Κυριακή 15 Μαΐου 2022

ΣΟΦΙΑ Δ. ΝΙΝΙΟΥ «Σκιές»



Ζούμε τυχαία
Στα τυφλά βαδίζουμε
Πώς να διακρίνουμε γραμμές
και σύνορα;
Ακαθόριστα τα πάντα και αδιόρατα

Αβέβαιες οι σκέψεις μας
Ευάλωτες και υποψιασμένες
Διαβάζουν τις σκιές στους τοίχους το απόβραδο
Μα τι να καταλάβουν;
Δυσδιάκριτες γραφές
Οι συλλαβές θολές

Διάχυτες οι ψυχές μας
Διάτρητες και πλανεμένες
Χάνονται στους ήχους του κόσμου
Πώς ν' αφουγκραστούν
το βάθος των πραγμάτων;

Κρυφακούμε την αυγή
με κομμένη την ανάσα
απ’ το θαύμα της ζωής,
από την ορμή της γης

Αυτοί που φύγαν
αφήσαν τη σκιά τους
ν’ αγναντεύει πίσω απ’ την κουρτίνα
να κρυφοκοιτά από τις γρίλλιες
κι ας έχει λιακάδα
κι ας είναι άνοιξη
κι ας μεγάλωσε η μέρα

Αυτοί που φύγαν
αφήσαν το περίγραμμά τους
στην άδεια καρέκλα
πάνω στο μαξιλάρι
Αφήσαν ορθάνοιχτη
την αγκαλιά της πολυθρόνας
να περιμένει μάταια
Αφήσαν την πικροδάφνη
να ελπίζει στη βροχούλα
μόνη στην έρμη αυλή

Τ’ αφήσαν όλα
κάποιο απόβραδο
και φύγαν!
Ό,τι έμεινε στο χρόνο
δυο παράθυρα κλειστά.

Ποίημα και φωτογραφία : Σοφία Δ. Νινιού









ΜΙΧΑΛΗΣ Κ. ΓΡΙΒΕΑΣ «ΦΑΡΟΣ ΣΚΙΩΝ» Νουβέλα

 



«ΦΑΡΟΣ ΣΚΙΩΝ»
Νουβέλα του: ΜΙΧΑΛΗ Κ. ΓΡΙΒΕΑ
Εκδόσεις: ΕΛΚΥΣΤΗΣ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Με ήρωες χωρίς ονόματα, σε έναν ατοπικό χώρο, εκτυλίσσεται αυτή η κυριολεκτικά πρωτότυπη νουβέλα. Ο Μιχάλης Γριβέας διαπραγματεύεται μια ακατάληπτη διελκυστίνδα ανάμεσα στην βεβαιότητα της πλειοψηφίας και την ουτοπία του μεμονωμένου αιρετικού. Με λογοτεχνική δεινότητα και πυκνό ρυθμό κρατά συνεχώς αμείωτο το ενδιαφέρον. Ώσπου ένας φάρος, που ακτινοβολεί σκιές, οδηγεί σε ένα τέλος που είναι αδύνατον να προβλέψει ο αναγνώστης.

***
Η νουβέλα «Φάρος Σκιών»απέσπασε το Α΄βραβείο στον 35ο πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό της Πανελληνίας Ένωσης Λογοτεχνών.

***
Ελκυστική είναι και η πρωτότυπη εμφάνιση του βιβλίου. Μικρότερο από το συνηθισμένο μέγεθος. Κομψές γραμματοσειρές που διαχωρίζουν την αφήγηση του κεντρικού ήρωα και του «χορού». Εσώφυλλα με σκίτσα σε κάθε κεφάλαιο. Λευκό, καλής ποιότητας, χαρτί εκτύπωσης.

***

Είναι το νέο (6ο) βιβλίο του Μιχάλη Γριβέα.

Μπορείτε να το παραγγείλετε:

 


ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

ΦΑΡΟΣ ΣΚΙΩΝ:

Μια ιστορία παρανοϊκής καταδίωξης.
Ξεσπάει με αφορμή μια θανατερή φουρτούνα.
Η καταιγίδα διχάζει τους θαλασσοπόρους ενός μυστηριώδους σκάφους.
Όλοι εναντίον ενός και ένας εναντίον όλων.
Ο «αντάρτης» σώζεται μόνος σε μια ατοπική νήσο.
Σε μια αδιέξοδη ακτή, στην ακτή του πεπρωμένου.
Ξαφνικά όμως οι πολλοί εμφανίζονται, ως ναυαγοί, ακριβώς απέναντί του.
Μια ατέρμονη καταδίωξη ξετυλίγεται ανάμεσά τους.
Παλεύουν ο πραγματικός με τον υπεραισθητό κόσμο.
Από το «πουθενά» προβάλουν ο Οφανιήλ και η Μοράνα.
Σκιές ξεπηδούν από το φωτεινό φάρο!
Ενώ φωτεινές δέσμες έρχονται από το θεοσκότεινο πέλαγος!
Η έκπληξη παραφυλάει στο τέλος…

Τι είναι τελικά ο ΦΑΡΟΣ ΣΚΙΩΝ;
Το μαγικό άστρο της Βηθλεέμ;
Η ουτοπική ελπίδα των ανθρώπων;
Το φως πίσω από τις σκιές στη σπηλιά του Πλάτωνα;
Όλα αυτά μαζί;
Ή κάτι διαφορετικό από όλα αυτά;

***
Η νουβέλα «Φάρος Σκιών»έλαβε Α’ ΒΡΑΒΕΙΟ
το 2017 στον 35ο Πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό
της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.).



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο Μιχάλης Γριβέας του Κωνσταντίνου είναι συγγραφέας, μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών.Γεννήθηκε το 1955 στην Αθήνα και κατοικεί στην Αγία Παρασκευή Αττικής. Είναι παντρεμένος με την Μανίνα Μπαζαίου και πατέρας του Κωνσταντίνου και της Χρυσάνθης.
Σπούδασε στο τμήμα Τοπογράφων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές Περιφερειακής Ανάπτυξης (χωροταξίας) στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στην Αθήνα.Εργάστηκε ως μελετητής Τοπογράφος μηχανικός – χωροτάκτης .Δραστηριοποιήθηκε κοινωνικά από φοιτητής μέχρι σήμερα.

· 11 έργα του (2 μυθιστορήματα, 2 νουβέλες & 7 διηγήματα) έχουν βραβευτεί σε ισάριθμους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, αποσπώντας 4 Ά βραβεία.
· Έχει 4 θεατροποιήσεις λογοτεχνικών έργων του με βάσει διηγήματα ή αποσπάσματα βιβλίων του.
· Ένα διήγημά του έχει γίνει Ραδιοφωνικό Audio.
· Έχει λάβει μέρος ως κριτής σε 6 λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.

Εκδοθέντα βιβλία του:

«Φάρος Σκιών» νουβέλα,2022, εκδοτικός οίκος «ΕΛΚΥΣΤΗΣ».
«Λίλιθ και Λασθινία» μυθιστόρημα,2020, εκδοτικός οίκος «ΕΛΚΥΣΤΗΣ».
«Ανελκύστε τη Σελήνη», συλλογή διηγημάτων,2019, εκδοτικός οίκος «ΙΩΛΚΟΣ».Δεύτερη έκδοση 2021, εκδοτικός οίκος «ΑΤΤΙΚΟΣ»
«Άκρον», μυθιστόρημα,2016, εκδοτικός οίκος «ΙΩΛΚΟΣ».
«Ο θεός της ρουλέτας», μυθιστόρημα,εκδοτικός οίκος «ΙΩΛΚΟΣ» 2015. Δεύτερη έκδοση 2018, εκδοτικός οίκος «ΙΩΛΚΟΣ».
«Η γυάλα», μυθιστόρημα,2014, εκδοτικός οίκος «ΙΩΛΚΟΣ».

 








Παρασκευή 13 Μαΐου 2022

ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Το ταξίδι της… Γραφής: Περιπέτεια ή πηγή ζωής;

 «Ο κόσμος μας είναι ένας κόσμος κειμένων προφορικών και γραπτών»

(Barthes)

Πολλές φορές ο κειμενογράφος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα υπόρρητο ερώτημα που πλανάται μπροστά του κι απαιτεί μία γρήγορη και ξεκάθαρη απάντηση. Ερώτημα που σχετίζεται με την έμπνευση, το ερέθισμα, τον σκοπό και τα εργαλεία της γραφής ενός κειμένου.Στον κύκλο αυτού του ερωτήματος εντάσσονται και οι "σχέσεις' συγγραφέα και αναγνώστη καθώς και οι απαιτήσεις-προσδοκίες από την ανάγνωση ενός κειμένου.Τι απολαμβάνουμε,δηλαδή,από ένα κείμενο; Tην γνώση ή την αισθητική αρτιότητα; Tην δομή-πλοκή ή το περιεχόμενο;

 

Παράλληλα,όμως, με το κεντρικό  αυτό ερώτημα αναδύονται – ως παράπλευρες συνέπειες – κι άλλα μικρότερα και λιγότερο απαιτητικά που σχετίζονται με τις επί μέρους εργασίες που απαιτούνται στους ενδιάμεσους σταθμούς της διαδρομής. Το ταξίδι, δηλαδή, της γραφής είναι προδιαγεγραμμένο στη λεπτομέρειά του χωρίς παρεκκλίσεις ή σε κάποια σημεία σε παρασέρνει η ίδια η γραφή κι επανακαθορίζεις στόχους και τεχνικές.

Η βασική ιδέα ως σύλληψη και ερέθισμα συνιστά τον αναγκαίο όρο της γραφής; Η λέξη αποτελεί το κορυφαίο εργαλείο αυτής της γραφής; Οι λέξεις περιορίζουν την ελευθερία της σκέψης και την «αταξία» της αρχικής έμπνευσης; Η γραφή ως τελικό προϊόν συνιστά την απόλυτη σύνθεση των προηγούμενων – Ιδέα/Σκέψη > λέξη – ή καθίσταται αυτόνομη και αυτάρκης; Βασανιστικά ερωτήματα και διλήμματα που κακοφορμίζουν αν δεν απαντηθούν από τον δημιουργό και επηρεάζουν το τελικό προϊόν, το κείμενο.

Ένα τέτοιο ερώτημα μού ετέθη από την εκλεκτή καθηγήτρια κ. Δήμητρα Σμυρνή – Φιλόλογο σε μία συνέντευξή μου στο site  Faretra­, του οποίου είναι και χρήστης.

Το Ερώτημα

Πώς θα μπορούσατε να ορίσετε εσείς, με τη δική σας ματιά, τις λέξεις «Γλώσσα»«Λόγος»και «Γραφή», αφού σ’ αυτές αφιερώσατε ένα τόσο μεγάλο μέρος της ζωής σας;

Ο «Λόγος» είναι αμφίσημη έννοια (ειδικό άρθρο στο blog μου, ΙΔΕΟπολις, «Ο Λόγος και τα λόγια που έχουν τη χάρη», ενότητα ΓΛΩΣΣΟδρόμιον). Σημαίνει Ομιλία και Σκέψη. Τον εξωτερικό και τον ενδιάθετο – εσωτερικό λόγο. Ίσως συνιστά την πιο πλούσια σε νοήματα ελληνική λέξη. Μπορεί ο άνθρωπος να χάσει την ικανότητα της έκφρασης (παθολογικά ή απαγόρευση). Κανείς, όμως, δεν μπορεί να κοντύνει τον Λόγο ως δυνατότητα σκέψης και εσωτερικού διαλόγου. Ούτε ο «Μεγάλος Αδελφός» δεν το μπόρεσε κι ας επινόησε την «διπλή σκέψη» με την κατάργηση των λέξεων (1984).

Η γλώσσα ως κώδικας σημείων δίνει μορφή (εικόνα, ήχο) στην άυλη σκέψη και στην έννοια. Είναι το όχημα – ένδυμα της σκέψης. Εξάλλου «σκεφτόμαστε με λέξεις κι εκφράζουμε τη σκέψη με τις λέξεις». Για μας πραγματικότητα είναι μόνον αυτή που υπάρχει λεκτικά. Ο κόσμος μας είναι ο κόσμος των λέξεών μας.

Η «Γραφή» είναι το τελευταίο στάδιο μετά το «Λόγο», τη «Γλώσσα» (λέξη – έννοια). Το αποτύπωμα μιας διαδικασίας σύμφωνα με το Παρμενίδειο: ΕΙΝΑΙ – ΝΟΕΙΝ – ΛΕΓΕΙΝ – ΓΡΑΦΕΙΝ. Το τελευταίο συνιστά και το κορυφαίο στάδιο γιατί όλα τα προηγούμενα είναι η πρώτη ύλη που χρειάζεται την κατάλληλη επεξεργασία για να μορφοποιηθεί σε κάτι που θα αρέσει ως μορφή και περιεχόμενο. Κι αυτό γιατί οι άτακτες σκέψεις πρέπει να γίνουν ένα σώμα με αρχήμέση και τέλος.

Ωστόσο η Γραφή απαιτεί αυστηρή πειθαρχία και συνθετική ικανότητα στο βαθμό που το παραγόμενο κείμενο πρέπει να συνθέτει τα επί μέρους χωρίς να χάνεται η αλληλουχία, η συνοχή και η ενότητα ως όλον. Μία άλλη ιδιαιτερότητα της γραφής είναι κι αυτή που σχετίζεται με την σαφήνεια και την καθαρότητα τόσο της βασικής ιδέας όσο και του κεντρικού νοήματος που αναδύεται μέσα από ένα κείμενο.  

Ελευθερία και Γραφή

Η ελευθερία και η αταξία στη σκέψη μπορεί να θεωρούνται δεδομένα και ως ένα βαθμό και στην επιλογή των κατάλληλων λέξεων – τόσο ως προς την αισθητική τους όσο και ως το νοηματικό τους φορτίο –, αλλά στη Γραφή η ελευθερία περιορίζεται για να επιτευχθεί το «μείζον», η ξεχασμένη «Κεντρική Ιδέα» του κειμένου. Κι αυτό γιατί όταν ο αναγνώστης ταλανίζεται να ανιχνεύσει το βασικό μήνυμα, τότε χάνουν κάτι από τη λάμψη τους τόσο οι ιδέες όσο και οι λέξεις. Τότε διαχέεται η προσοχή σε αλλότρια εδάφη και η ανάγνωση καταλήγει σε μια μηχανιστική διαδικασία. Αυτό, όμως, είναι και η αποτυχία της Γραφής και του υποκειμένου της.

Η μοναξιά της Γραφής

Μία άλλη σημαντική παράμετρος της τελικής φάσης, της Γραφής, είναι και το γεγονός πως αυτή ως τελικό προϊόν μένει ανυπεράσπιστη στο βλέμμα του αναγνώστη, αφού ο συγγραφέας το απελευθερώνει και το παραδίδει στην εξουσία των αντικρουόμενων απαιτήσεων των κάθε λογής αναγνωστών. Γι’ αυτό η γραφή θα πρέπει να πείθει αφ’ εαυτής χωρίς τις διευκρινίσεις ή επεξηγήσεις του δημιουργού. Η μοναξιά ενός κειμένου στις παραξενιές κάθε αναγνώστη είναι ο συμπαντικός νόμος της ανάγνωσης. Όταν κάποιο κείμενο χρειάζεται την υπεράσπιση του δημιουργού του αυτό φανερώνει τόσο την αδυναμία του όσο και την «ατεχνία» του συγγραφέα.

Η αντοχή της Γραφής

Παράλληλα με την μοναξιά του κειμένου, ως του τελικού προϊόντος της γραφής, υπάρχει και το θέμα της αντοχής του στην φθορά του χρόνου. Υπάρχουν κείμενα που πέρασαν αδιάφορα στον παρόντα χρόνο. Υπάρχουν κείμενα που άντεξαν στην φθοροποιό του δύναμη κι έγιναν κλασικά. Υπάρχουν, όμως, και κείμενα που μπορεί να μην προκάλεσαν το ενδιαφέρον του αναγνώστη του παρόντος, αλλά «δικαιώθηκαν» στον μέλλοντα χρόνο. Με βάση αυτά τα δεδομένα κρίνεται αξιολογικά σημαντική η δύναμη ενός κειμένου να κερδίσει με την «αντοχή» του τους αναγνώστες του παρόντος, αλλά και να επενδύσει στο μέλλον.

Η Γραφή και η Ταυτότητα του δημιουργού

Μία άλλη ιδιοτυπία της γραφής, ως τελικού προϊόντος της δημιουργίας, είναι και το στοιχείο της ικανότητάς του να αναδεικνύει την ταυτότητα του δημιουργού χωρίς πολλή σκέψη. Όταν ο αναγνώστης ταλανίζεται να εντοπίσει τον δημιουργό της γραφής, τότε διάκειται ασυνείδητα αρνητικά και στο προϊόν. Η γραφή, δηλαδή, πρέπει να συνιστά το «οικόσημο» του δημιουργού είτε ως μήνυμα είτε ως τεχνική. Αν το κείμενο με την πρωτοτυπία του και την μοναδικότητά του δεν παραπέμπει στην αναγνώριση της ταυτότητας του δημιουργού τότε υπολείπεται σε αξία.

Αυτό βέβαια ως απαίτηση ισχύει για όλες τις τέχνες. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Ένας πίνακας του Νταλί αποκαλύπτει με καθαρότητα τον ζωγράφο. Ένα μουσικό κομμάτι του Μπετόβεν παραπέμπει αμέσως στον γνωστό μουσουργό. Διαβάζοντας ένα ποίημα του Καβάφη δεν απαιτεί κόπο να αναγνωρίσεις τον δημιουργό. Και δεν είναι η θεματολογία που φανερώνει τον δημιουργό της γραφής, αλλά και  η όλη τεχνική της. Η ειρωνεία, η απαισιοδοξία, η αποφθεγματικότητα και ο πεζολογικός στίχος του Καβάφη συνιστούν το «τέθριππο άρμα» της ποίησής του.

Ποιος δεν αναγνωρίζει τον ποιητή – δημιουργό διαβάζοντας τον στίχο «Κι όμως η πτώσις μας είναι βεβαία»;

Το αναπάντητο ερώτημα…

Το ταξίδι, λοιπόν, της γραφής από τη σύλληψη της ιδέας (ερέθισμα) μέχρι τον τελευταίο σταθμό συνιστά μία άκρως δημιουργική ενασχόληση και απαιτεί τη συνεργασία όλων των δυνάμεων του ανθρώπου – δημιουργού. Δυνάμεις  που αντανακλούν την πνευματική οξύτητα, την ψυχοσυναισθηματική ευαισθησία – ισορροπία, τον κοινωνικό προβληματισμό, την ηθική αρτιότητα και την δύναμη του σώματος να τα συνθέτει όλα αυτά χωρίς να υποχωρεί στην κόπωση. Ένα ταξίδι γοητευτικό με συνεπιβάτες τις ιδέες, τις λέξεις και την τεχνική.

Το άλλο ερώτημα «γιατί γράφω» θα μείνει για πάντα αναπάντητο…

«Nulla dies sine linea»

(Απελλής, Αρχαίος ζωγράφος, «Ούτε μέρα χωρίς γραμμή»)

­* Ευχαριστώ θερμά τους εκλεκτούς φίλους και χρήστες της Faretra κ. Δήμητρα Σμυρνή και κ. Δημήτριο Τσιμούρα για το ερέθισμα και το βήμα που μου έδωσαν. «Ου πολλώ δέω χάριν έχειν, ότι μοι…»


Από https://iliasgiannakopoulos.blogspot.com/








Πέμπτη 12 Μαΐου 2022

ΛΙΝΑ ΒΑΤΑΝΤΖΗ "Μια ημέρα θαυμαστή"

Lawrence Alma-Tadema - Ask Me No More

Ο Έρωτας γνώριζε
όταν ξαπόστασε στα μάτια μας -
πριν προλάβει
τα χείλη να αγγίξει
είχε φέρει την Αγάπη.

Τώρα,
το πιο όμορφο μέλος μου
είναι είναι αυτό που
πάλλεται για σένα.

Στην ημερήσια πορεία μας,
πώς να ξεγελάσεις την καρδιά;

Λίνα Βαταντζή











Πέτρος Παπάζογλου "Απόμαχος "

 


Πιάσε καπετάνιε το κουμπάσο
Άπλωσε το χάρτη στο chart room
Κράτα τον εξάντα σου στο μπράτσο
Και άνοιξε την μηχανή στο φουλ.

Έλα να χαράξουμε πορεία
Τράβα με το χάρακα γραμμή
Τέλειωσε η δική μου ιστορία
Παίρνουμε πιλότο την αυγή.

Θαν' το τελευταίο μου λιμάνι
Πάτα στο φυλλάδιο σφραγίδα
Δώσε εντολή στο Βατσιμάνη
Έσπασε τα ρέλια η καταιγίδα.

Βάλε στον αυτόματο το κρένι
Κρέμασε την σκάλα απ' τον ζυγό
Θέλω η αλμύρα να με ραίνει
Μέχρι στη στεριά να κατεβώ.

Ήταν το στερνό μου το ταξίδι
Πάω πια για σύνταξη να βγω
Aπ' τον μώλο θα πετώ τ' αρμίδι
Με τα ψάρια μόνο θα μιλώ.

Τώρα με το νου θα ταξιδεύω
Θ' ανέβω πας του γλάρου το φτερό
Βαθιά βουτώ τα φύκια ν' αναδεύω
Σα νέκταρ πίνω τ' αλμυρό νερό.

Ωσάν μακριά θωρώ λευκό πανάκι
η προς τα σύννεφα κατάμαυρο καπνό
Απ' το βράχο θα κουνώ το μαντηλάκι
Καλό ταξίδι απ'τα φυλλοκάρδια μου να πω....

Πέτρος Παπάζογλου








ΕΒΙΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ -ΕΛΑ ΚΟΝΤΑ ΤΖΙΑΙ ΘΕΛΩ ΣΕ






 Ζωγραφιά: Eteri Zazikasvili










Τετάρτη 11 Μαΐου 2022

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ - Ο γλάρος έφυγε με το λεωφορείο



Δελτίο τύπου

Ο γλάρος έφυγε με το λεωφορείο

Ο Γιάννης Σολδάτος φτιάχνει ένα ιδιαίτερο κείμενο, για τους Θεατρίνων θεατές, στο οποίο στις πρόβες ενός θιάσου στην Αθήνα συναντιούνται οι ήρωες από το Γλάρο του Τσέχωφ & το Λεωφορείο ο πόθος του Ουίλιαμς και ξανασυστήνονται . Αυτή τη φορά μέσω των ηρώων που καλούνται να τους ερμηνεύσουν. Ζουν το σήμερα , πράττουν όσα δεν πρόλαβαν κι επιχειρούν ν' αλλάξουν την πορεία τους! Πάθη, συγκρούσεις , χιούμορ & ένα τελικό κείμενο, που ποτέ δεν φτάνει ,δημιουργούν τον καμβά στον οποίο η ομάδα των Θεατρίνων θεατές ,μέσω αυτοσχεδιασμών & του γραμμικού συμβολισμού, της μεθόδου που χρησιμοποιούν για τις δραματοποιήσεις των παραστάσεων τους, ολοκληρώνουν τη νέα φιλόδοξη τους δουλειά, μετά το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ του Osborne, που χαρακτηρίστηκε από κοινό και κριτικούς ως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες παραστάσεις της χρονιάς! Μια ερωτική popart ερωτική κωμωδία που φιλοδοξεί να κλέψει τις καρδιές σας.

Για 6 παραστάσεις:

Παρασκευή 20 Σάββατο 21 Κυριακή 22 και Παρασκευή 27 Σάββατο 28 Κυριακή 29 Μαΐου στο κλιματιζόμενο Studio Κυψέλης στις 21.00 μ.μ. & το Σεπτέμβρη σε ημερομηνίες που θ' ανακοινωθούν!

Εισιτήρια

17 ευρώ κανονικό
12 ευρώ φοιτητικό , άνω των 65
10 ευρώ Αμεα& ανέργων
5 ευρώ ατέλεια ηθοποιών.

Διάρκεια 90'

Γιάννη Σολδάτου

Ο ΓΛΑΡΟΣ ΠΕΤΑΞΕ ΜΕ ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ

Θεατρίνων Θεατές

Σκηνοθεσία: Γιώργος Λιβανός-Γιάννης Σολδάτος

Κινησιολογία: Σίμωνας Πάτροκλος

Σκηνικά-κοστούμια :Δέσποινα Βολίδη

Μουσικές επιλογές- οργάνωση παραγωγής-φωτισμοί: Γιώργος Λιβανός

Δραματολόγος:Χαρά Μπακονικόλα

Βοηθός σκηνοθέτη :Χρίστος Χαλικιάς

Το τραγούδι της παράστασης ερμηνεύει η Μαρίνα σε μουσική Ν. Δανικα& στίχους Ζ. Χατζηφωτίου

Φωτογραφίες -λήψεις :Βασίλης Θεοδώρου

Μοντάζ-Teaser:Αντώνης Μανδρανης

Δημ.σχέσεις:Ζωή Τριανταφυλλίδη.

Παίζουν Καίτη Ιμπροχώρη,Γιώργος Λιβανός, Έφη Βενιανάκη, Σωτήρης Αντωνίου, Μάνος Τσιβιλής, Παναγιώτα Αβραμοπούλου ,Φαίη Χουλιάρα

β' διανομή Μπλανς Μαρία Δρακοπούλου

& σε video o Γιάννης Σολδάτος .

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το ΥΠ.ΠΟ.

Το Μάη & το Σεπτέμβρη του 2022 , στο Studio Κυψέλης

https://m.youtube.com/watch?v=zXUXpdncHpg