Βάσω Χαμαλέλη Μπούκλα "Σε σε προσφεύγω"

Εργο  Giorgos Vasiliadis "face - less"

Σε σε προσφεύγω

Και να που έφτασε η περίοδος
των ανεξέλεγκτων αναστεναγμών.
Πού βρίσκονταν κρυμμένοι
όλοι αυτοί; Απροσκάλεστοι
προβάλλουν στα χείλη,
δύο φθόγγοι
σφιχτά δεμένοι
σε μια αργόσυρτη συλλαβή,
επαναλαμβανόμενη,
σαν ίσο ιεροψάλτη
σε απογευματινή παράκληση.
"Αχ αχ αχ!"
Τρεμουλιάζουν
στο μικρό βοριά τους
των αμπελιών
τα πράσινα
ακόμα φύλλα.
Κλυδωνίζονται τα ουράνια τόξα
πρωινών δροσοσταλίδων
στο άγγιγμά τους.
Τους φοβήθηκε η μικρή ζωή
και κρύφτηκε στη χλόη.
Δε θα τη βρω, το ξέρω.
Ξεκίνησε κιόλας
η χειμερία νάρκη.
Μόνη παρηγοριά τα μάτια σου,
που ακόμα σπιθοβολούν
φλόγες ρώμης,
όπως τότε,
που έφηβη ακούμπησα
το είναι μου στην αγκαλιά σου.
Σε σε προσφεύγω αγαπημένε μου,
τώρα
που υπολείπομαί σου σε δύναμη...

30.10.2022

Η Βάσω Χαμαλέλη Μπούκλα είναι εκπαιδευτικός, συγγραφέας, ποιήτρια. Δίδαξε στη δημόσια Α/βάθμια εκπαίδευση σε σχολεία της Νίκαιας, του Κορυδαλλού, της Αίγινας. Υπό έκδοση βρίσκεται η δεύτερη ποιητική συλλογή της "Ελεύθερη Κατάδυση".

"ΔΙΨΑΣΑ" ΤΡΑΓΟΥΔΙ (ΣΤΙΧΟΙ : ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΡΙΕΖΗΣ , ΣΥΝΘΕΣΗ-ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΗ : ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΗΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΙ-ΕΡΜΗΝΕΙΑ : ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΗΣ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΠΑΓΙΟΥΛΑ)

ΣΤΙΧΟΙ : ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΡΙΕΖΗΣ

ΣΥΝΘΕΣΗ-ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΗ : ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΗΣ 

ΤΡΑΓΟΥΔΙ-ΕΡΜΗΝΕΙΑ : ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΗΣ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΠΑΓΙΟΥΛΑ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΣΗ : ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. 

Όλα τα όργανα παίζονται από τον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΤΣΟΥΡΑ. ΒΙΟΛΟΝΤΣΕΛΟ : ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΝΑΤΣΟΥ.

ΔΙΨΑΣΑ....

Έλα, κράτησε με, μ` άρωμα μεθούν τα γιασεμιά... Πιες με, κι άλωσέ με, μ` έρωτα μεθάει κι η καρδιά... Πόσο δίψασα μαζί σου να ονειρεύομαι, έναν κόσμο που μυρίζει γιασεμί... Μες στα μάτια σου να ζω και να πορεύομαι, `κει που άγγελοι, γιορτάζουν κι ουρανοί... Δίψασα, νερό να πιούν τα χείλη... Δίψασα, να ιδώ του ήλιου δείλι... Δίψασα, του ονείρου την αστροφεγγιά... Δίψασα, μ` εσένα πλάι στο κύμα.. Δίψασα, να πνίξω όλο το κρίμα που έζησα, εκεί, μες στη δική σου αγκαλιά... Έλα, αγκάλιασέ με, πάγωσα στης γης την ερημιά... Δες με, ζέστανέ με ήλιος η δική σου η ματιά...

ΣΤΙΧΟΙ ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΡΙΕΖΗΣ

Carpe " Ομορφιά και αμαρτία..."

 

Το βλέμμα βούλιαζε στον λήθαργο .

  Η μουντή λογική ένας κόμπος

  που σφίγγει το λαιμό .

  Καταπίνω όλα τα σύννεφα,

  η καρδιά έκανε το πρώτο βήμα .

  Παραβιάζοντας την γαλήνη

  έρχεται η ένταση .

  Το περίγραμμα του κραγιόν

  διαπέρασε το γκρι της ομίχλης .

  Δυο μάτια αναμοχλεύουν

  τα κρυφά σημεία της ζωής .

  Η γυμνή σιλουέτα

  δεν αισθάνεται την ανάγκη της σεμνότητας .

  Βεβαρημένος συναισθηματικά

  ψηλαφίζω το σώμα σου .

  Είσαι υπερβολικά τέλεια,

  φορτωμένη με πόθους ακατέργαστους .

  Σε κρατάω σφιχτά...

  θα τα πούμε στο κρεβάτι..

  κι απόψε...ξανά...

  η ομορφιά κι η αμαρτία μας στοίχειωσε .

  Carpe .

ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ "Το μεγάλο “Ταξίδι” των Πελαργών και των Χελιδονιών"

 

 Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"

                                         *Οι μεγάλοι “Ταξιδευτές”

                                                 Γ. Δροσίνης, “Φθινόπωρο”

                            “Χειμώνιασε και φεύγουν τα πουλιά
                             γοργά ο πελαργός τα πελαγώνει
                               κι η φλύαρη χελιδονοφωλιά
                           χορτάριασε παντέρημη και μόνη”.

          Κάθε φθινόπωρο, όταν οι πρώτες αλλαγές στον καιρό προαναγγέλλουν τον ερχομό του χειμώνα, οι πελαργοί και τα χελιδόνια ξεκινούν το μεγάλο τους ταξίδι προς τα ζεστά μέρη. Δεν παίρνουν μαζί τους χάρτες, πυξίδες ή ηλεκτρονικές συσκευές. Έχουν μέσα τους έναν αόρατο προσανατολισμό, έναν πανάρχαιο δρόμο που ακολουθούν γενιές ολόκληρες. Αφήνουν πίσω τις φωλιές, τα καμπαναριά και τα χωριά και ανοίγουν τα φτερά τους προς έναν άλλο τόπο, για να επιστρέψουν και πάλι την άνοιξη.

          Για το παιδί της Πιάλειας εκείνων των χρόνων, η αναχώρηση και η επιστροφή τους ήταν ένα φυσικό γεγονός, σχεδόν μια γιορτή. Ο ουρανός γινόταν δρόμος και τα πουλιά ταξιδιώτες. Οι πελαργοί εγκατέλειπαν τη φωλιά τους στο καμπαναριό και τα χελιδόνια συγκεντρώνονταν πριν από το μεγάλο πέταγμα. Κανείς δεν χρειαζόταν να εξηγήσει στα παιδιά τη σημασία αυτού του ταξιδιού. Η ίδια η φύση ήταν το μάθημα.

         Σήμερα, το μεγάλο αυτό ταξίδι εξακολουθεί να πραγματοποιείται, αλλά το τοπίο που συναντούν οι ταξιδιώτες του ουρανού έχει αλλάξει. Οι ανοιχτές εκτάσεις λιγοστεύουν, οι υγρότοποι υποβαθμίζονται, η εντατική γεωργία μεταβάλλει τους χώρους αναζήτησης τροφής και οι ανθρώπινες κατασκευές πολλαπλασιάζονται. Παράλληλα, η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τις εποχές, τις θερμοκρασίες και τη διαθεσιμότητα της τροφής. Το ταξίδι παραμένει το ίδιο ως ανάγκη, αλλά ο κόσμος μέσα στον οποίο πραγματοποιείται δεν είναι πια ο ίδιος.

    Κι εμείς, την ίδια στιγμή, έχουμε κάνει ένα άλλο ταξίδι. Από την αυλή, το χωράφι και το καμπαναριό περάσαμε στην οθόνη. Από την άμεση παρατήρηση της φύσης στην ψηφιακή της αναπαράσταση. Το παιδί που άλλοτε περίμενε να δει τον πρώτο πελαργό να επιστρέφει στη φωλιά του μπορεί σήμερα να βλέπει την επιστροφή του σε μια οθόνη κινητού. Κερδίσαμε την ταχύτητα της πληροφορίας, αλλά κινδυνεύουμε να χάσουμε τη συγκίνηση της άμεσης εμπειρίας.

         Ίσως γι' αυτό η επιστροφή των πελαργών και των χελιδονιών έχει σήμερα μια βαθύτερη σημασία. Μας θυμίζει ότι υπάρχει ακόμη ένας κόσμος που λειτουργεί με τους δικούς του νόμους, ανεξάρτητα από τους δικούς μας τεχνολογικούς ρυθμούς. Τα πουλιά φεύγουν όταν πρέπει να φύγουν και επιστρέφουν όταν έρθει η ώρα. Δεν βιάζονται να νικήσουν τον χρόνο, αλλά ακολουθούν τον χρόνο της φύσης.

          Και όταν, ύστερα από μήνες απουσίας, ένας πελαργός επιστρέφει στη φωλιά του ή ένα χελιδόνι εμφανίζεται ξανά στον ανοιξιάτικο ουρανό, είναι σαν να επιστρέφει μαζί του και ένα κομμάτι από τον παλιό μας κόσμο. Η επιστροφή τους μας θυμίζει πως η φύση έχει μνήμη, συνέχεια και κύκλο. Μας καλεί να προστατεύσουμε όχι μόνο τα πουλιά, αλλά και τον κόσμο που τους επιτρέπει να επιστρέφουν.

       Γιατί η πραγματική πρόοδος δεν μπορεί να μετριέται μόνο από το πόσο μακριά ταξιδεύει ο άνθρωπος με την τεχνολογία. Πρέπει να μετριέται και από το αν αφήνει χώρο στη φύση να συνεχίσει τα δικά της μεγάλα ταξίδια. Να υπάρχει ακόμη μια φωλιά στο καμπαναριό, ένα χελιδόνι στο μπαλκόνι, ένας πελαργός στον ουρανό.

       Να μπορεί, δηλαδή, η επόμενη γενιά να σηκώσει το βλέμμα ψηλά και να δει αυτό που βλέπαμε κι εμείς: Τον ουρανό να γίνεται δρόμος και τα πουλιά να επιστρέφουν στο σπίτι τους.

https://iliasgiannakopoulos.blogspot.com/

 

Η ΡΩΣΙΚΗ ΡΟΥΛΕΤΑ - ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΤΕΧΝΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ.

 

   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Ρώσικη Ρουλέτα είναι μια κοινωνική κωμωδία με δύο πρόσωπα. Τον συνταξιούχο με σημάδια άνοιας Διονύση και την νεαρή πόρνη Όλια. Ο Διονύσης καλεί στο σπίτι του μία τυχαία call girl για να πει τον πόνο του σε έναν άνθρωπο τη τελευταία νύχτα πριν πάει στο γηροκομείο. Τα πράγματα όμως παίρνουν άλλη τροπή! Καθώς ο Διονύσης έκρυβε χρηματοκιβώτιο με πολλά χρήματα. Αποκαλύπτεται πως ο Διονύσης ήταν ένας πρώην τζογαδόρος εθισμένος στα παιχνίδια της τυχαιρής ρουλέτας και συμμετείχε στη ρώσικη ρουλέτα. Δεν έχει σε τίποτα να σημαδέψει τον κρόταφο του και να πατήσει τη σκανδάλη, αρκεί να έχει αντίπαλο συμπαίκτη. Η Όλια παγηδεύεται στο σπίτι του και η μια ανατροπή υποδέχεται την άλλη που αποκαλύπτουν μια μεγάλη αλήθεια, κρυμμένη σχεδόν μια ζωή.

Κείμενο Σοφία Αλεξανιάν

Σκηνοθεσία Δήμητρα Μαρκομπότσαρη

Ερμηνεύουν Σταμάτης Κακαβελάκης και Σοφία Αλεξανιάν.

Σκηνικά - Κοστούμια Δήμητρα Μαρκομπότσαρη

Φώτα Γιάννης Ζέρβας

Βιντεοart  Διονύσης Λυκιαρδόπουλος

Αφίσα - επεξεργασία ήχων Ράνια Πρέβεζα

Μουσική επιμέλεια #gregkoss

φωτογραφίες Ισίδωρος Γκάνης

Επικοινωνία παράστασης Ζωή Τριανταφυλλίδη

Έξτρα φωνές των ηθοποιών

Ηλίας Σαρδέλης

Μενέλαος Ζαφειρόπουλος

Δήμητρα Μαρκομποτσαρη

Στο θέατρο  Αλεξάνδρεια

Δημήτρη Βλάχου Σπάρτης 14

Πλατεία Αμερικής Αθήνα

Από τις 4 Νοεμβρίου 2026

Και κάθε  Τετάρτη στις 20:00

τηλ. επικοινωνίας κρατήσεις

2121007079 / 6978298194 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Άγιοι Γαλακτίων και Επιστήμη"

 

Άγιοι Γαλακτίων και Επιστήμη

 τιμήσωμεν ώσπερ συζυγίαν αρίστην και κλειτὴν.

Στην εποχή μας , αποτελεί κοινό τόπο, η διαπίστωση ότι ο θεσμός της οικογενείας διέρχεται κρίση. Οι χωρισμοί και τα διαζύγια είναι στην ημερήσια διάταξη. Οι λόγοι και οι αιτίες μπορεί να είναι πολλές. Η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι απουσιάζει η πραγματική, η αληθινή αγάπη η εν Θεώ αγάπη μεταξύ των συζύγων. Αποτελεί σύμπτωση το γεγονός ότι ο όρος σύζυγος αντικαθιστάθηκε από το σύντροφος;; Η εν Χριστώ αγάπη σέβεται την ελευθερία του άλλου και δέχεται με ταπεινό φρόνημα το ρόλο του μέσα στην οικογένεια όπως τον όρισε ο Θεός.

Θα τα παραπάνω θα γίνουν κατανοητά αν μελετήσουμε τον βίο των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης οι οποίοι ήταν σύζυγοι.

Ο Γαλακτίων ήταν υιός του υιός Kλειτοφώντος και Λευκίππης οι οποίοι ήταν ειδωλολάτρες και ήταν άτεκνοι. Αυτό το γεγονός τους στενοχωρούσε πολύ. Η Λευκίππη παρακαλούσε τα είδωλα για να τις χαρίσουν παιδί !! Στην πόλη τους υπήρχε ένας μοναχός με το όνομα Ονούφριος που ζητιάνευε όλη την ημέρα και τα διαμοίραζε στους πτωχούς. Μια μέρα πήγε στο σπίτι της Λευκίππης για να ζητήσει βοήθεια. Την είδε λυπημένη και την ρώτησε τι την απασχολεί. Εκείνη ανέφερε ότι αιτία της λύπης είναι η ατεκνία. Ο Ονούφριος την πληροφόρησε ότι είναι σοφό μέτρο της Θείας Πρόνοιας και ότι ο Θεός μην επιθυμώντας να προσφέρει αυτή το τέκνο της στους δαί­μονες, την εμπόδιζε να γεννήσει όσο θα παρέμενε ασεβής. Ο Ονούφριος την μύησε στα μυστήρια και την βάπτισε. Η ίδια οδήγησε και τον σύζυγό της στον Χριστιανισμό και ζούσαν από τότε με ελεημοσύνη και αρετή. Γέννησε ένα αγόρι τον Γαλακτίωνα, όπως τον βαπτίσανε. Ο Γαλακτίων μεγάλωσε «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου» δηλαδή Χριστιανικά.

Σε ηλικία είκοσι χρονών, ορφανός από μητέρα, ο Γαλακτίων υπακούοντας στον πατέρα του παντρεύεται την όμορφη ειδωλολάτρισσα Επιστήμη. Φοβούμενος μη μολυνθεί το άγιο βάπτισμά του αρνήθηκε να πλησιάσει την νέα. Την έπεισε πρώτα με τον βίον του και έπειτα με τα λόγια να παραμείνουν παρθένοι . Εν τω μεταξύ η Επιστήμη απαρνήθηκε την ασέβειά της και βαπτίστηκε και αυτή. Οκτώ ημέρες μετά την βάπτιση είδε σε ένα όνειρο την δόξα που απολαμβάνουν στον ουρανό όσοι διαφυλάξουν την παρθενία τους για να αφιερωθούν ακέραιοι στον Θεό .Έτσι αποφάσισαν να παρατείνουν την παρθενία έως το τέλος της ζωής των.

Αφού πωλήσανε την περιουσία τους τα χρήματα τα μοίρασαν στους φτωχούς αναχώρησαν για την έρημο του Σινά για να περάσουν τον υπόλοιπο βιον τους ως μοναχοί. Στο μέρος  Πούπλιον βρήκαν δώδεκα μοναχούς, οι οποίοι δέχτηκαν να μείνει μαζί τους ο Γαλακτίων την σε Επιστήμη την έστειλαν σε κοντινό ερημητήριο με τέσσερες μοναχές. Ο Γαλακτίων με τους ασκητικούς του αγώνες, τη νηστεία και την προσευχή έφθασε σε υψηλά μέτρα αρετής.

Πάντα ο χαιρέκακος διάβολος πολεμά τους Χριστιανούς και πολύ περισσότερο τους αγωνιζόμενους και ασκητές. Βάζει στο μυαλό του τυράννου να αρχίσει τον διωγμό των Χριστιανών που καταφεύγουν στην έρημο. Όταν το απόσπασμα των στρατιωτών που αναζητούσε τον Γαλακτίωνα η Επιστήμη είδε σε όραμα την δόξα που επιφυλάσσεται στους μάρτυρες και είδε ότι εκλήθη να την μοιραστεί με τον Γαλακτίωνα .

Ως καλή Χριστιανή μοναχή λαμβάνει την ευχή από την ηγουμένη να πάει να τον συναντήσει και να προσφέρει την ζωή της στον Χριστό μαζί με εκείνον που ήταν διδάσκαλός της και συναθλητής στη στενή οδό της ζωής.

Μαζί παρουσιάστηκαν ενώπιον του τυράννου Θύρσου. Δεν φοβήθηκαν τις απειλές του τυράννου, ομολόγησαν με θάρρος την πίστη τους στον Σωτήρα Χριστόν. Υποβλήθηκαν σε τρομερά μαρτύρια την Αγία εξέθεσαν γυμνή σε δημόσια θέα, τους έμπηξαν μυτερά καλάμια κάτω από τα νύχια, τους κτύπησαν φοβερά και τους έκοψαν τα χέρια και τα πόδια. Το τελικό μαρτύριο ο αποκεφαλισμός τους.

Ο Άγιος Γαλακτίων ήταν τότε τριάντα ετών και η Αγία Επιστήμη δεκαέξι. Στη νιότη τους και οι δυο Άγιοι. Η  ζωή για τους κοσμικούς είναι μπροστά και τους περιμένει. Αυτοί περιφρόνησαν την εφήμερη ζωή και προτίμησαν την Ζωή την αιώνια με το αμάραντο στεφάνι της δόξας. Δεν ενώθηκαν κατά σάρκα στην εφήμερη τούτη ζωή  αλλά ενώθηκαν εν Θεώ στην αιωνιότητα.

Η Αγία Επιστήμη ακολούθησε τον Άγιο Γαλακτίωνα στην θρησκεία, αρνούμενη τα είδωλα, στην παρθενία αρνούμενη τις εφάμαρτες ηδονές, στον μοναχισμό αρνούμενη τον κόσμο και τις προσωρινές χαρές. Τον ακολούθησε και στο μαρτύριο. Πήγε μόνη της. Κανένας δεν την πίεσε και δεν την υποχρέωσε. Τι ήταν εκείνο που την οδήγησε και στο μαρτυρικό θάνατο;; Ήταν η εν Χριστώ αγάπη που ένωνε τους δυο Αγίους. Ήταν ο ο Ορθόδοξος ευλογημένος γάμος. Η εν Χριστώ ένωση δυο ανθρώπων.

Η Αγία μας εκκλησία ευλογεί τον γάμο. Ευλογεί και τον μοναχισμό. Ο καθένας έχει να διαλέξει δυο δρόμους. Οδηγούν και οι δυο στην κατά χάρη θέωση του ανθρώπου. Στον γάμο της Κανά, όπως καλά γνωρίζουμε ο Κύριος και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός έκανε το πρώτο Του θαύμα μετατρέποντας το νερό σε κρασί.Στην περίπτωση των δυο Αγίων, των συγκεκριμένων, έχουμε αυτό που ονομάζουμε λευκό γάμο.Είναι η Εκκλησία μας υπέρ του λευκού γάμου και εναντίον της τεκνοποιίας ;; Σίγουρα όχι. Η Εκκλησία έχει ειδικές ευχές για τις λεχώνες, την οκταήμερο της ονοματοδοσίας κ α. Αγαπά τα παιδιά και θέλει να τεκνοποιούμε, μας θέλει πολύτεκνους. Η ζωή μας να είναι σύμφωνη με τα διδάγματα του Χριστού. Είτε άγαμοι, είτε έγγαμοι. Είπαμε δυο είναι οι δρόμοι για την σωτηρία και την κατά χάρη θέωση. Απαιτούν αγώνα και προσπάθεια συνεχή.

Την ευλογία να έχουμε των δυο Αγίων που εορτάζουν την 5^η Νοεμβρίου, κατά έτος.

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον  

Tὴν λαμπρὰν ξυνωρίδα τῶν μαρτύρων τιμήσωμεν ὥσπερ συζυγίαν ἀρίστην καὶ κλειτὴν καὶ θεόφρονα· τὸν θεῖον Γαλακτίωνα πιστοί, ὁμοῦ σὺν Ἐπιστήμῃ τῇ σεμνῇ. Δι' ἀσκήσεως γὰρ πόνων ἀθλητικὴν ἐξήνθησαν φαιδρότητα. Δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι δι' ὑμῶν πᾶσιν ἰάματα.

Κοντάκιον

Μαρτύρων Χριστοῦ, τοῖς δήμοις ἠριθμήθητε, ἀγῶσι στεῤῥοῖς, φαιδρῶς ἀγωνισάμενοι, Γαλακτίων ἔνδοξε, σῦν συζύγῳ σεπτῇ καὶ συνάθλῳ σου, Ἐπιστήμη, τῷ μόνῳ Θεῷ, πρεσβεύοντες ἄμφω ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Bahtiyar Hidayet (Azerbaijan) "UNKNOWN MONT DATE"

 UNKNOWN MONT DATE

I remember well,

I wrote my first poem with a knife:

In the pistachio tree,

My name together with that girl's name:

Bahtiyar + so-and-so = love.

It wasn't hard to print then:

Knife, forest,

And "forest ranger - editor".

Then I wrote my poem with charcoal.

I drew hearts on the walls,

And crossed arrows went through that heart.

Then they replaced the knife with a pen.

At that time, the forest ranger wouldn't say anything,

But the editors found a hundred excuses.

Those editors

Who couldn't be a poet

Became an editor out of necessity.

...The shepherd said: "Your sheep gave birth!"

How much I was in a hurry

To see the newborn lamb,

Now I'm not in a hurry

To buy a newspaper from the kiosk

Which my poem was printed in.

I know that the editor changed something.

I grew up.

The villains wrote “poems” with a knife on my back.

They really shot my heart with an arrow.

That forest guard is no more,

Nor that shepherd,

Nor that time, nor that lover, nor that love, nor that purity.

Nor that forest...

They cut down that forest and made newspapers.

Lies are written in those newspapers,

And the poems of those who cannot be poets are published.

In those newspapers, only the date of the month is correct.

They cut down that forest and extracted coal.

They eat my dreams like kebabs.

Now the situation is like this:

Bahtiyar + sadness = worse sadness.

In short,

Like an orphan lamb, I am an angel.

This is still a good situation -

A knife has not been drawn to my throat.

My first love remained

Like a wound

On the trunk of that tree.

The oppressors destroyed it too.

The walls that I had built around that heart collapsed;

Those walls fell on memories.

...They eat my dreams like kebabs.

Their smoke has blinded me.

I can't find a wall to hold on to and walk on,

But for me

The world has become four walls.

And I forgot the time -

Thank God there are those newspapers.

I look at the date of the month -

The date of an unknown month,

The date of an unknown month.