Δυστοπικός ο χώρος που μας περιβάλλει,
οι μέρες κι οι άνθρωποι που μας ρημάζουν .
Μια ζωή έρμαιο των ιαχών τους .
Λίγο πριν το θάνατο
κάνουν το πλιάτσικο,
μας ατιμάζουν .
Το δάσος σώπασε,
θρηνεί για τα παιδιά του .
Μαύρα οστά τα δέντρα
να κείτονται στο χώμα.
Έϊ εσείς οι άπληστοι !!!
που διαφεντεύετε το βιος
και τις ζωές μας,
που αφανίζετε την φύση που σας γέννησε,
όπως το λέει και ο θυμόσοφος λαός,
κρατήστε το τελευταίο δέντρο ζωντανό
.... να κρεμαστείτε !!!
Carpe .


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου