Jesús Rafael Marcano Haiku - Greek-English Edition for the World Day of the Greek Language

 

Δούλκα η αύρα
Floral η Αθήνα —κοιτάζω,
Ανθίζοντας λουλούδια.

Sweet the breeze
Floral in Athens—I watch,
blooming flowers.

***

Εκείνο το άνθισμα.
Είναι τα λουλούδια σε ναούς
όλης της Ελλάδας.

That flowering.
They are the flowers in temples
of all Greece.

***

Με το φλάουτο στις
άσπρες παλάμες τους —μούσες,
ταξιδεύουν από τον Ηλύσιο.

With the flute in
their white palms—muses,
travel from Elysium.


Συγγραφέας: Ιησούς Ραφαήλ Μαρκάνου
Χαϊκού - Ελληνοαγγλική έκδοση για την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας



Author: Jesús Rafael Marcano

Haiku - Greek-English Edition for the World Day of the Greek Language

Το βιβλίο "Ο Επιζών - Μια δεύτερη ευκαιρία" της Μαρίλλης Διαμαντή εκδόθηκε από τον αμερικανικό εκδοτικό οίκο Manhattan Book Group

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το βιβλίο «Ο Επιζών – Μια δεύτερη ευκαιρία» της Μαρίλλης Διαμαντή εκδόθηκε από τον αμερικανικό εκδοτικό οίκο Manhattan Book Group

 

Από τον έγκριτο αμερικανικό εκδοτικό οίκο Manhattan Book Group κυκλοφόρησε πρόσφατα, στην αγγλική γλώσσα, το βιβλίο της Μαρίλλης Διαμαντή «Ο Επιζών – Μια δεύτερη ευκαιρία» με τίτλο «Second Chance».

Το βιβλίο κυκλοφορεί στην Ελλάδα σε δεύτερη έκδοση από τις Εκδόσεις Αγγελάκη και αφηγείται την απίθανη, αληθινή ιστορία του Παύλου και της οικογένειάς του, οι οποίοι αντιστάθηκαν στις δυνάμεις Κατοχής κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέσα στη σκοτεινότερη περίοδο της ανθρωπότητας, η οικογένεια πολέμησε ενωμένη — ο Παύλος μαζί με τα αδέρφια του, την Κατίνα, τον Χρήστο, τον Θεόδωρο και τον Ευθύμιο — μέχρι τη στιγμή που η μοίρα τούς έφερε αντιμέτωπους με το εκτελεστικό απόσπασμα.

Ο Παύλος επέζησε από θαύμα, ακόμη και μετά τη χαριστική βολή, παραμένοντας ο μοναδικός επιζών μιας οικογένειας που σφραγίστηκε από την τραγωδία. Μέσα από τα μάτια της κόρης του, ο αναγνώστης γίνεται μάρτυρας μιας ιστορίας που ξεπερνά τα όρια της ανθρώπινης αντοχής και φωτίζει τη δύναμη της μνήμης, της αγάπης και της επιβίωσης.

Με φόντο την κατεχόμενη Ευρώπη, το βιβλίο αποτελεί μια αγωνιώδη εξερεύνηση των ακραίων εμπειριών του πολέμου, αναδεικνύοντας τόσο τον αφόρητο πόνο της απώλειας όσο και τον θρίαμβο του ανθρώπινου πνεύματος στις πιο σκοτεινές στιγμές της Ιστορίας.

Ας ακολουθήσουμε τον Παύλο στο παράδοξο ταξίδι του ανάμεσα στις σκιές του πολέμου και ας ανακαλύψουμε τη σπίθα του θάρρους που αρνείται να σβήσει.

Η έκδοση από τον εκδοτικό οίκο Manhattan Book Group με έδρα τη Νέα Υόρκη προσδίδει στο έργο νέα διάσταση και το καθιερώνει ως μια ιστορία παγκόσμιας σημασίας, μια μαρτυρία που αξίζει να διαβαστεί, να διασωθεί και να μεταδοθεί και εκτός Ελλάδας.

Σημαντικά ΜΜΕ της Αμερικής χαρακτήρισαν το βιβλίο βαθιά συγκινητικό, καθηλωτικό και εμπνευσμένο, μοναδικό μείγμα αφήγησης, ιστορίας και μαρτυρίας.

Οι αναγνώστες μπορούν να προμηθευτούν το «Second Chance» τόσο από το Amazon όσο και από τη μεγαλύτερη αλυσίδα βιβλιοπωλείων των ΗΠΑ Barnes & Noble.

Η ελληνική έκδοση διατίθεται εδώ.

Στοιχεία αμερικανικής έκδοσης:

Marilee Diamanti

Second Chance

Σελίδες: 174, ISBN: 978-1-9674584-3-1

Τιμή: 12.99 $ το έντυπο και 4.99 $ το ebook

Manhattan Book Group (New York)

Βιογραφικό

Η Μαρίλλη (Μαρία–Έλλη) Διαμαντή γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα, είναι παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών. Με σπουδές στις Διεθνείς Σχέσεις ακολούθησε καριέρα στον τομέα των τηλεπικοινωνιών με έμφαση στις διεθνείς επενδύσεις και στις σχέσεις με τους επενδυτές. Ένθερμη για την Ιστορία και τη διατήρησή της, είναι μέλος του Oral History Society και του American Historical Association. Φανατική ταξιδιώτης. Αγαπάει την εξερεύνηση και τη συνεχή μάθηση. 

Manik Chakraborty's - Anu Poem.

 

Manik Chakraborty's

Anu Poem. 

Today, a faded dream burns in bitter fire, 

In sorrow, pain, and despair, 

The body is broken. 

 I hear the cry of a broken heart 

In this faded city, 

The ribs of the chest are crushed 

In the night-time wakefulness

I walk alone, no one is by my side, I have left my home and am living abroad today

Carpe "Κατάχρηση σωμάτων..."

 

Κάναμε κατάχρηση των σωμάτων,
πετάξαμε στα σκουπίδια
τις ερωτικές συνευρέσεις ,
μένοντας σιωπηλοί
μέσα στην τόση καταχνιά .
Στις καμπύλες του σώματος
αχνίζουν οι αναπνοές .
Οι αναθυμιάσεις των αναστεναγμών
κάνουν το περίβλημα της σιωπής να καταρρέει .
Προκαλούν δάκρυα και σπασμούς
σε κάθε πτυχή της θηλυκότητας .
Ο αφανισμός των συναισθημάτων μεταβάλλεται .
Σκαλίζοντας το σωρό
των πεταμένων πόθων
ανέσυρα το άρωμα των περασμένων,
εκείνο το φόρεμα με τα χρώματα τ' Απρίλη .
Στο σαρακωφαγωμένο παρόν
χάνομαι στα ανέγγιχτα του σώματος σου,
τα δάχτυλα αναζητούν τα σκορπισμένα
της σάρκας τα σαλέματα .


Carpe .

...

ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ "Η “Θητεία” του Χάιζενμπεργκ στην Ελληνική Γλώσσα και Φιλοσοφία."

 

 *Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"

        *Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής  Γλώσσας και στα 50 χρόνια από τον θάνατο του Χάιζενμπεργκ.

         &Μία συνάντηση του Χάιζενμπεργκ με τους τρεις γίγαντες της ελληνικής φιλοσοφίας (Ηράκλειτο, Πλάτωνα, Αριστοτέλη).

         "Η θητεία στην αρχαία Ελληνική Γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στη Γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στη Λέξη και το εννοιολογικό περιεχόμενο" (Χάιζενμπεργκ).

             Όταν η παραπάνω διαπίστωση-θέση προέρχεται όχι από έναν γλωσσολόγο (και μάλιστα Έλληνα) αλλά από έναν φυσικό επιστήμονα με τη μορφή μιας εξομολόγησης, τότε καταδεικνύεται το μέγεθος και η αξία της Ελληνικής Γλώσσας. Κι αυτό γιατί ο ρόλος της Γλώσσας δεν εστιάζεται και δεν εξαντλείται μόνον στην επικοινωνία (εξωτερίκευση σκέψεων και συναισθημάτων ή επιθυμιών) αλλά και στην ανίχνευση, κατανόηση, ερμηνεία και περιγραφή (με τη δυνατότερη ακρίβεια και αλήθεια) της πραγματικότητας που μας περιβάλλει.

          Σε ένα δεύτερο επίπεδο η Γλώσσα συμβάλλει αποφασιστικά και στην ανακάλυψη  της βαθύτερης δομής  του κόσμου, όπως και στη διατύπωση των νόμων που διέπουν τη λειτουργία της Φύσης και του Σύμπαντος γενικότερα.

             Κι ακόμα πιο πολύ σημαντικός είναι ο ρόλος-δύναμη της Γλώσσας όταν βοηθά τους επιστήμονες να ανατρέψουν παλιές θεωρίες-αλήθειες και επιστημονικές πλάνες και να τις αντικαταστήσουν με νέες "αλήθειες" φιλοδοξώντας αυτές να βρίσκονται-ταυτίζονται με την πραγματική αλήθεια-γνώση των μυστικών του Σύμπαντος.

            Αν όλες οι παραπάνω οι διαπιστώσεις ισχύουν για όλες τις γλώσσες, θεωρείται πως για την Ελληνική Γλώσσα αυτές οι διαπιστώσεις συνιστούν μία αναγνωρισμένη κατάσταση εδώ και αιώνες. Η ειδοποιός διαφορά της Ελληνικής Γλώσσας από τις άλλες συνίσταται στη στενή σχέση του Σημαίνοντος (μορφή, εικόνα, ήχος.. ) και του Σημαινόμενου (έννοια, σημασία, περιεχόμενο...).    

                Την ειδοποιό αυτή  διαφορά επισημαίνει και ο Χάιζενμπεργκ στο βαθμό που τον βοήθησε να ανακαλύψει τις μυστικές διαδρομές των συμπαντικών νόμων πριν προβεί στην διατύπωση της περίφημης "Αρχής της Απροσδιοριστίας (1927).

             Σημειωτέον πως ο Χάιζενμπεργκ χωρίς να έχει σπουδάσει επισταμένως την ελληνική γλώσσα διάβαζε τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς και ιδιαίτερα τους φιλοσόφους απευθείας από το πρωτότυπο.
          Με αυτά τα δεδομένα η θέση του για τη μοναδικότητα της ελληνικής γλώσσας (σχέση σημαίνοντος και σημαινομένου) αποκτά ιδιαίτερη αξία αφού πολλές έννοιες της φυσικής τις άντλησε από τους αρχαίους φιλοσόφους και ιδιαίτερα τον Ηράκλειτο, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη.

 

              Γι αυτό όταν τονίζει πως "η θητεία μου στην ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική του άσκηση" δεν υπονοεί μία απλή μαθητεία, ενασχόληση ή γνώση λεξιλογική αλλά μία πραγματική άσκηση του νου. Και όλα αυτά γιατί η ελληνική γλώσσα δεν συνιστά απλά και μόνον ένα εργαλείο-όχημα επικοινωνίας αλλά και ένας τρόπος-μέθοδος σκέψης.

           Κι αυτό συμβαίνει γιατί στην ελληνική γλώσσα η λέξη (σημαίνον) και η έννοια (σημαινόμενον) δεν βρίσκονται σε μία ασύμβατη-αυθαίρετη σχέση αλλά συμβαδίζουν .
           Η λέξη με άλλα λόγια δεν στέκεται απέναντι από την έννοια αλλά πηγάζει-αναβλύζει-αναδύεται από αυτήν. Η ίδια η λέξη (μορφή, ήχος) αποκαλύπτει την έννοια (σκέψη, σημασία) που τη γέννησε-δημιούργησε.
           Κάποια παραδείγματα θα διευκολύνουν τη στενή σχέση λέξης (Σημαίνοντος) και έννοιας (Σημαινόμενου):

                    Η λέξη "Λόγος"< Λέγω σημαίνει ταυτόχρονα την ομιλία, την σκέψη και τη λογική.

                     Η λέξη       "Αλήθεια"< α + λανθάνω σημαίνει την άρση της λήθης.

                     Η λέξη "Τέχνη" < Τίκτω σημαίνει κάτι που γεννιέται, η δημιουργία.

     Η λέξη "Άγαλμα < αγάλλω-αγάλλομαι=δοξάζω, νιώθω υπερηφάνεια/αγαλλίαση.

               Η λέξη "Φάσμα-φασματική ελευθερία < Φαίνομαι-πέφασμαι= Ψεύτικη, μη υπαρκτή.

             Χαρακτηριστική της σχέσης Σημαίνοντος (Λέξη = Μορφή, Ήχος, εικόνα)  και  Σημαινόμενου (Έννοια, σημασία...) είναι και η περίπτωση των αρχαίων ονομάτων, όπως: Περικλής, Αριστόδημος, Δημοσθένης...

         Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, η θητεία του Χάιζενμπεργκ λειτούργησε ως πνευματική άσκηση-εκγύμναση όχι μόνον γιατί με τη μελέτη της γνώρισε τους γίγαντες της Ελληνικής Φιλοσοφίας (Ηράκλειτο, Πλάτωνα, Αριστοτέλη) αλλά και γιατί σε αυτούς βρήκε εκείνες τις λέξεις-έννοιες που τον βοήθησαν να διατυπώσει την περίφημη "Αρχή της Απροσδιοριστίας".

          Κι αυτό  γιατί συνειδητοποίησε πως όπως στη φύση δεν μπορείς να περιγράψεις-ορίσεις με ακρίβεια τη Θέση και την Ορμή ενός στοιχείου-σωματιδίου, έτσι και η Γλώσσα δεν μπορεί να περιγράψει με την απαιτούμενη ακρίβεια και πιστότητα την φυσική πραγματικότητα που βρίσκεται (και σύμφωνα με τον Ηράκλειτο) σε ένα διαρκές "Γίγνεσθαι"(εξέλιξη, αλλαγή). 

            Για τον Χάιζενμπεργκ η εμβληματική “Αρχή της Απροσδιοριστίας-Αβεβαιότητας” δεν ήταν ένας μόνο φυσικός νόμος ήταν  και γλωσσικό πρόβλημα. Γι αυτό στο βαθμό που η παραδοσιακή-κλασική γλώσσα αδυνατεί να περιγράψει με πληρότητα-πιστότητα τον μικρόκοσμο είναι αναγκαία η προσφυγή σε έννοιες της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, όπως: To “ΟΝ” δεν είναι “στατικό”, η “ΑΛΗΘΕΙΑ” δεν είναι απόλυτη και η “ΓΝΩΣΗ” έχει όρια.

        «Πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτό που παρατηρούμε δεν είναι η ίδια η φύση, αλλά η φύση όπως αποκαλύπτεται μέσα από τον τρόπο με τον οποίο την ερωτούμε» (Χάιζενμπεργκ)

         «Η γλώσσα της φυσικής είναι βαθιά ριζωμένη στις έννοιες της ελληνικής φιλοσοφίας, και είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε χωρίς αυτές.» (Χάιζενμπεργκ)

              Με άλλα λόγια η ελληνική γλώσσα δεν προσφέρει «λύσεις», αλλά διδάσκει κι έναν  τρόπο σκέψης.

         Προς επίρρωση του τρόπου με τον οποίο ο Χάιζενμπεργκ αντιμετώπισε ή χρησιμοποίησε την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και περισσότερο την αρχαία ελληνική γλώσσα ως εργαλείο ή τρόπο σκέψης για τη διατύπωση της περίφημης “Αρχής της Απροσδιοριστίας” παραθέτω σχετικά αποσπάσματα από το έργο του.

                               1.Ηράκλειτος και Κβαντική Φυσική

          «Οι έννοιες της φυσικής έχουν υποστεί μια βαθιά μεταβολή στους νεότερους χρόνους. Η μεταβολή αυτή μπορεί να συγκριθεί με την εξέλιξη της φιλοσοφίας από την εποχή του Αριστοτέλη προς εκείνη του Πλάτωνα ή ακόμη και προς τη φιλοσοφία του Ηράκλειτου» (Physics and Philosophy)

           «Αν συγκρίνουμε τη σημερινή κατάσταση με τα παλαιά φιλοσοφικά προβλήματα, διαπιστώνουμε ότι υπάρχει στενή σχέση ανάμεσα στην εξέλιξη της σύγχρονης κβαντικής θεωρίας και τη φιλοσοφία του Ηράκλειτου» (Physics and Philosophy).

                       2.Πλάτων και μαθηματική πραγματικότητα

       «Η σύγχρονη φυσική έχει αποφασίσει ξεκάθαρα υπέρ του Πλάτωνα. Οι μικρότερες μονάδες της ύλης δεν είναι φυσικά αντικείμενα με τη συνηθισμένη έννοια· είναι μορφές, ιδέες, που μπορούν να εκφραστούν χωρίς ασάφεια μόνο μέσω της μαθηματικής γλώσσας.» (Physics and Philosophy)

                       3α. Αριστοτέλης και «δυνάμει – ἐνεργείᾳ»

          «Η έννοια της δυνάμει υπάρξεως που εισήγαγε ο Αριστοτέλης φαίνεται να είναι εξαιρετικά κατάλληλη για την περιγραφή των ατομικών φαινομένων. Το άτομο δεν είναι πράγμα με την κλασική έννοια· είναι μάλλον μια μορφή δυνατότητας, κάτι που βρίσκεται ανάμεσα στην ιδέα και στην πραγματικότητα.» (Physics and Philosophy).

                  3β. Η κβαντική φυσική ως επιστροφή στον Αριστοτέλη

        «Στη σύγχρονη φυσική, ιδίως στη θεωρία των κβάντων, έχουμε με κάποιον τρόπο επιστρέψει στις αντιλήψεις του Αριστοτέλη. Δεν μιλάμε πλέον για πράγματα, αλλά για δυνατότητες πραγμάτων.»  (Physics and Philosophy).

                    3γ .Κριτική στον Δημόκριτο – Υπέρ Αριστοτέλη

              1.«Η ατομική θεωρία του Δημόκριτου, που στηρίζεται αποκλειστικά σε υλικά σωματίδια στον χώρο και στον χρόνο, δεν επαρκεί πλέον. Η φιλοσοφία του Αριστοτέλη, με τη διάκριση μεταξύ ύλης και μορφής, αποδεικνύεται βαθύτερη και πλησιέστερη στα σύγχρονα φυσικά φαινόμενα.» (Physics and Philosophy).

           3δ. H Αριστοτελική γλώσσα και τα όρια της φυσικής

              1.«Η γλώσσα της φυσικής δεν μπορεί να είναι απολύτως ακριβής. Ο Αριστοτέλης το γνώριζε αυτό, και γι’ αυτό η φιλοσοφία του αποδέχεται την ασάφεια όπου αυτή είναι αναπόφευκτη.».       

        2.«Η κβαντική θεωρία μάς ανάγκασε να επανεξετάσουμε τις φιλοσοφικές βάσεις της επιστήμης — και σε αυτή την προσπάθεια, ο Αριστοτέλης αποδεικνύεται σύγχρονος.»

           Όπως φαίνεται και από τα παραπάνω αποσπάσματα του Χάιζενμπεργκ στον 20ο αιώνα η η κβαντική φυσική δεν ανέτρεψε μόνο τα δεδομένα της επιστήμης (αιτιοκρατία-μηχανιστικό μοντέλο). Ανέτρεψε και τη γλώσσα με την οποία ο άνθρωπος προσπαθεί να κατανοήσει την πραγματικότητα.

           Σε πολλά σημεία ο Χάιζνμπεργκ θεωρούσε πως τα κβαντικά φαινόμενα δεν περιγράφονται πλέον ως «πράγματα», αλλά ως δυνατότητες πραγμάτων. Γι αυτό ακριβώς καταφεύγει στη διάκριση του Αριστοτέλη ανάμεσα στο «εν δυνάμει» και στο «εν ἐνεργείᾳ». Το άτομο, δηλαδή, πριν από την παρατήρηση, δεν είναι ένα αντικείμενο με καθορισμένες ιδιότητες, αλλά μια μορφή ύπαρξης που βρίσκεται ανάμεσα στην ιδέα και στην πραγματικότητα.                     

             Και όπως είναι γνωστό και πάντα σύμφωνα με την «αρχή της Απροσδιοριστίας» κατά τη μέτρηση ενός μεγέθους παρουσιάζεται μία αλληλεπίδραση ανάμεσα στο παρατηρούμενο φαινόμενο και στα μέσα παρατήρησής του που με τη σειρά της προκαλεί μία διατάραξη.

              Ο Χάιζενμπεργκ υποστήριξε πως η παρατήρηση των σωματιδίων από ένα ον με συνείδηση, τα επηρεάζει και δεν υπάρχει κανένας τρόπος να το αποφύγουμε αυτό.

     Πολλοί επιστήμονες- μεταξύ αυτών και ο Αϊνστάιν-εναντιώθηκαν στη θέση αυτή γιατί παραβιάζει την κοινή λογική και την  καθημερινή μας εμπειρία.   

              Ωστόσο, τα επιστημονικά πειράματα έδειξαν πως ο παρατηρητής είναι απαραίτητος όχι μονάχα για να παρατηρήσει την εξέλιξη ενός κβαντικού φαινομένου, αλλά ακόμα και για να συμβεί αυτό το φαινόμενο!

             Ο Τζων Γουίλερ (John Wheeler) του Πανεπιστημίου του Τέξας λέει για την επιστήμη του μικρόκοσμου, την Κβαντομηχανική:

           «Η Κβαντομηχανική μας ανάγκασε να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν ότι ο παρατηρητής είναι αναγκαίος για την δημιουργία του Σύμπαντος όπως και το Σύμπαν είναι αναγκαίο για την δημιουργία του παρατηρητή»

         Ο Τζων Γουίλερ επίσης θεωρεί ότι το Σύμπαν δημιουργήθηκε, αφού δημιουργήθηκε η ανθρώπινη συνείδηση που έδωσε «απτή» πραγματικότητα στο Σύμπαν, όχι μόνο για το παρόν του αλλά και για το παρελθόν του.

           Να, λοιπόν, γιατί η θητεία του Χάιζενμπεργκ στην αρχαία Ελληνική Γλώσσα τον έκανε πλουσιότερο και σοφότερο και αξιολόγησε θετικά τις απόψεις των αρχαίων Φιλοσόφων.

            Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία και φυσικά η γλώσσα (και οι δύο βάδισαν παράλληλα) μας βοηθούν και σήμερα να προβληματιστούμε  όχι μόνο πώς  λειτουργεί ο κόσμος, αλλά και το πώς μπορούμε να μιλήσουμε (γλώσσα) για αυτόν.

                                            Blog "ΙΔΕΟπολις"

                                       Ηλίας Γιαννακόπουλος, Φιλόλογος

https://iliasgiannakopoulos.blogspot.com/

Cinderella - Shoshana Vegh

 

Cinderella

Shoshana Vegh




When I remove my royal robe,
pluck the pearl buttons,
and slip into everyday clothes —
I am still Cinderella.
The glass slipper

waits for me always
on the staircase.
Even the midnight chime
cannot divide me from my dreams.
You are my prince,
and a thousand clichés
float between us yet never wash away
my longing
for the silver lake
where I drift toward you.

My ship of pleasures
is moored to the pier of land —
and though I conquer desire
again and again,
within me lives
the pull of the full moon
shining through us both.

This fire
has no wish to hide.
Only my betraying body
distorts my voice,
wrinkles, rusts —
and from me you can draw
only secret tones,
the silencesof a distant woman

ΤΑΚΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ "Σήψη"

 

Η σήψη δεν χτυπά την πόρτα.
Μπαίνει σιωπηλά,
αθόρυβα, σαν σκιά.
Καταργεί τα κόμματα από τις προσευχές σου,
μαθαίνει στο μέταλλο να αιμορραγεί,
στη μνήμη να σβήνει
πριν η αλήθεια μιλήσει.

Δεν είναι αμέλεια
αυτό γίνεται
όταν ο χρόνος γέρνει,
σε περιεργάζεται,
σε κοιτάζει βαθιά.

Οι ουλές μαρτυρούν τα τραύματα
όπως τα κτήρια αποδομούνται
σαν σκέψεις που άφησες μισές,
σαν λέξεις που δεν ολοκλήρωσες ποτέ.
Ακόμα και το φως ξεθωριάζει..
φτάνει αργά, κουρασμένο,
αλλά φτάνει, πάντα φτάνει!

Η αυτοπεποίθηση που φορούσα σαν μάσκα,
το μέλλον που πρόβαρα ξανά και ξανά,
τα ονόματα που πια δεν καίνε στο στόμα μου
οι παλιοί εαυτοί μου στοιβάζονται στο σκοτάδι,
χρήσιμοι μόνο για να ανάψουν φωτιά,
φωτιά που θερμαίνει, φωτιά που μαθαίνει.

Δεδομένα πρέπει να καταρρεύσουν
για να μείνουν αληθινά.
Τίποτα δεν χάνεται,
ακόμα και η φθορά
είναι μια ήπια μεταμόρφωση,
μια μελωδία που ακούς μόνο όταν σιωπάς,
που μιλά στις σκιές,
κι έτσι μένει για πάντα.

''Σήψη'' - Τάκης Χρονόπουλος ©

******

Decay doesn’t knock.
It edits .
Removes the commas from your prayers,
teaches metal to bleed,
memory to fade
before it tells the truth.

This is not neglect
is what happens
when time gets curious

Βruises prove what has been touched.
Buildings rot from the inside,
like thoughts you never finished
Even light decays
it arrives late
already exhausted.

Decomposing confidence
I used to fake,
the future I kept rehearsing,
names that no longer bruise my mouth
Old selves stack quietly in the dark,
useful only as fuel.

Some things must collapse
to stay honest.
Nothing is wasted,
even ruin
is a kind of instruction.


''Decay'' - Takis Chronopoulos