οι αληθινές μέρες.
Στον ένοχο κόσμο
η αρμονία του έρωτα
δοκιμάζει τους εύθραυστους εαυτούς μας .
Φθορά και σκόνη,
σκέψεις αλλόκοτες
κρατούν τα λιπόσαρκα χέρια .
Οι διαστάσεις ξεχειλώνονται,
άκου την άνοιξη πως σέρνεται
στους άδειους δρόμους .
Με κοίταξες,
μια σταγόνα ονείρου
άρχισε να φωσφορίζει .
Ανάσα βαθιά,
προσμένω ασάλευτος το βίωμα,
να υψώνεσαι πάνω μου .
Μια έλξη που διέλυσε τις λάθος μέρες .
Carpe .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου