ΓΙΩΡΓΟΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ "ΜΝΗΜΗ ΤΡΕΛΗ"

 

Μνήμη τρελή,
μνήμη αδέσποτη του καημού κι απείθαρχη του χρόνου,
υπέκυψες στον πειρασμό, σαν μου ’πε  εφηβάκι
και μ’ έσμπρωξες παιδί να πλανηθώ,
έφηβος να  παλινοστήσω,
στις παλιές και έρημες των προσδοκιών αφετηρίες
και στις πλημμυρισμένες των ονείρων κοίτες,
τότε που ασυντρόφευτος την αποζητούσα,
ανιχνεύοντας τη μορφή της σ’ όλους τους δρόμους
που έμοιαζαν με τ’ απλωμένα  χέρια του θεού,
για την πιο μακρινή και κοινή μας διαδρομή,
για  ένα ταξίδι ασύνορο και χωρίς  προορισμό.

Μνήμη τρελή,
μνήμη  φωτιά ανέλεγκτη και μνήμη ελπιδολύτρα,
υπέκυψες νοσταλγικά σαν μου ’πε εφηβάκι,
και θυμήθηκα που κράταγα στις ανοιχτές παλάμες
μικρούς κι αφτέρουγους θεούς με  στήθια λαχανιασμένα,
που έβλεπαν με τα μάτια της κι ανάσαιναν στην πνοή της
κι όταν φτεροκόπησαν και σπάθισαν τη μορφή της,
έμεινα στο καρτέρεμα και στην απαντοχή της
σαν το πουλί στην ανατολή, για τ’ουρανού τον κόρφο,
σαν άνεμος που μπερδεύτηκε στους φράχτες στα περβόλια,
σαν το παιδί που πρόσμενε στο σταυροδρόμι φίλους.

Μνήμη τρελή,
μνήμη κυρά καλή κι αναδρομάρισσα φωνή,
πώς ήσουν τόσο σίγουρη
πως αναγνώρισες την αδελφή ψυχή;

            Γιώργος  Αλεξανδρής

ΕΥΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΛΙΑΝΟΥ "Το εσώρουχο"

 

Μάθε στο παιδί πώς αξία έχουν τα βιβλία, τα γράμματα

Μάθε στο παιδί το σώμα του να αγαπάει, να προστατεύει..

Στο σώμα να μην αγγίζει χέρι μήτε ξένο

Μήτε γνωστό

Γιατί το παιδί είναι σαν άγαλμα φτιαγμένο

Μάθε στο γιό η στην κόρη

που ακόμη απλαστο ζυμάρι

ότι κανείς δεν πρέπει να αγγίξει το εσώρουχο

Μήτε συγγενής ή φίλος

Μήτε ξένος

Μάθε την αξία

Την εμπιστοσύνη στον εύατο του

Μάθε στο παιδί να αγαπάει το βιβλίο

τη γνώση

Κι όχι χαρτιά πράσινα ή μπλε

Μάθε στο παιδί 

Όποιος προσπαθήσει το εσώρουχο να αγγίξει

είναι εχθρός

Δράκος κακός

Πρέπει να τιμωρηθεί

Μάθε στο παιδί

Άκου το παιδί

Εμπιστεύσου το παιδί

Προστάτευσε το παιδί

Γιατί είναι ζυμάρι 

Ένα σφουγγάρι που όλα τα κρατεί

Ποτέ μην επιτρέψετε

Το εσώρουχο να αγγίξει

Χέρι βάρβαρο

Χέρι ξένο η φιλικό

Κράτα το παιδί 

Αθώο

Ξένοιαστο

Ευτυχισμένο ,

σε αυτό τον κόσμο τον παράλογο

Μη θυσιάζεις το παιδί

Εύα Πετρόπουλου Λιανου

Διεθνής ποιητρια 

Ιδρύτρια του λογοτεχνικού εγχειρήματος 

Ποίηση ενώνει τους λαούς 

Φωτογραφία 

Jelena 

Serbia 

Nastasia Bruneau - « Donkey Skin » poem

 

Nastasia Bruneau blends her training as a psychologist with her sensitivity as a singer and musician in her lyrics.

Her texts explore human vulnerabilities with tender lucidity.

Influenced by listening to the living world, she seeks to evoke feelings, awaken emotions, and soothe the soul.

*****

Donkey Skin

- Once upon a time, and the magic Donkey… -

«  There are films we watch.

And then there are the ones that witness us growing up.

Donkey Skin, Jacques Demy’s film. I remember seeing it as a child on television and already sensing the age. It felt slow, oddly out of step with my world.

And yet, it seeped into me. Almost like a spell. I had no language for it but my body recognised something.

The dresses stayed with me.

Dresses that could not exist.

Dresses made of sun and moon and leave like childhood dreams .

I honestly believe that experience where it all began.

A fascination with extravagant gowns — not as decoration, but as a way of inhabiting oneself. A way of taking up space in the world.

It sounds simple. It is not.

Donkey Skin is not a gentle fairy tale.

Something deeply unsettling runs through it.

A desire that should not exist. A line that is crossed. An incestuous tension the film does not explain it simply lets it , be there, uncomfortable, unresolved, difficult for modern eyes to bear.

And this is exactly where the transformation starts.

She does not change in order to shine.

She changes in order to survive.

She makes herself repellent.

She erases herself.

She hides beneath dirt and ugliness to escape being seen.

She disappears from the social world so she can remain alive inside.

The donkey skin is not a costume.

It is a form of protection.

An instinctive, almost animal response to danger.

Then comes time.

The place inside her is différents nothing sparkles anymore.

Where no one looks at you, desires you, or projects anything into you.

Being forgotten is unsettling but there are no enemies left, no battles to fight.

And that is where something begins to rebuild.

When she becomes visible again, it is not a return to who she was.

The woman beneath the gown is not the same.

Beauty is no longer something imposed on her; it is something she chooses to reclaim.

Very early on, Donkey Skin taught me that transformation is not always about rising.

Sometimes, it happens through falling.

Through dirt.

Through silence.

And that transforming is not about becoming someone else.

learning to remove yourself in order to stay alive

And returning only when the threat of being stripped of yourself has passed, when your sense of power is your own again.

Not the power to dominate.

But the power to soften borders, and to find a living balance between yourself and the world and the world within you. »

Alan Patrick Traynor " NIGHT OF THE CURACH"

 

NIGHT OF THE CURACH

I want to live

Where the sea is the end of the world

And the curach sways 

Sweet as the nightingale

In the melody of the galan 

To her sweet high-pitched thorn

I surrender

To the curach's guttural waves and chatter

Bleeding ink across the bay

Through the eyes of Inishturk

Cast your nets

To the Trinity's lone hand

That waits

In the driftwood

In the smoke on the hills, moves a hush

Till evening comes in

In its enormity

Let the end of the world

Wash over me

In your golden lugent hair

Sweet Niamh

Where the black curach sways as

Sweet as the nightingale

In the stillness of 

A dodecahedron

Isn't that how the world 

Took your mind

In Reading Gaol

In the night of the curach

I am perched upon 

Such worlds

 

by Alan Patrick Traynor 

© Aug 29th

 2023

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Αγία Φωτεινή η προ των Αποστόλων Απόστολος."

 

Αγία Φωτεινή η προ των Αποστόλων Απόστολος.

Ο Χριστιανός με βάση την πίστη του είναι πάντα αισιόδοξος και με καλή προαίρεση να ελπίζει βάσιμα στην σωτηρία του. Ο Χριστός θα δει την καλή του προαίρεση και θα τον καλέσει να τον ακολουθήσει. Δεν θα σταθεί εμπόδιο η ζωή του μέχρι εκείνη τη στιγμή. Όχι μόνο να σωθεί, αλλά και άγιος μπορεί να γίνει. Υπάρχουν παραδείγματα από τα συναξάρια των Αγίων.

Σαμαρείτισσα με καταγωγή από την πόλη Σιχάρ ζούσε έκλυτον βίον και πήγε μια μέρα στο πηγάδι, όπως κάθε μέρα, για να πάρει νερό. Εκεί στο πηγάδι του Ιακώβ βρήκε να ξεκουράζεται ο Χριστός,. Μεταξύ των Ιουδαίων και των Σαμαρειτών υπήρχε έχθρα και ξαφνιάστηκε όταν ο Χριστός της ζήτησε νερό να πιεί για να δροσιστεί. Ήταν η αφορμή και άνοιξε ένας διάλογος μεταξύ των. Ο Χριστός της φανέρωσε πράγματα άγνωστα. Της μίλησε για το «ζων ύδωρ», το Άγιο Πνεύμα. Ακόμη ότι είναι ο Μεσσίας. Επίσης, ο Θεός είναι πνεύμα και προσκυνείται παντού. Όταν ο Χριστός της αποκάλυψε γεγονότα της προσωπικής της ζωής, ότι δηλαδή είχε πέντε άνδρες και αυτός που τώρα έχει δεν είναι νόμιμος, τον αποκάλεσε Προφήτη. Την χαρά της αυτή δεν θέλησε να την κρατήσει για τον εαυτό της. Έτρεξε στο χωριό για να πληροφορήσει και να καλέσει τον κόσμο να γνωρίσει τον Μεσσία. Ο κόσμος έτρεξε, ήλθε στο πηγάδι, Τον άκουσε και Τον παρακαλέσανε να μείνει μαζί τους. Πράγματι, έμεινε. Πολλοί άνθρωποι άκουσαν το κήρυγμά του και πίστεψαν.

Μετά από την ανάληψη του Κυρίου στους ουρανούς και την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους Αγίους Αποστόλους η Σαμαρείτισσα βαπτίστηκε και έλαβε το όνομα Φωτεινή. Μαζί της βαπτίστηκαν οι πέντε αδελφές της, η Ανατολή, η Φωτώ, η Φωτίδα, η Παρασκευή και η Κυριακή, καθώς και οι δυο γιοί της, ο Βίκτωρας που μετονομάσθηκε Φωτεινός και ο Ιωσής.

Ο αυτοκράτορας Νέρων το 99 μ.Χ. είχε εξαπολύσει άγριο διωγμό εναντίον των Χριστιανών μετά το μαρτύριο των Αποστόλων Παύλου και Πέτρου. Στόχος του ήταν να εξαφανίσει τους μαθητές των αποστόλων και όλους τους Χριστιανούς. Την κρίσιμη αυτή περίοδο για τον Χριστιανισμό η αγία Φωτεινή με τον μικρότερο γιό της Ιωσή βρίσκονταν στην Καρθαγένη για ιεραποστολική δράση και κήρυγμα. Ο μεγάλος γιός, ο Βίκτωρας, είχε διοριστεί αρχιστράτηγος από τον Νέρωνα, ο οποίος, χωρίς να γνωρίζει την χριστιανική ιδιότητά του,  τον έστειλε στη Ιταλία να εξοντώσει  τους χριστιανούς. Ο Σεβαστιανός δούκας της Ιταλίας και φίλος του Βίκτωρα προσπάθησε να τον πείσει να εφαρμόσει την εντολή του Νέρωνα και δεν θα κινδυνεύσει η ζωή του. Ο Βίκτωρας απέρριψε τις προτάσεις του δούκα και δήλωσε ότι θα κηρύττει για τον Χριστό. Ο δούκας χάνει το φως του και την λαλιά του και μετά την τέταρτη μέρα φωνάζει ότι ένας είναι ο Θεός, αυτός των Χριστιανών. Αποκάλυψε την πρόσκληση από τον ίδιο τον Χριστό, κατηχήθηκε και βαπτίστηκε από τον Βίκτωρα και επανάκτησε το φως του. Πολλοί ειδωλολάτρες έγιναν Χριστιανοί, βλέποντας αυτά τα θαυμάσια.

Σύντομα ο Νέρων πληροφορείται για την χριστιανική δράση της Φωτεινής, των υιών της και του Σεβαστιανού. Διατάζει να οδηγηθούν στην Ρώμη. Στην πορεία προς την Ρώμη τους ενθαρρύνει ο Χριστός. Δίνει εντολή στον Βίκτωρα να στηρίξει τον Σεβαστιανό και αλλάζει το όνομα του Βίκτωρα σε Φωτεινός, γιατί θα φωτίσει πολλούς ειδωλολάτρες. Με παρρησία ομολογούν την πίστη τους στο Χριστό όλοι τους, η Αγία Φωτεινή, οι αδελφές της, οι γιοί της και ο Σεβαστιανός. Ο Νέρων οργίζεται και διατάζει να συντριβούν οι αρμοί των χεριών τους, με θαυματουργικό τρόπο αυτό δεν γίνεται. Διατάζει  στη συνέχεια να τους κόψουν τα χέρια. Ούτε και τα χέρια τους κόβονται παρά την λυσσαλέα προσπάθεια των δημίων. Η αγία Φωτεινή ευχαριστεί τον Θεό και ο αιμοβόρος Νέρων διατάζει οι άνδρες να φυλακιστούν σε σκοτεινή φυλακή οι δε γυναίκες να κλειστούν σε χρυσό κουβούκλιο. Στο κουβούκλιο έβαλε και την κόρη του Δομνίνα για να δελεάσει τις χριστιανές γυναίκες. Συνέβη το αντίθετο, η Δομνίνα κατηχήθηκε και βαπτίστηκε Χριστιανή με το όνομα Ανθούσα. Ο Νέρων έμαθε τα νέα και διέταξε άνδρες και γυναίκες να μπουν σε καμίνι που έκαιγε για επτά ημέρες και να παραμείνουν για τρεις ημέρες. Μετά από τρεις ημέρες τους βρήκαν σώους και αβλαβείς.

Το νέο θαύμα εξόργισε τον Νέρωνα και διέταξε να δώσουν θανατηφόρα δηλητήρια σε όλους παρασκευασμένα από τον μάγο Λαμπάδιο.  Η Αγία Φωτεινή δηλώνει μπροστά στον Νέρωνα και τον Λαμπάδιο ότι πρώτη θα πιεί το δηλητήριο στο όνομα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού για να δουν την παντοδυναμία Του. Στη συνέχεια ας πιούν όλοι όσοι συντάσσονται μαζί της. Όλοι ήπιαν και όλοι τους έμειναν απαθείς. Ο μάγος τους πληροφορεί ότι έχει πιο ισχυρό δηλητήριο και αν με αυτό το παρασκεύασμα δεν πεθάνουν ακαριαία θα πιστεύσει και αυτός στον Χριστό. Με  το νέο ισχυρότερο δηλητήριο έμειναν και πάλι απαθείς. Ο μάγος έκπληκτος μαζεύει τα μαγικά του βιβλία, τα καίει και βαπτίζεται Χριστιανός με το όνομα Θεόκλητος. Μόλις το έμαθε ο αιμοσταγής χριστιανομάχος Νέρων ότι και ο μάγος του έγινε Χριστιανός διέταξε να τον συλλάβουν και να τον αποκεφαλίσουν έξω από τα τείχη της Ρώμης, όπως και έγινε.

Μετά από αυτό ο Νέρων διέταξε πολλά και διάφορα φρικτά βασανιστήρια όπως κόψιμο των νεύρων, χύσιμο θειαφιού με λιωμένο μολύβι στο στόμα και στα αυτιά, κρέμασμα και ξύσιμο του σώματος και κάψιμο  με λαμπάδες αναμμένες. Τύφλωση και κλείσιμο σε φυλακή με φίδια. Μετά από τρία χρόνια βρέθηκαν υγιείς και δοξάζοντες τον Θεό.

Τελικά ο Νέρων διέταξε και έγδαραν την Αγία Φωτεινή, τον Σεβαστιανό, τον Φωτεινό και τον Ιωσή. Την ίδια τύχη είχαν και οι πέντε αδελφές της Αγίας. Εκτός της Αγίας οι άλλοι μάρτυρες αποκεφαλίστηκαν και η Αγία κλείστηκε φυλακή λυπημένη γιατί δεν αξιώθηκε του μαρτυρίου. Εκεί παρουσιάστηκε ο Χριστός την θεράπευσε, την ευλόγησε και μετά από ημέρες την κάλεσε κοντά Του.

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Liang Zhiwei (China) POETRY

 Liang Zhiwei was an avant-garde poet from Shanghai, China in the 1980s. He was also an editor of the Labor Daily supplement and an antique collector. He has published 20 poetry collections such as "Awakening" and "Soul of Flame", as well as some collection monographs.

Human

Author: Liang Zhiwei

Translated ；David Wei

When was the Earth still chaotic

Humans fall to the ground and crawl on all fours

Wildfire burning in the mountains

Stood up with natural wisdom, you

Becoming the world's rulers

Human beings are too domineering about time

Imprisoning animals, plants, and spirits

And is too arrogant about space

Manipulating network electromagnetic waves

-Crisis of Human Survival

It faces sorrowful songs from many directions

Drifting of Human Destiny

Like suddenly rising dark clouds

Their love

Wildness begins, humanity continues

And ultimately attributed to a cosmic black hole

-Divine Abyss

(September 1, 2021)

****

The Shadow of Returning to Hometown

My Shadow-

Reflected on the way back to my hometown

Eyes like leaves drifting and withering

And the barren grass and the dream's window

There's no more noise there

Only the shadow of the moon

Only bluestone slabs-

The dim light of the years stepped out

One day,

I can't walk anymore

My soul will also fall on this path

And return to his ancestral Home

My shadow will also take this road back to

my hometown, extending even lonelier and longer

(Qingming Festival, April 4, 2017)

****

Snowflake

I am a poetic child who loves to play with snow

Collect millions of snowflakes year after year

Spread on the hillside, a bed sheet waiting for her

And the two children without suspicion

Wait, wait for fifty years

Snowflakes covered the heads of both of us

She still hasn't come

I know she married Winter

But I just like it in winter

A lifetime of infatuation and waiting

Listen quietly to the snowflakes blooming

(2019.5.1 Tianmu Mountain)

Παρουσίαση βιβλίου «Αλληλέγγυα Παιδικότητα»

 

Το Δίκτυο Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής και οι Εκδόσεις Εύμαρος παρουσιάζουν 

το Βιβλίο της Αλληλεγγύης «Αλληλέγγυα Παιδικότητα»

Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026, 19:00

Δημοτική Βιβλιοθήκη Αγίας Παρασκευής, 

Αλέκου Κοντόπουλου 13, Αγία Παρασκευή, 15342

 

Παρουσιάζουν οι:

• Διώνη Δημητριάδη, συγγραφέας – κριτικός
• Μάνος Κοντολέων, συγγραφέας – κριτικός

• Τέσυ Μπάιλα, συγγραφέας – κριτικός

Συντονίζει: 

• Βασιλική Δεδούση, φιλόλογος – συγγραφέας

Διαβάζουν: 

• Συγγραφείς του συλλογικού έργου