Παρασκευή 14 Αυγούστου 2026

Mohamed Rahal - "Γιατί με κατηγορείς;" Ποίημα του λαϊκού ποιητή Abdelkader El Khaldi

 


Mohamed Rahal / Αλγερινός ερευνητής:

Ένα από τα πιο διάσημα αλγερινά λαϊκά ποιήματα, που συντέθηκε κατά την αποικιακή περίοδο, είναι του μεγάλου λαϊκού ποιητή Abdelkader El Khaldi, με καταγωγή από την επαρχία Mascara, ο οποίος γεννήθηκε το 1896 και πέθανε το 1964. Οι στίχοι του ποιήματος "Γιατί με κατηγορείς;" αποδίδονται στον λαϊκό ποιητή Abdelkader El Khaldi, ο οποίος το έγραψε κατά την γαλλική αποικιακή περίοδο πριν από το ξέσπασμα της επανάστασης. Είναι ένα από τα πιο όμορφα και τραγουδισμένα ποιήματά του, και είναι ένα ρομαντικό ποίημα που ήταν ένα από τα πιο όμορφα ποιήματα που τραγουδήθηκαν στην ιστορία της αλγερινής λαϊκής κληρονομιάς κατά την αποικιακή περίοδο. Μεταξύ αυτών των ποιημάτων είναι τα "Oran, Oran", "Ω, Μακρυλάιμε", "Η Γαζέλα" και "Γιατί με κατηγορείς;" Όπως ακριβώς το ποίημα "Oran, Oran" αφηγείται την ιστορία του χωρισμού μεταξύ ενός πατέρα και ενός γιου, το "Γιατί με κατηγορείς;" είναι ένα ρομαντικό ποίημα. Η ιστορία αυτού του ποιήματος αφηγείται τις επιπλήξεις των εραστών για την αγάπη του ποιητή για την αγαπημένη του, την οποία ο ποιητής χρησιμοποίησε για να εκφράσει την καρδιά του μέσα από την ποίηση. Συντέθηκε το 1951 και ο ποιητής Αμπντελκαντέρ Ελ Χαλντί επηρεάστηκε βαθιά από αυτό το θέμα. Με τους ποιητές που τον προηγήθηκαν, ο πιο διάσημος από τους οποίους είναι ο μεγάλος ποιητής Μουσταφά "Μπεν Ιμπραήμ". Το ποίημα έγινε διάσημο ως τραγούδι στο ύφος της κληρονομιάς του Οράν, και ο πρώτος που το ερμήνευσε ήταν ο μεγάλος καλλιτέχνης Αχμέντ Γουάχμπι, ο οποίος το άκουσε και του άρεσε τη δεκαετία του '50 του περασμένου αιώνα. Όπως γνωρίζετε, ο μεγάλος καλλιτέχνης Αχμέντ Γουάχμπι πέρασε τον χρόνο του στην εξορία στο Παρίσι, καθώς εντάχθηκε στο μουσικό ινστιτούτο στο Παρίσι από το 1947 έως το 1957. Εκεί βυθίστηκε στα αριστουργήματα της παγκόσμιας μουσικής και ανέπτυξε την ενέργεια και το καλλιτεχνικό του ταλέντο. Ερμήνευσε επίσης το ποίημα Οράν Οράν του ίδιου ποιητή, καθώς και πολλά ποιήματα. Το ποίημα "Γιατί με κατηγορείς;" ήταν από τα πιο διάσημα ποιήματα που τραγουδήθηκαν κατά τη διάρκεια της αλγερινής επανάστασης. Μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας, τα ποιήματα της αλγερινής λαϊκής κληρονομιάς, ειδικά στη δυτική Αλγερία, έγιναν πολύ διάσημα, με την αναβίωσή τους ως τραγούδια στη λαογραφία του Οράν. Όταν η τέχνη του Rai άρχισε να εμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του '70, το ποίημα "Γιατί με κατηγορείς;" ήταν ανάμεσα στα δημοφιλή ποιήματα που τραγουδήθηκαν στο τραγούδι του Rai. Φυσικά, δεν τραγουδήθηκε παρά μόνο αφού η τέχνη του Rai έγινε διεθνώς διάσημη. Τραγουδήθηκε στο ύφος ενός ρομαντικού τραγουδιού Rai και πολλοί καλλιτέχνες το ερμήνευσαν, συμπεριλαμβανομένων των Cheb Hasni και Cheb Nasro, στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το 1999, ο Khaled επέλεξε αυτό το ποίημα για να το ξαναδιαβάσει στο άλμπουμ του "Kenza", έναν φόρο τιμής στον καλλιτέχνη Ahmed Wahbi και τον ποιητή Abdelkader El Khaldi, που πήρε το όνομά του από τη δεύτερη κόρη του. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1999 από την Universal Music στην Ευρώπη, λαμβάνοντας χρυσή πιστοποίηση από την Εθνική Ομοσπονδία Φωνογραφικών Παραγωγών. Αργότερα επανακυκλοφόρησε από την Arc 21 στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Waras Records το 2000.








ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Άνθρωπος η κορωνίδα της δημιουργίας. Ευχαριστία και δοξολογία πρέπει εις τον Θεό."

 

Άνθρωπος η κορωνίδα της δημιουργίας.

Ευχαριστία και δοξολογία πρέπει εις τον Θεό.

Ας φέρουμε εις την μνήμη μας δια ολίγον το ιστορικό δημιουργίας του σύμπαντος κόσμου. Αυτό το υπέροχο μεγαλείο το οποίο κάθε μέρα βιώνουμε και ως εκ τούτου δεν μας συγκινεί ιδιαιτέρως.Ας αναλογιστούμε για ποιον το εδημιούργησε ο Κτίστης του παντός.

Από το τίποτα, από το μηδέν εδημιουργήθηκε αυτό το οποίο ονομάσαμε κόσμο-σύμπαν. Ο παντοδύναμος Θεός, δια μόνης της προσταγής Του, δια μόνου του λόγου Του έκτισε τον κόσμο άπαντα. Η δημιουργία διήρκεσε ημέρας επτά. Την πρώτη ημέρα είπεν ο Θεός «Γεννηθήτω φώς» και «εγένετο φώς». Έτσι, απλά. Ομοίως και τις άλλες ημέρες.

Για τον άνθρωπο, για εμάς οι οποίοι αποτελούμε την κορωνίδα της δημιουργίας, δεν «είπε και εγένετο». Διαβάζουμε «ποιήσομεν άνθρωπονκατ εικόνακαι καθομοίωσιν ημετέρα». Η Αγία Τριάς,Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα, ο ένας και μοναδικός Θεός, αποφασίζει να δημιουργήσειτον άνθρωπο με την δυνατότητα να γίνει όμοιος με Αυτόν κατά χάρη. Εντελώς διαφορετικός τρόπος από την υπόλοιπη δημιουργία. Από πηλό έφτιαξε ο Θεός τον άνθρωπο και « ενεφύσησε πνεύμα ζωής». Το όνομα του πρώτου ανθρώπουήταν Αδάμ. Βλέποντας ο Θεός μόνο τον Αδάμ εις τον παράδεισο σκέφτηκε να του δώσει βοηθό, σύντροφο και συνεργάτη. Αφού ο Αδάμ αποκοιμήθηκε, ο Θεός αφαίρεσε μια πλευρά αυτού και δημιούργησε την Εύα, την πρώτη γυναίκα. «Άρσεν και θήλυ εποίησεν ο Θεός». Όλα τα άλλα τα οποία λέγονται είναι κατασκευάσματα του πονηρού δια του πεπτωκότος ανθρώπου. Η Εύα δημιουργήθηκε από την πλευρά του Αδάμ για να γίνει αντιληπτό ότι είναι ισότιμος του ανδρός. Αν εγένετο από μέρος του σώματος το οποίο είναι μπροστά θα ήτο ανώτερη, ενώ αν ήταν από μέρος του σώματος το οποίο  είναι πίσω θα ήταν κατώτερη.

Ο Θεός για εμάς τους ανθρώπους εδημιούργησε το σύμπαν «καλώς λίαν» και το έθεσε εις την διάθεσή μας. Να μας υπηρετεί και να δοξολογούμε τον Δημιουργό. Πάντα έγιναν εν σοφία. Δισεκατομμύρια αστέρες, πλανήτες , δορυφόροι, γαλαξίες, κινούνται αενάως και χωρίς να συμβαίνουν ατυχήματα, όπως συμβαίνουν εις τις ανθρώπινες πολιτείες. Όλα δουλεύουν τέλεια και μαρτυρούν την δύναμη και την πανσοφία του Κτίστη.

Η κορωνίδα της δημιουργίας, ο άνθρωπος, ο κάθε ένας από εμάς και πρώτος εγώ,οφείλουμε να δοξολογούμε και ευχαριστούμε «εν παντί τόπω» τον Τριαδικό Θεό, ο οποίος εδημιούργησε και μας χάρισε αυτό το υπέροχο σύμπαν.Είναι ύβρις οπεπτωκός άνθρωπος με την υπερηφάνειά του και τον εγωισμό του ναπεριφρονεί τον Κτίστη καινα προσκυνεί τα κτίσματα. Είναι, επίσης, ύβρις τα κατά παραχώρηση Θεού επιτεύγματα του ανθρωπίνου πνεύματοςνα ταοικειοποιείταιο άνθρωπος,να πιστεύει ότι είναι ένας (μικρός) Θεός καινα σκέπτεται να δημιουργήσει άνθρωπο(!!)εις το εργαστήριο. Οποία βλασφημία. Εντελώς, τυχαία, έρχεται αυτή τη στιγμή εις τον νου μου η ιστορία του πύργου της Βαβέλ.

Ο Ορθόδοξος Χριστιανός πάντα λατρεύει και προσκυνεί τον Κτίστη και όχι τα κτίσματα. Να φωτίσει ο Κύριος και τους πλανηθέντας αδελφούς μας να επανέλθουν εν μετανοία και εξομολογήσει εις τον δρόμο της σωτηρίας. Αμήν.

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός









ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Άγιος Απόστολος ο Νεομάρτυς."

 

Άγιος  Απόστολος ο Νεομάρτυς.

            Η Αγία μας Εκκλησίας σε μια ομάδα Αγίων έχει δώσει τον τίτλο Νεομάρτυρας . Τον τίτλο αυτό έλαβαν άνδρες και γυναίκες που μαρτύρησαν για τον Χριστό στα δύσκολα χρόνια της οθωμανικής σκλαβιάς. Δεν επέτρεπαν οι οθωμανικοί κατακτητές οι σκλαβωμένοι Έλληνες να πιστεύουν και να λατρεύουν τον Σωτήρα Χριστό. Τους τιμωρούσαν αυστηρά και τις περισσότερες φορές τους θανάτωναν. Πολλοί από τους Νεομάρτυρες είναι συγχρόνως και εθνομάρτυρες, δηλαδή αγωνίζονταν και για την Ελευθερία του υπόδουλου γένους. Κάποιοι προσποιούνται ότι το ξέχασαν.Eμείς, βροντοφωνάζουμε τα λόγια του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη‧«η επανάσταση του 1821 έγινε για την πίστη του Χριστού και της Ελλάδος την ελευθερία».

Πολλοί είναι οι Άγιοι Νεομάρτυρες των οποίων γνωρίζουμε τα ονόματά τους, ακόμα περισσότεροι όσοι τα ονόματά τους δεν γνωρίζουμε. Τα ονόματα όλων αυτών τα γνωρίζει ο Θεός και τους έχει στεφανώσει με το αμάραντο στεφάνι της δόξης Του και απολαμβάνουν την αιώνια Ζωή. Στο νέφος αυτό των Νεομαρτύρων περίοπτη θέση κατέχει ο Άγιος Απόστολος ο Νέος, με τον βίο του θα ασχοληθούμε.

            Ο Άγιος Απόστολος ο Νέος γεννήθηκε το 1667 μ.Χ. στο χωριό του Πηλίου Άγιος Λαυρέντιος από τους Κώστα Σταματίου και τη Μέλπω. Οι γονείς του ήταν φτωχοί βιοπαλαιστές και ευσεβείς Χριστιανοί. Πήρε από τους γονείς του τα πρώτα μαθήματα  ευσεβείας, τιμιότητας και εργατικότητας. Μικρός είναι ο Άγιος όταν μένει ορφανός από τους δυο γονείς του και σε ηλικία δεκαπέντε χρόνων, το 1682, αναγκάζεται να φύγει από τον τόπο του και κατέληξε να δουλεύει σε ένα καπηλειό στην Κωνσταντινούπολη. Σε αυτή την ηλικία ο Άγιος σε ξένο και εχθρικό περιβάλλον προσπαθεί, εργάζεται, προσεύχεται στον Χριστό και διακρίνεται για την καλή του συμπεριφορά. Είναι Χριστιανός καλός.

            Τέσσερα χρόνια μετά την αναχώρηση του Αγίου από το χωριό του, οι συγχωριανοί του και οι κάτοικοι των γειτονικών χωριών υπέφεραν από την άδικη και μεγάλη φορολογία.Γι’ αυτό πήγε μια επιτροπή κατοίκων στην Κωνσταντινούπολη και βρήκανε τους αρμόδιους για την περιοχή επιτρόπους και έλαβε υπόσχεση και έγγραφα για την μείωση της φορολογίας.Όταν γύρισαν στον τόπο τους ο Βοεβόδας όχι μόνο δεν μείωσε τη φορολογία, αλλά θεώρησε τα έγγραφα πλαστά και σιδηροδέσμιους τους οδήγησε ο ίδιος στην Κωνσταντινούπολη και φρόντισε να φυλακιστούν ως ένοχοι εσχάτης προδοσίας.

            Μόλις οι κάτοικοι πληροφορήθηκαν τα γεγονότα έστειλαν επιτροπή στην Κωνσταντινούπολη να επισκεφθεί την Βασιλομήτορα , να την ενημερώσουν και να αποφυλακιστούν οι φυλακισμένοι. Ο Άγιος με καλή διάθεση προσφέρθηκε να τους βοηθήσει γιατί αυτοί δεν γνώριζαν που έπρεπε να απευθυνθούν. Επιπλέον ο Άγιος γνώριζε και την γλώσσα. Παρέδωσε το υπόμνημα σε ανώτατο αξιωματούχο, που προηγουμένως είχε επηρεαστεί από τον Βοεβόδα του Πηλίου.Ο αξιωματούχος εξαγριωμένος παραπέμπει τον Άγιο και τους άλλους στον Βοεβόδα για τιμωρία. Βασανίστηκαν άγρια. Ζητήθηκε από τον Άγιο να πληρώσει τους φόρους για τατέσσερα χρόνια που έλειπε.Επειδή δεν είχε χρήματα του πήρε το πατρικό σπίτι στο χωριό. Σκεπτόταν ο Βοεβόδας να τους ελευθερώσει φοβούμενος μήπως οι άλλοι πάνε στην Βασιλομήτορα. Όμως, κάποιος γέρος που δεν ήθελε να φανεί ότι ο Άγιοςέλυσε το πρόβλημα, καταθέτει , ψευδώς, ότι ο Άγιος είναι ο πρωταίτιος του εγχειρήματος.

            Γι’ αυτό κλείνεται στη φυλακή και βασανίζεται. Μια μέρα ελευθέρωσε το ένα πόδι και προσπάθησε να δραπετεύσει. Συνελήφθη από τους φύλακες και έρχεται ο ίδιος ο Βοεβόδας και τον κτυπά με το τσεκούρι. Ο Άγιος τον ρωτά: «τι με χτυπάς με τόση σκληροκαρδία; Ή δεν γνωρίζεις ότι είμαι και από σένα και από τους υπηρέτες σου καλύτερος»; Η ερώτηση εκλαμβάνεται από τον Βοεβόδα ως ομολογία πίστεως ότι δηλαδή ο Άγιος είναι μουσουλμάνος και διατάζει να γίνει περιτομή.  Φυσικά αυτό προκάλεσε την αντίδραση του Αγίου και την ομολογία του: «εγώ Χριστιανός είμαι και δεν αρνούμαι την αγία μου πίστη». Νέα βασανιστήρια και φυλάκιση στη φυλακή των κακούργων. Τον περιφέραν σε διάφορους αξιωματούχους για να τον μεταπείσουν και να ασπαστεί τον μωαμεθανισμό, τάζοντας πλούτη και αξιώματα. Ο Άγιος τα απέρριπτε όλα και ομολογούσε Χριστό Σταυρωθέντα και Αναστάντα.

            Τελικά κατέληξε στον Βεζύρη. Μάταια προσπάθησε και αυτός να κάνει τον Άγιο να αλλάξει γνώμη, παρά τις υποσχέσεις του για πιο μεγάλα κέρδη και μεγαλεία. Ο Άγιος δεν τους άκουγε, αλλά διαλαλούσε: «Μην αργοπορείτε και χάνετε τον καιρό σας, ό,τι είναι να κάνετε κάντε το γρήγορα. Οποιονδήποτε θάνατο και αν μου δώσετε θα τον δεχθώ προθυμότατα για χάρη του Χριστού μου. Μην αργοπορείτε λοιπόν. Θέλετε να με κάψετε; Να μαζέψω εγώ τα ξύλα και να ετοιμάσω την φωτιά. Θέλετε να με απαγχονίσετε; Να ετοιμάσω με τα ίδια μου τα χέρια τη θηλειά. Θέλετε να με αποκεφαλίσετε; Δώστε μου το ξίφος να το ακονίσω εγώ όσο χρειάζεται». Δεν πείθονταν ο Άγιος και ο Βεζύρης διέταξε να αποκεφαλιστεί.

            Όλη την νύκτα τον βασάνισαν άγρια. Στον δρόμο προς τον τόπο του μαρτυρίου την άλλη μέρα βάδιζε χαρούμενος γιατί θα πήγαινε στον Χριστό.Χαιρετούσε τους Χριστιανούς που βρήκαν στο δρόμο και ζήτησε να τον συγχωρήσουν. Αυτοί κατάλαβαν τι επρόκειτο να συμβεί και από μακριά έγιναν αυτόπτες μάρτυρες. Όταν έφθασαν στον τόπο του μαρτυρίου ο Άγιος γονάτισε και περίμενε τον δήμιο να τον αποκεφαλίσει. Για να δώσουν χρόνο αλλαξοπιστίας στον Άγιο ο δήμιος ακούμπησε με το σπαθί τρεις φορές το λαιμό του μάρτυρα.Μετά τραβώντας τον από τα μαλλιά τον αποκεφάλισε. Το σώμα το έριξαν στη θάλασσα και το κεφάλι το πήγαν στονΒεζύρη για απόδειξη. Ήταν Δευτέρα 16 Αυγούστου1686.    Ο Μάρτυρας ήταν μόλις δεκαεννέα ετών. Στο άνθος της νιότης του.

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός









ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ":ΚΙΤΡΙΝΙΑΣΜΕΝΑ ΦΥΛΛΑ"

 


ΚΙΤΡΙΝΙΑΣΜΕΝΑ ΦΥΛΛΑ


​Λυσσομανά ο αγέρας έξω,
κι εδώ στα εσώψυχα
επίσης...

​Όλα τα καλοκαίρια
ένας μισός Αύγουστος
μέχρι τη γιορτή
της Παναγίας.

​Μετά να μετράς, 
σαν φαντάρος,
ανάποδα τις μέρες
μέχρι να σ’ αγγίξει
φθινόπωρο
και να τινάξεις
τα κιτρινιασμένα φύλλα σου...

Ευφροσύνη Στρατιώτη ©
Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.

Η Ευφροσύνη–Χρυσάνθη Στρατιώτη είναι απόφοιτος της σχολής Βρεφονηπιοκόμων του ΙΕΚ Ξυνή. Παρακολουθεί μαθήματα Σχέσεων και Επικοινωνίας στο Ανοικτό Λαϊκό Πανεπιστήμιο, εμπλουτίζοντας διαρκώς τις γνώσεις και την προσωπική της εξέλιξη.
Ποιήματά της έχουν αναρτηθεί στην Ανοιχτή Βιβλιοθήκη και στον ιστότοπο της Ποιητικής Έλξης μέσω της Διαδικτυακής Ένωσης Λογοτεχνών, ενώ δημοσιεύσεις της έχουν παρουσιαστεί στο Homo Universalis – Γεωργία Κωτσόβολου, καθώς και στα Fractalart.gr, Storywits, polismagazino.gr (Polispress), Υδράνη .
Έχει συμμετάσχει σε εκδήλωση ποίησης του Δήμου Νίκαιας με θέμα «Φύση–Άνθρωπος». Παράλληλα, έχει λάβει μέρος σε αξιόλογες συλλογικές εκδόσεις, όπως στο «5ο Ανθολόγιο Ομάδας Ποιητική Έλξη – Απόπειρα Φωτός» και στο «Ανθολόγιο των μελών» από το Ποιητικό Εργαστήρι Θρυαλλίδας.
Το 2025 κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Το Θαύμα των ανθρώπων» από τις Εκδόσεις Δρόμων






ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ "ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΔΡΑΠΕΤΗΣ"

 


   ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΔΡΑΠΕΤΗΣ

Ηρέμησε στον ερχομό της αργοπορημένης νύχτας
και έγειρε στη βαθιά και ζεστή αγκαλιά της μοναξιάς
ατενίζοντας τους μακρινούς ορίζοντες των ονείρων
κι ακούγοντας αγγέλματα προσδοκιών και ελπίδας,
να είναι το καρτέρεμα βεβαιότητα και πίστη
και η ζωή θείο λειτούργημα ομορφιάς και δόξας.

Ανέτρεξε σε βιώματα, εμπειρίες και αναμνήσεις,
περισυνέλεξε θεωρίες, δόγματα και απόψεις,
περιτείχισε τις δικές του περιλάλητες και εξέχουσες
και ευτύχησε ακόμη μια φορά στην ένταση της δίνης
να δρέψει την τελείωση του σωστού και αναμφισβήτητου,
ύστερη ομολογία και αποδοχή στης γνώσης την καθεδρία.

Είχε ανοίγματα η ζωή, περιορισμούς και κατευθύνσεις,
στιγμές προσωπικής ανάκρισης κι ενδόμυχης σιγουριάς
πως τα όριά της είναι ευσύνοπτα, ορατά και κατεργασμένα
υποθήκες στα ένστικτα, την ενόραση και τις γνώσεις
του ορθολογισμού ανάγνωσμα και σοφίας μαρτυρίες,
περαίωση στις αντιλήψεις του και τις επιθυμίες.

Περίκλειστο κι αχαρτογράφητο της μοναξιάς το βασίλειο,
οχυρό καταφυγής της πλάνης και της αλήθειας,
των δοκιμασιών της ψυχής και των εμμονών του νου,
παραίτηση από την επίγνωση και τις κρυφές πεποιθήσεις
και είναι η ζωή κρυστάλλωμα απόγνωσης και βδελυγμίας,
αποστροφή στα κοινά, τα ομόγνωμα και τα επιθυμητά.

Με περισυλλογή, περίσκεψη και έντονη διάθεση
εκεί στης μοναχικότητας τον εγκλεισμό και τη σιωπή,
διείδε το στένεμα των ορίων του πνεύματος και της ψυχής,
τη στέρηση της χαράς στην απογοήτευση και τη θλίψη
και τόλμησε απ’ τη βάσανο του άγχους να απαλλαγεί,
της μοναξιάς δραπέτης απ’ την κλειστή γωνιά του να λευτερωθεί.


Γιώργος Αλεξανδρής










ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ "ΑΝΘΡΩΠΟΙ"



Άνθρωποι

που συναντούν

 της ματαιότητας

το κουρασμένο πρόσωπο

Άνθρωποι που το χαμόγελό

τους είναι ένα ξεχασμένο

δάκρυ στο συννεφιασμένο

βλέμμα του ουρανού…

‘Ανθρωποι που έζησαν χαρές

αναμετρηθηκαν με της λύπης

το κοφτερό μαχαίρι…

Άνθρωποι που στην αιωνιότητα

θα αφήσουν ως αποτύπωμα τους

έναν ήλιο χαμογελαστό

στον ουρανό της γαλήνης!


ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ









Τρίτη 11 Αυγούστου 2026

Bahtiyar Hidayet (Azerbaijan) "A Wedding on the Devil's Cart"

 

A Wedding  on the Devil's Cart

When the first automobiles appeared,
our mullahs called them
“the Devil’s cart.”

Now, in the hottest time of summer,
I am on a minibus.

The minibus is packed tight,
the smell of hell inside.

We open the windows—
the dust puts us in a bad situation.

We close the windows—
the heat puts us in a bad situation.

Like Munkar and Nakir,
who have difficulty deciding
whether a dead person,
whose sins and good deeds are fifty-fifty,
should go to hell or heaven,
we also have difficulty deciding.

But the driver
is more merciful than God.
By an improvised method,
he has installed a fan.
...
A new passenger.
The driver shouts:
— “Be a little kinder!”
A passionate voice:
— “Don’t worry, brother,
we’re practically related already.”
...
Wedding music
is playing on the stereo.

How wonderful our people are,
how wonderful our people are—
we can have fun
even in Hell.

A mullah’s car passes by us.
Its air conditioning is excellent,
its conditions are excellent.
As if he has fallen into Heaven.
Religious songs
are playing on his stereo.

The name of the car:
The Heaven Cart.

Bahtiyar Hidayet Azerbaijan