Σταύρη Ντουμάζιου "Αποφασίζω Έκλειψη"

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σταύρη Ντουμάζιου

Αποφασίζω Έκλειψη

εκδόσεις ενύπνιο

isbn 978-618-250-042-2

κατηγορία: Ελληνική Ποίηση

σελίδες 100

διαστάσεις 20,5 Χ 14 εκατοστά

Η Σταύρη Ντουμάζιου κάνει αισθητή την παρουσία της στα σύγχρονα ελληνικά γράμματα με την πρώτη της ποιητική συλλογή, Αποφασίζω Έκλειψη, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ενύπνιο. Μετά το θεατρικό έργο Κόκκινες τουλίπες και τη νουβέλα Όταν ο Λεν συνάντησε τον κύριο Σοφό (υπό έκδοση), η δημιουργός παρουσιάζει μια ώριμη και βαθιά προσωπική ποιητική κατάθεση.

Η συλλογή περιλαμβάνει εξήντα έξι ποιήματα, όπου η ποιήτρια ισορροπεί ανάμεσα στη ρεαλιστική γραφή και στη μεταφορική αλληγορία. Με λόγο ευθύ, χωρίς υπερβολές, η Ντουμάζιου φωτίζει τον εσωτερικό κόσμο των συναισθημάτων, τις ανθρώπινες πράξεις και αδυναμίες, τις διαπροσωπικές σχέσεις και τις υπαρξιακές αναζητήσεις.

Η ποίησή της λειτουργεί ως διαλεκτική συνάντηση πραγματικότητας και ονείρου: ήπια σουρεαλιστική, αλλά συναισθηματικά γειωμένη, αποτυπώνει βιώματα με άμεση, καθαρή γλώσσα και μεστό συμβολισμό. Ο τίτλος Αποφασίζω Έκλειψη δεν περιγράφει μια πτώση. Την αποφασίζει. Δεν ακολουθεί το σκοτάδι - το καλεί. Και μέσα σε αυτό, αναζητά ό,τι δεν φαίνεται όταν όλα είναι φωτεινά. Εδώ, η έκλειψη δεν είναι φαινόμενο. Είναι στάση. Τα ποιήματα κινούνται σαν σκιές που δεν φοβούνται το φως, αλλά το διακόπτουν για να αποκτήσουν βάθος. Ίσως δεν είναι πάντα το φως που μας αποκαλύπτει, αλλά η απόφασή μας να το περιορίσουμε.

Ο Έρωτας, όπως στη ζωή έτσι και στην ποίηση είναι το μεγάλο κεφάλαιο. Η ποιήτρια το προσεγγίζει συναισθηματικά από την υπαρξιακή εμπειρία με τη χρήση αλληγορικών επινοήσεων, όχι ως μια εξιδανικευμένη κατάσταση, αλλά ως μια δύναμη που κηλιδώνει, που φθείρει, που αφήνει ανεξίτηλα σημάδια.

Εύστοχα η ποιήτρια με οξυδερκές βλέμμα καταφέρνει να ρίχνει φως σε μνήμες μετασχηματισμένες σε εικόνες σε ένα πεδίο περιπλάνησης για τη σχέση, τη βούληση, το σώμα, το συναίσθημα, συχνά μεταφορικά φορτισμένα όλα από έναν κυρίαρχο ρεαλισμό που ξεσπά σαν αστραπή, με έντονη χρήση συμβόλων και ποιητικών περιγραφών όπως την έχει αναφέρει στο έργο του «επιθυμία της περιγραφής» ο Μπωντλέρ.

Ακριβώς αυτό κάνει η Ντουμάζιου στη γραφή της, αποτυπώνει το καθημερινό, το εφήμερο με τρόπο που να το ανυψώνει σε κάτι διαχρονικό. Οι εικόνες που δημιουργούνται τις προσφέρει στον κόσμο σε μια προσπάθεια εγρήγορσης για να τον κρατήσει ζωντανό.

Έτσι γράφει, κυρίως λόγω της συναισθηματικής φόρτισης και της φυσικής, σαφώς επινοητικής ροής της θεματικής των ποιημάτων της, ολοκληρώνει μια συλλογή χωρίς να φοβάται να κοιτάξει κατάματα τις αλήθειες που ενυπάρχουν γύρω της ή εκείνες τις αλήθειες-βιώματα που εγγίζουν την ανθρώπινη λεπτότητα δημιουργώντας μια συλλογή που στο σύνολο της να μετατρέπει τα καθημερινά ζητήματα στο υπερβατικό σημείο τους ανάμεσα στο φυσικό και το αφύσικο, ανάμεσα στην πληγή και την τρυφερότητα. Ανάμεσα στην αποδοχή και την απόρριψη.

Αποφασίζω έκλειψη, πρόκειται για μια πολυεπίπεδη συλλογή που μιλά στον αναγνώστη για όσα όλοι βιώνουμε στην καθημερινότητα, προσφέροντας χώρο σε επιθυμίες, όνειρα και εσωτερική αρμονία.

ΤΟ ΝΥΧΤΙΚΟ

Το νυχτικό βγήκε στον δρόμο μοναχό–

το σώμα παραλήφθηκε–

μεταξωτό σχήμα της απουσίας,

κατάλευκο, ιδανικό κοντράστ για τα σκοτάδια.

Απόψε δε φυσάει έξω,

ακινησία δεν προέβλεψε το αθώο ύφασμα.

Νόμιζε έξω απ’ το δωμάτιο

θα το περίμενε ένας παράδεισος,

έτσι ελαφρύ.

Εν δυο, εν δυο

ζήλεψαν πόδια τα μανίκια

και βηματίζουν πρώτη φορά.

Παράξενη η ανθρώπινη ζωή–

δεν είναι μοναχά σιδερωμένη, ασιδέρωτη

στ’ άπλυτα ή στα πλυμένα.

Το νυχτολούλουδο στο απέναντι μπαλκόνι

ξεραμένο,

δυο μπουκάλια πλαστικά στο δρόμο,

στο πράσινο φανάρι η γυναίκα βάφει τα χείλια

ροζ.

Η πόρτα ασφαλείας δε σφάλισε καλά [ 10 ]

****

ΕΙΔΗ ΧΡΗΣΤΙΚΑ

Είδη χρηστικά

πολλών χρήσεων

ή και μιας

το κουτάλι

το μαχαίρι

το κλειδί

και τόσα άλλα αντικείμενα από σίδερο

που εξυπηρέτησαν

την επιβίωση

ή τον χαμό.

Ανέχτηκαν δίχως αντίρρηση

τα χέρια που τα ακούμπησαν

και τον ιδρώτα τους,

μερικές φορές μπορεί και να τα αγαπήσανε.

Αν είχανε φωνή

αυτοί οι αθέλητοι ωτακουστές

πόσες ιστορίες θα είχανε να πουν

όχι από σίδερο δικές τους

αλλά για όλους τους ανθρώπους

των πολλών χρήσεων

ή και μιας.

Δημήτρης Βαρβαρήγος - Λευκοθέα Μαρία Γκολγκάκη "Κασσάνδρα Η προφητεία πίσω από τις φλόγες"

 

Δημήτρης Βαρβαρήγος - Λευκοθέα Μαρία Γκολγκάκη

Κασσάνδρα

Η προφητεία πίσω από τις φλόγες

Η πλούσια κληρονομιά της αρχαίας ελληνικής γραμματείας αποτελεί έναν εκλεκτό θησαυρό για όλους μας. Διαβάζοντας κατά καιρούς ιστορίες από το παρελθόν, συναντάμε κάποιες προσωπικότητες που ο βίος και τα οράματα τους ξεπέρασαν την εποχή τους.

Με αυτή την αίσθηση αποφασίσαμε, με απόλυτο σεβασμό στους αρχαίους συγγραφείς, να ασχοληθούμε με την αρχαία ελληνική γραμματεία και ήδη έχουμε δύο βιβλία. «Άλκηστις και Αγνοδίκη». Η επιδίωξη να αναπλάσουμε την τραγωδία της Κασσάνδρας, με σύγχρονο λόγο αλλά και με διαφορετικές πληροφορίες -όσο αφορά τον δικό της ψυχικό κόσμο-, δίχως να χάσει το αρχέγονο ύφος της, ήταν για να εκφραστεί μια ηχηρή αντιπολεμική κραυγή που ξεπερνά τους αιώνες και αγγίζει την πιο βαθιά ανθρώπινη συνείδηση.

Η μεταφορά της αρχαίας τραγωδίας σε σύγχρονη μορφή δεν αλλοιώνει τη δύναμή της, αντίθετα την κάνει πιο οικεία και περισσότερο αποδεκτή καθώς πάντοτε μιλάει για τα ανθρώπινα όρια, για την ύβρη και τον πόνο, όταν η λογική υποχωρεί μπροστά στον κομπασμό. Είναι η στιγμή που η μοίρα, συναντά τις επιλογές μας. Σήμερα όπου ο πόλεμος εξακολουθεί σε όλον τον πλανήτη να κατακρεουργεί κοινωνίες, αξίες και ζωές, η παρουσία της Κασσάνδρας αποκτά νέα διάσταση. Γίνεται υπενθύμιση του τι σημαίνει να βλέπεις καθαρά, ενώ γύρω σου κυριαρχεί το σκοτάδι και η άρνηση.

Με αυτόν τον τρόπο, η ανανεωμένη τραγωδία συνδέει το παρελθόν με το παρόν, δείχνοντας μας πως οι αρχαίοι μύθοι δεν είναι το κατάλοιπο μια πεπερασμένης εποχής, αλλά διαχρονικοί.

Η Κασσάνδρα, μέσα από τη σύγχρονη φωνή που της δίνουμε, μας καλεί να κατανοήσουμε τα σημάδια και να αναλογιστούμε το χρέος που έχουμε να προστατέψουμε την ειρήνη, πριν ο όλεθρος φέρει πάλι σκοτάδια.

Στη σύγχρονη εποχή, η τραγωδία της μετατρέπεται σε ηθική υπενθύμιση, ότι τα πραγματικά δεινά δεν απορρέουν μόνο από τα γεγονότα, αλλά από την ανθρώπινη άρνηση να δει καθαρά και να διορθώσει την πορεία της.

Γι’ αυτό και η αξία και τα αντιπολεμικά μηνύματα της τραγωδίας δεν θα φθαρούν ποτέ. Αντιθέτως, όσο οι αιώνες περνούν και οι κοινωνίες δεν αλλάζουν, η Κασσάνδρα θα παραμένει της καθρέφτης για κάθε εποχή και για κάθε άνθρωπο που θα βλέπει της δικές του βουβές αλήθειες και της δικές του χαμένες ευκαιρίες για την επίτευξη της ειρήνης.

Η Κασσάνδρα είναι μια σύνθετη προσωπικότητα γεμάτη αντιθέσεις, η προσωποποίηση ενός αμαλγάματος αποδέσμευσης και σκλαβιάς. Σκέφτεται σαν ελεύθερος άνθρωπος, δεν υπακούει παρά στον ίδιο τον εαυτό της κι ωστόσο αυτοκαταργείται αφού νιώθει πως τη δένουν αλυσίδες. Επιμένει να υπηρετεί τα ιδανικά της ως ανώτερο είδος ανθρώπου. Αναπόφευκτα βιώνει την αμφισβήτηση, τον πόνο της γνώσης του επικείμενου θανάτου των αγαπημένων της, όσο παραμένει ανίκανη να αποτρέψει το οτιδήποτε. Αβοήθητη, παρακολουθεί τις εξελίξεις, εγκλωβισμένη σε ένα φαύλο κύκλο γνώσης, αδυναμίας και απομόνωσης. Φθάνει στα όρια της δυστυχίας με τη μοναξιά της να είναι απέραντη. «Πώς να γίνω κάτι λιγότερο;», αναρωτιέται.

Επιστρέφοντάς στην εποχή μας, θα αναγνωρίσουμε πως πολλά από τα δεινά μας πηγάζουν από το γεγονός ότι κοιτάζουμε το μέλλον μας ελλειπτικά κι, ενώ γνωρίζουμε πως δεν είμαστε αθάνατοι, συμπεριφερόμαστε έτσι. Τα θέλγητρα της εξάρτησης του οικείου είναι πολλά με πρώτο απ’ όλα την ψευδή αίσθηση της ασφάλειας που προσφέρει το φαινομενικά ακίνδυνο. Αρκετές από τις αξιολογικές μας κρίσεις διαμορφώνονται σαν αποτέλεσμα της απροθυμίας μας να εντοπίσουμε το οδυνηρά προφανές και την ασκήμια ενός ανάποδου κόσμου.

Απόσπασμα

Κασσάνδρα: Αααα… εσύ, εραστή μιας θνητής

εγώ ναι, εγώ, η προφήτισσά σου,

ναι εγώ, γυμνή από την πίστη σου έμεινα, να πνίγομαι

μέσα σε στάχτες και σε δικών και σε εχθρών την ειρωνεία.

Αν τούτο δικό σου θέλημα είναι μόνο,

κι όχι των αθανάτων γνώμη, τότε ευλογημένη η σιωπή μου

απέναντί σου!

Γιατί η αλήθεια, φαρμάκι που σκοτώνει είναι

και συ, ο θεός, πάντα ο πρώτος ψεύτης.

Ω, θεοί, άπιστη έγινα, εσείς η αιτία!

Μακριά απ’ τους ανθρώπους σταθήκατε.

Δίχως οίκτο, άδικοι και φθονεροί!

Τι να πιστέψω από εσάς που τόσο απρόσωποι είσαστε για εμάς.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ "Ενδόμυχα Ο αυθεντικός εαυτός "

 

Δημήτρης Βαρβαρήγος

Ενδόμυχα

Ο αυθεντικός εαυτός

«Μην περιμένεις να διανύσεις χρόνια για να φτάσεις μέσα σου»

Ο εαυτός, ετούτος ο περίεργος, απαιτητικός, πολυδιάστατος και ανικανοποίητος τύπος που ζει μέσα μας και όλο μας ωθεί να κάνουμε κάτι διαφορετικό για να ικανοποιηθεί, είναι υπεύθυνος γι’ αυτό που τελικά είμαστε.

Ενδόμυχα αναζητά τους υπέρτατους σκοπούς του ανθρώπου που δεν είναι άλλοι από την ηρεμία, την αταραξία, ευτυχία κι ευδαιμονία. Κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί όταν ο άνθρωπος απαλλάξει την ψυχή του από τη λύπη, την αγωνία, το άγχος και κάθε άλλο αρνητικό συναίσθημα.

Συχνά υπάρχουν φορές που μπαίνεις στο δίλημμα, ποιον από όλους να ικανοποιήσεις κάθε φορά, τον πραγματικό, τον ιδανικό ή τον αναγκαίο εαυτό;

Υπάρχουν στιγμές που η ψυχή διψά για ησυχία, για ένα βλέμμα πιο καθαρό προς τον ίδιο της τον εαυτό. Εκεί, στα βάθη της σιωπής, αναδύεται το ερώτημα: ποιος είμαι πραγματικά; Πέρα από ρόλους, συμβιβασμούς και μάσκες της καθημερινότητας, υπάρχει ένας αυθεντικός εαυτός που αναμένει να τον συναντήσουμε όχι ως κάτι απόμακρο και άγνωστο, αλλά όσο πιο κοντά γίνεται στην πιο αληθινή μας φύση.

Το βιβλίο Ενδόμυχα δεν δίνει απαντήσεις έτοιμες, αλλά προσφέρει μονοπάτια στοχασμού. Με οδηγό την αυθεντικότητα, την ουσιαστική ζωή, την αγνή αγάπη και τις πηγαίες ανιδιοτελείς συμπεριφορές, καλεί τον αναγνώστη σε μια πράξη αυτοελέγχου, σε μια εσωτερική αναζήτηση που δεν περιορίζεται στη θεωρία, αλλά αναζητά εμπειρία και βίωμα.

Μέσα από τις σελίδες του, ο καθένας μπορεί να συναντήσει ψήγματα του δικού του εσωτερικού κόσμου. Να αγγίξει πτυχές που ίσως είχε ξεχάσει, να στοχαστεί ξανά πάνω στο τι σημαίνει να ζεις αληθινά, να αγαπάς χωρίς προσδοκία, να προσφέρεις χωρίς αντάλλαγμα. Και ίσως, σε αυτό το ταξίδι, να βρει όχι μόνο κομμάτια του εαυτού του, αλλά και μια πιο βαθιά αίσθηση ελευθερίας.

Πίσω από τις μάσκες και τους ρόλους, ζει ο αυθεντικός εαυτός σιωπηλός, μα αληθινός. Το Ενδόμυχα είναι ένα κάλεσμα να τον συναντήσεις. Όχι μέσα από έτοιμες απαντήσεις, αλλά από στοχασμούς που οδηγούν στο βίωμα.

Ένα βιβλίο αυτογνωσίας και φιλοσοφικών στοχασμών που εξιδανικεύει τον αυθεντικό εαυτό, την αληθινή ζωή, την αγνή αγάπη και τις πηγαία ανιδιοτελείς συμπεριφορές αναδεικνύοντας την ουσία τους ως επιβεβλημένο στοιχείο αυτοελέγχου. Το βιβλίο Ενδόμυχα, είναι ένα εγχειρίδιο που βοηθά τον αναγνώστη μέσα από μια άλλη οπτική ν’ ανακαλύψει τις κρυμμένες δυνάμεις της ψυχής του που θα τον οδηγήσουν στο φως.

Εύχρηστο μέγεθος με κείμενα διαφορετικής θεματικής

που δίνουν τη δυνατότητα της αποσπασματικής ανάγνωσης.

Από τις εκδόσεις 24 γράμματα

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΔΩΡΑΣ ΜΑΛΤΕΖΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ- ΔΩΡΑΣ ΜΑΛΤΕΖΟΥ -ΣΚΟΥΤΕΡΗ

Η εικαστικός Δώρα Μαλτέζου συνεχίζει σε ένα νέο προορισμό στην Γκαλερί ΜΠΕΧΡΑΚΗ, στην Κόρινθο και τιμά την Γυναίκα με ένα αφιέρωμα «Το ένδυμα στην Σμύρνη 19ος αιών, η Γυναίκα της Σμύρνης». Μια ενδυματολογική μελέτη με κουστούμια και καπέλα τέλη του 19ου αιώνα.

Τα έργα της, ακρυλικό σε καμβά, αποδίδονται στην έκθεση με δυνατά και φωτεινά χρώματα με απόλυτο σεβασμό, αισθητική και ευαισθησία, ώστε να μας θυμίσουν την σπουδαιότητα του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας που άνθιζε, πριν την καταστροφή του 1922 και την κοσμοπολίτικη ζωή της Ελληνίδας στην Σμύρνη που την έκανε να ξεχωρίζει.

Η Σμυρνιά θεωρείτο πολύ καλλιεργημένη με ανώτατη παιδεία, ξένες γλώσσες, καλούς τρόπους, πιάνο και φινέτσα.

Το μήνυμα που στέλνει η εικαστικός και συνεχίζει να παρουσιάζει την συλλογή της σε νέους τόπους, πόλεις στην Ελλάδα, είναι αισιοδοξία, ελπίδα, ομορφιά, εκπαίδευση, υπομονή και επιμονή στον στόχο, πείσμα για καλύτερη ζωή.

Ονομάζει τα έργα της, «τα κορίτσια μου» , γιατί συνδέεται χρονικά με κάθε μια από εκείνες τις γυναίκες που ζωγραφίζει αναδεικνύοντας την κάθε μια ξεχωριστά! Επιπλέον θεωρεί την γυναίκα της Σμύρνης, ως την πρώτη φεμινίστρια αλλά και την πρώτη γυναίκα που ένοιωσε την «βία» και απαξίωση στην ίδια της την πατρίδα με τον ερχομό της στην τότε «φτωχή» Ελλάδα.

Την έκθεση στηρίζουν ευγενικά η Ένωση Καλλιτεχνών & Λογοτεχνών Ηλιούπολης «ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ», η ΑΘΛΕΠΟΛΙΣ (Παλλήνης), ο Όμιλος για την UNESCO Πειραιώς & Νήσων, η International Action Art, The ArtWorkshop.

θα τραγουδήσει η ηθοποιός σοπράνο Δέσποινα Τσολάκη Σμυρναίϊκα τραγούδια με την σολίστ στο πιάνο Χριστίνα Μάνου. Επιπλέον θα απαγγείλει ποιήματα της εικαστικού και δικά της, η διεθνής ποιήτρια Εύα Λιανού Πετροπούλου.

Εγκαίνια Σάββατο 9 Μαϊου 2026, 19.00 μ.μ.

ΓΚΑΛΕΡΙ ΜΠΕΧΡΑΚΗ, ΚΟΡΚΙΔΑ 1, ΚΟΡΙΝΘΟΣ

Διάρκεια έκθεσης 9-21 Μαϊου, 2026 , καθημερινά 10.00 π.μ. – 14.00μ.μ., 17.00-21.00 μ.μ

****

Σήμερα είχα τήν τύχη να επισκεφτώ μια έκθεση ατομική, τής εξαιρετικής εικαστικού

Δώρας Σκουτερη στο πνευματικό κέντρο Δήμου Ραφήνας Πικερμίου.

Ένας εικαστικός κύκλος πού ανάγεται σέ μορφές και ενδυματολογία εποχής, ένα ξεχωριστό έργο με λυρικό χαρακτήρα!!

Ένα θαυμάσιο έργο στο σύνολο του, μια ιστορία ψυχής με τεχνοτροπία υψηλού βαθμού δυσκολίας.

Αναγεννιέται ένδυμα και εικόνα μιας ρομαντικής εποχής με ποιητικό χαρακτήρα στην εικόνα και στο ένδυμα πού στολίζεται από έντονα χρώματα και δωρικές μορφές..

Το έργο της Δωρας Σκουτερη μιλάει και μέσα από τίς εικόνες και τα χρώματα της αγιογραφίας, εκεί ή ψυχή της συναντά το έργο της πού έχει κάτι θείο να πει...

Η Δώρα Σκουτερη είναι μια θαυμάσια καλλιτέχνιδα, ένα θαύμα ψυχής και πνευματικής ανάτασης στην ιστορία του ρομαντισμού και στην αγιογραφία μέσα από το έργο της.

Η εικαστική τέχνη της επιτυγχάνει επικοινωνία αλήθειας και ελπίδας με εναρμονισμένες ενότητες, και εικονιστικες δυνάμεις, τή φαντασία και τό συναίσθημα, ή πρώτη μορφοποιεί το περιεχόμενο, και ή δεύτερη την εικόνα του έργου.

Συγχαρητήρια και ευχαριστώ για τό θαυμάσιο ταξίδι πού μου χάρισες μέσα από το έργο σου εξαιρετική μου φίλη!!

Με εκτίμηση και θαυμασμό

Ισίδωρος Ξένος.

ΜΑΛΤΕΖΟΥ ΣΚΟΥΤΕΡΗ ΘΕΟΔΩΡΑ (ΔΩΡΑ)

Γεννήθηκε στον Άγιο Δημήτριο Αττικής, αλλά έχει ζήσει στο Ζούμπερι, Νέα Μάκρη όλα τα καλοκαίρια της ζωής της με πολλές παιδικές αναμνήσεις, όταν ήταν μόνο πέντε-έξι σπίτια, σκηνές και όλη η θάλασσα «δική μας»! Το Ζούμπερι είναι ένας προορισμός ανάπαυσης, ηρεμίας, έμπνευσης και δημιουργίας.

Η Δώρα αποφοίτησε από την Ορθόδοξη Σχολή Καλογριών «ΘΕΟΜΗΤΩΡ» Ηλιούπολης, σπούδασε στην ΑΚΤΟ με άριστα στα τμήματα Διακόσμησης, Γραφικών Τεχνών, σκηνογραφίας, ενδυματολογίας. Επιπλέον είναι κάτοχος πτυχίου Πολιτιστικού Marketing, Δημόσιες Σχέσεις.

Εργάστηκε στο Μεταξοτυπίο (Περίσσιος) ως υπεύθυνη στάμπας TShirt από σχέδιο, φωτογράφιση μακέτας σε repromaster, εμφάνιση φίλμ, μοντάζ έως την τελική μορφή εκτύπωσης στο ύφασμα. Συνεργάστηκε με μεγάλες βιοτεχνίες ρούχων, εταιρείες, αντιπροσώπους της Ντίσνευ, Ελληνικής Αεροπορίας και Στρατού κ.α Θεωρήθηκε η καλύτερη γραφίστας στις εκθέσεις Λαϊκής Τέχνης και ΤΕΧΝΗΜΑ (1990).

Επιπλέον εργάστηκε ως υπεύθυνη Marketing στο Τυπογραφείο Type center.

Έχει πλούσια προϋπηρεσία σε τμήμα Marketing & In-store Promotion, στην Α/Β Βασιλόπουλος {Γέρακας κεντρικά) υπεύθυνη στα έντυπα, προωθητικές ενέργειες, καθώς και τα πρώτα μαθήματα μαγειρικής στο MEGA Ελληνικού, 1990-1995.

Στα Κέντρα Ξένων Γλωσσών (Kinnick English School) ως υπεύθυνη Marketing ανέπτυξε 3 παραρτήματα, προωθώντας την αγγλική γλώσσα, οργανώνοντας εκδηλώσεις, εφημερίδα και πολλές θεατρικές παραστάσεις στα Αγγλικά με σενάριο, κουστούμια και σκηνικά, σε θεατρικές σκηνές ανεβάζοντας όλα τα παραμύθια και κλασικά έργα για παιδιά (1996-2010).

Η Δώρα, από τα μαθητικά της χρόνια, ζωγράφιζε και έγραφε στις νεανικές εφημερίδες του σχολείου στο δημοτικό και στο Γυμνάσιο. Είχε δική της στήλη στις τοπικές εφημερίδες του Δήμου Αγίου Δημητρίου κ.α. με άρθρα, ιστορίες, παραμύθια, αφιερώματα στην Τέχνη και το παιδί.

Ως εικαστικός συμμετέχει σε εκθέσεις Λαϊκής Τέχνης, Προστασία Περιβάλλοντος με θέματα πανίδα και χλωρίδα Ελληνικής Φύσης με πολυάριθμες ομαδικές θεματικές εκθέσεις και 17 ατομικές με συλλογές από το 1996 έως σήμερα σε Πνευματικά, Πολιτιστικά Κέντρα σε δήμους, γκαλερί, πολιτιστικά καφέ, νησιά, πρεσβείες. Συμμετέχει επιπλέον σε συνέδρια, συμπόσια με θέμα την Αναγνώριση Πολιτιστικής Κληρονομιάς, εκθέσεις υπό την Αιγίδα Του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό (Βαλκάνια, Αμερική). Ως ειδική γραμματέας στην Ένωση Καλλιτεχνών Ηλιούπολης «Το Εργαστήρι» συμμετέχει και παρουσιάζει τις εκδηλώσεις της ένωσης.

Επιπλέον προωθεί την Τέχνη στην κατασκήνωση του Δήμου Αγίου Δημητρίου στην Ραφήνα και της Τράπεζας Πειραιώς στην Περαχώρα -Λουτράκι επί συναπτά έτη.

Ως πρωταρχικό μέλος της επιτροπής Καρναβαλιού έχει σχεδιάσει και κατασκευάσει κουστούμια και άρματα για το Καρναβάλι του Δήμου Αγ. Δημητρίου από το 1996-2004.

Ιδρύει το πρότυπο Στούντιο Σύγχρονης Τέχνης - the Art Workshop για παιδιά με ζωγραφική, Ιστορία Τέχνης, Γλυπτική, δημιουργική απασχόληση από το 2002 βάσει της Συναισθηματικής Νοημοσύνης. Προωθεί την συμμετοχή των παιδιών με ζωγραφική στα Πολιτιστικά δρώμενα του Δήμου Άγιου Δημητρίου, στο Ζούμπερι- Νέα Μάκρη, στην Τεχνόπολη, στην Ηλιούπολη, στις Κυκλάδες κ.α. Το Στούντιο διακρίνεται επί σειρά ετών σε διεθνείς διαγωνισμούς και συμμετοχές με πρεσβείες και κοινότητες μεταναστών σε προγράμματα ανταλλαγής Πολιτισμού.

Έχει γράψει παραμύθια και έχει εκδώσει την 1η ποιητική συλλογή «τα ερωτικά» σε συνεργασία με την ΑΘΛΕΠΟΛΙΣ, Δήμου Παλλήνης.

Πρόσφατες παρουσιάσεις

2021-2022-Εύβοια, μια συλλογή μικρά Πουλιά της Ελληνικής Φύσης προσφορά προς τους πυρόπληκτους

2022 Θέατρο ΑΡΧΕΛΩΟΥ Θρακομακεδόνες, 15η ατομική έκθεση με θέμα Ενδυματολογική μελέτη-Σμύρνη σε πορτρέτα με καπέλα και κουστούμια γυναικών τέλη 19ου αρχές 20ου αιων.

2022 Σύρος Θέατρο ΑΠΟΛΛΩΝ στα πλαίσια εκδηλώσεων «Μικρασιάτικη Καταστροφή» μια μουσική συναυλία Σ. Πολυκανδριώτη μουσικοσυνθέτη, υπό την αιγίδα Μητρόπολης Σύρου και Γενικής Γραμ. Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής.

Συμμετοχή στις συναυλίες του μουσικοσυνθέτη Σ.Π. σε Δήμους Σπάρτης(Μυστράς), Γύθειου-Μονεμβάσια με Υπ. Πολιτισμού και Εφορ. Αρχαιοτήτων Λακωνίας -Πανσέληνο.

2023 Θέατρο Μελίνα Μερκούρη, Δήμος Άγιου Δημητρίου, Ημέρα της γυναίκας «ΕΙΜΑΙ ΕΣΥ, ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ, ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ»

2023 Αρτ Καφέ Αιγάλεω «Home»

2024 16η Ατομική αναδρομική «Τέχνη, η Ζωή μου» Εκθεσιακό Κέντρο Ηλιούπολης

2025 συμμετοχή σε θεματικές ομαδικές εκθέσεις στους Δήμους Παλλήνης, Υμηττού, Ηλιούπολη κ.α. με την Ένωση Καλλιτεχνών ως ειδική γραμματέας.

2025, Απρίλιος Ημέρα Καβάφη, ως εκπρόσωπος Ένωσης Καλλιτεχνών & Λογοτεχνών Ηλιούπολης, Δημοτικό Θέατρο Βόλου, «Βαγγέλης Παπαθανασίου».

2025 συμμετοχή στον Δήμο Παλλήνης σε συνεργασία με την ΑΘΛΕΠΟΛΙΣ για την Βιά κατά των Γυναικών

2025 17η Συμμετοχή με άλλους δύο καλλιτέχνες Βλάσση Καλογερόπουλο και Δημήτρη Αποστόλου στο Εκθεσιακό Κέντρο Ηλιούπολης.

2025 16-17 Δεκεμβρίου 1ο Συμπόσιο Πολιτιστικού Τουρισμού

ως αντιπρόσωπος του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς & Νήσων και International Action Art , Ηράκλειο Κρήτης, οργάνωση Ευγενία Φώη & Περιφέρεια Κρήτης.

2026 7-13 Μαρτίου 18η Ατομική έκθεση με θέμα «Το ένδυμα στην Σμύρνη 19ος αιων, η Γυναίκα της Σμύρνης», Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Ραφήνας Πικερμίου.

2026 17-19 Απριλίου 19η Ατομική έκθεση με θέμα « Το ένδθμα στην Σμύρνη 19ος αιών, η Γυναίκα της Σμύρνης», Ιερός Ναός Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, Δήμου Μοσχάτου.

Έχει Βραβευτεί από τον Όμιλο για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων πολλές φορές για την προσφορά της στον Πολιτισμό, το σχολείο της the ARTworkshop, από πρεσβείες σε διεθνείς διαγωνισμούς με συμμετοχές ζωγραφικής των παιδιών κερδίζοντας 1α και 2α βραβεία.

Έργα της είναι σε ιδιωτικούς χώρους, Πολιτιστικά κέντρα, νησιά, δήμους, πρεσβείες.

Τα πουλιά της Ελληνικής Φύσης έχουν ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα, Βαλκάνια και Αμερική όπως της ευχήθηκε ολόψυχα ο δάσκαλος της και αγαπημένος Σέρβος χαράκτης Μίλαν Ζούνιτς!!

Carpe " Ίχνη ανθρώπου..."

 

Η διάρκεια του χρόνου δεν με αφορά .
Ζω την ταραχή μες στην καρδιά .
Καταπίνω τη θλίψη
της κάθε ημέρας ,
η μελαγχολία τεμαχίζει την καρδιά .
Βλέπω την άνοιξη να κρέμεται
στα χείλη της αβύσσου .
Μια πλήρη συσκότιση
καταστάλαξε στην ψυχή,
οι όποιες επιθυμίες εξατμίζονται .
Ήχοι καθημερινοί
τρέφουν τις ψευδαισθήσεις .
Μια προσπάθεια απτή,
μ' ένα χαμόγελο
να δαμάσω το εφήμερο .
Στις ρωγμές της πίκρας
αναζητώ τα ίχνη του ανθρώπου .

Carpe.

EVA Petropoulou Lianou " About peace "

 About peace 

Speaking for food

Bombs are coming in my left

Bombs are coming in my right

The smell of a coffee becomes a dream

People are targeted

Suffering

Starvation

Hypocrisy the cry for freedom

Governments they are counting their money

Over the bodies of dead children

Do you want this life

How much Human you feel today

We are all victims in the mind of narcissist

men with power

Peace

Unknown word

©®EVA Petropoulou Lianou 

Δύο Ποιήματα του Κωνσταντίνου Ντζούνη

 

H σημερινή ανατολή


Στο έλεος της διάθεσης της ημέρας
το όραμα σου δίπλα μου αναπνέει
ο δισταγμός αποφασισμένος διστάζει
φοβάται μήπως αποκαλυφθεί

Τις νύχτες που οι όρκοι αλλάζουν
το όνειρο ζει μόνο του στης φλόγας τη σκιά
σχέδια αφανίζονται στο φως του ήλιου
δεν παίρνουνε ποτέ σάρκα και οστά

Τι κρύβουνε της περηφάνειας τα ρούχα;
Αναβλύζεις πάντα τις λάθος ώρες
απαγορευμένο φάρμακο για αιτίες
που δεν έχουν αναγνωριστεί

Είσαι το σπίτι του κινδύνου
το καταφύγιο του μα και η αποφυγή
η εξάρτηση στο λίγο έχει εθιστεί
απ’ τη θεραπεία θα εξοριστεί

Ένα παζλ οι υποψήφιες προθέσεις
με κομμάτια ασύνδετα
η ησυχία της αστραπής ποτάμι
πριν φωνάξει τ’ όνομά σου η βροντή

Η σημερινή ανατολή σημάδι στον ορίζοντα
καινούργια υπόσχεση, η ελπίδα κρύβεται στο τίποτα


*******

H αυριανή αυγή


Η ημέρα που αρχίζει και τελειώνει με έλλειψη
δεν μπορεί να υλοποιηθεί
αργά και βασανιστικά
φοβούνται τα μάτια να συναντηθούνε

Όταν το «θέλω» ζωντανεύει
φτιαγμένο από φωτιά
το ναυάγιο της υπομονής βυθίζεται
πριν η σωτηρία φωνάξει «εγώ είμαι εδώ»

Η αμαρτία προσευχή έχει ντυθεί
σαν τον ιδρώτα στο γυμνό κορμί
έχεις τη γεύση της ευφορίας
που δεν αφήνει ανάμνηση

Δεν μοιραζόμαστε το δηλητήριο μας
μα η συσκευασία είναι κοινή
κι οι ευχές ανάγονται σε ύβρη
μια συνήθεια καθημερινή

Ξέπνοη η επιθυμία ανεβαίνει
το μονοπάτι της λογικής
όταν ο ουρανός σε διώχνει
κρυφός προορισμός η κόλαση


Τι έδωσα σε αυτό που ήθελα;
όταν το ξημέρωμα αλλάζει πρόσημο

περιμένοντας την αυριανή αυγή