Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Παπαζήση το νέο επιστημονικό βιβλίο της Ανδρομάχης Μπούνα-Βάιλα "Σεξουαλική σωματεμπορία και έμφυλες ταυτότητες. Από τη θεωρία στη σύγχρονη κοινωνική έρευνα"

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ανδρομάχη Μπούνα-Βάιλα

Σεξουαλική σωματεμπορία και έμφυλες ταυτότητες

Από τη θεωρία στη σύγχρονη κοινωνική έρευνα

Πρόλογος: Γιάννης Πανούσης

ISBN: 978-960-02-4615-5, Σελίδες: 172, Τιμή: 11.66

Εκδόσεις Παπαζήση

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Παπαζήση το νέο επιστημονικό βιβλίο της Ανδρομάχης Μπούνα-ΒάιλαΣεξουαλική σωματεμπορία και έμφυλες ταυτότητες. Από τη θεωρία στη σύγχρονη κοινωνική έρευνα, το οποίο πραγματεύεται το σύνθετο κοινωνικό φαινόμενο της σεξουαλικής σωματεμπορίας μέσα από το πρίσμα της κοινωνιολογίας, των σπουδών φύλου και της σύγχρονης κοινωνικής έρευνας.

Το βιβλίο αποτελεί μια συμβολή στην κατανόηση του σύνθετου κοινωνικού φαινομένου της σεξουαλικής σωματεμπορίας. Μέσω σύγχρονων θεωριών και κοινωνικών ερευνών αναδεικνύεται το φαινόμενο αυτό ως μορφή έμφυλης και δομικής βίας, η οποία είναι εγγεγραμμένη στις κοινωνικές δομές, στις πολιτισμικές αναπαραστάσεις και στις σχέσεις εξουσίας.

Σε μια περίοδο όπου η έμφυλη βία και η εμπορία ανθρώπων βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, η Ανδρομάχη Μπούνα-Βάιλα καταθέτει μια μελέτη που συνδυάζει επιστημονική εγκυρότητα, κοινωνική ευαισθησία και σύγχρονο προβληματισμό. Το βιβλίο Σεξουαλική σωματεμπορία και έμφυλες ταυτότητες. ανοίγει έναν ουσιαστικό διάλογο για τις σχέσεις εξουσίας, τις έμφυλες ανισότητες και τις αόρατες μορφές εκμετάλλευσης, αναδεικνύοντας γιατί η κατανόηση του φαινομένου αποτελεί προϋπόθεση για την αντιμετώπισή του. Μια έκδοση που φιλοδοξεί να ξεπεράσει τα όρια της ακαδημαϊκής κοινότητας και να συμβάλει ενεργά στον δημόσιο διάλογο.

Αποτελεί μια τολμηρή παρέμβαση σε έναν από τους πιο αθέατους και σύνθετους κοινωνικούς προβληματισμούς της εποχής μας. Με σύγχρονη θεωρητική τεκμηρίωση, διεπιστημονική προσέγγιση και κοινωνική ευαισθησία, η Ανδρομάχη Μπούνα-Βάιλα φωτίζει τους μηχανισμούς που μετατρέπουν την έμφυλη βία και τη σεξουαλική εκμετάλλευση σε καθημερινή πραγματικότητα για χιλιάδες ανθρώπους. Ένα βιβλίο που υπερβαίνει την περιγραφή του φαινομένου και καλεί τον αναγνώστη να αναστοχαστεί πάνω στην εξουσία, την ελευθερία, το φύλο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, συμβάλλοντας ουσιαστικά στον δημόσιο και επιστημονικό διάλογο.

Το βιβλίο ανοίγει νέους δρόμους σκέψης, προκαλεί ουσιαστικό προβληματισμό και εμπλουτίζει τον δημόσιο και επιστημονικό διάλογο γύρω από ένα ζήτημα που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, την κοινωνική δικαιοσύνη και την αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

 

Βιογραφικό

Η Ανδρομάχη Μπούνα-Βάιλα είναι απόφοιτη του Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου και κάτοχος διδακτορικού στην Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης και του Φύλου από το Πανεπιστήμιο Ιωννίνων. Τα τελευταία επτά χρόνια διδάσκει σε ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την Κύπρο. Το ερευνητικό και συγγραφικό της έργο επικεντρώνεται στις κοινωνικές και εκπαιδευτικές ετερότητες και στα ζητήματα φύλου, με δημοσιεύσεις που αφορούν την έμφυλη βία και τα στερεότυπα, καθώς και βιβλία για τις έμφυλες ταυτότητες και βραβευμένα λαογραφικά έργα. Παράλληλα εργάζεται ως ερευνήτρια σε προγράμματα ισότητας και ως επιστημονικά υπεύθυνη σε κέντρα παιδικής προστασίας.

 

Εκδόσεις Παπαζήση, Νικηταρά 2 & Εμμ. Μπενάκη, 106 78 Αθήνα, 210 3822496, 210 3838020

www.papazisi.gr, papazisi@otenet.gr

Bahtiyar Hidayet (Azerbaijan) "Simvol of peace"

 

Simvol of peace
-

In the city park,
a little girl, dressed like a white dove,
is giving sunflower seeds
to wild pigeons.

Do you know what I remembered?
In our land the war began like this:
A bride,
dressed like a white dove in a wedding dress,
was shot by the enemy.

Her white wedding dress
turned into the symbol of red war.
While the white dove was a symbol of peace,
it became a symbol of war.
It seems that
that little girl in a white dress tamed the wild pigeons.
But politicians, whose eyes are the color of blood,
turned even domestic pigeons
into a symbol of war.

The big ones turned the symbol of peace into the symbol of war.

The rule of the world must be given to children,
let children tame the wild big ones,
so that white doves are not painted in red.

ΕΛΕΝΗ Θ.Π. ΛΟΥΚΑ "Η μουσική ως καθρέφτης της ψυχής, της κοινωνίας και της εποχής μας"

Η μουσική ως καθρέφτης της ψυχής, της κοινωνίας και της εποχής μας

Η μουσική αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές έκφρασης του ανθρώπου. Δεν είναι μόνο ένας συνδυασμός ήχων και μελωδιών, αλλά ένας τρόπος με τον οποίο αποτυπώνονται οι σκέψεις, οι αξίες, οι αγωνίες και τα συναισθήματα μιας εποχής. Μέσα από τη μουσική μπορούμε να αντιληφθούμε το ψυχολογικό κλίμα μιας κοινωνίας, καθώς οι δημιουργοί συχνά μεταφέρουν στα έργα τους όχι μόνο προσωπικά βιώματα, αλλά και την ατμόσφαιρα μέσα στην οποία ζουν.

Η διαφορά ανάμεσα στη μουσική παλαιότερων εποχών και σε ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης μουσικής δεν βρίσκεται μόνο στον ήχο ή στην τεχνολογία παραγωγής. Βρίσκεται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται το συναίσθημα. Πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να επιστρέφουν στα παλαιότερα τραγούδια, επειδή σε αυτά αναγνωρίζουν μια διαφορετική ποιότητα έκφρασης: περισσότερη λυρικότητα, ρομαντισμό, ευαισθησία και φαντασία.

Τα τραγούδια παλαιότερων δεκαετιών, ακόμη και όταν αναφέρονταν στον πόνο, στην απώλεια ή στη δυσκολία της ζωής, συχνά μετέτρεπαν αυτά τα βιώματα σε δημιουργική δύναμη. Η λύπη δεν παρουσιαζόταν μόνο ως απόγνωση, αλλά ως ένα βαθύτερο ανθρώπινο συναίσθημα που μπορούσε να συγκινήσει, να καλλιεργήσει την ενσυναίσθηση και να προσφέρει παρηγοριά. Η μουσική είχε τη δυνατότητα να ανοίγει έναν εσωτερικό διάλογο με τον άνθρωπο και να τον συνδέει με την ομορφιά της ζωής.

Το ίδιο στοιχείο παρατηρείται και σε πολλές παλιές ελληνικές ταινίες. Οι χαρακτήρες επικοινωνούν με αμεσότητα, αυθορμητισμό και φυσικότητα. Οι διάλογοι έχουν έντονο το στοιχείο της ανθρώπινης επαφής, ενώ οι σχέσεις παρουσιάζονται μέσα από συναισθήματα, χιούμορ, ευαισθησία και καθημερινές εμπειρίες. Η τέχνη εκείνης της περιόδου φαίνεται να αντλεί περισσότερα ερεθίσματα από τη φύση, την κοινωνική ζωή και την άμεση επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων.

Στη σύγχρονη εποχή, αντίθετα, ένα σημαντικό μέρος της μουσικής φαίνεται να αντανακλά το κλίμα έντασης και ανασφάλειας που χαρακτηρίζει πολλές κοινωνίες. Οι οικονομικές δυσκολίες, η πίεση της καθημερινότητας, η αβεβαιότητα για το μέλλον και η αυξημένη ψυχολογική επιβάρυνση των ανθρώπων αποτελούν στοιχεία που συχνά περνούν μέσα στη δημιουργία. Η οργή, η διαμαρτυρία και η απογοήτευση βρίσκουν έκφραση σε αρκετά μουσικά έργα.

Η κοινωνική διαμαρτυρία αποτελεί φυσικά ένα σημαντικό στοιχείο της τέχνης. Η μουσική έχει πάντοτε εκφράσει τα προβλήματα και τις αντιθέσεις κάθε εποχής. Ωστόσο, όταν η έκφραση περιορίζεται κυρίως στην ένταση, στην επιθετικότητα ή στη συνεχή αρνητικότητα, υπάρχει ο κίνδυνος να απουσιάσουν άλλα εξίσου σημαντικά στοιχεία, όπως η ελπίδα, η τρυφερότητα, ο ρομαντισμός και η αισθητική απόλαυση.

Δεν σημαίνει ότι η σύγχρονη μουσική στερείται αξιόλογων δημιουργών. Υπάρχουν και σήμερα καλλιτέχνες που δημιουργούν έργα με ποιότητα, αυθεντικότητα και βαθύ συναίσθημα. Ωστόσο, η κυρίαρχη τάση μιας εποχής επηρεάζεται πάντοτε από τον τρόπο ζωής και την ψυχολογία των ανθρώπων που τη διαμορφώνουν.

Η σχέση μουσικής και ψυχολογίας είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα που αξίζει μεγαλύτερη προσοχή. Η μουσική δεν αποτελεί μόνο αντανάκλαση των συναισθημάτων μας, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει τη διάθεσή μας, τον τρόπο που βιώνουμε την καθημερινότητα και τον τρόπο με τον οποίο συνδεόμαστε με τον εαυτό μας και τους άλλους. Για τον λόγο αυτό, η επιλογή των μουσικών ερεθισμάτων που δεχόμαστε καθημερινά δεν είναι κάτι αδιάφορο.

Παράλληλα, ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σκέφτονται, επικοινωνούν και δημιουργούν. Η εκτεταμένη χρήση της τεχνολογίας, η πολύωρη παραμονή μπροστά σε οθόνες και η μείωση της άμεσης επαφής με τη φύση και τους ανθρώπους έχουν περιορίσει σε αρκετές περιπτώσεις τα βιώματα που τροφοδοτούν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα.

Ο άνθρωπος όμως διαθέτει μεγάλη ικανότητα προσαρμογής. Το νευρικό σύστημα, η σκέψη, το συναίσθημα και η δημιουργική του ικανότητα έχουν πλαστικότητα. Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να αλλάζουν συνήθειες, να καλλιεργούν διαφορετικούς τρόπους ζωής και να αναπτύσσουν νέες μορφές έκφρασης.

Μια μεγαλύτερη επαφή με τη φύση, περισσότερη ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, λιγότερη εξάρτηση από τις οθόνες και περισσότερος χώρος για δημιουργικές δραστηριότητες μπορούν να συμβάλουν σε μια διαφορετική ψυχολογική κατάσταση. Και αυτή η αλλαγή μπορεί να επηρεάσει και την τέχνη που δημιουργούμε.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό να υπάρξει περισσότερη ενημέρωση γύρω από τη δύναμη της μουσικής. Τα μέσα ενημέρωσης συχνά επικεντρώνονται στα άμεσα γεγονότα της επικαιρότητας, όμως λιγότερο συζητούν τη βαθύτερη σχέση ανάμεσα στην τέχνη, την ψυχολογία και την κοινωνία. Μια τέτοια συζήτηση θα μπορούσε να βοηθήσει τόσο τους ακροατές όσο και τους δημιουργούς.

Οι άνθρωποι χρειάζεται να αναπτύξουν κριτική σκέψη απέναντι στη μουσική που επιλέγουν. Δεν είναι απαραίτητο να ακολουθούν παθητικά κάθε τάση ή κάθε μορφή έκφρασης που προβάλλεται περισσότερο. Η μουσική μπορεί να είναι επιλογή ποιότητας, ευαισθησίας και εσωτερικής καλλιέργειας.

Παράλληλα, οι δημιουργοί μπορούν να αναζητήσουν ξανά εκείνα τα στοιχεία που κάνουν ένα τραγούδι διαχρονικό: την αλήθεια, την απλότητα, τη φαντασία, τη μελωδικότητα και το αυθεντικό συναίσθημα. Η τέχνη δεν χρειάζεται να αγνοεί τα προβλήματα της εποχής, αλλά μπορεί να τα εκφράζει με τρόπο που να οδηγεί τον άνθρωπο όχι μόνο στον προβληματισμό, αλλά και στην ψυχική ανάταση.

Η μουσική έχει μεγάλη δύναμη. Μπορεί να αποτυπώσει την κατάσταση μιας κοινωνίας, αλλά μπορεί επίσης να συμβάλει στη βελτίωσή της. Αν καλλιεργήσουμε έναν τρόπο ζωής με περισσότερη ανθρώπινη επαφή, φαντασία και ευαισθησία, ίσως δημιουργήσουμε και μια μουσική πιο κοντά στις βαθύτερες ανάγκες του ανθρώπου: μια μουσική πιο αυθεντική, πιο φυσική και περισσότερο γεμάτη συναίσθημα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ " ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ"

 

  ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ

Πολύπλευρη και πολυσύνθετη της κοινωνίας η δομή
ευδόκιμη συστέγαση ομοφροσύνης και διαφωνίας
με σεβασμό και αποδοχή στη διαφορετικότητα,
από τον οίστρο και τη διάκριση της ατομικότητας
στο μεγαλείο της επώνυμης και οργανωμένης τάξης
με την παράλληλη αποζήτηση και την κοινή διαδρομή.

Θολό τοπίο το συμβατό γίγνεσθαι και οι προσδοκίες
με την επίκληση της ιστορίας και της διδαχής,
απεμπόληση δικαιωμάτων και αποξένωση ευθυνών
η καταφυγή σε είδωλα, δόγματα και κοσμοθεωρίες
με πλήρη ταύτιση στα γνωστά και πεπραγμένα
και χωρίς στόχευση σε νέα οράματα και αναφορές.

Αρμονίας στέγασμα η συμπαιγνία και η σιωπή
με τις ιδεολογίες πρόσχημα κι επίταξη  αναγκαία,
σε έπαρση οι αυθεντίες και οι δοκησίσοφοι ταγοί
να είναι η καθημερινότητα θρησκειολόγημα βαθύ,
σύναψη εμπειριών, γνώσης και κριτικής σκέψης,
άνθισμα ομολογιών, παραδοχών και βουλεύσεων.

Και πίσω από αυτή τη σύσταση και λειτουργία,
αυτομολούν ομάδες σύμπτυξης και προσηλυτισμού
με βεβαιότητες προσωποπαγείς και οδηγισμούς
απέναντι στην απάθεια, την απογοήτευση και τη φυγή
την ανένταχτη συμπεριφορά σε ασπασμούς και εκκλήσεις
επισκοπώντας σκόπιμα επί παντός θέματος και βαθμού.

Η επί παντός θέματος γνωμάτευση και κρίση
στον καθημερινό ορυμαγδό βέβηλων, ιερών και οσίων
να πλέκεται η ευθύνη σύνδρομο της άγνοιας και του χρέους,
αποτελεί σκοταδισμό, επίδειξη και αλλοφροσύνη
βόλεμα προσωπικό στης εξάρτησης την ανάγκη,
συνέχεια και συνέπεια ιερόσυλης αυθεντίας.

                                              Γιώργος  Αλεξανδρής

Ιωάννης Σιδηρόπουλος "Η Καλύτερη Γιαγιά Του Κόσμου"

 

Η Καλύτερη Γιαγιά Του Κόσμου . Ιωάννης Σιδηρόπουλος .

Αφιερωμένο στην Αείμνηστη Γιαγιά μου Μάρθα Ιακωβίδη , για τα 6 Χρόνια που δεν είναι μαζί μου , είναι Ένας Άγγελος Στον Ουρανό .



Αγαπημένη
Γυναίκα Γιαγιά
Καθισμένη στην Πολυθρόνα σου
Πίνεις Ρακί Μονάχη
Πίνεις την Γεύση τον Γηρατειών σου
Την Νιώθεις σαν Χνούδι στην Καρδιά σου
Μα Που Πήγαν
Τα Αλησμόνητα φιλιά σου;
Αγαπημένη
Γιαγιά μου
Δική μου
Ω Αγαπημένη
Στην Πολυθρόνα Καθισμένη
Σκέφτεσαι τον χωρισμό σου
Απο το Σώμα
Και φεύγεις Νωρίς
Τα Χαράματα
Δίχως να πεις ένα Αντίο
Μονάχα Σιωπή
Μονάχα ... ένα φιλί στο μάγουλο
Μια Χειραψία
Και ένα χαμόγελο στην τσέπη
Και πάντα μου έλεγες...
Σαν φύγω και θα σου λείπω
Βάλε το χέρι σου στην καρδιά σου
Και κάπου εκεί
Θα βρίσκομαι και εγώ ,
Λόγια μοναδικά
Σαγαπώ Γιαγιά
Έφυγες Αγαπημένη
Το Μακρινό Ταξίδη σου
Χάος στην Ψυχή μου
Έρημο το μονοπάτι μου
Δίχως εσένα
Γιαγιά μου
Καλύτερη αγάπη μου.

Ένας ταλαντούχος ποιητής από τη Βόρεια Ελλάδα καταφέρνει να ξεχωρίσει σε διεθνές επίπεδο. Ο Ιωάννης Σιδηρόπουλος, με καταγωγή από τη Βέροια, Δισέγγονος της Χατούνας Παναγιωτίδου, Και Εγγονός Της Αείμνηστης Μάρθας Ιακωβίδη,και εγγονός του Αξέχαστου Αείμνηστου Ηλία Πιπερίδη .το ποίημά του συμπεριλαμβάνεται σε διεθνή ανθολογία στο Μαρόκο, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στον χώρο της σύγχρονης ποίησης.

Ο Ιωάννης Σιδηρόπουλος γεννήθηκε στη Βέροια το 1991 και τα τελευταία χρόνια ακολουθεί με συνέπεια μια πορεία στο χώρο της σύγχρονης ελληνικής ποίησης και λογοτεχνίας, με σταθερές διακρίσεις.

Το 2023 συμμετείχε στις εκδόσεις «Παρέμβαση» με το ποίημά του «Χριστούγεννα σε ένα σπιτικό», το οποίο περιλήφθηκε στο συλλογικό έργο «Ο Χρόνος που περνά και χάνεται». Το 2024 απέσπασε Τιμητική Διάκριση για το διήγημά του στο συλλογικό βιβλίο «Φωτεινές Δροσοσταλίδες» των εκδόσεων Ηλιαχτίδα.

ADVERTISING

Η σημαντικότερη διάκριση ήρθε το καλοκαίρι του 2024, όταν το αγγλόφωνο ποίημά του «LOVE» ξεχώρισε στο Μαρόκο υπό την επιμέλεια του εκδότη Mohamed Ellaghafi, και εντάχθηκε στην παγκόσμια ποιητική ανθολογία A Global Poetic Anthology – The University of Moroccan Creators. Πρόκειται για μια συλλογή που συγκεντρώνει ποιητές από όλο τον κόσμο.

Επιπλέον, το 2025 συμμετέχει και στον νέο συλλογικό τόμο των εκδόσεων «Παρέμβαση» με τίτλο «Το Ταξίδι», με το ποίημά του «Το ταξίδι σου στο φως του Παραδείσου», που ήδη κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία.

Ο Ιωάννης Σιδηρόπουλος αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα νέου δημιουργού από τη Βόρεια Ελλάδα που επιμένει στην τέχνη του λόγου και καταφέρνει να ταξιδέψει την ελληνική γραφή πέρα από τα σύνορα.

Το Ποίημα του “Rooted Generation” διακρίθηκε στην Γαλλία στο Water anthology la fenetre de Paris” το 2026 και πωλείται στο amazon το βιβλίο ..Το 2026 Ελαβε Τιμητική διάκριση στης εκδόσεις ηλιαχτίδα για τον συλλογικό τόμο Ποίησης Ποιητική Ψίθυροι  Καρδιάς.

Οι  Παραμυθένιες πένες Του Συλλεκτικού τόμου 1ου φεστιβάλ παιδικής λογοτεχνίας Κέφαλος του 2026 έχει ποιήματά του από τις εκδόσεις Κέφαλος .

ΛΕΥΤΈΡΗΣ ΣΙΏΜΟΣ " ΝΑ ΚΟΛΛΗΣΕΙ Τ' ΌΝΕΙΡΟ"

 

ΛΕΥΤΈΡΗΣ ΣΙΏΜΟΣ

ΝΑ ΚΟΛΛΗΣΕΙ Τ' ΌΝΕΙΡΟ

Αργά,στο μες στο πάρκο,στης γειτονιάς παγκάκι

Μες στο λιοπύρι και τ' αγιάζι του χειμωνα

Κοιμάται συχνά ένα λιγνό

παλικάρι

Τον περιμένει σαν γνώριμο θαμώνα.

Εκεί μέσα περνούν άνθρωποι και ζώα

Δεν τον νοιάζει, δεν δίνει καμιά σημασια

Στα ουράνια στρέφει τα μάτια του τα αθώα

Μα δεν βλέπει Θεό ,ούτε,αγγέλους και θεία .

Χαμόγελο σκάει,σαν τον πιάνει ο ύπνος

Σε τι χάρες τ'ονειρο του έχει σαλπαρει;

Σε τι κόσμους έχει μπει και σε ποιο κήπο,

Σε τι γιορτές,τι έρωτες, ποιες νύχτες με φεγγαρι;

Μα όπως γελούσε μέσα στ' ονείρου τη ζάλη

Μύγα τον τσίμπησε, βιάστηκε να γυρίσει..

Γύρισε ξύπνιος στην πλευρά,την άλλη..

Σαν την ταινία,τ'ονειρο που άφησε μήπως ξακακολλήσει.

Λευτέρης Σιώμος Κ/111δ.π.ελ.

Μπριτζιλντα Ντέντε "ΟΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ "

 

ΟΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Μακριά από εσένα, η ζωή είναι μια έρημος χωρίς φεγγάρι,

όπου η σιωπή πίνει τα νερά των ελεύθερων ονείρων. Είσαι ο άνεμος που δίνει ζωή στην άμμο της ψυχής. Tο Φως που ξυπνάει τις οάσεις μου. Χωρίς εσένα, ο χρόνος θα κινούνταν χωρίς ρυθμό. Η αγάπη θα ήταν ένα πουλί χωρίς ουρανό. Μπριτζιλντα Ντεντε