ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ "ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ"

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Έξω στην αυλόπορτα

η μεθυσμένη

νύχτα ξελογιάζει

με κάλπικα λόγια

τα αστέρια…

Έξω στο πυκνό

σκοτάδι

το φεγγάρι

υφαίνει υπομονετικά

στον αργαλειό της λήθης

υφαντά από χρυσόσκονη…

Μην αφήσετε την νύχτα

μόνη

ολομόναχη

να παραμιλάει

μες την ειρκτή της σιωπής της

Μην αγγίζετε

με ακάθαρτα χέρια τον ήλιο

αυτός με τις κίτρινες ακτίνες

του θα κάψει κάποια

μέρα τα όνειρά σας…

Μην νομίζετε

πως οι άνθρωποι δεν λησμονούν,

δεν ρίχνουν πέτρες απόγνωσης

στο δήθεν άδικο,

ζουν σε γκρίζες ψυχρές

πολυκατοικίες

και συναναστρέφονται

με την μοναξιά τους!...

΄Ωσπου να ανοιγοκλείσουν

τα βλέφαρα τους

τα μάτια της ψυχής τους

και αντικρύσουν

το αληθινό Φώς

μια ζωή γεννιέται

στο άγγιγμα της ελπίδας!..

.-

ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ