Ετικέτες
- Άρθρα
- Βιβλιοπαρουσίαση
- Γλυπτική
- Διαθεματικότητα
- Εκδηλώσεις
- Επιστήμη
- Ζωγραφική
- Θέατρο
- Θέατρο.
- Ιστορία
- Κινηματογράφος
- Κοινωνία
- Λαογραφία
- Λογοτεχνία
- Μνήμες
- Μουσική
- Μουσική.
- Μυθολογία
- Παιδεία
- Περιβάλλον
- Σαν Σήμερα
- Σύγχρονη Λογοτεχνία
- Ταξιδιωτικές Εντυπώσεις
- Τέχνη
- Τεχνολογία
- Τηλεόραση
- Υγεία
- Φιλοσοφία
- Φωτογραφία
- Ψυχολογία
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026
NJË UDHËTIM ME TRENIN E NOSTALGJISË POEZIA "Migel Flor" – MARISSA ASHIKU - Διασκευή στα Ελληνικά : Migel Flor
NJË UDHËTIM ME TRENIN E NOSTALGJISË
"Migel Flor" POEZIA – MARISSA ASHIKU Biletë në duar. Dritaret e trenit heshtin. Puthja mbi xham s’e njeh stacionin. Marissa Ashiku ****** KOMENT POETIK Jam në një tren tani… Nuk e di për ku, por jam… Lexova këta katër rreshta dhe porosita një biletë për udhëtim. Më pyetën: për ku? Thashë: për ku të jetë… veç të jetë tren. M’u kujtuan ata trenat e vjetër romantikë, ku dashuroheshin njerëzit, sepse kishin kohë dhe ditë për njëri-tjetrin. Trena që përshkonin Europën e vjetër me një fishkëllimë të çuditshme, të cilët punonin me zjarr e qymyr. M’u kujtuan filmat e vjetër, ku luheshin role në kohërat e dashurisë… Trenat që bashkonin njerëzit, që transportonin shpirtra të malluar, ushtarë lufte, lajme dhe letra dashurie të ardhura nga kohët e vjetra. Atëherë njerëzit i përmblidhte nëpër stacione fërshëllima e trenave… Po tani? Tani kemi një fërshëllimë të vdekur telefoni. E përbashkëta janë dritaret e xhamit, në të cilat malli vizatohet me buzë. Atëherë kishte një stacion, një ndalesë… Po tani, a ka? Le të iki, vetëm të iki… Ku të iki? Kudoqoftë. Përse të iki? Të shpëtoj nga rrenësia e kësaj bote të gënjeshtërt… Më duhet një tren i vjetër, të më fishkëllejë dashurinë si dikur, të punojë me zjarr e qymyr shpirti dhe të fluturojë në udhëtimin e vjetër… Marissa… Sa mall, sa trishtim të bukur kanë këto vargje! Për herë të parë dua të udhëtoj me një tren si ky i yti… Të shkruaj me buzë në xham: «Të dua» dhe ta fshij avullin me gishta, si në kohën kur nuk duhej bërë pis shalli. Larg kohës së mandilave prej letre, që fshijnë gjithçka të pistë dhe përfundojnë nëpër kosha… U ktheva në kohën e Brigitte Bardot-së. Më duhet treni që fishkëllen mes një shtëllunge tymi dhe rrezikon të shembë urat e vjetra. Migel Flor ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΗΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ "Migel Flor" ΠΟΙΗΜΑ – MARISSA ASHIKU Εισιτήριο στο χέρι. Τα παράθυρα του τρένου σωπαίνουν. Το φιλί πάνω στο τζάμι δεν γνωρίζει σταθμό. "Απόδοση στα ελληνικά: Migel Flor" ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ Είμαι τώρα μέσα σ’ ένα τρένο… Δεν ξέρω για πού, μα είμαι εδώ… Διάβασα αυτούς τους τέσσερις στίχους και έκλεισα ένα εισιτήριο για ένα ταξίδι. Με ρώτησαν: για πού; Απάντησα: όπου να ’ναι… αρκεί να είναι τρένο. Μου ήρθαν στον νου εκείνα τα παλιά, ρομαντικά τρένα, όπου οι άνθρωποι ερωτεύονταν, γιατί είχαν χρόνο και ολόκληρες μέρες ο ένας για τον άλλον. Τρένα που διέσχιζαν την παλιά Ευρώπη με ένα παράξενο σφύριγμα, κινούνταν με φωτιά και κάρβουνο. Θυμήθηκα τις παλιές ταινίες, εκείνες που οι ρόλοι τους παίχτηκαν στις εποχές του έρωτα… Τα τρένα που ένωναν τους ανθρώπους, που μετέφεραν ψυχές γεμάτες νοσταλγία, στρατιώτες του πολέμου, ειδήσεις και ερωτικά γράμματα από άλλες, μακρινές εποχές. Τότε, στους σταθμούς, οι άνθρωποι συγκεντρώνονταν στο σφύριγμα των τρένων… Μα τώρα; Τώρα έχουμε ένα νεκρό σφύριγμα τηλεφώνου. Κοινό μας σημείο είναι τα γυάλινα παράθυρα, πάνω στα οποία η νοσταλγία ζωγραφίζεται με τα χείλη. Τότε υπήρχε ένας σταθμός, μια στάση… Μα τώρα, υπάρχει άραγε; Ας φύγω, μόνο να φύγω… Πού να πάω; Οπουδήποτε. Γιατί να φύγω; Για να γλιτώσω από τη σαθρότητα αυτού του ψεύτικου κόσμου… Χρειάζομαι ένα παλιό τρένο, να μου σφυρίξει τον έρωτα όπως άλλοτε, να κινείται με φωτιά και κάρβουνο ψυχής και να πετάξει στο παλιό ταξίδι… Marissa… Πόση νοσταλγία, πόση όμορφη θλίψη κρύβουν αυτοί οι στίχοι! Για πρώτη φορά θέλω να ταξιδέψω μ’ ένα τρένο σαν το δικό σου… Να γράψω με τα χείλη πάνω στο τζάμι: «Σ’ αγαπώ» και να σβήσω την υγρασία με τα δάχτυλά μου, όπως τότε που δεν έπρεπε να λερώσεις το κασκόλ σου. Μακριά από την εποχή των χάρτινων μαντιλιών, που σκουπίζουν καθετί βρόμικο και καταλήγουν στους κάδους… Γύρισα πίσω στην εποχή της Μπριζίτ Μπαρντό. Χρειάζομαι εκείνο το τρένο που σφυρίζει μέσα από ένα σύννεφο καπνού και κινδυνεύει να γκρεμίσει τις παλιές γέφυρες. Migel Flor Përshtati në gjuhën Greke Migel Flor7ος Διεθνής Λογοτεχνικός Διαγωνισμός 2026-2027 από τις Εκδόσεις Ηλιαχτίδα
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
7ος Διεθνής Λογοτεχνικός Διαγωνισμός 2026-2027
Οι Εκδόσεις Ηλιαχτίδα προκηρύσσουν τον 7ο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό 2026-2027, στην κατηγορία Διήγημα και Ποίηση.
Όροι συμμετοχής:
1. Δικαίωμα συμμετοχής στον διαγωνισμό έχουν άτομα άνω των 18 ετών, που γράφουν στην ελληνική γλώσσα και διαμένουν στην Ελλάδα ή το εξωτερικό.
2. Οι υποψήφιοι έχουν δικαίωμα να λάβουν μέρος στον διαγωνισμό μ’ ένα έργο τους: διήγημα (έως 1000 λέξεις) ή ποίημα (έως 40 στίχους).
Τα έργα πρέπει να είναι αδημοσίευτα σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή (βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες, διαδίκτυο). Σημειωτέον ότι η βράβευση σε άλλον λογοτεχνικό διαγωνισμό νοείται ως δημοσίευση.
Οι κατηγορίες για το διήγημα είναι:
α) Κοινωνικό-Ρομαντικό
β) Αστυνομικό-Μυστηρίου
γ) Θρίλερ-Τρόμου
3. Ο δημιουργός εγγυάται το πρωτότυπο του έργου του.
4. Τα έργα πρέπει να είναι γραμμένα σε αρχείο Word απαραίτητα στην ελληνική γλώσσα, σε Calibri 11. Επιτρέπεται να υπάρχουν λίγες λέξεις τοπικής διαλέκτου ή ξένες, αν το απαιτεί το έργο, αλλά θα υπάρχει απαραίτητα και σημείωση με επεξήγησή τους.
5. Με τη συμμετοχή του ο διαγωνιζόμενος αποδέχεται πως το έργο του θα τεθεί υπό αξιολόγηση. Οι συμμετέχοντες συμφωνούν με τους όρους του διαγωνισμού κι αποδέχονται την απόφαση της κριτικής επιτροπής, η οποία είναι οριστική και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση.
6. Οποιαδήποτε συμμετοχή δεν πληροί όλους ανεξαιρέτως τους όρους και τις προδιαγραφές της προκήρυξης του διαγωνισμού θα αποκλείεται, χωρίς ειδοποίηση του διαγωνιζόμενου.
7. Τα έργα που υποβάλλονται στον διαγωνισμό δεν επιστρέφονται, ενώ τα μη διακριθέντα έργα θα καταστραφούν μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού.
Τρόπος συμμετοχής:
Οι διαγωνιζόμενοι θα πρέπει να στείλουν τα έργα τους αποκλειστικά σε μορφή Word, στο email info@ekdoseisiliaxtida.gr γράφοντας στο θέμα «ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ» και την κατηγορία, (αν πρόκειται για διήγημα). Στο αρχείο Word, εκτός απ’ το διήγημα ή το ποίημα με τον τίτλο του, θα πρέπει να υπάρχουν και όλα τα στοιχεία του συμμετέχοντα: ονοματεπώνυμο, πόλη, τηλέφωνο επικοινωνίας, email.
Οι διακριθέντες θα ενημερωθούν με μήνυμα στο email τους για την αξιολόγηση του έργου τους. Τα διακριθέντα έργα θα συμπεριληφθούν σε έντυπη συλλογική έκδοση, που θα κυκλοφορήσει την άνοιξη του 2027. Οι συγγραφείς θα πρέπει να αγοράσουν το βιβλίο, μόλις κυκλοφορήσει, σε τιμή 10 ευρώ, με ελάχιστη παραγγελία 5 αντίτυπα. Σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, θα γίνει η παρουσίαση των συλλογικών τόμων και η απονομή των τιμητικών διακρίσεων.
Τελευταία ημερομηνία αποστολής των έργων ορίζεται η 30ή Ιανουαρίου 2027.
Για πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καλέσουν στα τηλέφωνα 210 4967338 και 6934776847
Εκδόσεις Ηλιαχτίδα
Χριστοπούλου 4, Νίκαια, Τ.Κ. 18454
ΛΕΥΤΈΡΗΣ ΣΙΏΜΟΣ " ΠΡΏΤΟΣ ΚΡΌΤΟΣ ΚΑΡΔΙΆΣ "
ΛΕΥΤΈΡΗΣ ΣΙΏΜΟΣ
ΠΡΏΤΟΣ ΚΡΌΤΟΣ ΚΑΡΔΙΆΣ
Αναμνήσεις στιγμής
Παλιές σελίδες
Στίχους παράγουν
Προσκαλούνε μνήμες παλιές
Που κράζουν με πυγμή
Σαν οι ελπίδες
Που ετοιμάζουν
Τις ροζ αγκαλιές.
Τριβέλι οι στιγμές
Τσιμπούν, πονάω
Γοργά θυμάμαι
Τις ξαναζώ ,τις λαχταρώ Ερυθρές τις γραμμές
Της καρδιάς πατάω
Φιλιά διψάμε
Φλογερό καιρό.
Σ' ακτές στο παρελθόν
Ζητούν τον οίνο
Που αεί μεθάει
Με ζαλίζει, με ξυπνάει αργά
Με ονομάζει παρόν
Συνθέτω ύμνο
Που ρίγος γεννάει
Θαλερά χτίζει την ερημιά.
Φορές αναζητώ
Ποια σχέση άλλη
Αγνή γοργόνα
Και πρώτος κρότος καρδιας;
Πότε δεν συζητώ
Την πιο μεγάλη
Αιώνια εικόνα
Φέρνει ο έρωτας πρωτιάς.
Λευτέρης Σιώμος Κ/110 δ.π.ελ.
Τάκης Χρονόπουλος ''Ζεστός Πάγος'' - Takis Chronopoulos ''Warm ice''
''Ζεστός Πάγος'' - Τάκης Χρονόπουλος ©
Τρυφερός βανδαλισμός
μέσα σε βελούδινη έλξη,
η άμωμη αταξία
του πόθου.
Διαυγής ίλιγγος,
ντυμένος χρυσόσκονη
και παλιές ουλές.
Μάτια ορθάνοιχτα.
Παράθυρα κλειδωμένα,
κατακλυσμένα από θάλασσα.
Το δωμάτιο:
αναμμένο κάρβουνο
πάνω σε ανέγγιχτο χιόνι.
Ζεστός πάγος.
Πειρασμός πιστός,
ένα ρολόι που δοκιμάζει
τη μικρή του αιωνιότητα.
Η φήμη της αφής,
ντυμένη με σκοτάδι.
-------------------------------------
''Warm ice'' - Takis Chronopoulos ©
Tender vandalism,
on a velvet gravity;
the immaculate disorder
of wanting.
A lucid vertigo
dressed in gold dust
and old wounds.
Eyes wide,
locked windows
flooded with sea.
The room,
burning coal
on spotless snow.
Warm ice.
Faithful temptation,
a clock rehearsing
its small eternity.
The rumour of touch
wearing darkness.
Carpe " Ένα απόγευμα ζωής...."
Ο ήχος των καθημερινών
τεμαχίζει την καρδιά .
Άστεγος με φιμωμένο το στόμα
προσποιούμαι το άγγιγμα .
Ακούω το ράγισμα στο στέρνο μου
οι συμβιβασμοί ένα σφάλμα
που λύντσαρε τα μέσα μου .
Με γνέφουν τα καλοκαίρια
ρίχνοντας κλεφτές ματιές.
Η φθορά μ' έσφαξε
τα χείλη ξεράθηκαν
το όνειρο στραγγαλίζεται
πάλλει τα στήθη των κοριτσιών .
Στο χρόνο που περίσσεψε
ας τολμήσουμε
για ένα απόγευμα ζωής.
Carpe .
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΣΑΚΑΛΗΣ "Βούρκος"
Βούρκος
Απογοητευμένος
καθώς ήταν
από τον έρωτα
και την αγάπη
που δεν ευοδώθηκε
τράβηξε
σε μιαν άκρη
και ζούσε μοναχός
παραιτημένος
σ΄ένα σπιτάκι
μέσα στα χωράφια
το στόμα του πικρό
ύπνο δεν είχε
κι όπως περνούσε
ο καιρός
βυθιζόταν στη μελαγχολία
δεν διάβαζε
δεν έγραφε πια
ήταν έτοιμος
να παραδώσει το πνεύμα
ώσπου μια ψυχή
τον τράβηξε απ΄το βούρκο
κι ήρθε πλέον
στα συγκαλά του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





