ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΙΩΜΟΣ "ΠΑΡΑΓΕΛΜΑΤΑ , ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ."

 

Την κεφαλή μου βάλε στα μαλλιά σου Κι' άσε με με εκεί για να ονειρευτώ Πνοής, παλμούς να νιώσω στα φιλιά σου Να είμαι η καρδιά σου κι' ανάσα σου εγώ. Σαν ο αγέρας θέλω να ξεσπάσεις Τα άνθη της ψυχής να σκουντάς δίχως όρια Όταν νομίσω πως έχεις κοπάσει , Να μου κλέψεις χνούδια ,πέταλα και σπόρια. Γίνου ακτή που όταν σκάει το κύμα Γλύφει αμμουδιές με τα χάδια τ' αφρού Άφησε του έρωτα και αγάπης στίγμα Πνίξει με στους πόθους του αχανές βυθού. Μέσα στην ψυχή σου έχε με πετράδι, Μες στου κοχυλιού σου ισόβια φυλακή Της ζωής σου κάνε με το μαργαριτάρι, Όμηρος αιώνιος,το κάνω προσευχή . Άσε με να ζω στης αύρας τα ντουζένια Ατελείωτα δως μου χάδια τρυφερά Βάψε τα όνειρα μου ρόδινα, μελένια, Πρώτη σαν να είναι και στερνή φορά . Λευτέρης Σιώμος Κ/65 δ.π.ελ.

Poems Fernando José Martínez Alderete (Mexico )

 

The Bridge of Colors

It matters not the clay that shaped the jar,

nor the wind that blew through the flute of bone,

art is the thread, subtle yet well-known,

that binds all maps into one single star.

The hand that weaves, the voice that tells the tale,

belong to no shore, nor a single wall;

they are lights that guide through the future’s call

with rhymes of silk and silver’s trail.

Let the brush travel through paths of earth,

let the dance awaken the sleeping square,

for a statue is life that breathes the air,

erasing the hate and giving peace b

Peoples of the world, open every door:

let your neighbor’s song become your own way,

for art is the sun, the wine, oand the day

that joins our distant souls forevermore.

Fernando Josè Martínez Alderete

Mèxico

The Sowing of Silence

Peace is not born from the coldness of steel,

nor from signatures on paper, torn and hollow;

it grows in the furrow where wounds start to heal,

between the stranger and the friend we follow.

It is a language where borders are gone,

trading the rifle for the grain of wheat,

where hands that once fought, before the dawn,

now build the shelter, the bread, and the seat.

Let the walls of shadow and fear now fall,

let the echo of hate be lost in the gale,

for more strength is found in a finger’s call

that reaches for another, beyond the veil.

It matters not language, the faith, or the skin,

the earth is the map of a single heartbeat;

we are the lineage that lets grace in,

leaving the ghosts of the past in retreat.

Peace is the bridge that spans the abyss,

the table is set, the light on the face,

to find in the other a kinship like this:

that their home is our home, a shared holy space.

Fernando Josè Martínez Alderete

Mèxico

Dr. Fernando Martinez Alderete

Writer, poet, theater actor, radio producer. Born in Leon Guanajato Mexico on April 21, 1977, President of Mil mentes por México in Guanajuato. Dr. HC, global leadership and literature.

His poems was published in more than 200 anthologies in fifteen contries arround the world and he is author of ten books, of poetry, short stories and novels.

"A lost homeland." Poem by Farzaneh Dorri

A lost homeland.

Poem by ©®Farzaneh Dorri


O, Iran!
The land of ancient beauty,
now the land of deep sorrow
alongside the longing for freedom.

Your sun is veiled by a shadow’s weight,
and tears have washed over the city gate.
The mothers' heart in quiet sorrow wait,
while smoke obscures the old, historic places.

In the streets, a quiet fire still burns
for freedom’s song.
Unveiled hair are a high banner,
and the women’s voice turns darkness into light.

O, Iran!
O, land of poets, wine of the primordial covenant, and the reed!
Your streets are now a fading map,
and the voices are a whisper in the wind.
O, Iran! The land of Hafez, Ferdowsi and Rumi!
Will from your ruins grow a stronger seed?
I carry my home in my fractured soul,
a suitcase filled with your pain
and your collective grief.
Will the sun rise from your sky again?
Will the long night flee, my cherished land?
©® Farzaneh Dorri
Iran

..........

Μια χαμένη πατρίδα.
Ποίημα της ©®Farzaneh Dorri


Ω, Ιράν! Η γη της αρχαίας ομορφιάς,
τώρα η γη της βαθιάς θλίψης παράλληλα με τη λαχτάρα για ελευθερία.
Ο ήλιος σου καλύπτεται από το βάρος μιας σκιάς,
και δάκρυα έχουν ξεπλύνει την πύλη της πόλης.

Η καρδιά μιας μητέρας πένθιμη
περιμένει σιωπηλά
ενώ καπνός σκιάζει τα παλιά, ιστορικά μέρη.

Στους δρόμους, μια ήσυχη φωτιά καίει ακόμα για το τραγούδι της ελευθερίας.

Τα ακάλυπτα μαλλιά είναι ένα ψηλό λάβαρο, και η φωνή των γυναικών μετατρέπει το σκοτάδι σε φως.

Ω, Ιράν! Ω, γη των ποιητών, κρασί της αρχέγονης παρακαταθήκης
και το σκήπτρο!

Οι δρόμοι σου είναι τώρα ένας ξεθωριασμένος χάρτης, και οι φωνές είναι ένας ψίθυρος στον άνεμο

Ω, Ιράν! Η γη του Χαφέζ, του Φερντούσι και του Ρουμί!
Θα φυτρώσει από τα ερείπιά σου ένας πιο δυνατός σπόρος;

Κουβαλάω το σπίτι μου στην σπασμένη μου ψυχή,
μια βαλίτσα γεμάτη με τον πόνο σου και τη συλλογική σου θλίψη.

Θα ανατείλει ξανά ο ήλιος από τον ουρανό σου;

Θα φύγει η νύχτα η απέραντη από την αγαπημένη μου γη;


©® Farzaneh Dorri

Απόδοση στα ελληνικά
Εύα Πετρόπουλου Λιανου

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Β. ΜΟΛΑΡΗ "ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΣ ΑΝΑΛΟΓΑ"

 

.Φωτογραφία -  Βασίλης Γεργατσούλης

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΣ ΑΝΑΛΟΓΑ

Όσο πιο πολύ το βήμα σου ανοίγεις,

τόσο πιο κοντή φαίνετ’ η διαδρομή σου.

Όσο πιο στενός γίνετ’ ο δρόμος,

τόσο μεγαλύτερη η φλόγα να πετάξεις.

Όσο πιο σφιχτές είν’ οι γροθιές σου,

τόσο πιο χλωμές οι λέξεις σου φαντάζουν.

Όσο πιο δειλή είναι η πένα σου,

τόσο μεγαλώνει η αγωνία

μήπως βγει στο Φως η Αλήθεια.

Αντιστρόφως ανάλογες δυνάμεις

τραβούν της ζωής μας τις γραμμές.

Μη διστάσεις ν’ απλώσεις την ελπίδα

στους κυματιστούς αγρούς,

άσε τα χαμομήλια και τ’ αγριολούλουδα

ν’ αντιστρέψουν των δυνάμεων τις ροπές.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Β. ΜΟΛΑΡΗ

ΜΑΡΤΙΟΣ 2026

H Παρασκευή Mόλαρη είναι πτυχιούχος Αγγλικής και Ελληνικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών καθώς και πτυχιούχος του Τμήματος Ξένων Γλωσσών Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου πανεπιστημίου με ειδίκευση στη νομική, οικονομική, τεχνική και λογοτεχνική μετάφραση με μεταπτυχιακή εξειδίκευση MASTER 1 στα προαναφερθέντα πεδία μετάφρασης στο πανεπιστήμιο Paul Valery Montpelliet 3. Κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος ΜΑSTER 2 στη Νεότερη ελληνική Ιστορία και Ιστορία της Εκπαίδευσης από το πανεπιστήμιο PAUL VALERY MONTPELLIER 3. Μιλάει άριστα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά και πολύ καλά ισπανικά, ενώ συνεχίζει τις σπουδές της στα τουρκικά . Άρθρα και μεταφράσεις της για την Ιστορία της εκπαίδευσης καθώς και μεταφράσεις ποιητών έχουν δημοσιευθεί στα επιστημονικά περιοδικά ΝΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑ , ACADEMIA στο Πανεπιστημιακό Δίκτυο Πολιτικής Ανώτατης Εκπαίδευσης του πανεπιστημίου Πατρών , και σε πολλά έγκριτα περιοδικά λογοτεχνίας.

Έχει παρουσιάσει και μεταφράσει από τα ελληνικά στα γαλλικά , αγγλικά, ιταλικά και ισπανικά πλήθος ποιημάτων σύγχρονων Ελλήνων ποιητών.

Έχει εργαστεί στη δημόσια , ιδιωτική και φροντιστηριακή εκπαίδευση. Είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ιστορικών της Εκπαίδευσης, της Επιστημονικής Ένωσης ΝΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑ , της Πανελλήνιας ΄Ενωσης Επαγγελματιών Μεταφραστών Ιονίου Πανεπιστημίου και της Αστρονομικής Εταιρείας της Κέρκυρας ως ερασιτέχνης αστρονόμος (2001-2010) και μελος της επιτροπής του διαγωνισμού ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΜΕ ΠΟΙΗΣΗ στο Δήμο Νίκαιας.

Από το 2019 μέχρι και σήμερα διευθύνει και διδάσκει στο ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ στη σχολή Καλογεροπούλου. Από το 2022 διοργανώνει και παρουσιάζει τις εκδηλώσεις ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΟΝ 21ο αιώνα υπό την αιγίδα της Πνευματικής Εστίας Νίκαιας.Έχει μεταφράσει στα γαλλικά οχτώ ποιητικές συλλογές νεοελλήνων ποιητών που έχουν εκδοθεί και κυκλοφορούν .Από τις εκδόσεις ΑΓΓΕΛΑΚΗ, κυκλοφορούν οι ποιητικές της συλλογές ΛΟΓΟΣΤΑΛΙΔΕΣ Ένα παρελθόν ένα παρόν και χίλια μέλλοντα (Μάρτιος 2023) και ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΝΗΣ (Ιούλιος 2025).

Carpe "Ιερές συνευρέσεις..."

 

Στους γκρεμούς της χαμένης αθωότητας

  ρέει η χαρμολύπη .

  Οι σπόνδυλοι τρίζουν,

  ράβω το κορμί

  με το νήμα της ζωής.

  Με μια σύσπαση μυική

  τα συναισθήματα σφράγισαν

  τις ανοιχτές πληγές.

  Σε συνθήκες αντίξοες

  κατάντησα έρμαιο των πόθων .

  Ο ηνίοχος των μικρών ωρών καλπάζει,

  οι βάρβαροι εποφθαλμιούν

  να χορτάσουν λίγο

  απ' την ματαιότητά τους .

  Κρέμομαι από σένα,

  απ' τον απόηχο των χειλιών .

  Η ζωή μυρίζει όμορφα,

  μετριέται με τις στιγμές

  στα εξαίσια τοπία

  των ιερών μας συνευρέσεων.

 Carpe .

...

Poem of Ri Hossain " Drunken Flight - মাতাল ওড়াউড়ি"

 

a poem 

By Ri Hossain in. different language

Translate by the author 

........

মাতাল ওড়াউড়ি

--- রি হোসাইন

তুমি তুখোড় উড়াও ঘুড়ি,

একটা স্বপ্নমাখা ঘুড়ি;

তোমার ঘুড়ির আমি একটা—

এক মাতাল ওড়াউড়ি।

আকাশজুড়ে তোমার হাতের

নিপুণ টানের খেলা,

আমি কেবল ছন্দ খুঁজি

সারা বিকালবেলা।

নেশার মতো আকাশজুড়ে

চক্রাকার ওই ঘোর,

আমি তো এক অবাধ্য টান—

ছিঁড়তে চাওয়া ডোর।

নাটাই যখন দিচ্ছে ঝাপটা

বুকের পাঁজোরজুড়ে,

আমি তখন হচ্ছি যে ছাই

তোমার মেঘের পুরে।

উথালপাথাল হাওয়ার তোড়ে

উড়ে যাই দিশাহীন,

তোমার মায়ায় বন্দি হয়েও

আমি দুরন্ত স্বাধীন।

গুটিয়ে নিও না নাটাইখানি,

পর করো না ঘুড়ি;

তোমার টানেই সার্থক হোক

মাতোয়ারা ওড়াউড়ি।

নাটাইভরা মায়ার সুতায়

বেঁধেই রেখো আমায়;

তোমার আপন আকাশটাতে

জীবন-পরান জুড়ায়।

©রি হোসাইন

****

-The Poem  in English  

Drunken Flight
By Ri Hossain

You fly the kite with masterly grace,
A dream-woven kite in the boundless space;
And of that kite, I am but a part—
A drunken flight from the depths of my heart.

Across the blue, your hands perform,
A skillful game, a rhythmic storm;
While I, through all the afternoon light,
Seek the melody in your soaring height.

Like a fevered trance in the open sky,
In dizzying whirls, I float and fly;
I am that tug, rebellious and grand—
A string that longs to break from your hand.

When the reel strikes hard against my chest,
Where all my sighs and longings rest;
I turn to ash, a fleeting spark,
Within your clouds, beyond the dark.

In the surging tides of a wild, fierce gale,
Aimless I drift, so thin and frail;
Yet bound by the magic of your tether,
I am wildly free in this stormy weather.

Oh, wind not the reel, don't call me home,
Let not this kite in the distance roam;
Let this mad flight reach its sacred goal,
Held by the pull of your gentle soul.

With threads of grace, keep me tied to thee,
In the spool of your love, eternally;
For in your sky, where my spirit flies,
My life finds peace, and my longing dies.

****

The poem in Greek

Μεθυσμένη Πτήση
Του Ri Hossain

Πετάς τον χαρταετό με τόση τέχνη,
έναν χαρταετό πλασμένο από όνειρα·
κι από αυτόν τον χαρταετό σου, δεν είμαι παρά—
μια μεθυσμένη πτήση.

Σε όλο τον ουρανό, τα χέρια σου παίζουν
ένα παιχνίδι με επιδέξια τραβήγματα,
ενώ εγώ αναζητώ μονάχα τον ρυθμό
όλο το απόγευμα.

Σαν εθισμός που απλώνεται στο γαλάζιο,
αυτή η κυκλική, ζαλιστική δίνη·
είμαι εκείνο το αντάρτικο τράβηγμα—
η κλωστή που λαχταρά να σπάσει.

Όταν η ανέμη χτυπά με ορμή
μέσα στα βάθη του στήθους μου,
γίνομαι τότε στάχτη που πετά
προς την πόλη των συννέφων σου.

Στο ξέσπασμα των άγριων ανέμων,
πετώ μακριά, δίχως προορισμό·
όμως, δέσμιος της γοητείας σου,
είμαι παράφορα και ελεύθερα ζωντανός.

Μη μαζέψεις ακόμα την ανέμη,
μην απαρνηθείς τον χαρταετό·
ας βρει το νόημά της στη δική σου ένταση
τούτη η μεθυσμένη πτήση.

Κράτα με δεμένο με την κλωστή της στοργής
που γεμίζει την ανέμη σου·
στον δικό σου, προσωπικό ουρανό,
η ζωή και η ψυχή μου γαληνεύουν.  

****

 The poem in Italian 

Volo Ebbro
Di Ri Hossain

Tu fai volare l’aquilone con maestria,
un aquilone intessuto di sogni;
e di quel tuo aquilone, io non sono che—
un volo ebbro e sussultante.

Nel cielo, le tue mani giocano
una danza di tiri perfetti,
mentre io cerco solo il ritmo
per tutto il pomeriggio.

Come un vizio che attraversa l’azzurro,
quel cerchio eterno e vertiginoso;
io sono il tirone ribelle—
il filo che ansia di spezzarsi.

Quando il rocchetto vibra con forza
proprio contro il mio petto,
divento allora cenere che vola
verso il tuo regno di nuvole.

Nell’impeto di venti selvaggi,
volo via senza meta;
eppure, prigioniero del tuo incanto,
sono intensamente, follemente libero.

Non riavvolgere ancora il rocchetto,
non rendere estraneo l’aquilone;
che solo nel tuo tendere si compia
questo volo folle e appassionato.

Tienimi legato con quel filo di grazia
che riempie il tuo rocchetto;
nel tuo cielo più intimo,
la mia vita e la mia anima trovano pace.

****

The Poem in French

Vol Enivré
Par : Ri Hossain

Tu fais voler le cerf-volant avec audace,
Un cerf-volant tissé de rêves ;
Et de ton cerf-volant, je ne suis qu'une chose—
Un vol enivré, une danse sans trêve.

À travers le ciel, par tes mains guidée,
C’est une parade de gestes parfaits,
Pendant que je cherche, tout l'après-midi,
Le rythme sacré de tes traits.

Comme une ivresse qui hante l'azur,
Ce vertige qui tourne sans fin ;
Je suis la tension rebelle et obscure,
Le fil qui veut rompre son destin.

Quand le dévidoir frappe avec force
Au plus profond de ma poitrine,
Je deviens la cendre qui s'efforce
De rejoindre tes nuées divines.

Dans le tumulte des vents sauvages,
Je m'envole sans but, éperdu ;
Captif du charme de ton image,
Pourtant si libre, d'un vol inattendu.

Ne rétracte pas encore le fil,
Ne délaisse pas ce cerf-volant ;
Que par ton lien, ce vol fragile

S'accomplisse, ivre et brûlant.

Garde-moi lié par ce fil de tendresse
Qui remplit ton cœur et ta main ;
Dans ton propre ciel, ô ma déesse,
Mon âme et ma vie trouvent leur chemin.  

****

The Poem in Spanish

Vuelo Embriagado
Autor: Ri Hossain

Tú lanzas al aire la cometa con maestría,
una cometa tejida con sueños;
y de esa cometa tuya, yo soy solo esto—
un vuelo ebrio, una danza en el cielo.

Por todo el firmamento, tus manos
juegan con tirones perfectos,
mientras yo solo busco el ritmo
en cada rincón del atardecer.

Como un vicio que recorre el azul,
ese giro eterno y mareante;
yo soy el tirón rebelde,
el hilo que ansía romperse.

Cuando el carrete golpea con fuerza
justo en el centro de mi pecho,
me convierto en ceniza que vuela
hacia tu reino de nubes.

En el torbellino de un viento salvaje,
vuelo sin rumbo ni dirección;
atrapado en el hechizo de tu magia,
soy, sin embargo, intensamente libre.

No recojas todavía el carrete,
no dejes a la cometa al olvido;
que solo en tu tensión se haga digno
este vuelo loco y apasionado.

Manténme atado con ese hilo de ternura
que llena todo tu carrete;
en tu propio cielo, alma mía,
mi vida y mi aliento encuentran paz.

Dr. Debabrata Maji (India) "The Festival of Colors"

 

The Festival of Colors

Large colorful powders 

               Has ever be fill the air,

The dezzling laughters

               Has seen everywhere.

It has a hues of red 

                  And shades of blue,

Let love and friendship

                 Always being renew. 

It's splash of green

                  Has burst of yellow,

Mood in every corner 

          Happiness shall mellow.

Forget all the past

             And embrace the new,

Let vibrant shades 

                 And paint life's view.

Dr. Debabrata Maji

India