Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Carpe " Μάτια κλειστά "

Gabriel Tudosescu - photo 



Κλείνω τα μάτια
αφουγκράζομαι τις λύπες
καταριέμαι την κάθε μέρα
που περνά
και φεύγει άσκοπα γεμάτη πίκρες.

Κλείνω τα μάτια
το δάκρυ τρέχει, υγραίνει
τ'αφυδατωμένα θέλω
που έπαψαν να γίνονται πράξη.

Κλείνω τα μάτια
και βλέπω το φως της πικρής
σαν φάρμακο αλήθειας.
φάρμακο για τις πληγές
που άνοιξαν
και προσπαθούν να κλείσουν εδώ
και χρόνια.
Αυτές που έγιναν από τα αιχμηρά
της εξαθλίωσης λεπίδια.

Με τα μάτια κλειστά βλέπω
καλύτερα γιατρεύω τις πληγές...
ακόμα ελπίζω!
Carpe





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου