου Λιανού

*****

ΑΓΑΠΗΣ .. ΚΑΜΩΜΑΤΑ

Τα μικρά , μικρά μου

είναι τα μεγάλα Εκείνων

έργα πιασμένα

σε δίχτυα σαν ψάρια

του θαλασσινού νερού.

Τα μεγάλα μεγάλα μου ,

είναι τα μικρά έργα ενός Θεού

η φύση

η αρμονία

το μπλε του ουρανού

να ακουμπάει το πράσινο πέπλο μιας θάλασσας

μια γυναίκα έγκυος

που μόλις έφερε στον κόσμο το μωρό της

Ολα μικρά και μεγάλα καμώματα

της Αγάπης .

ΕΥΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΛΙΑΝΟΥ

Ο θάνατος πήρε παιδιά και νέους

Ο θάνατος πάντα έτσι ήταν

Αδικος..

θες να μάθεις για το θάνατο;

είναι αργός και επώδυνος,

δεν κάνει διακρίσεις,

έρχεται ξαφνικά και  παίρνει αγαπημένους 

σαν αστραπή 

σαν μια βροντή 

σαν ένα κοφτερό μαχαίρι..

Να τους κρατάς βαθιά στην καρδιά

Αυτούς που έφυγαν

Να καις ένα κερί για να βλέπει η ψυχή

στο σκοτεινό το μονοπάτι

Νερό να βάζεις κοντά στο κερί

να ξεδιψάει η ψυχή

Μια προσευχή,

Θεός σχωρέστον να λές...

Ακούει ο Θεός και πράττει.

Επλ

(Για τον πατέρα μου Δημήτρη)

*****

Να πονάς,

Γιατί υπάρχει λόγος σοβαρός

Να φωνάζεις,

Γιατί σου στέρησαν την ελευθερία

Να θυμώνεις

Με τους σωστούς ανθρώπους

Τη σωστή στιγμή

Αλλά όταν κλαις να είναι αληθινό το δάκρυ σου

Αλμυρό

Και να ρέει από τα μάτια

Έτσι, θα ελευθερωθεί ο πόνος από την ψυχή σου

©®Εύα Πετροπουλου Λιανού

*****

Να κοιτάς στα μάτια έναν άνθρωπο

Να αγκαλιάζεις μια καρδιά

Να κάνεις όνειρα σαν παιδί

Να ελπίζεις

Και ξαφνικά...

Ξυπνάς

Ξυπνάς σε μια πραγματικότητα

Όλα ήταν μονάχα λέξεις...

Κούφιες λέξεις

Εύα Πετροπουλου λιανου

Συγγραφέας Παιδικής λογοτεχνίας

*****

Κάποτε θεωρούσαν τους ποιητές ανθρώπους ξεχωριστούς.. Οι αρχαίοι Έλληνες τους είχαν δώσει μια θέση δίπλα στους Βασιλιάδες, τους Ιερείς και τους τιμούσαν....

Τη χρονιά του Υδροχόου οι ποιητές έγιναν γραφικοί.

Τα ποιήματα ακαταλαβιστικα

Όλοι με μια οθόνη τετράγωνη το παίζουν Θεοί

Μια μέρα ήρθε ένα μαύρο ψέμα κι σφάλισαν οι πόρτες έκλεισαν τα παράθυρα.

Σφάλισε η καρδιά κι έβγαλε αγκάθια

Κοιτούσε ο ένας τον άλλο μέσα από σκάφανδρο.

Μιλούσαν μα δεν έλεγαν τίποτα..

Και για δεύτερη φορά έδιωξε ο Θεός τους πρωτόπλαστους από τον Οίκο του

Μόνοι να περπατούν

Να θλίβονται

Να δακρύζουν

Μέχρι να έρθει ο Ένας

Να φανερωθεί

Να φέρει την Ανοιξη

Σάβανο ντύθηκε ο λαός

Με θερμόμετρο κυκλοφορεί

Ανάθεμα σε φίλο κι αδερφό

Σε αγαπητικό

Σε παιδί

Σε πατέρα

Ο Κάιν κυριαρχεί

Δύσκολες οι μέρες

Δύσκολα τα πρωινά

Μα δύσκολα η αλήθεια να σταθεί

Πες με λέξεις την Αγάπη

Μη χαθείς

Μην λιγοψυχεις

Όλα στο Θεό να πεις

©Εύα Πετροπουλου Λιανού

*****

Η επικοινωνία

γράφω γράφεις 

αλλά οι λέξεις μας δεν ακούγονται 

δεν με κοιτά πια,

άλλαξα 2 φορές χρώμα μαλλιών  σε  ένα μήνα 

κοιτάς την οθόνη του κινητού σου 

και γράφεις  - γράφεις 

αναρωτιέμαι σε ποιον; 

αφού εγώ είμαι εδώ δίπλα σου ..

βγήκαμε έξω 

μια βόλτα να πάρουμε αέρα 

να ξεχάσουμε τα προβλήματα μας 

καταλήξαμε να κοιτάμε μια οθόνη

φωτεινή  μα ψυχρή 

σταμάτησα  να νιώθω

σταμάτησα να βλέπω  

κι ήταν όλα σκοτεινά 

μα κατάλαβα ότι μόλις είχε μείνει το κινητό μου από μπαταρία !!

αναρωτήθηκα γιατί δεν έχουν βάλει κάδους με φορτιστές σε κάθε σημείο απόκεντρο  ή ακόμη και σε πλατείες ;

όπως νερό και φαι για τα αδέσποτα 

μου λες δεν σε καταλαβαίνω 

γιατί το λες αυτό 

έχω κάνει 3 τουιτ 

10 λαικ

κι έκανα κι ταγκ σε φίλους κοινούς 

νιωθω .... μοιράζομαι  αλήθεια λέω 

παλια υπήρχε το ΄χασμα γενεών

κι ήταν αφόρητα μεγάλο 

τώρα υπάρχουν τόσες μηχανές 

και δεν σε βρίσκω πουθενά 

δεν σε βρίσκω πουθενά 

δεν σε βρίσκω πουθενά 

παλιά αναρωτιόμουν 

υπάρχουν εξωγήινοι 

μα τώρα νομίζω 

βρήκα την απάντηση 

αφού .. είμαι κι εγώ μια από αυτούς 

τους εξωγήινους !!!!!!!!

ευα πετροπουλου λιανου

*****

Μια μέρα ξυπνάς και δεν έχεις χέρια,

Δεν έχεις πόδια

Δεν μπορείς να φας, να πλυθείς,

Μια μέρα ξυπνάς και το σώμα σου δεν υπάρχει. Μένει μονάχα το μυαλό σου.

Πρέπει να το εξασκήσεις.

Να μάθεις να φιλτράρεις τα θέλω και τα γιατί

Μια μέρα ξυπνάς κι ενώ δεν έχεις πόδια

Ούτε χέρια

Πηγαίνεις στο ανοιχτό παράθυρο

Και αρχίζεις να πετάς ψηλά στον ουρανό

Εύα Πετροπουλου Λιανού

*****

Την ποίηση 

την δημιουργείς

την κρατάς ζωντανή

με γλυκόλογα

Την ποίηση

 την μεγαλώνεις

γαλουχίζοντας 

Ηλιο

Ελευθερία

Ελπίδα

Επλ

*****

Το τίμημα

Όλοι ζητούν απεγνωσμένα φίλους καρδιακούς, αυλικούς και λάικ...

Εναν ψυχαναλυτή για να τους θεραπεύσει..

Εναν οπαδό να τους ακολουθεί σε ινσταγκραμ, σε ποντιουμ,σε πιριμπαράμ

Ξεφεύγουν με μια selfie, μιλουν σε Vip  κι όλοι έγιναν σταρ εν μια νυχτί

Παχυλά σαρκώματα σε ξανθιές περούκες

Βρες κι εσύ ένα χορηγό!!!!

Οι σύμβουλοι αυτού του κόσμου, την έχουν δει αγγέλοι , δίνουν συμβουλές και περιμένουν το τιμημα να είναι σεβαστό.

Ετσι, θα πάρουν την προαγωγή τους, να γίνουν αρχάγγελοι.

Ισως κάποια μέρα και Θεοί!!!!

Επλ

*****

Το Πάσχα αυτό θα το θυμάμαι

για την απέραντη μοναξιά της ματαιοδοξίας

Το Πάσχα αυτό θα το θυμάμαι

για πρώτη φορά έκλεισαν οι πόρτες της εκκλησίας και το Άγιο Φως δεν πήγε στα σπίτια μας

Το Πάσχα αυτό θα το θυμάμαι για τον εγωισμό

την όρεξη των ανθρώπων για μια ατελείωτη κρεατοφαγία

Η τσίκνα γέμισε τα μυαλά

Το φαΐ τους έδωσε μια ικανοποίηση

Ότι όλα είναι όμορφα και  δίκαια καμωμένα . 

Ας αφήσουμε όμως τις ψυχές μας

Να ανακαλύψουν το δύσβατο δρόμο των συμβόλων. 

Να παραδειγματιστούν από την Σταύρωση

Και την μετά τρεις μέρες Ανάσταση

Οι οιωνοί δεν είναι ακόμη ευοίωνοι.. 

Άναψε ένα κερί μεγάλο, να τάξεις,

να έρθει γρήγορα στο μυαλό των γιγάντων ο νους, ειδάλλως, η ανθρωπότητα έχει μεγάλη συμφορά πίσω και μπροστά...

Ψάξε την πίστη στον Ουρανό!!

Ψάξε την καλοσύνη στην Καρδιά!!

Εύα Πετροπουλου Λιανού

*****

Για μια ελευθερία

Γέμισε η θάλασσα πτώματα

Και οι ιδέες στον βυθό

Για μια ελευθερία

Έγιναν εχθροί οι φίλοι

Χωρίστηκαν οι ερωτευμένοι

Γιομίσαμε γαρούφαλλα

Και άδεια φέρετρα

Για μια ελευθερία

Πληρώνουν παιδιά

Να λένε ζητώ τα δέντρα

Και κρυμμένοι

Παίρνουν 30 αργύρια για κάθε γουλιά

Που πίνεις από τους νερόλακους

Για μια ελευθερία

Δεν μπορείς να λες το Σκέφτομαι

Φορολογείσαι.

Ας αναπαύσει ο Θεός τις ψυχές τους

Εύα Πετροπουλου λιανου

*****

Μέρες...

Μέρες περισυλλογής

Μέρες αναμαλιασμένες

Μέρες απασφαλισμένες

Ενας άντρας ποτέ δεν έχασε την τιμή του

σε περσινές κλειδαριές.

Μάρτιος 2016

Ευα Πετροπούλου Λιανού

*****

Ποίηση

Tί είναι το ελάττωμα ;

αφού όλοι το έχουν στην ψυχή τους ..

ξυπνάει σαν ένα τέρας πληγωμένο από την πείνα , την διψα , την απόρριψη

και θέλει να φέρει δικαιοσύνη 

τι είναι το ελάττωμα , αν όχι μια αρετή

 καλυμμένη από αγκάθια !!!!!

©Ευα Πετροπούλου Λιανού

*****

Είσαι για μένα γιος της χαραυγής

Παλικάρι του Ουρανού

Ένα αστέρι που έπεσε από εκεί ψηλά, όταν έκανα την ευχή για αγάπη..

Αφέθηκα στο βλέμμα σου...

Ένα χάδι ένιωσα

Όλα γύρω σου όμορφα

Όλα μέσα σου όμορφα

Μέλι γλυκό το φιλί σου

Ένα παράθυρο ανοιχτό

Δύο αετοπουλα οι καρδιές μας να πετούν

Να βρίσκονται ψηλά...

#©Εύα Πετροπουλου λιανου

*****

Kεντάς με χάντρες τα βάσανα, με πούλιες τις μέρες τις καλές, με μαύρες πέτρες οψιδιανού τα όνειρα..

Κεντάς την προίκα της ψυχής σου βράδυ πρωί

Πρωί και χάραμα

Και γέμισες με κομπολόγια πολύχρωμα τα μπαούλα της ζωής σου..

Χρόνια αργότερα θα κοιτάς όσα δεν έκανες και θα αναρωτιέσαι ποιο παιδί δεν άκουσες;

Το παιδί της καρδιάς;

Η

Το παιδί της λογικής;

©Εύα Πετροπουλου λιανου

*****

Έρχονται όλοι για να φύγουν..

Έρχονται σαν κάμπιες μετά από μια διεργασία θετικού περιτύλιγμα τος, γίνονται όλοι πεταλούδες..

Και φεύγουν αφήνοντας πίσω τα μουχλιασμένο κουκούλα τους

Τα άσχημα μπαλωμένο κουκούλα τους.

Αυτή είναι η δουλεία μου..

Είμαι το θετικό περιτύλιγμα και η φύλακας των μουχλιασμένων κουκούλιων

Έφυγαν όλοι λαμπεροί;;

Πέταξαν όλοι ψηλά; 

Αυτές είναι πάντα οι ερωτήσεις μου

©Εύα Πετροπουλου λιανου

*****

Έψαχνα εκεί που ποτέ δε θα ήθελα

Να βρω παρηγοριά

Θα επιθυμούσα όταν ο έρωτας χτυπήσει την πόρτα

Να περάσει

Να ξαποστάσει

Να πιει κόκκινο κρασί

Κάτω από τα μεταξωτά θαλασσί σεντόνια μου.

Κείμενο: Εύα Πετροπούλου Λιανού. 

*****

Ηδονοβλεψίες

Εποχή κρίσης

Αυτό που μας πήραν δεν είναι τα χρήματα

Το ήθος μας πήραν και το βγάλαν στο γυαλί με φρου φρού και μπλιν μπλιν κι αρώματα.

Μας κάνουν εκπαιδευτική τηλεόραση με διαλείμματα λίγες διαφημίσεις

Κραυγάζουν στα νωπά κρέατα γάλακτος χωρίς σφραγίδες

Δείξε πόδι, δώσε τον εαυτό σου

Δείξε μπούστο

Κατέβασε φούστα

Ανέβασε μπλούζα

Ελα στον παππού

Να περνάς καλά

Η αγάπη μοιράζεται μέσα από facebook twiter instagram

Για να πας μπροστά πρέπει να έχεις ένα κουσούρι ή να το αποκτήσεις.

Ηδονοβλεψίες της κρίσης γίναμε

Τρεφόμαστε από like

από emoticon

Περνάμε ώρες άνεργοι σε θαλάμους, οθόνες και δείχνουμε απόκρυφα σημεία χωρίς ντροπή

Γυμνώθηκα άρα υπάρχω..

Fashion icon άρα υπάρχω

Γρήγορο χρήμα σε ένα κεφάλι ξανθό

Δίνω άδεια να με ποδοπατήσουν για να γίνω νούμερο..

Ηδονοβλεψίες κρίσης

Το τσουκάλι άδειο

Οι τσέπες αδειες

Τα μάτια έγιναν τετράγωνα σαν τις οθόνες υπνωτισμένες να κοιτούν οι μάζες

το είναι τους να θυσιαζεταικαρφωμενο σεσταυρούς των τα μπλοιντ

Ηδονοβλεψίες κρισης γίναμε..

Βαφτήκαμε όλοι έγχρωμοι και γίναμε

 προσφυγες  στην ιδια την πατριδαμας

Ηδονοβλεψιες της κρίσης

ΕυαΠετροπουλου Λιανου

*****

Όταν σιωπούν οι ποιητές

Σιωπούν οι λέξεις

Ο έρωτας κρύβεται

Όταν σιωπούν οι ποιητές,

Η αγάπη γίνεται πέτρα

Και οι καρδιές αμμόλοφοι

Όταν σιωπούν οι ποιητές...

Μια σωτήρια λέξη μπορεί να τους αναστήσει...

Η ελπίδα

©Εύα Πετροπουλου λιανου

*****

Χριστούγεννα

Πως να μιλήσεις για χριστουγεννιάτικες ιστορίες

σε εκείνα τα παιδιά

που φόρεσαν ένα πορτοκαλί κοστούμι.

Ρίχτηκαν με την οικογένεια τους

ανάμεσα από βόμβες και τοξικά

για ένα καλύτερο μέλλον

μέσα σε μια βάρκα πλαστική

με ένα κουπί για συντροφιά

Χριστούγεννα και ελπίδα

Πως να σκεφτείς 

να δώσεις χαρά και αγάπη

Όταν μέρες, βδομάδες και μήνες περπατάς 

Κάθε άνθρωπο που συναντάς

σε κοιτάει με μάτια θλιμμένα

με ένα μεγάλο ερωτηματικό

Τι θα γίνει αυτή η γεννιά;

Χριστούγεννα

Ενα αστέρι όλοι περιμένουν

Κοιτώντας ψηλά

Οι ουρανοί γιόμισαν πίσα

ακούγονται πυροβολισμοί

απο κάθε μεριά

Τα σπίτια εμειναναδεια

τα κάδρα ξεχασμένα

σκουριασμένα

σετοίχους μαραζωμένους

Βομβαρδισμένους...

Χριστούγεννα

Ευα Πετροπουλου Λιανού