Towards Eternity - Poem of Dyah Nkusuma

 

DYAH NKUSUMA (Wonosobo, May 17, 1975) lives in Sampit. She manages the Kin Reading Corner and the Kin Sewing House. She has published over 100 anthologies, four solo works, and a duet by Dyah Nkusuma and Wardjito Soeharso. Her haiku frequently appears in the monthly magazine Haikukai, published by the Haiku University of Japan. She is currently the administrator for the literary groups TISI (Taman Inspirasi Sastra Indonesia) and NHI (NewHaiku Indonesia), and is the owner of the PuSeRik literary group. Dyah Nkusuma is included in the lexicon: What and Who Are Indonesian Women Writers/Authors (KKK)

Towards Eternity

(Dyah Nkusuma)

How could I be sad?

You had been saying goodbye

for a long time.

Always asking forgiveness

from the mother

who stayed by your side every day.

You even went to the gravedigger

to prepare your resting place.

You made the grave neat,

making the small space wider

for your final rest.

You even chose copies of Yasin

to share with others.

As your illness grew worse,

you refused further treatment.

"Enough here," you said.

And now these tears fall.

The world feels empty without you, Dad.

Where will I find that light again

the light that guided my life,

the lamp that showed me the way

through every dark path?

You walked toward eternity

with a heart at peace,

while those you left behind

still search for your warmth

in every corner of their days.

How could I be sad?

Yet my heart keeps weeping,

because the guide of my life

is no longer beside me

Gaza Atansa "Desolation I "

Gaza Atansa is the pen name of Alya Tri Ayatunissa, a contemporary Indonesian writer and poet from Sampit, Central Kalimantan, Indonesia, who is currently pursuing her degree in International Relations. She is known for her vibrant imagination and a distinct dedication to the art of the written word

Distinguished by her poetic wordplay and lyrical subtlety, her work gracefully bridges imaginative storytelling with reflective depth. Through a voice marked by emotional sensitivity and creative insight, she explores the nuances of human experience, weaving complex thoughts into evocative, poetic prose.

Poem:

Desolation I

If I were an antelope that knowingly fell into blindness,

So that no one would need to heed me

Whenever I am lost, deceased, or gone.

Am I not the appalling human who is never pleased?

I loathe, yet sometimes adore, this very perception.

And if I were a deer,

How far could I envision my prejudice as a creature?

It hurts deeply to think that nobody will hear me,

As long as I endure the deafness of society.

I think I am the worst part.

I seek attention only through desolation.

Too lost to know anyone understands

Humans only divide my abilities.

Have you ever experienced the beauty of gratitude?

Such as when you see the smallest things that God shows us.

This happened to me and I crave it.

But we chase and long for a lot of things,

That we may not be able to get in the future.

And then in the end I realize

Did I ever want to be sensible from the start?

ΙΟΥΝΙΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΒΑΘΡΑ του Τρένου στο Ρουφ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΙΟΥΝΙΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΒΑΘΡΑ

του Τρένου στο Ρουφ

 

Το καλοκαίρι έφτασε στην Open Air Bar & Restaurant Αποβάθρα του αγαπημένου πολιτιστικού συρμού και ένα ιδανικό σκηνικό γεύσης και τέχνης έχει στηθεί για την καλοκαιρινή σου έξοδο κάτω από τον αττικό ουρανό, με απρόσμενες live εμφανίσεις, δυναμικά DJ sets, δροσερά ποτά και γευστικά πιάτα!

Απόλαυσε το δείπνο σου στο Open Air Restaurant ή το cocktail σου στο Open Air Bar δίπλα στα φωτισμένα βαγόνια της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου και ανακάλυψε σε κάθε σου επίσκεψη κι ένα διαφορετικό δωρεάν live μουσικό happening!

Δες το αναλυτικό πρόγραμμα της ΑΠΟΒΑΘΡΑΣ του Τρένου στο Ρουφ και κλείσε το τραπέζι σου για φαγητό ή ποτό στο totrenostorouf.gr.

Open Air Live με τον Γιώργο Tenorman Τζιουβάρα

O μετρ του διαδραστικού μουσικού live Γιώργoς TENORMAN Τζιουβάρας μπροστά στα φωτισμένα vintage βαγόνια της Αμαξοστοιχίας απογειώνει τις γευστικές βραδιές σου με ατμοσφαιρικά τραγούδια και χιουμοριστικές ιστορίες. Ο διεθνής καλλιτέχνης ΤΕΝΟΡΜΑΝ στην πιο απρόσμενη εκδοχή του!

Τετάρτη 3/6, Κυριακή 7/6 & Κυριακή 14/6

Thursday Nights με την Άρτεμη Ματαφιά

Η λαμπερή τραγουδίστρια Άρτεμις Ματαφιά κερνάει Thursday Nights, με αγαπημένα pop, jazz και afro house τραγούδια, ελληνικές επιτυχίες και extra καλοκαιρινή διάθεση!

Πέμπτη  4/6, 11/6, 18/6, 25/6

 

MusicCall με τον Φώτη Λάμαρη

Με σύμμαχο το πιάνο του, ο ηθοποιός, showman & performer Φώτης Λάμαρης διασκευάζει διαχρονικές επιτυχίες της αγγλόφωνης και όχι μόνο, pop/rock μουσικής σκηνής και μετατρέπει την ΑΠΟΒΑΘΡΑ του Τρένου στο Ρουφ σε ένα απρόσμενο καλοκαιρινό party.

Παρασκευή 5/6 & 12/6, Τετάρτη 24/6 & Παρασκευή 26/6

 

DJ Sets

DJ Sparagouay 

90s • Electronic • Disco • Funky Soul • Groove

Παρασκευή 19/6

 

Extra Μουσικό Event για τους μικρούς μας φίλους

«Πάμε μαζί στη συναυλία»

με την Ανδριάνα Μπάμπαλη & τον Γιώργη Χριστοδούλου

Μουσική παράσταση για γονείς & παιδιά από 3-10 ετών

Εισιτήρια στο more.com:

https://www.more.com/gr-el/tickets/music/children/summer/pame-mazi-sti-synaulia/ 

12€/άτομο, early birds 10€/άτομο

Σάββατο 13 Ιουνίου, 20:15

 

Το καλοκαίρι είναι εδώ, ζήσε το στην ΑΠΟΒΑΘΡΑ!

 

Επικοινωνία: ArtsPR

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ

Τηλ. 6937604988 & 2105298922

Σιδηροδρομικός & Προαστιακός Σταθμός Ρουφ, επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως

10’ με τα πόδια από το μετρό Κεραμεικός & από τη στάση Αγίας Μαρκέλλας (λεωφορεία 813, 026)

Δωρεάν υπαίθριο πάρκινγκ

 

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ

www.totrenostorouf.gr

www.facebook.com/To-Treno-sto-Rouf-railway-carriage-theatre

https://instagram.com/ToTrenostoRouf

https://www.tiktok.com/@totrenostorouf

https://www.youtube.com/user/totrenostorouf

Γιώργος Αλεξανδρής "ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ"

Αυταρχικό,αδέσποτο και βεβηλωμένο το χθες,
το αύριο ευδόκιμη παρουσία και σύνταξη
σε προσδοκίες και όνειρα, σε ευρύχωρες συνάξεις,
να είναι η ζωή μας κατάνυξη και προσφορά,
δέουσα αναζήτηση και ευπρόσδεκτη τελετή,
αποδοχής ανάγνωσμα και στέριωμα συνέχειας.

Σπούδαγμα η αντιγραφή και σμίλευμα οι πόθοι
να είναι το πισωγύρισμα ματιά βυθοσκοπούσα,
το χρόνο να προλάβουμε σε δόξες και προφητείες,
πανήγυρη να γιορτάσουμε τις μέρες της αισιοδοξίας,
με σύμβολα την αρετή, τη γνώση και τον οίστρο,
για να  είναι το ξάγναντο της ζωής επισκοπή και ρήτρα.

Οι πεποιθήσεις μας προσευχή σε οράματα και αξίες,
αντίδικη η πίστη μας σε δόγματα και εντολές
τη ζωή να επινοήσουμε σε νέες ευσχήμονες αρχές
με το σεβασμό ανάγλυφο σε δόκιμες συμπεριφορές
και ευλαβείς προσκυνητές στην ανθρωπιά να σταθούμε,
για να είναι οι μέρες μας απολαβή και ευφροσύνη.

Με γνώμονα τη στοίχιση σε ιδανικά και ελπίδες,
της ύπαρξης αναγνώριση σε λευτεριά και δίκιο,
τον κόσμο να απλώσουμε σε μια μικρή γειτονιά
για να είναι τα χέρια μας σφιγμένα στην αγάπη
κι ανθοφορούσα η ψυχή στο τρανταχτό το γέλιο,
μαζί να οδοιπορούμε σώφρονες και ξένοιαστοι αδελφοί.

Αναφορά στο φωτοστέφανο και το λαμπρό το φέγγος
της αδέκαστης ομόνοιας χωρίς σύνορα και άκρες,
στης λογικής το πειθάρχημα και το αίσθημα φιλίας
οι προσδοκίες μας να γαλουχηθούν με αλληλεγγύη
για το λυτρωτικό τ’ αγκάλιασμα το πρόσχαρο το βλέμμα
και να είναι η ζωή μας πέλαγος και η γης μια σπιθαμή.

                            Γιώργος  Αλεξανδρής    

   

ΙΩΑΝΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ - ΕΑΛΩ Η ΠΟΛΙΣ

 

Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ


Κωνσταντινούπολη, κορωνίδα επτάλοφος
και μυριοτραγουδισμένη,
στη γύμνια της άλωσης παραδομένη!
Εσύ η ωραία κι η άπαρτη,
η πίστη και η δύναμη, το όνειρο το διάφανο,
στα κάστρα μάχεσαι ακόμα
με σκιάχτρα ενός ανέμου σκοτεινού.
Εάλω η μάνα, η Πόλη η αιώνια,
ποιο μοιρολόγι μπορεί να εκφράσει τον καημό;
Γενναίοι οι αντρείοι στης μάχης το σύννεφο,
τις μάχαιρες σείουνε, ορμάνε στους Τούρκους,
τον Χάρο ανταμώνουνε, πολεμούνε με λύσσα,
αδέλφια με τους δικέφαλους αετούς.
Αγέρωχοι κι άχραντοι ξεψυχούν λαβωμένοι,
με τα όπλα τιμημένα, ματωμένη τη μνήμη,
τις πνοές τους προσευχές που αντηχούν ακόμα
τριγυρνώντας απέθαντες, φριχτές και σπαρακτικές.
Φωνές και συντρίμμια κι αλλόφρονες μάνες,
βυζαίνουν με δάκρυα τις σφαίρες στα στήθη,
μαχήτριες αρχόντισσες επάνω στους πύργους
σέρνοντας με τον Χάροντα αντρίκιο χορό.
Και βγαίνουν αλλόκοτες οι κραυγές μαζί με το αίμα,
γεννήτορες όλοι τους του θρύλου του αιώνιου,
που αρνούνται την άλωση και κάστρα στεριώνουν
αθάνατα κι άπαρτα κι ακόμα θεόρατα,
κι ορκίζονται σ’ άγραφα κρυφά ευαγγέλια,
σ’ ασπίδες και δόρατα και μνημεία δοξασμένα,
στον Κωνσταντίνο με το άσπρο άλογο
που καλπάζοντας έρχεται,
τον Παλαιολόγο τον αθάνατο, τη μνήμη του Γένους,
τον μαρμαρωμένο κοντά στη Χρυσή Πύλη βασιλιά.

Ιωάννα Αθανασιάδου

Λίνα Βαταντζή "Γράφοντας για το όνειρο"

 

Ρωτάς εάν

τραγουδούν οι νεράιδες

όταν τα άστρα επιπλέουν στο ποτάμι.

Πλάνες ή αθώες

οι σκιές τους δροσίζονται στις όχθες.

Αποχαιρετούν τη σιωπή

με θροΐσματα καρδιάς.

Έκπληκτοι παρακολουθούμε

καθώς χορεύουν με το όνειρό μας.

Πρόσεξε την αρμονία στις κινήσεις τους.

Νομίζω μάς διδάσκουν -

μέσα στο σκοτεινό δάσος

όπου διψασμένοι χαθήκαμε,

μια πηγή προσμένει

να την ανακαλυψουμε.

Χωρίς να υψώνουμε εμπόδια,

μόνο με βλέμματα

δημιουργούμε φως,

αρκετό να αφιχθούμε

στον προορισμό μας.

Λέω είναι όμορφος ο κόσμος

όταν τον διασχίζουμε μαζί.

Λίνα Βαταντζή 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ Αγία Υπομονή «Τη υπομονή αυτής εκτήσατο την ψυχήν

 Αγία Υπομονή   

«Τη υπομονή αυτής εκτήσατο την ψυχήν αυτής».

 

Η Αγία Υπομονή με τον ενάρετο βίο της, ανήλθε σε υψηλά επίπεδα αρετής και η Αγία μας Εκκλησία την αγιοκατέταξε.

Το κατά κόσμο όνομα της αγίας ήταν Ελένη Δραγάση. Ήταν κόρη του Κωνσταντίνου Δραγάση, ο οποίος ήταν από τους  κληρονόμους του Σέρβου βασιλιά Στέφανου Δουσάν και ως σύζυγος του αυτοκράτορα Μανουήλ Β Παλαιολόγου, αποκαλούνταν «Ελένη η εν Χριστώ τω Θεώ αυγούστα και αυτοκρατόρισσα των Ρωμαίων η Παλαιολογίνα».Η καταγωγή της ήταν από βασιλική και ευλογημένη γενιά στα σπλάχνα της οποίας υπήρξαν και άγιοι, όπως ο κτήτορας της μονής Χιλανδαρίου του αγίου όρους μοναχός Συμεών, ο Σέρβος βασιλιάς Στέφανος Νεμάγια.

Η Ελένη ανετράφει με ό,τι καλύτερο και ανώτερο υπαγόρευε το βυζαντινό ιδεώδες, καθώς οι Σέρβοι είχαν επηρεαστεί από τον πολιτισμό του Βυζαντίου. Γαλουχήθηκε, κατά τα πατροπαράδοτα της οικογενείας, στα νάματα της Ορθοδοξίας. Η πίστη στον Χριστό θα την φωτίζει , θα την καθοδηγεί και θα την στηρίζει στις πολλές δυσκολίες της ζωής της

Σε ηλικία 19 ετών παντρεύτηκε τον Μανουήλ Β Παλαιολόγο, λίγους μήνες πριν γίνει αυτοκράτορας. Στη νέα της ζωή πολλές φορές ήπιε το ποτήρι της προσβολής και του ευτελισμού δίπλα στον Εμμανουήλ από αλλόθρησκους και χριστιανούς ηγέτες στην προσπάθειά του να αναζωογονήσει την αυτοκρατορία.

Απεδείχθη άνθρωπος με πολλές αρετές και είχε συναίσθηση του ρόλου της στις περιστάσεις. Αγαπούσε τον Λαό, ήταν η μάνα του. Με λόγια και έργα προσπαθούσε να τον στηρίξει και να τον βοηθήσει. Ο σύγχρονός της φιλόσοφος Γεώργιος  Πλήθων- Γεμιστός γράφει σχετικά: : «Η Βασιλίς αύτη με πολλήν ταπείνωσιν και καρτερικότητα εφαίνετο να αντιμετωπίζει και τας δύο μορφάς της ζωής. Ούτε κατά τους καιρούς των δοκιμασιών απεγοητεύετο, ούτε όταν ευτυχούσε επανεπαύετο, αλλά εις κάθε περίπτωσιν έκανε το πρέπον. Συνεδύαζε την σύνεσιν με την γενναιότητα, περισσότερον από κάθε άλλην γυναίκα. Διεκρίνετο δια την σωφροσύνην της. Την δε δικαιοσύνην την είχε εις τελειότατον βαθμόν. Δεν εμάθαμε να κάμνει κακόν εις ουδένα, ούτε μεταξύ των ανδρών, ούτε μεταξύ των γυναικών. Αντιθέτως εγνωρίσαμε να κάμνει πολλά καλά και εις πολλούς. Με ποίον άλλον τρόπον δύναται να φανεί εμπράκτως η δικαιοσύνη, εκτός από το γεγονός του να μη κάμνει κανείς ποτέ θεληματικά και σε κανέναν κακό, αλλά μόνον το αγαθόν σε πολλούς;».

Στάθηκε αντάξια για 35 χρόνια στο πλευρό του φιλόχριστου Μανουήλ «συνευδοκόντας» κατά σύγχρονή τους μαρτυρία, δηλαδή όλα γίνονταν με συναπόφαση, ομόνοια, εν πνεύματι Χριστού και αγωνιστική αγιότητα. Τιμούσαν την αρετή με λόγια και έργα: «Λόγω μεν διδάσκοντας το πρακτέον, έργω δε γενόμενοι πρότυπα και εικόνες εφηρμοσμένης αγάπης».

Στο ευλογημένο αυτό ζευγάρι ο πανάγαθος Θεός χάρισε 8 παιδιά, 6 αγόρια και δυο κορίτσια, τα οποία πέθαναν σε μικρή ηλικία. Από τα αγόρια δυο έγιναν αυτοκράτορες Ο Ιωάννης Η΄ και ο τελευταίος θρυλικός  αυτοκράτορας της αυτοκρατορίας ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄. Ο  Θεόδωρος,  ο Δημήτριος και ο Θωμάς έγιναν δεσπότες στο Μυστρά και ο Ανδρόνικος στη Θεσσαλονίκη. Γαλούχησε τα παιδιά της με τα νάματα της  πίστης και τη γλυκύτατη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Τα ανέθρεψε «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου», και ποτέ δεν «έπαυσε μετά δακρύων προσευχής και αγάπης να νουθετή ένα έκαστον». Με προσευχή, υπομονή και επιμονή σμίλευσε τις ψυχές τους και τους πρόσφερε μαζί με το «ζειν» και το «ευ ζείν». Τα οδηγούσε σε μοναστήρια και σε σεβάσμια προσκυνήματα. Κατάφερε να θέσει τέρμα στις διαμάχες και συγκρούσεις που κυριαρχούσαν για 90 χρόνια μεταξύ των μελών της αυτοκρατορικής αυλής. Μετά τον θάνατο του Μανουήλ οι όποιες διαφορές ή διενέξεις παρουσιαζόταν λύνονταν με τη προσευχή και τη φωτισμένη μητρική παρέμβαση.

Ιδιαίτερη ήταν η αγάπη της Αγίας προς τα μοναστήρια, όπου αναπαυόταν η ψυχή της  και αντλούσε δύναμη και κουράγιο για την συνέχεια της ζωής της. Την αγάπη αυτή ενέπνευσε σε όλη την οικογένεια. Ο σύζυγος Μανουήλ μετά την παραίτηση από τον θρόνο αποσύρεται στη Μονή Παντοκράτορος της Κωνσταντινούπολης και γίνεται μοναχός με το όνομα Ματθαίος. Η ίδια μετά τον θάνατο του συζύγου της γίνεται μοναχή στη Μονή της Κυρά Μάρθας και λαμβάνει το όνομα Υπομονή. Τα τρία από τα παιδιά της γίνονται μοναχοί. Ο  Θεόδωρος και ο Ανδρόνικος (μ. Ακάκιος) στη Μονή του Παντοκράτορος, και ο Δημήτριος (μ. Δαυίδ) στο Διδυμότειχο. Ακόμη, η πενθερά και η κουνιάδα της Αγίας τελειώνουν τον επίγειο βίο τους ως μοναχές. Τέλος η εγγονή της Ελένη, κόρη του Θωμά, γίνεται μοναχή με το όνομα Υπομονή στη Λευκάδα.

Μαζί με τον πατέρα της έκτισαν την Ι.Μ. Παναγίας Παμμακάριστου στο Πογάνοβο της πόλης Δημήτροβγκραντ της Ν.Α. Σερβίας. Στην Κωνσταντινούπολη είχε συνδεθεί με την Ι. Μ. του Τιμίου Προδρόμου της Πέτρας, όπου φυλαγόταν το ιερό λείψανο του οσίου Παταπίου του θαυματουργού, στον οποίο η αγία Υπομονή έτρεφε ιδιαίτερη ευλάβεια. Με την συμβολή της αγίας ιδρύθηκε στη Μονή γυναικείο γηροκομείο με την επωνυμία «Η ελπίς των απηλπισμένων».

Άνθρωπος φωτεινός και φωτισμένος η αγία Υπομονή, προικισμένη με πολλά τάλαντα, που τα «εμπορεύθηκε» με σύνεση και σωφροσύνη και τα πολλαπλασίασε.Ο Γεννάδιος Σχολάριος, πατριάρχης, γράφει μεταξύ άλλων  με την ευκαιρία της κοίμησης της Αγίας Υπομονής: «Την μακαρίαν εκείνην Βασίλισσαν όταν την επεσκέπτετο κάποιος σοφός, έφευγεν κατάπληκτος από την ιδικήν της σοφίαν. Όταν την συναντούσε κάποιος ασκητής, αποχωρούσε, μετά την συνάντηση, ντροπιασμένος δια την πτωχείαν της ιδικής του αρετής, συγκρινομένης προς την αρετήν εκείνης. Όταν την συναντούσε κάποιος συνετός, προσέθετεν εις την ιδικήν του περισσοτέραν σύνεσιν. Όταν την συναντούσε κάποιος νομοθέτης, εγινόταν προσεκτικώτερος. Όταν συνομιλούσε μαζί της κάποιος δικαστής, διεπίστωνε ότι έχει ενώπιόν του έμπρακτον Κανόνα Δικαίου. Όταν κάποιος θαρραλέος (τη συναντούσε), ένοιωθε νικημένος, αισθανόμενος έκπληξιν από την υπομονήν, την σύνεσιν και την ισχυρότητα του χαρακτήρος της. Όταν την επλησίαζε κάποιος φιλάνθρωπος, αποκτούσε εντονώτερο το αίσθημα της φιλανθρωπίας. Όταν την συναντούσε κάποιος φίλος των διασκεδάσεων, αποκτούσε σύνεσιν, και, γνωρίζοντας την ταπείνωσιν εις το πρόσωπόν της, μετανοούσε. Όταν την εγνώριζε κάποιος ζηλωτής της ευσεβείας, αποκτούσε μεγαλύτερον ζήλον. Κάθε πονεμένος με τη συνάντηση μαζί της, καταλάγιαζε τον πόνο του. Κάθε αλαζόνας αυτοτιμωρούσε την υπερβολικήν του φιλαυτίαν. Και γενικά κανένας δεν υπήρξε, που να ήλθεν εις επικοινωνίαν μαζί της και να μην έγινε καλύτερος».

Ο Ιωάννης Ευγενικός συνοψίζει: «Ως προς δε την αοίδιμον, εκείνην Δέσποινα Μητέρα σου, τα πάντα εν όσω ζούσε, ήσαν εξαίρετα, η πίστις, τα έργα, το γένος, ο τρόπος, ο βίος, ο λόγος και όλα μαζί ήσαν σεμνά και επάξια της θείας τιμής και, όπως έζησε μέτοχος της θείας Προνοίας, έτσι και ετελεύτησεν».

Η «Αγία Δέσποινα», όπως την ονομάζει ο Γεώργιος Φραντζής, συνέδεσε την έννοια του μοναχικού της ονόματος (Υπομονή) με τον τρόπον αντιμετωπίσεως και των ευτυχών στιγμών και των απείρων δυσκολιών της όλης ζωής της. Υπομονή κατά βίον, πράξιν και μοναχικό όνομα. «Τη υπομονή αυτής εκτήσατο την ψυχήν αυτής».

Ο Θεός ευδόκησε να μην ζήσει τις τελευταίες τραγικές στιγμές της Αυτοκρατορίας. Την κάλεσε κοντά Του στις 13 Μαρτίου 1450 μ.Χ., έχοντας διανύσει 35 χρόνια ως Αυτοκρατόρισσα και 25 ως ταπεινή μοναχή.

Τιμάται η μνήμη της 13  Μαρτίου και 29 Μαΐου.

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός