Carpe "" Ικμάδα ζωής..."

 

Τα άυλα τοπία δεν ξεθωριάζουν,
ακουμπάνε για λίγο στο σύμπαν
και μετά χύνονται
μέσα στα ξέφωτα του νου .
Στη βιασύνη του χρόνου παλεύω
με την μαύρη σκόνη
της εφήμερης ύλης .
Οι μέρες καταποντίζονται
μέσα στη σιωπή .
Στιγματισμένες απ την φθορά
οι πόλεις ξαγρυπνούν,
προσμένουν τα ρομαντικά ιδανικά .
Μέσα σε τούτον το ζόφο
στόλισα την ψυχή μου με λουλούδια .
Μια ικμάδα ζωής φάνηκε
στο πρώτο φως του ήλιου .


Carpe .

EVA Petropoulou Lianou "The Walls"

 

EVA Petropoulou Lianou  

Greece 

The Walls

Once upon a time there was a girl called Love. She was so kind and generous and very curious about the world outside of the Walls.

Love, was staying in a beautiful city but her parents was very affraid because she was so sensitive and small, so they keep her inside the

Walls.

Love, she has a beautiful room with so many toys and books and she had a teacher that she visited her 4 days per week to do their homework. It was very interested onthe outside world and she often asked questions to the teacher:

_What exist behind the Walls?

The teacher never responded clearly.she was always say things with no sense.

The sky is blue. The trees are green.There are big houses and red flowers.

One night, Love was trying to sleep and then a strange insect come to her room.

Zzzzzzz

Zzzzzz

Are you a mosquito?

She asked the insect...

Noo , I am a libelule.I am the savage libelule but the wind make me loose my path.i lost my sisters.my sisters love me

They will come back for me.

Are you coming outside of the Walls??

Please tell me,what exist out there..

Love, asked the little insect.

Have you ever see the night without stars?

Noo, responded the little girl

Have you ever see a bird without wings??

Noo, responded the little girl

So, that is behind the Walls.

Sadness and fear.

No place to stay and play.

Because the Love walk away since several years ago!!

But i don't understand...

I am Love and i never walk away...

In fact i never had the chance to get out of those Walls!!!

She responded in a very serious way.

Then, if you are The Love.

I must educate you .

I have no time , my sisters will come soon for me. We are happy only when we're all together.

If you are The Love, You must be free.

You must overcome those Walls.

You must go deep and receive before you take. But you must always give freely.

Each time you give love, a libelule is born.

We need so many libelules to keep this world, in harmony, full of light and full of hope.

If you are the Love, no Matter what,you will stay in the heart of Humans and animals. You Will try every day and night.

Because only Love can bring happiness to faces of human, only love can bring back the light to the stars...only Love can bring the wings to the birds.

If you are the Love, only You , You can destroy those Walls!!!!!

The Love is a huge energy, full of light and compassion.

Nobody can stop her, if she make wishes.

If you're the true Love, this world will be in peace, happy,and healthy again.

©Eva Eva Lianou Petropoulou 

All rights reserved to author

14.2.22

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ " ΣΤΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ"

 

 ΣΤΗ  ΔΕΣΠΟΙΝΑ

 Στης νύχτας την πρόσχαρη και ανοιχτή αγκαλιά,
κόρη του ουρανού και αδελφή των άστρων
με μάτια βαθυγάλαζα και χείλη ροδοκόκκινα,
την απλωσιά του ουρανού απλώνεις παραπέρα
το μικροστένεμα της γης πιο δώθε το σιμώνεις,
να είναι μάγεμα η ζωή κι αγκάλιασμα οι πόθοι.

Στο γλυκοχάραμα και στου πρωινού το ξέφωτο
λαμπύρισμα  ηλιού και φώτισμα ευλογημένο,
χρυσόφτερη πεταλούδα και αηδονιού κελάηδημα,
νύμφη παινεμένη της ομορφιάς και της χαράς,
φέρνεις την απαντοχή προσκύνημα και λάτρα
να είναι η ζωή στεφάνωμα με γέλιο και ευτυχία.

Στο λιόγερμα, με τη γεμάτη και φευγάτη μέρα
που μνημονεύει προσμονές και εξιλεώσεις,
μακαρισμούς των στεναγμών και της κρυφής αγωνίας,
διαφέντεμα στα ονείρατα και τις προσδοκίες,
στέκεις απέναντι αντίκρυσμα ύπαρξης και αγάπης,
λεύτερο σκλάβωμα ψυχής κι ομολογία ευγνωμοσύνης.

Δέσποινα, ευδόκιμη συντροφιά και αλληλοπορεία,
αφέντρα των λογισμών και των χτύπων της καρδιάς,
συναξάρισσα των καιρών στην αιωνιότητα της στιγμής,
αποκούμπι της λαχτάρας, αναφορά και καταφυγή,
κράτα το πέρασμα στην ολοκλήρωση ανοιχτό
να είναι φτερούγισμα η ζωή και ταξίδι μακρινό.

Δέσποινα ,αγγέλων παραδείσια φωνή και χορός,
στάλαγμα ώριμης ανθρωπιάς και άγγελμα ξωτικό,
μετόχι ευπρόσδεκτο στων ομοπίστων το πανηγύρι,
εκεί που την κορύφωση και την αγαλλίαση προσμένω,
έλα, ομοφροσύνης στέγασμα και χάρισμα θεϊκό,
να γίνει η ζωή τελείωση κι αντάμωμα ονειρικό .

                      Γιώργος  Αλεξανδρής 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΝΤΖΟΥΝΗΣ "Στο διαθέσιμο χρόνο"

 

Στο διαθέσιμο χρόνο

Δανείστηκα λίγες στιγμές
απ’ την αυριανή μου ύπαρξη
αυτή που όλοι ποθούμε
αλλά σε λίγους θα δοθεί

Την αδράνεια εξοστρακίζω
το πεπρωμένο σε μια κλωστή
στην ανέμη είναι δεμένο
μα δεν μπορεί να ξεμπλεχτεί

Στους χρησμούς μέσα βρήκα
μια πρόβλεψη αφοπλιστική
ναυαγός να αποπλέω
ακίνητος σε ρηχή ακτή

Ψάχνω στα μάτια των φίλων
μια απάντηση λυτρωτική
η παλιά μου αίγλη ξανάρθε
σε συσκευασία μικρή
Ζήτησα από τους σκόρπιους ανέμους
το μερίδιο μου να μοιράσω από τον πόνο
στο διαθέσιμο χρόνο

Παιγνίδια της μνήμης, αναμνήσεις
από αισιόδοξες στιγμές
αυτός που βλέπω στον καθρέπτη
κάποιος ξένος απ’ το χθες

Διάθλαση, φως, εικόνα
αποτύπωση της στιγμής
Οι σκιές ακόμα εδώ ξενυχτάνε
τον ήλιο δεν θέλουν για εραστή

Οι ευχές, μου αρκούνε
αποταμιεύω θέληση
με οδηγό μου τ’ αστέρια
θα δύσω στην Ανατολή

Ζωγραφίζω δίχως χρώμα
οι εντυπώσεις αμυδρές
τ ’άγγιγμα ηλεκτρισμένο
το βλέμμα αφήνει αμυχές
Καταδιώκω τη φυγή απαξιωμένος
το μερίδιο μου να μοιράσω από τον πόνο
στο διαθέσιμο χρόνο

ΣΟΦΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ "Ένα βλέμμα από αλάτι"

 

Ένα βλέμμα από αλάτι

Περπάτησαν οι άνθρωποι στους ίδιους τους τους ίσκιους, με τα χέρια σφιχτά, σαν να κρατούν το χρόνο, μα ο χρόνος είναι νερό που γλιστράει απ' τα δάχτυλα, κι αφήνει πίσω του μονάχα μια γραμμή από αλάτι. Κοίταξαν το βουνό και το είπαν αιώνιο, κοίταξαν τη θάλασσα και την είπαν βαθιά, μα ξέχασαν το βλέμμα που τα κοιτούσε, εκείνο το απέραντο, το πιο ερημικό απ' όλα. Η πέτρα δεν ζητάει να γίνει σύννεφο, το δέντρο δεν ρωτάει γιατί λυγίζει ο άνεμος, μονάχα ο άνθρωπος χτίζει φυλακές με λέξεις και μετά ψάχνει το κλειδί στην ίδια του την ανάσα. Είμαστε η σκόνη που κοιτάζει τον καθρέφτη, γυρεύοντας ένα πρόσωπο που χάθηκε πριν προλάβει να υπάρξει. Είμαστε η σιωπή που απομένει στο τέλος του πάθους ,, είμαστε η ύστατη προσπάθεια του κακού να γελάσει , να θυμηθεί ένα λόγο να γελάσει .

Μα οι κακοί άνθρωποι είναι πάντα αγέλαστοι .

LEFTER SHOMO "ËNDRRA JETIME"

 LEFTER SHOMO

ËNDRRA JETIME

Si diej shndritur n'ënderrim

Ëndrra sa shumë ju doja

Ju mbaja nën kujdesin tim

Për ty i kultivoja..

Si yje zgjedhur imtësisht

Me dashuri llastuar

Të shpirtit dridhmë,dashuri

Për ty të destinuar.

I mbaja në mall n' adhurim

Me afsh dashuri e dhele

Me ndjenja ngjeshur ngazëllim

Nisur karvan drejt teje.

Por ti s' i ledhatove kurrë

Pranë tyre kurrë s'u gjende

I mbaja në zemër pikturë

Për dritë në jetën tënde.

E akullt,pa asnjë respekt

Si pjesë e ftohtë hëne

Shmangeshe tinëz me lezet

Lije hije çapkëne.

I fyeve t'artat ëndërra

Rrugëve lënë jetime

I bërë bisha e zhgjëndra

Makthe në jetën time.

Lefter Shomo K/60p.i.sh.

ΠΟΡΦΥΡΕΝΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ Η ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ- ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟ CAFE TEATRAL.

  ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η θεατρική Ομάδα "Μύθος" παρουσιάζει το θεατρικό έργο του Ηλία Μπούσιου "Πορφυρένιος Έρωτας η μήπως όχι ;" .

Μια φοιτήτρια παραδίδει την πτυχιακή της εργασία στον καθηγητή της και σταδιακά αναπτύσσεται μια αληθινή αγάπη ,ένας πλατωνικός έρωτας.

Μια παράσταση όπου η ποίηση αποκτά σώμα ,φωνή ,κίνηση.

Με μηνύματα αισιοδοξίας ,υπέρβασης και θετικοτητας ακόμα και στα πιο σκοτεινά τραύματα που πηγάζουν από την κακοποίηση σε τρυφερή ηλικία.

Στο έργο αποδεικνύεται πως υπάρχουν αγνές ,γενναιόδωρες ψυχές που χαρίζουν φως και χάρη σε αυτές θα θεραπευτεί η ανθρωπότητα. Ας μπει ένα τέλος στη λίστα με τα ονόματα των βιασμένων και δολοφονημένων γυναικων .Ας υπάρξει μια νέα λίστα μυστών και διδασκάλων αγάπης, σεβασμού και ενσυναίσθησης .

Λίγα λόγια από την σκηνοθέτιδα Ζωή Τριανταφυλλίδη :

Θέλαμε να φέρουμε την ποίηση πιο κοντά στο θεατή και να αναδείξουμε τη δύναμη του λόγου όταν συναντά τη σκηνική πράξη.

Υπάρχει μια ανεκπλήρωτη αλλά αληθινή αγάπη κι ενώ χωρίζουν οι δρόμοι λόγω προβλήματος υγείας ,ο έρωτας αυτός παραμένει μέσα στη καρδιά ως κάτι πολύτιμο .

Σκηνοθεσία /μουσική επιμέλεια / χορογραφίες: zoi triadafullidh.

Μουσική σύνθεση τραγουδιού: Γαβρίλος Καζανάς.

Φωτογραφίες: Θάνος Φάρφας & Θάνος Γεωργίου.

Παίζουν κατά σειρά εμφάνισης : Γιάννης Κουκουβίνος, Ιωάννα Προσμίτη, Γαβρίλος Καζανάς .

Διάρκεια : 70 λεπτά .

Γενική είσοδος 10€ ,Φοιτητικό - Ανέργων - Ατέλειες 5€.

Παραστάσεις :

Πέμπτη 9/7 , Δευτέρα 13/7 & Παρασκευή 17/7 στις 8.00μμ.

Στο Πολυμήχανο café teatral ,Φλέμινγκ 58 , Αργυρούπολη ( 15 λεπτά απ' το μετρό  Αλίμου ).

Απαραίτητη κράτηση θέσεων στο τηλέφωνο του χώρου  2155517311..