Άγιος Μάξιμος Ομολογητής
Σκοπό της ζωής, θεωρούν κάποιοι, την απόκτηση υλικών αγαθών και την προσωπική ανέλιξη, αδιαφορώντας πολλές φορές για τον τρόπο ή τη μεθόδευση. Θέλουν να γίνουν επώνυμοι, να τους αναγνωρίζει ο κόσμος. Και αυτό διότι πιστεύουν ότι ο άνθρωπος είναι μονοδιάστατος και αποτελείται μόνο από το φθαρτό σώμα. Θέλουν να αγνοούν ότι ο άνθρωπος, το μοναδικό κτίσμα του Δημιουργού, έχει αθάνατη ψυχή και είναι προορισμένος για την αιώνιο ζωή.
Υπάρχουν
άνθρωποιπου δεν τους συγκινούν τα γήινα και φθαρτά. Αναζητούν τα άφθαρτα και τα
αιώνια. Αγωνίζονται να ικανοποιήσουν την ψυχή, ευαρεστώντας τον Θεό παρά το
Μαμωνά, την δόξα και το φθαρτό σώμα. Αν ανατρέξουμε στο Συναξάρι της Αγίας μας
Εκκλησίας θα βρούμε νέφος μαρτύρων, αγίων και ομολογητών, όπως ο Όσιος Μάξιμος
ο Ομολογητής..
Έλαβε τον τίτλο Ομολογητήςδιότι όταν χρειάστηκε διετράνωσε την ορθή πίστη και διδασκαλία και υπέστη βάσανα λόγω αυτού. Σε δύσκολες περιόδους για την Εκκλησία αντιστάθηκε στην αίρεση και στον αυτοκράτορα. Ας ξετυλίξουμε το νήμα της βιωτής του.
Γεννήθηκε από πλούσιους και ευγενείς γονείς το 580 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη. Οι γονείς του τού πρόσφεραν λαμπρές σπουδές. Σπούδασε θεολογία, φιλοσοφία και φιλολογία. Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος εκτίμησε την μόρφωση του ανδρός και τα άλλα διοικητικά και πνευματικά χαρίσματά του και τον όρισε αρχιγραμματέα του παλατιού. Θέση ζηλευτή και περίβλεπτη. Γρήγορα όμως εγκατέλειψε την θέση αυτή και έγινε μοναχός. Καλό είναι να μάθουμε για την αίρεση αυτή.
Ο μονοθελητισμός δίδασκε πως ο Χριστός δεν είχε δύο θελήσεις και ενέργειες, όπως δόξαζε η Εκκλησία, αλλά μία θέληση και μία ενέργεια, τη θεία. Η αιρετική αυτή πίστη είχε τεράστιες επιπτώσεις στη σωτηρία του ανθρώπου, διότι απέρριπτε την αληθινή ανθρώπινη υπόσταση του Χριστού και άρα την πραγματική σωτηρία του ανθρωπίνου γένους.Η αίρεση αυτή ήταν προϊόν της αίρεσης του μονοφυσιτισμού, που είχε καταδικαστεί από την Δ΄ και Ε΄ οικουμενική σύνοδο. Οπαδός της αίρεσης ήταν ο αυτοκράτορας Ηράκλειος και ο Πατριάρχης Σέργιος, καθώς και ο διάδοχος αυτού Πύρρος. Ο Ηράκλειος τάχθηκε με την αίρεση πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό διασφάλιζε την ενότητα του πληθυσμού της αυτοκρατορίας του που απειλούνταν από τους Άραβες.
Ο Άγιος Μάξιμος ανέπτυξε δράση εναντίον της αίρεσης. Έφυγε από την Μονή Κυζίκου και πήγε στην Αφρική με τους τρείς μαθητές του, τους δυο Αναστάσιους και τον Θεόδωρο. Εκεί σε δημόσιο διάλογο με τον Πύρρο τον υποχρέωσε να παραδεχτεί τα επιχειρήματά του . Αργότερα επανήλθε στην αίρεση και έγινε Πατριάρχης.Στην Αφρική συνάντησε τον Άγιο Σωφρόνιο, τον μετέπειτα Πατριάρχη Ιεροσολύμων, και ανέλαβαν από κοινού δράση να υπερασπιστούν την Ορθόδοξη πίστη από την νέα αίρεση.
Το 646 πήγε στην Ρώμη και συνάντησε τον Πάπα Μαρτίνο Α΄ στον οποίο εξήγησε τι συμβαίνει στην Εκκλησία του Βυζαντίου. Το 648 ο Μαρτίνος συγκάλεσε την Σύνοδο του Λατερανού, η οποία καταδίκασε την αίρεση του μονοθελητισμού και επανέλαβε τις Ορθόδοξες θέσεις όπως τις είχαν διακηρύξει οι θεοφόροι πατέρες στις προηγούμενες συνόδους.
Ο διάδοχος του αυτοκράτορα Ηρακλείου, Κώνστας Β΄ήταν και αυτός αιρετικός και ερμήνευσε την απόφαση της Συνόδου ως στάση κατά του κράτους. Έστειλε απόσπασμα στη Ρώμη το 453 μ.Χ. για να συλλάβουν τον Άγιο. Συνέλαβαν τον Άγιο, τους τρεις μαθητές του και τον Πάπα Μαρτίνο και τους οδήγησαν σιδηροδέσμιους στην Κωνσταντινούπολη. Οι ποινές ήταν φρικτές.Τον Άγιο και τους τρεις μαθητές του τούς έκοψαν τη γλώσσα και το δεξί χέρι.Τον Πάπα τον εξόρισαν στη Χερσώνα και τον υποχρέωσαν να ζει σε άθλιες συνθήκες.
Κόψανε την γλώσσα του Αγίου για να μη μιλάει και το δεξί χέρι για να μη γράφει... Ο Άγιος έζησε τρία χρόνια χωρίς γλώσσα και χωρίς δεξί χέρι. Με θαυμαστό τρόπο επικοινωνούσε με τον κόσμο. Έγραφε και μιλούσε ευλαλέστατα και κατηγορούσε τους ασεβείς. Δόξαζε τον Άγιο Τριαδικό Θεό και ο κόσμος βλέποντας αυτά εγκατέλειπε την πλάνη των αιρετικών.
Παρέδωσε το πνεύμα του στον αγωνοθέτη και δικαιοκρίτη Χριστό φυλακισμένος στο φρούριο της ΣχίμαριΛαζικήςστις 13 Αυγούστου του 662. Μετά από λίγες ημέρες κοιμήθηκαν ο Πάπας και οι μαθητές του Αγίου.
Ο Άγιος
Μάξιμος ο Ομολογητής είναι μια εξέχουσα μορφή της Εκκλησίας μας. Αναδείχθηκε
μέγας Θεολόγος, διότι επέδρασσε αποφασιστικά στη διαμόρφωση της
θεολογίας και της εν Χριστώ ζωής. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός τον
χαρακτηρίζει: «θεοπρεπές της φιλοσοφίας και σοφόν ενδιαίτημα, των ιερέων
κρηπίδα, βάσιν των δογμάτων, σάλπιγγα της σοφίας, Μαρτύρων ακρότητα».Ο
μακαριστός καθηγητής Π.
Χρήστουγράφει:"Είναι δύσκολο να ευρεθεί άλλος θεολόγος που να επηρέασε
περισότερον την πορείαν της ελληνικής ορθοδόξου θεολογίας από αυτόν".
Στους στιβαρούς ώμους του κρατήθηκε σύμπασα η Ορθοδοξία εκείνους τους δύσκολους
καιρούς.
Είκοσι χρόνια μετά την κοίμηση του Αγίου συνήλθε η ΣΤ΄Οικουμενική Σύνοδος, όπου οι αγώνες και η διδασκαλία του δικαιώθηκαν πανηγυρικά. Καταδικάστηκε η αίρεση και οι αιρετικοί πατριάρχες και επίσκοποι ανατολής και Δύσης.
Διαπιστώνουμε ότι οι πραγματικοί δούλοι διώκονται, λοιδορούνται και αδικούνται πολυποίκιλα. Όμως, ο Δίκαιος Κύριος τους δικαιώνει.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Τὴνὡραιότητα.
Τήντῶν λειψάνων σου, ἁγίαν λάρνακα, ἀρωματίζουσαν, ζωῆςτάςχάριτας, ὡςκιβωτόνἁγιασμοῦ, πλουτήσαντες θεοφόρε, ἐξαὐτῆςδρεπόμεθα, χάριν θείανκαίἔλεος, Μάξιμε πανεύφημε, τῆς σοφίας ὁ τρόφιμος· διό μήδιαλίπῃςπρεσβεύων, θείας τυχεῖνἡμᾶςεὐκλείας.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
Πηγές βοηθήματα
Μέγας Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Βλ. Φειδάς, Εκκλ. Ιστορία.




.jpg)
.jpg)
