Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026

"Ευτυχώς, Ευτυχία!" του Γιώργου Γαλίτη - Το Τρένο στο Ρουφ στα δημόσια νοσοκομεία της Αττικής

 



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Υγεία & Τέχνη Σύμ_μαχοι
«Ευτυχώς, Ευτυχία!» του Γιώργου Γαλίτη - Το Τρένο στο Ρουφ στα δημόσια νοσοκομεία της Αττικής


Με την πεποίθηση ότι η Τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως πράξη φροντίδας και ψυχικής ενδυνάμωσης, η Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ και η Τατιάνα Λύγαρη υλοποιούν φέτος το καινοτόμο πρόγραμμα «Υγεία & Τέχνη Σύμ_μαχοι», μεταφέροντας το θέατρο στους χώρους της δημόσιας υγείας.

Στο επίκεντρο της δράσης βρίσκεται η παράσταση «Ευτυχώς, Ευτυχία!» του Γιώργου Γαλίτη, σε σκηνοθεσία της Τατιάνας Λύγαρη, που έχει γραφτεί και σχεδιαστεί ειδικά για τις συνθήκες και τις ανάγκες των νοσηλευτικών μονάδων. Με ζωντανή μουσική, αφήγηση και ενεργή συμμετοχή του κοινού, η παράσταση μετατρέπεται από τους καλλιτέχνες σε μια εμπειρία ουσιαστικής επικοινωνίας, προσφέροντας στιγμές ανάσας και ανακούφισης σε ασθενείς, φροντιστές και εργαζόμενους στον χώρο της υγείας.

Κάθε παρουσίαση ολοκληρώνεται με έναν ανοιχτό κύκλο διαλόγου, όπου θεατές και συντελεστές μοιράζονται σκέψεις και συναισθήματα, με στόχο την ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας και της αίσθησης κοινότητας.

Οι πρώτες παραστάσεις πραγματοποιήθηκαν ήδη με θερμή ανταπόκριση στο Πανεπιστημιακό Ογκολογικό Κέντρο Αθηνά Ιωάν. Μαρτίνου και τη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αττικόν. Το πρόγραμμα συνεχίζεται με παραστάσεις στο νοσοκομείο Άγιος Σάββας, το ΚΗΝ Νίκος Κούρκουλος  και άλλα νοσοκομεία και δημόσιους χώρους υγείας της Αττικής, φιλοδοξώντας να δημιουργηθεί ένα δίκτυο πολιτιστικών παρεμβάσεων που στέκεται δίπλα στον άνθρωπο σε στιγμές δοκιμασίας.

Το πρόγραμμα υλοποιείται με τη στήριξη των κοινωφελών ιδρυμάτων ΚΙΚΠΕ, ΤΙΜΑ και ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΚΟΣ.

Συντελεστές
Κείμενο: Γιώργος Γαλίτης
Σκηνοθεσία: Τατιάνα Λύγαρη
Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Μιράντα Ζησιμοπούλου, Φώτης Λάμαρης, Βασίλης Ψυλλάς
Προβολή - επικοινωνία: ArtsPR 
Concept - διεύθυνση, οργάνωση, εκτέλεση παραγωγής: Καλλιτεχνική Εταιρεία ΑΞΑΝΑ


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ
Τηλ. 6937604988 & 2105298922

 


 









Κωνσταντίνος Ντζούνης "Προσανατολισμένοι εκτός ορίων"

 


Φτάσαμε εδώ για να σταματήσουμε;

φτάσαμε εδώ για να ζήσουμε;

αδιόρατη διαχωριστική γραμμή

 

Σκεπτικό γεμάτο κόμπους

μέσα σε γόρδιους δεσμούς

αγωνία πασπαλισμένη με προσμονή

 

Το εικονικό ξίφος της ελευθερίας

στη θήκη του έχει μαραθεί

αφοπλισμένοι από την υπαιτιότητα

με διέξοδο κάποια νέα αρχή

 

Όταν θα σταματήσουμε να ζητάμε

ο ένας απ’ τον άλλο, αυτό που δεν έχει

σαν ουδέτερα φορτισμένο πεδίο

προσανατολισμένοι εκτός ορίων

 

Άγνωστοι στις ίδιες μας τις λέξεις

θα βρούμε τη μονάδα μέσα στη μονάδα

στην κλίμακα με τις ατομικές προθέσεις

 

Βάλε το μαχαίρι πάλι στη θήκη

αυτό που σκοτώνεις σε κρατάει στη ζωή









ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ " Ο Μ. Αλέξανδρος στα Ιεροσόλυμα."

 


Ο Μ. Αλέξανδρος στα Ιεροσόλυμα.

Τα θεμέλια για την εξάπλωση του Χριστιανισμού.

Είναι σε όλους γνωστό ότι η Ιστορία δεν μοιράζει τίτλους χωρίς περιεχόμενο. Τον τίτλο «Μεγάλος» τον απονέμει σε λίγους οι οποίοι αφήνουν ανεξίτηλο το στίγμα του περάσματος από την γη. Σε ανθρώπους που άλλαξαν τον ρου της Ιστορίας ή την οδήγησαν σε νέους δρόμους.

Ένας από τους λίγους εκλεκτούς «Μεγάλους» της Ιστορίας είναι και ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Έλληνας, παιδί της Ελληνικότατης Μακεδονίας. Γιός του Φιλίππου και της Ολυμπιάδας,  έζησε μόνο τριάντα τρία χρόνια από το  356 π.Χ (Αρχαία Πέλλα 23 Ιουλίου),έως 323  π.Χ. ( Βαβυλώνα, 10 Ιουνίου).

Το παρόν κείμενο δεν θα ασχοληθούμε με την βιογραφία και την τεράστια προσφορά του εκπολιτιστή στρατηλάτη στον παγκόσμιο πολιτισμό και στην Ελλάδα. Θα αναφερθούμε για τη συμπεριφορά του μεγάλου Έλληνα όταν έφθασε στην Ιερουσαλήμ πριν από εικοσιδύο περίπου αιώνες.

Ο ιστορικός της εποχής Φλάβιος Ιώσηπος μας μας πληροφορεί: Ο Μέγας Αλέξανδρος ενώ πολιορκούσε την Τύρο στέλνει ανθρώπους του στα Ιεροσόλυμα για να ζητήσουν βοήθεια.

Οι Αρχιερείς των Εβραίων τους απαντούν ότι δεν μπορούν να βοηθήσουν με στρατιωτική δύναμη γιατί έχουν όρκους με τους Πέρσες και αυτούς τους όρκους δεν θέλουν να παραβούν. Αυτή συμφωνία που έγινε στα χρόνια του Κύρου τους έδινε το δικαίωμα να ανοικοδομήσουν τον ναό του Σολομώντος.

Τότε, οι εχθροί των Εβραίων οι Σαμαρείτες βρίσκουν ευκαιρία και συκοφαντούν τους Εβραίους στον στρατηλάτη. Έτσι τον ωθούν να τιμωρήσει τους Εβραίους, να καταστρέψει τον ναό και να δώσει σε αυτούς την άδεια να κτίσουν ναό στο όρος Γαριζείν.

Ο Αλέξανδρος, πράγματι, αποφασίζει να τιμωρήσει τους Εβραίους. Πληροφορείται ο Αρχιερέας το γεγονός και ζητά από τον Θεό πληροφορίες. Μετά τοις θυσίες λαού και ιερέων πληροφορείται να μη φοβάται,  να υποδεκτεί λαμπρά τους Μακεδόνες και να ανοίξει τον Ναό.

 Πλησιάζοντας την πόλη των Ιεροσολύμων βλέπει να έρχονται να τον υποδεκτούν με τιμές και μεγάλη λαμπρότητα ο Αρχιερέας των Ιουδαίων και οι Ιερείς των Ιεροσολύμων. Τότε βλέπουν ένα απρόσμενο γεγονός. Ο στρατηλάτης Αλέξανδρος κατεβαίνει από το άλογό του και προσκυνά τον Αρχιερέα. Παγωμάρα επικρατεί και απορία διακατέχει τους πάντες. Ο Παρμενίων μόνο τολμά και του λέγει: «Αλέξανδρε, εσύ που προσκυνείσαι υπό πάντων, προσκυνάς τον Αρχιερέα των Ιουδαίων;;».

Η απάντηση του Αλεξάνδρου: “Δεν προσκυνώ αυτόν, αλλά τον Θεό του, που του έδωσε την Αρχιερωσύνη! Διότι αυτόν είδα με το σχήμα του, στον ύπνο μου, όταν βρισκόμουν στο Δίον της Μακεδονίας και σκεπτόμουν με τον εαυτό μου πώς θα μπορέσω να νικήσω και να εδραιωθώ στην Ασία, παραγγέλοντάς μου να μη προβληματίζομαι, αλλά με θάρρος να προχωρήσω, διότι αυτός θα ηγείται της στρατιάς μου και θα μου παραδώσει την εξουσία των Περσών”!

Ακολουθεί, μπροστά στα έκθαμβα μάτια όλων, ο Αρχιερέας Ίαδδος. Οδηγεί τον Αλέξανδρο μέσα στον ναό, κάτι που απαγορεύεται για ένα εθνικό. Δεν είναι άσχετο να αναφέρω ότι το Πάσχα του 1919 επισκέπτες άκουσαν τον Άγιο  Παΐσιο να λέγει ότι «Ο Αλέξανδρος πίστευε στον «Θεό του Ουρανού̎». Γεγονός είναι ότι ο Μ. Αλέξανδρος πρόσφερε θυσία στον αληθινό Θεό, τον βασιλέα των Βασιλέων. Αυτόν που αργότερα οι Ιουδαίοι και θα αρνηθούν και θα σταυρώσουν.

Εκείνη τη στιγμή πραγματοποιείται η μεγάλη συνάντηση, η μεγάλη γέφυρα που θα δημιουργούσε τα θεμέλια και την υποδομή για την εξάπλωση του Χριστιανισμού σε όλο εκείνο τον τόπο της Ελληνικής Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Εκεί μέσα στον ναό ο Αρχιερέας λύνει το μυστήριο της λαμπρής υποδοχής και της εισόδου του Μ. Αλεξάνδρου στον Ναό. Δείχνει και διαβάζει μια προφητεία του Δανιήλ που έλεγε ότι θα έλθει κάποιος βασιλιάς των Ελλήνων που θα συντρίψει τον βασιλιά των Περσών:  «και ιδού τράγος αιγών ήρχετο από λιβός επί πρόσωπον πάσης της γης και ουκ ην απτόμενος της γης, και τω τράγω κέρας θεωρητόν αναμέσον των οφθαλμών αυτού. και ήλθεν έως του κριού του τα κέρατα έχοντος, ου είδον, εστώτος ενώπιον του Ουβὰλ και έδραμε προς αυτὸν εν ορμή της ισχύος αυτού και είδον αυτόν φθάνοντα έως του κριού, και εξηγριάνθη προς αυτόν και έπαισε τον κριόν και συνέτριψεν αμφότερα τα κέρατα αυτού, και ουκ ην ισχύς τω κριώ του στήναι ενώπιον αυτού. και έρριψεν αυτόν επί τη γην και συνεπάτησεν αυτόν, και ουκ ην ο εξαιρούμενος τον κριόν εκ χειρός αυτού. και ο τράγος των αιγών εμεγαλύνθη έως σφόδρα, και εν τω ισχύσαι αυτόν συνετρίβη το κέρας αυτού το μέγα.Και εγένετο εν τω ιδείν με, εγώ Δανιήλ, την όρασιν και εζήτουν σύνεσιν, και ιδού έστη ενώπιον εμού ως όρασις ανδρός. και ήκουσα φωνήν ανδρός αναμέσον του Ουβάλ, και εκάλεσε και είπε.Γαβριήλ, συνέτισον εκείνον την όρασιν και είπεν ο κριός, ον είδες, ο έχων τα κέρατα βασιλεύς Μήδων και Περσών. ο τράγος των αιγών βασιλεύς Ελλήνων… (Δανιήλ Η’’, 5 ,6, 7-8, 15, 19, 20).

Την προφητεία αυτή γνώριζαν οι Ιουδαίοι και για τον λόγο αυτό υποδέχθηκαν λαμπρά και έβαλαν τον στρατηλάτη στον Ναό. Ο  Αλέξανδρος από το όραμα αλλά και την προφητεία απέκτησε σιγουριά απόλυτη, ευχαριστήθηκε και με απίστευτο θάρρος και ορμή προχώρησε την εκστρατεία εναντίον των Περσών τους οποίους συνέτριψε.

Πριν αναχωρήσει από τα Ιεροσόλυμα ο εκπολιτιστής Αλέξανδρος ζήτησε να στηθεί άγαλμά του στον Ναό για να λάβει την απάντηση ότι αυτό δεν επιτρέπεται από την θρησκεία τους. Όμως, ο Αρχιερέας πρότεινε κάθε παιδί αρσενικό που θα γεννηθεί εκείνον τον χρόνο θα έπαιρνε το όνομα «Αλέξανδρος».

 

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός








ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ Άγιος Αλέξανδρος ο εν Πύδνη

 

Άγιος Αλέξανδρος ο εν Πύδνη

Οι Άγιοι του Θεού ήταν άνθρωποι, όπως και εμείς. Όμως, διαφέρουμε στο ότι εκείνοι απαρνήθηκαν τον κόσμο δηλαδή το κοσμικό φρόνημα.  Αρνήθηκαν υλικά αγαθά, κοσμικές δόξες και τιμές. Αγωνίστηκαν και με θάρρος ομολόγησαν τον Χριστό.  Όπου χρειάστηκε επεσφράγισαν την ομολογία τους με το μαρτύριο.

Ο Άγιος Αλέξανδρος ο εν Πύδνη είναι ένας από  αυτούς. Η Πύδνα είναι το παλαιό όνομα του σημερινού Κίτρους της Πιερίας.

Ο Άγιος κληρονόμησε από τους ευσεβείς προγόνους του την ευσέβεια και την αγάπη προς τον Χριστό. Η παράδοση λέγει ότι ήταν συγγενής του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου. Στην δύσκολη εκείνη εποχή, για τους χριστιανούς, δίδασκε την αληθινή θρησκεία και την αποφυγή των θυσιών στα είδωλα. Η διδασκαλία του συνδυαζότανε από σημεία θαυμαστά και για τούτο τον λόγο πολλοί ειδωλολάτρες εγκατέλειπαν τα είδωλα και προσέρχονταν στον χριστιανισμό.

Η δράση αυτή του Αγίου ανησύχησε τους ειδωλολάτρες, οι οποίοι πήγαν στον Μαξιμιανό και τον πληροφόρησαν: «Γνώριζε βασιλιά ότι στην Πύδνα, τη χώρα, είναι αυθέντης ένας Χριστιανός ονομαζόμενος Αλέξανδρος, συγγενής του Δημητρίου, ο οποίος διδάσκει τους ανθρώπους να μην προσκυνούν τα είδωλα, αλλά να πιστεύουν τον εσταυρωμένο Χριστό,. Κάνει παράδοξα θαύματα με το Όνομα του Χριστού και κινδυνεύει να γυρίσει όλους τους ανθρώπους στην πίστη του Χριστού».

Οι πληροφορίες αυτές τάραξαν τον Μαξιμιανό και διέταξε ένα χιλίαρχο να φέρει μπροστά του τον Αλέξανδρο. Ο αυτοκράτωρ απευθύνθηκε στον Αλέξανδρο

στην αρχή με τρόπο γλυκό για να τον καλοπιάσει και στο τέλος τον απείλησε. Του είπε: «Ακούω πως είσαι αυθέντης και δούκας και σε βλέπω κόσμιο και εύτακτο, και νομίζω νουνεχής και φρόνιμος άνθρωπος. Θα έπρεπε, Αλέξανδρε, εσύ που είσαι τέτοιος, να βλέπεις εμάς τους βασιλείς και να μας μιμείσαι, όπως πιστεύουμε εμείς έτσι να πιστεύεις και εσύ και όχι να κηρύττεις εσύ άλλο Θεό νεότερο. Και δε φτάνει που πιστεύεις εσύ άλλο Θεό, αλλά διδάσκεις και το λαό να μη πιστεύουν τους αθάνατους Θεούς, αλλά το δικό σου Θεό. Λοιπόν, αν θέλεις τη σωτηρία σου, το καλό σου και την τιμή σου να έχεις, έλα τώρα να προσκυνήσεις μαζί με εμένα τους αθάνατους Θεούς και να κάνεις θυσία σ’ αυτούς. Αντίθετα, αν παρακούσεις και δεν κάνεις ό,τι εγώ σε συμβούλεψα, γνώριζε ότι πρόκειται να σε τιμωρήσω πολύ κι έπειτα να σου δώσω πικρό και επώδυνο θάνατο».

 Φυσικά, ο Αλέξανδρος δεν φοβήθηκε και με θάρρος του απαντά: «Κράτιστε βασιλιά, γνώριζε καλά ότι εγώ από τους προγόνους και τους γονείς μου διδάχτηκα την αληθινή πίστη του Κυρίου μου Ιησού Χριστού και είμαι Χριστιανός, στρατιώτης και δούλος του Σωτήρος μου Ιησού Χριστού. Και όπως με βλέπεις βέβαια είμαι νουνεχής και φρόνιμος και σαν λογικός άνθρωπος δεν προτιμώ το σκοτάδι από το φως, αλλά έχω το μυαλό μου και γνωρίζω ότι ένας είναι ο αληθινός Θεός, ο Τριαδικός, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα.. Τα δε είδωλα που θεοποιείτε εσείς και προσκυνείτε, αυτά είναι άψυχα, νεκρά, άλαλα και αναίσθητα. Μου λες ότι με μαγείες και με γοητείες εξαπατώ τους ανθρώπους. Εγώ δε γνωρίζω να κάνω μαγείες, αλλά επικαλούμαι το σωτήριο Όνομα του Χριστού μου και αυτό το Όνομα πραγματοποιεί τις θαυματουργίες. Και λοιπόν, εγώ, ως λογικός άνθρωπος που είμαι, βλέποντας τους ανθρώπους σαν τυφλούς και ανόητους να προσκυνούν τα μιαρά και ακάθαρτα είδωλα, τους διδάσκω, τους συμβουλεύω και τους παρακαλώ να γνωρίσουν και να στοχαστούν το σωστό να επιστρέψουν από την πλάνη αυτή που έχουν στα ακάθαρτα είδωλα και να πιστεύουν στην αληθινή πίστη του αληθινού Θεού, του Κυρίου μου Ιησού Χριστού. Όμοια παρακινώ, συμβουλεύω και ολόψυχα παρακαλώ και τη βασιλεία σου, κράτιστε βασιλιά, να συλλογισθείς και να γνωρίσεις ότι αυτά τα είδωλα, όπου αφρόνως θεοποιείτε και προσκυνείτε εσείς, είναι ξύλα άψυχα, νεκρά και αναίσθητα και, ως λογικός που είσαι, σκέψου καλά και μη γίνεσαι αίτιος της απώλειας τόσου αναρίθμητου λαού». Αυτά και πολλά άλλα είπε ο Άγιος που έκαναν τον αυτοκράτορα να θαυμάσει την αφοβία του. Διέταξε να κλειστεί σε φυλακή και για τρεις ημέρες να του στερήσουν νερό και τροφή.

Την τέταρτη ημέρα ο Άγιος με μεγαλύτερο θάρρος επαναλαμβάνει τα ίδια και παρόμοια λόγια στον αυτοκράτορα. Θαυμάζουν όλοι την γενναιότητα του Αγίου αλλά, παρά ταύτα,  βασανίζεται και κλίνεται πάλι φυλακή.

Μετά από πέντε ημέρες οδηγείται πάλι στον αυτοκράτορα όπου και πάλι ομολογεί την ακλόνητη και αμετακίνητη πίστη του στον Χριστό. Σε απάντηση των παροτρύνσεων των ειδωλολατρών να θυσιάσει στα είδωλα ανατρέπει την τράπεζα των σπονδών. Δεν υπάρχει άλλη λύση για τον αυτοκράτορα: διατάζει τον αποκεφαλισμό του Αγίου.

 Ο Άγιος έπλυνε τα χέρια του, και προσευχήθηκε στον Θεό για να τον ευχαριστήσει για την τιμή με την οποία τον αξιώνει. Ο δήμιος μένει εμβρόντητος από οπτασία που βλέπει αλλά εκτελεί την διαταγή. Ο αυτοκράτορας, μετά τον αποκεφαλισμό, βλέπει τέσσερεις αγγέλους να παραλαμβάνουν την ψυχή του Αγίου και παραδίδει το ιερό σώμα του Αγίου στους Χριστιανούς, οι οποίοι το ενταφίασαν με τις πρέπουσες τιμές. Ο Θεός αντάμειψε τον Άγιο με τη δωρεά της θαυματουργίας.

Η μνήμη του Αγίου Αλεξάνδρου εορτάζεται στις 14 Μαρτίου, ημέρα του μαρτυρίου του, αλλά μετατίθεται λόγω της Μ. Τεσσαρακοστής. Στην Πιερία, όπου ανήκει η Πύδνα, η μνήμη του εορτάζεται τη δεύτερη Κυριακή των Νηστειών.

Απολυτίκιον.

Θείου Πνεύματος, την πανοπλίαν, διά πίστεως, ενδεδυμένος, εν αθλήσει διαπρέπεις Αλέξανδρε∙ και εν τη Πύδνη τελέσας τον δρόμον σου, μαρτυρικής ηξιώθης λαμπρότητος. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός











Lan Xin‘s poems Empathy in Love

 

Empathy in Love 

Poem / Lan Xin (Lanxin Samei)

 

What we have not personally experienced

others’sorrow we can hardly feel

our pain others may never understand

 

What is love

Love is empathy that puts oneself in another’s place

Love is tolerance that seeks common ground while respecting differences

 

An ancient Chinese saying goes

Love given begets love returned

Blessing sent brings blessing back

 

When you think from another’s place

understand one another tolerate one another warm one another

empathize with love seek common ground while respecting differences

then what you give to the world

will return to you

 

When you empathize with love

stand in others’place to think

feel their joy and sorrow

understand their thoughts and circumstances

embrace their differences and hardships

 

with kindness and sight

to praise to warm

you rise far beyond the longed-for — high EQ

to a higher dimension — high LQ

 

All things under heaven thrive because of love

sun and moon shine for all because of love

all beings endure because of love

 

Love is the light of the universe

Love is the source of life

Love is the chain of time and space

Love is the gate of all truths

 

Within every heart lies the power of love

when you open the gate of destiny with love as your key

love flows to others and returns to you

 

May you dear one

become love itself

— shine brightly!

 

© 2026 Lan Xin (Lanxin Samei) All Rights Reserved

 






Majid Khan Niazi Pakistan - Poetry

 


"Learn & Teach Lóve"
Majid Khan Niazi,

13/03/2026,
Pakistan.

Love me, I love you, don't hate my way
Your light's my dawn, in endless day
You shine like sun, my darkness flee
My night's alive, with moon's sweet glee
In your gaze, my heart finds rest
With you, my love, I'm forever blessed
Let's walk the shore, where waves caress sand
Under moon's glow, hand in hand
The ocean's roar, our love's sweet song
Winds whisper secrets, as hearts beat strong
In your eyes, my soul finds its home
With you, my love, I am never alone
Your love's the fire, that burns in me
Guiding me through, life's uncertainty
With every breath, my love for you grows
In your heart, my heart finds its repose
In moonlit nights, our love will shine
A celestial dance, divine and fine
Your love's my haven, my guiding star
With you, my love, is where I belong.











Poems. Ruby Kaila

 



Born in India, Ruby’s early life began at an Air Force base. She studied languages, arts, sciences and politics. Ruby has traveled to, resided and studied in several cities, Hyderabad, Darjeeling, Kanpur, Bombay, Delhi, Varanasi in India and several cities in Canada, USA, and Europe, Toronto, Vancouver, Rome, Paris, Italy and Lucerne to name a few. She has several hours of social service to her credit. Reading to school children, tutoring, mentoring, public speaking and heading self-help groups are some of her achievements, along with dabbling in art, interior design and cooking. She has worked as Centre manager of a computer training facility designing course material and training faculty and counsellors. Ruby has also worked for a medical journal. She is a published poet and creator and director of “Evolution of dance”.




Glue, Sticks, Lime, Stones, and Bricks Read


Snow soft, stack, lay upon branches, Nicholas cooking no more, log
Slants covered in AI droppings, tree-house sleep a while, tears wrap
Yay! carols toothless sledding, candy verdant deck hallways, flannel
Bring out grandma's stories, Alicia's woolies, cakes for frosty bags?

Garden beds secrets keep till blades march, country feet soften rite
O Holly twenty-five a piece, clay candle Norse, unburn souvenirs, ho
Charmed clouds go to lands, seas, brings sun airs gustatory dear O
Food banks river perhaps, beauty cozy up broth quire sheep twinkle

Red, and more red speckled mansions enamel, fire blasting poplars
Dragons hearth bands swaddle, skirts harping, wrapping, before buy
Blitzen and sleighs whistling, at peddlers plush, plums, message ho
Willows have farmers panting secrets little women to untell fur sin?

Nut-cracker in the reference section, dad want hot cocoa, gifts bow
Farms wrinkled, holy night blush lights, scrambled eggs, wake 4 am?
Jesus, where's the kerchief ! no stockings? mantle proclaims,,, Odin
Promise to brush enamel harder, hymns verses hush, red alert? Tow

Monosyllables fractured stage, connection lying, bodies, ties social
Constructs walled gossamers thread, rhythm, distance wide breach
Rudolph Red riding crystal, balls, ventriloquist, treads,,, boots sleigh
Silent nights pine cones toboggan, brews, craft, merry, tides spin ho

Golden rod lavender mulberry, cinnamon nutmeg draw the line dusk
Roughs stones from his mouth wings fly cherubs multi-grain nudge
Dawn announces hobbit hugs, dwarfs mug, tiny, women stews rack
Black o white stables muzzle run with blankie a rangmi knots cross

Lay I by the night one heath steps climbing psalms glory tag dears
Filled I ink with pen and ribbon, shield tugs roof drips strings bag ?
Honey mask grace cloves dice, threads,,, salt ebb, sands flow hills
Nervous jars, do I know birth ? Out I of the box, Jehovah hand hold

©® Ruby Meraki Oenomel/Ruby Kaila Malhotra/Ratnali Red Ruby1



Teasing Pink Livres Ribbon

Winter sticks in our being, sphinx a bow, ox, and nest cuddle bold
Knocking glue likes shooting fish in a barrel ask sighs two meddle
Just a linear being, that coverts, endlessness, rag dolls muff fjord
The gripe gets tedious plausibility, suspended, logic left for dread

Promises stacked on the kitchen perfume of love queens vie hold
In the rolling sky, there are cirrus Stratos inverted flying peas frost
A frost resemblance paste to darken each dusk smitten brush old
Indicating sun the ice it will be tonight upon moon seats frost punt

Come on o wind usher new age in mask ties giggles love she folds
Sweep at once, this winter that, inferno our, hearts scent jasmine
Lemme flavor wolf beaten snakes hear yaw howl o pink hens told
Cutting mountains in, all prisms whip steel, directions, yesterday

Ink acrylics Tako'd, pastels, coins of, gold, silver he runs the mold
Pen pals pivot I added a wound to your wound, night, keywords in
Buzz she came, spoke, regret Will, seal pen, times ink chimes old
Sympathy ever liberated homeland Or, condolence an alternative

If is test-tubes he who cries for luck turns off me vie smidgen sold
Letters of spring hearts toast Mia, dance Swansea in glasses blue
Libran ink roles feathers toll laurelled scroll basked edges behold
Re-boot tough my trundle spills halogen twist view embed divides

© Ruby Meraki Oenomel / Ruby Kaila Malhotra / Ratnali Red

Ruby1