Παρουσίαση του λαογραφικού βιβλίου της Ελένης Θ.Π. Λουκά " Καναβιά ,της Νιότης Συναπάντημα"

 

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Σας προσκαλώ με ιδιαίτερη χαρά στην παρουσίαση του λαογραφικού μου βιβλίου με τίτλο

«Καναβιά της Νιότης συνάντημα».

Πρόκειται για ένα ταξίδι μνήμης στο χωριό Στρογγυλή Κερκύρας, μέσα από αφηγήσεις, εικόνες και βιώματα που αναδεικνύουν τα ήθη, τα έθιμα και την καθημερινότητα των ανθρώπων, από τα δύσκολα χρόνια του πολέμου έως τη σύγχρονη εποχή. Ένα βιβλίο για τις ρίζες, την αντοχή και την ψυχή ενός τόπου που συνεχίζει να ζει μέσα μας.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 10 Μαΐου, στις 18:30, στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών (Γενναδίου 8, Αθήνα).

Κατά τη διάρκειά της θα παρουσιαστούν και πέντε μελοποιημένα ποιήματα του βιβλίου, με συνοδεία πιάνου από τον καθ. μουσικής Γιώργο Στεργίου και την καθ. μουσικής Εύα Λουκάτου, σε μια μουσική απόδοση εμπνευσμένη από την παράδοση.

Μια βραδιά αφιερωμένη στις μνήμες, την παράδοση και τις ρίζες μας.

Θα είναι τιμή και χαρά μου να σας δω από κοντά.

Ελένη Θ.Π. Λουκά 

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση το νέο βιβλίο του Δημήτρη Τζιώτη "Το Σύνταγμα της Νέας Μεταπολίτευσης"

 

Δελτίο Τύπου

Δημήτρης Τζιώτης

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Σελίδες: 283, ISBN: 978-960-02-4648-3, Τιμή: 16,96

Εκδόσεις Παπαζήση

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση το νέο βιβλίο του Δημήτρη Τζιώτη «ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ».

Από το έτος 2.000 μ.Χ. έχουν γίνει τρεις αναθεωρήσεις του παλιού Συντάγματος. Χωρίς αποτέλεσμα. Οι θεμελιώδεις αρχές του καταστατικού χάρτη της χώρας, που ψηφίστηκε το 1975 μόνο από την κυβερνητική πλειοψηφία - ως αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος με το οποίο καταργήθηκε η Βασιλευομένη Δημοκρατία - εξακολουθούν να ισχύουν έως τις μέρες μας. Παρότι ακόμα και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προτιμούσε ως πολίτευμα την Προεδρική Δημοκρατία, αντί για την Προεδρευομένη. Οι επιφανειακές τροποποιήσεις που έγιναν το 2001, το 2008 και το 2019 δεν άλλαξαν την πορεία της χώρας.

Το 2009 η Μεταπολίτευση χρεοκόπησε. Σήμερα, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι η Ελλάδα βαδίζει σε λάθος κατεύθυνση. Περισσότεροι από οκτώ στους δέκα πολίτες δεν εμπιστεύονται τα παλιά πολιτικά κόμματα. Επτά στους δέκα εκτιμούν ότι οι θεσμοί δεν λειτουργούν, ότι η κατάσταση βρίσκεται εκτός ελέγχου, δεν εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, θέλουν πολιτική αλλαγή και θεωρούν αναγκαία τη δημιουργία νέων κομμάτων. Μόλις δύο στους δέκα πιστεύουν ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της κοινωνίας. Και το συντριπτικό ποσοστό του 97% θεωρεί ότι η διαφθορά στη χώρα είναι αρκετά ή πολύ διαδεδομένη.

Στη χώρα δεν υπάρχει καν αξιωματική αντιπολίτευση. Πολύ σύντομα, είναι πιθανό να μην είναι εφικτός ούτε ο σχηματισμός σταθερής κυβέρνησης. Τα δύο μεγάλα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα έχουν χρέος που ξεπερνά το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Η κρίση νομιμοποίησης είναι διάχυτη. Εάν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παρομοίαζε το 1989 τη χώρα μας με «ένα απέραντο φρενοκομείο», πως θα τη χαρακτήριζε σήμερα; Η Δημοκρατία κινδυνεύει.

Ένα εκατομμύριο άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Συντάγματος - στο δικό μας Πολυτεχνείο - για να απαιτήσουν Δικαιοσύνη. Στη μεγαλύτερη συγκέντρωση της σύγχρονης ιστορίας, το παλιό πολιτικό σύστημα απάντησε σαν να μην συνέβη τίποτα. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους της παλιάς Μεταπολίτευσης.

Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης δεν έχει κάτι νέο να πει. Περιορίζεται σε επιμέρους αναθεωρήσεις μόνο κάποιων άρθρων του ξεπερασμένου καταστατικού χάρτη της χώρας. Τα παλιά κόμματα επιμένουν να αναπαλαιώνουν τα θεμέλια των θεσμών του κράτους με μπαλώματα, παρότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Η αλήθεια είναι απλή: Αν δεν αλλάξει η αρχιτεκτονική της Πολιτείας, τίποτα δεν θα αλλάξει πραγματικά.

Το παλιό Σύνταγμα γράφτηκε σε μια άλλη εποχή, για έναν άλλο κόσμο, που δεν υπάρχει πια. Στις μέρες μας δεν ζούμε πια σε χρόνους μεγάλων αλλαγών. Ζούμε την αλλαγή́ μιας ολόκληρης ιστορικής περιόδου. Τώρα, η Ιστορία γράφεται από την αρχή.

Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, το Αύριο ήταν - σε μεγάλο βαθμό́ - προβλέψιμο. Σύμφωνα με τη συστατική́ υπόσχεση της Σύγχρονης Εποχής, το μέλλον ήταν καλύτερο από́ το παρελθόν. Στους καιρούς μας, η βεβαιότητα αυτή́ κατέρρευσε.

Η Σύγχρονη Εποχή́ ολοκληρώνει τον ιστορικό́ της κύκλο. Όλες οι σταθερές που καθορίσαν το δεύτερο μισό́ του 20ού αιώνα αμφισβητούνται. Η μεγάλη σύγκρουση για το μέλλον ειναι προ των πυλών. Η ανθρωπότητα βρίσκεται στο κατώφλι μιας εξέλιξης που μπορεί́ να συγκριθεί́ μονό με περιόδους κοσμογονίας. Το αποτέλεσμα αυτών των μεταβολών θα υπερβεί́ τις επιπτώσεις, τόσο της Αγροτικής όσο και της Βιομηχανικής Επανάστασης. Θα καθορίσει μια για πάντα τη μορφή́ της παρουσίας του ανθρώπινου είδους στον πλανήτη.

Στην εποχή́ μας, η μεγάλη εικόνα είναι θολή́. Κάνεις δεν ξέρει που μας οδηγεί́, κανείς δεν ξέρει που πάμε. Το Κράτος Δικαίου δεν λειτουργεί. Οι τεκτονικές πλάκες του πολιτικού συστήματος αναδιατάσσονται συθέμελα.

Σε αυτά τα ερωτήματα δίνει απαντήσεις η δεύτερη ανανεωμένη έκδοση του βιβλίου του Δημήτρη Τζιώτη «ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ». Τα Συντάγματα γράφονται από τους λαούς. Οι αναθεωρήσεις τους, από τους πολιτικούς και τους γραφειοκράτες. Το νέο Σύνταγμα πρέπει να απέχει από το παλιό όσο ένας πίνακας του Πικάσο από μία αγιογραφία.

Όπως αναφέρει στον πρόλογο της πρώτης έκδοσης ο Μίκης Θεοδωράκης, «έχουμε ήδη εισέλθει σε μια εντελώς νέα διεθνή περίοδο, πολύ περισσότερο επικίνδυνη, ακόμα και για την ύπαρξη των λαών και εθνών έως σήμερα. Ο πόλεμος, σαν πεινασμένος λύκος, τριγυρνά στη γειτονιά μας. Βαλκάνια και Μέση Ανατολή, όλες οι χώρες και οι λαοί πρέπει να υπολογίζονται σαν μελλοντικά θύματα. Οπότε το ερώτημα που αναγκαστικά τίθεται μπροστά μας είναι: Τι κάνουμε;  Ως κληρονόμοι ενός μοναδικού́ Πολιτισμού́, δεν μπορούμε να μοιρολογούμε διαπιστώνοντας την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, αλλά́ είμαστε υποχρεωμένοι πάντα να αναζητούμε την προοπτική́, το Όραμα».

Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο όραμα για το μέλλον. Μία νέα μεγάλη Αλλαγή. Ένα νέο Σύνταγμα. Για τις ανάγκες και τις προοπτικές του 21ου αιώνα. Μία Νέα Μεταπολίτευση.

 

 

Βιογραφικό

Ο Δημήτρης Τζιώτης αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών, όπου διετέλεσε πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου και τιμήθηκε με το βραβείο του ιδρυτή Homer Davis για την κοινωνική του προσφορά, την υπευθυνότητα και το αίσθημα καθήκοντος προς την κοινωνία. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Νομικών, Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης, με ειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τις Ευρωπαϊκές Σπουδές. Ολοκλήρωσε το Διεθνές Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Ολυμπιακών Σπουδών στη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία και αποφοίτησε από το The Fletcher School of Law and Diplomacy του Tufts University σε συνεργασία με το Harvard University, όπου τιμήθηκε με Mid–Career Master of Arts in International Communications.

Από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας εξειδικεύτηκε στη Στρατηγική, συνεργαζόμενος με διεθνείς δεξαμενές σκέψης και πολιτικούς οργανισμούς. Συνεργάστηκε με το think tank Demos στο Λονδίνο, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του Τρίτου Δρόμου και στην εκλογική νίκη του Εργατικού Κόμματος στη Μεγάλη Βρετανία, σηματοδοτώντας το τέλος της περιόδου της Μάργκαρετ Θάτσερ. Στη συνέχεια ίδρυσε το Demos Athens, την πρώτη δεξαμενή ιδεών στην Ελλάδα, ανοίγοντας τον δρόμο για τη θεσμική ανάπτυξη της στρατηγικής σκέψης στη χώρα.

Καθοριστικό σημείο της διαδρομής του αποτέλεσε η ανάληψη της ευθύνης της Στρατηγικής και της καμπάνιας για τη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 από την Αθήνα. Για τη συμβολή του αυτή βραβεύτηκε με το Βραβείο Αθήνα 2004, ως διευθυντής στρατηγικού σχεδιασμού και επικοινωνίας, ενώ νωρίτερα είχε τιμηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη δημιουργία μίας από τις καλύτερες νέες εταιρίες στην Ευρώπη το έτος 2000. Στο ίδιο πλαίσιο, διατύπωσε για πρώτη φορά την πρόταση για την παγκόσμια διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας κατά τη διάρκεια των Αγώνων της Αθήνας και είχε την ιδέα και τον σχεδιασμό της δημιουργίας του Διεθνούς Ιδρύματος Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Επίσης, σχεδίασε τη στρατηγική της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής με τον τίτλο «Celebrate Humanity», η οποία προβλήθηκε σε 188 χώρες παγκοσμίως.

Στον χώρο της πολιτικής στρατηγικής έχει διαχειριστεί τις εκλογικές εκστρατείες του ΠΑΣΟΚ, του ιταλικού Unione για τη νίκη του Ρομάνο Πρόντι και έχει συνεργαστεί με το think tank του Εργατικού Κόμματος στη Μεγάλη Βρετανία. Ως υπεύθυνος των εκλογικών εκστρατειών του ΣΥΡΙΖΑ διατύπωσε το σύνθημα «Πρώτη Φορά Αριστερά», οδηγώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένα κόμμα της Αριστεράς στη νίκη των εθνικών εκλογών. Παράλληλα, είχε ενεργή πολιτική παρουσία ως υποψήφιος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2007, συγκεντρώνοντας την υποστήριξη 30.000 μελών του κινήματος, ενώ υπήρξε εκ των ιδρυτών και υποψήφιος Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, διατυπώνοντας τη θέση ότι το κόμμα όφειλε να διατηρήσει το όνομα και το σύμβολο του ΠΑΣΟΚ. Σε τοπικό επίπεδο, ως υποψήφιος Δήμαρχος Βουλιαγμένης παρουσίασε το στρατηγικό σχέδιο για την Αθηναϊκή Ριβιέρα, λαμβάνοντας ποσοστό 36%.

Στον τομέα του πολιτισμού σχεδίασε τη στρατηγική για τον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού, το Σχέδιο Δράσης του Εθελοντικού Κινήματος και το Κέντρο Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, ενώ διαμόρφωσε τη στρατηγική και το σήμα της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας και εκπόνησε το Επιχειρησιακό Σχέδιο για την Παγκόσμια Ένωση Ολυμπιακών Πόλεων, για την οποία τιμήθηκε με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών για τη συμβολή του στη διεθνή αναγνώριση της διπλωματίας των πόλεων.

Στον τομέα του τουρισμού διαμόρφωσε τη στρατηγική του Υπουργείου Τουρισμού, του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, σχεδίασε το Brand της Ελλάδας και την καμπάνια με το μήνυμα «Live your Myth in Greece», συμβάλλοντας καθοριστικά στη διεθνή εικόνα της χώρας.

Για τη συνολική του προσφορά έχει τιμηθεί από τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ για την κοινωνική του δράση. Παράλληλα με την επαγγελματική και πολιτική του πορεία, έχει αναπτύξει πλούσιο συγγραφικό έργο, εκδίδοντας βιβλία στρατηγικής, πολιτικής και ιδεών, μεταξύ των οποίων τα «Ταξίδι στη Νέα Ελλάδα» (εκδ. Κέρκυρα - Economia Publishing, 2007), «Μακεδονία – Πολιτικές ευθύνες – Δυσοίωνοι χρησμοί» (εκδ. Γρηγόρη, 1994, προλογίζουν Λεωνίδας Κύρκος, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου), «Πράσινη Αλλαγή» (εκδ. Κέρκυρα - Economia Publishing, 2008), «Επανάσταση» (εκδ. Καστανιώτη, 2014), «Η Φαντασία στην Εξουσία» (εκδ. iWrite.gr, 2019), «Η επανάσταση που δεν έγινε ποτέ. Το Σύνταγμα του 21ου αιώνα» (εκδ. Παπαζήση, 2019, προλογίζει ο Μίκης Θεοδωράκης), «Η Ιδέα του Φωτός» (εκδ. Πατάκη, 2017, προλογίζει ο Βασίλης Βασιλικός). Το 2026 κυκλοφόρησε από το Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου το ebook του «Ολυμπιακοί Αγώνες: Η αληθινή ιστορία».

Περισσότερες πληροφορίες για τον Δημήτρη Τζιώτη μπορείτε να βρείτε εδώ: dimitristziotis.gr

 

Εκδόσεις Παπαζήση, Νικηταρά 2 & Εμμ. Μπενάκη, 106 78 Αθήνα, 210 3822496, 210 3838020

www.papazisi.gr, papazisi@otenet.gr

 

PEACE AND A PERSON'S ONLINE SAFETY WRITTEN BY STACI MODISETTE, USA

 Staci Modisette 

... 

PEACE AND A PERSON'S ONLINE SAFETY

WRITTEN BY STACI MODISETTE, USA

In a world where many of us use our voices

to share messages of hope, kindness, and peace,

it’s important to remember something just as meaningful: 

OUR PERSONAL SAFETY.

Speaking about peace is a beautiful and powerful act. 

It connects people across cultures, beliefs, and perspectives. 

But no message—no matter how positive—is more important 

than the well-being of the person sharing it.

If a situation online begins to feel unsafe, 

it is always okay to step back.

Choosing safety is not a failure to stand 

for peace—it is a way of protecting yourself.

We can continue to share kindness and understanding 

while also setting healthy boundaries. 

Both can exist together.

Take care of yourselves and one another—online and offline.

ΣΠΥΡΟΣ ΖΑΧΑΡΑΤΟΣ "Η ύπαρξη σου "

 

Η ύπαρξη σου Η ύπαρξη σου, το ελάχιστο ψηφιδωτό της μνήμης μου. Η ανάσα σου αντίστιξη στη φθορά. Η γεωμετρία του κορμιού σου, νικάει τη γεωμετρία της σιωπής και τη σκουριά της πολιτείας. Πόλη γερασμένη η μοναξιά μου, πριν από εσένα. Ελπίδα είχα το βλέμμα ενός περαστικού, την παρέα ενός αδέσποτου και τη μελωδία ενός πουλιού! Πριν από εσένα. σθθζ '26

Migel Flor "TË DUASH... "

 

TË DUASH... Të duash... është dhimbje patjetër; ... vërtetë "shkrep" një gjë të re por fermenti.. del nga musht i verës t'vjetër Të duash... dhëmbshurisht dikë është plasaritja e heshtur është përgjërimi që mban trishtimi veshur Të duash... duhet njomur qerpiku I magjisë "gafore" dhe stinën e mjaltit ta shijosh mbi shtrat dëbore Të duash.. Të duhet i thellë varri i shpirtit Në ferr të kuq nga flakë me rreshje Të ndërrosh tridhjetë e nëntë lëkurë E vetëm tek njëra të ndjesh rrjepjen Të duash është: kur më roit magjia e syrit tënd e malli pikon buzës ndërsa ti i ngurosuri të bëhesh "llavë" i Meduzës Migel Flor

LEFTER SHOMO "SYTË E TU"

 

LEFTER SHOMO

SYTË E TU

Ishe e jetës sime rrugë e madhe

E mban mend, notoja syve blu

Në të mitë sy pe fishekzjarrë

Të mbaja në mes syve si pikturë.

M'i hetoje plot dyshim shikimet

Ah, të gjeja perla brenda sysh,

Si naiv, besoja në trillimet

S'i besoja diellit që ndrit.

Vragë kalimtare lanë ndjenjat

Veç kujto se ishe e imja frymë

N' ato sy lexoja vetëm vjersha

Në të mitë ti, tymra dhe enigmë.

Burg s'i bëre sytë e dashurisë

Të më mbyllje peng përjetë

aty

Vij aty të shuaj nostalgjinë

Oh,sa shumë t'i desha ata sy!

LEFTER ShomoK/58p.i.sh.

Εικαστική έκθεση της Σοφίας Φουντουλάκη

  

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Εικαστική έκθεση

της Σοφίας Φουντουλάκη

Ίδρυμα " Μιχάλης Κακογιάννης "

  6-24 Μαΐου 2026

Εγκαίνια: 6 Μαΐου 18:30

Κριτικό Υπόμνημα της Ιστορικού 

της Τέχνης Αννίτας Πατσουράκη  

     «ΤΟ ΙΕΡΟΝ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ»

«Η ιστορία είναι ο μάρτυρας των εποχών, η λαμπάδα της αλήθειας, η ζωή της μνήμης, ο δάσκαλος της ζωής, ο αγγελιοφόρος της αρχαιότητας», αναφέρει ο Ρωμαίος ρήτορας και στωικός φιλόσοφος, Μάρκος Τούλιος Κικέρων (δικηγόρος, πολιτικός,106-44π.Χ.). 

Η Σοφία Φουντουλάκη με το «Το Ιερόν της τέχνης»  παρουσιάζει μία ιδιαίτερα σημαντική, αντιπροσωπευτική ατομική έκθεση ζωγραφικής, με δύο θεματικές διακριτές ενότητες, εμπνευσμένες  από την αρχαία ελληνική τέχνη και το παραδοσιακό ελληνικό τοπίο .

Η θεματική συνύπαρξη ελκύει το ενδιαφέρον του θεατή, όπου περίτεχνες δημιουργίες  προσφέρουν τέρψη και αναπόληση σε ένα πολιτιστικό ταξίδι στην ιστορία της πατρίδας μας .

Μία αφηγηματική  περιήγηση στο διάβα της προϊστορικής και ιστορικής Ελλάδας, όπου απολιθώνεται και αποτυπώνεται η μνήμη με τη γνώση, που γίνεται πράξη και παραμένει αναλλοίωτη στους αιώνες.

Η ιστορία και η φύση της ελληνικής γης,  ανταμώνουν, συμβαδίζουν, συμπορεύονται,  ενώνονται συμβολικά, εννοιολογικά και συνειρμικά μας οδηγούν σε διαδρομές που ανακαλούν στην μνήμη μυθολογικά επεισόδια, ιστορικά δρώμενα, λαογραφικές αφηγήσεις. 

Η αναφορά της ιστορικής πορείας, η βιωματική μνήμη που ανασύρεται, η ενεργοποίηση των εμπειριών, μεταφέρουν τις διδαχές και τις αρετές του παρελθόντος και «αντανακλούν», επιδρούν και απηχούν διαχρονικές αξίες σε κάθε περίοδο της ανθρώπινης πορείας και της ιστορικής εξέλιξης. 

Στο «Ιερό της τέχνης» τίθεται με ουσιαστικό τρόπο και σύγχρονη έκφραση, ένα διαχρονικό, πανάρχαιο και πάντα επίκαιρο ερώτημα που πηγάζει από εσωτερική αναζήτηση, από βαθύ και γνήσιο συναίσθημα και οδηγεί στο στοχασμό και την αυτογνωσία. 

«Ο χρόνος δίνει όλες τις απαντήσεις χωρίς να χρειάζεται καν τις ερωτήσεις», σύμφωνα με τον αρχαίο τραγικό ποιητή Ευριπίδη. (480-401π.Χ.) 

Η Σοφία Φουντουλάκη με στοχευμένη προσήλωση, σεβασμό και συνέπεια, επιτυγχάνει μία  αδιάκοπη εικαστική πορεία, γιατί όπως η ίδια πιστεύει,

«Η εικαστική δημιουργία  είναι  μία αέναη καταγραφή της ζωής μέσα στο χρόνο, συνδεμένη με την ιδιοφυία του δημιουργού, τη μελέτη της ιστορίας της τέχνης, της φιλοσοφίας και τις παραδόσεις μας. 

Ο χρόνος πάντα εμπνέει ολόκληρο το φάσμα της τέχνης και στην εικαστική έκφραση οι συμβολισμοί είναι ευφάνταστοι. 

Η ροή του χρόνου που εξαϋλώνεται, αποτυπώνεται με μοναδικές εικόνες στην τέχνη, από την γέννηση έως τη φθορά της ανθρώπινης ύπαρξης».

Στην κυριαρχία του χρόνου, στην άυλη και αέναη πορεία του, η υλικότητα της φύσης και του ανθρώπου αναδύουν εικόνες οικείες και ευρείας αποδοχής στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. 

Η δημιουργός αναβιώνει το πολιτισμικό μεγαλείο της πατρίδας μας, αναζητά την ισορροπία με την επίκαιρη εκδοχή της, προκαλώντας πνευματική διέγερση. Αναγνωρίσιμα στοιχεία διαφυλάττουν τις αξίες του παρελθόντος, την εξιστόρηση  του  και τον πνευματικό θησαυρό του πολιτισμού μας. 

Η εκλεκτή καλλιτέχνιδα  συνυφαίνει την ιστορική έρευνα, αναπαριστά  σημαντικά στοιχεία της αρχαιοελληνικής τέχνης και διαθέτοντας ιδεολογική συνειδητότητα, προσεγγίζει με  ευαισθησία και συγκίνηση το θέμα.

Οι ζωγραφικές συνθέσεις της αποδίδονται με σύγχρονο ύφος και εντάσσονται στην μοντέρνα διακοσμητική αντίληψη. Παρουσιάζονται με εικαστική πληρότητα, με θαυμάσια και μεθοδικά τεκμηριωμένη απόδοση και στη διαχρονική αξία του μινιμαλισμού. 

Ο σκηνικός χώρος  είναι λιτός και άχρονος, ώστε η  δημιουργική προσέγγιση να εστιάζει με προσήλωση, στο σημαίνον. Αναπτύσσει το ουσιώδες, εγκαταλείπει το περιττό και δίνει έμφαση στις διάφανες αντανακλάσεις. 

Η αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική με την λιτότητα και τη δωρική ισορροπία της, μέσα από τα πλέον εμβληματικά κτίρια και ναούς, πρότυπα αρμονίας και συμμετρίας, αποδίδεται με σχεδιαστική ευκρίνεια, την μεγαλοπρεπή αποτύπωση των γεωμετρικών σχημάτων και περιγραφική δεξιότητα ρεαλιστικής χροιάς χωρίς φωτογραφική πρόθεση. Η  αρχιτεκτονική δομή απεικονίζεται εύγλωττα και εντάσσεται σε ατμοσφαιρικό ουδέτερο περιβάλλον για να γίνει οικουμενική. 

Απεικονίσεις γλυπτών από ισχυρές θεότητες, ένδοξους ήρωες και επιφανείς προσωπικότητες,  εμφανίζονται με αφηγηματική γραφή για τα ιδεώδη του ελληνικού πολιτισμού και νοσταλγική διάθεση μιας ένδοξης και ιστορικά ανεπανάληπτης εποχής. Η ακαταμάχητη  γοητεία της μαρμάρινης  σιωπής των γλυπτών, αγέρωχα και υπομονετικά στη φθορά, δεσμευμένα με τη σχεδιαστική αναπαράσταση ενός διάφανου περιγράμματος μεταδίδουν συγκινησιακή ένταση και συναισθηματικές αποχρώσεις. 

Τα τοπία είναι εμπνευσμένα από την μοναδικότητα της ελληνικής φύσης, το διαχρονικό και ιστορικό τοπίο, την ανάμνηση της γενέτειρας γης που γέννησε τον Μινωικό πολιτισμό. Η  φύση ταυτίζεται με την ολότητα, την ειρήνη, με την ίδια τη ζωή, μεταφέρει ιστορία αιώνων και επιρροές μιας απαράμιλλης, ασύγκριτης ομορφιάς.  

Η επιλογή των ζωγραφικών θεμάτων παρουσιάζει σκεπτικό αναζήτησης και διάθεση ανανέωσης αντικατοπτρίζοντας την αυθεντική και πηγαία έμπνευση. 

Χρησιμοποιεί τα παραδοσιακά τεχνικά μέσα της ζωγραφικής, δεν περιορίζεται στην αναπαράσταση, διαθέτει πολυδιάστατη εικαστική προσέγγιση και έχει καταφέρει επιτυχώς να αναγνωρίζεται η προσωπική εικαστική γραφή της.  

Επιδέξια συνδυάζει και προσαρμόζει διαφορετικά στοιχεία και ποικιλία τεχνικού ύφους ανάλογα το θέμα και τη σωστή προσέγγιση του, ώστε το έργο της να αποκτά διαχρονικότητα. Χάραξη και ζωγραφική σε σκούρο υπόστρωμα και φόντο, υδατογραφίες έντονης φωτεινότητας. Εισάγει γραμμές λευκές για καθαρά γραμμικά περιγράμματα, λεπτές, λιτές ώχρες, που αναδεικνύουν τη φόρμα δίνοντας την αίσθηση της αρχαϊκής διαχρονικότητας.  

Διαθέτει δυναμική χειρονομία, η πινελιά της εναλλάσσει ρυθμούς, από ελεύθερη για να προσδίδει ενέργεια στη σύνθεση, σε ισορροπημένη και ήρεμη, έντονη, ορμητική και εξπρεσιονιστική για να αποπνέει μία στιβαρή ηρεμία. 

Η αρμονία στις αναλογίες, το  καλογραμμένο σχέδιο με  κομψές γραμμές, η σαφήνεια στα περιγράμματα, τα λιτά μέσα γραφής, εντείνουν την απλότητα στις επιφάνειες  και την πλαστικότητα στις μορφές, προβάλλοντας αισθητικά πεδία μέγιστης εκφραστικής δύναμης.

Ο αυθορμητισμός της δημιουργού συνδέεται άμεσα με την προσέγγιση του χρωματικού πλούτου σε ήπιους συνδυασμούς και ευγενικές αποχρώσεις από διαβαθμισμένες τονικότητες.

Η χρωματική της παλέτα  κινείται ανάμεσα στις γήινες ώχρες, το μπλε του κοβαλτίου και τους τόνους της σκουριάς, με επικρατέστερα τα γαιώδη χρώματα.   Αυτός ο συνδυασμός παραπέμπει άμεσα στις αποχρώσεις του ελληνικού τοπίου  και των αρχαίων μαρμάρων. Οι τονικές αντανακλάσεις αποθεώνουν το ανέσπερο γαλάζιο του ελληνικού ουρανού, τη λυρική ατμόσφαιρα και τη διαύγεια της αρχαιοελληνικής σκέψης. 

 

  Η Σοφία Φουντουλάκη καταθέτει ένα δημιουργικό διάλογο  για τη συμπόρευση του ανθρώπου με τη φύση και το περιβάλλον του, που δεν διαχωρίζονται αλλά συμβαδίζουν και εξελίσσονται σε κοινή πορεία.

Τα έργα της εξυμνούν το αρχαίο κάλος, την αρμονία και συνδυαστικά ενεργοποιούν όλες μας τις αισθήσεις, τις σκέψεις, τους αναστοχασμούς. Αναβιώνουν το ένδοξο παρελθόν, μας αφυπνίζουν, μεταφέρουν την άφθαρτη εικόνα τους στους αιώνες και αναλαμβάνουν ρόλο διαμεσολαβητή ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν. 

«Στην Ελλάδα, η ομορφιά δεν μαθαίνεται ποτέ, είναι αυθόρμητη και αυτόχθονη..» Ζακ Λακαρριέρ ( Γάλλος συγγραφέας, στοχαστής, 1925-2005).                                          

Με καλλιεργημένη αισθαντικότητα, ευαισθησία, συναίσθηση και υπευθυνότητα, προσεγγίζει τις δημιουργίες των αρχαίων τεχνιτών, εμπνέεται και τις αποδίδει με σύγχρονη άποψη και νέες μορφολογικές προεκτάσεις. Η εκάστοτε ζωγραφική της επίδοση αποκτά ξεχωριστό χαρακτήρα εμπεριέχοντας ένα προσωπικό βίωμα. 

Τα αρχαία σύμβολα, τα αρχαϊκά μοτίβα και οι εννοιολογικοί συμβολισμοί, προκαλούν  συναισθήματα συγκίνησης και δέους, πνευματική εγρήγορση, αύρα αισιοδοξίας και μεταφέρουν ένα ισχυρό πολιτιστικό μήνυμα που μεγεθύνει την ευθύνη μας για την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Η τέχνη και η ιστορία του πολιτισμού μας αποτελούν τη θεμελιώδη βάση της πολιτισμικής μας εξέλιξης σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ιστορικό μας παρελθόν και η σύγχρονη καλλιτεχνική αναζήτηση επαναπροσδιορίζονται ως φορείς συναισθήματος και διδαχής. 

Η Σοφία Φουντουλάκη εντυπωσιάζει με την πολύπλευρη δημιουργική προσωπικότητά της,  το διττό γνωστικό πεδίο, την μέγιστη συνεισφορά σε πολιτιστικές συμμετοχές  και κοινωνικές  δράσεις. Αξιοποιώντας την εσωτερική παρότρυνση, τη διαρκή εγρήγορση, τη ρομαντική της προδιάθεση, την έμφυτη ευδιαθεσία, εκπληρώνει με προσήλωση τον υψηλό καλλιτεχνικό της οραματισμό. Διαθέτοντας πνευματικό πολιτισμό και κριτήριο αισθητικής αρμονίας, μεταφέρει τη ζωντανή μνήμη των συμβόλων και τα διαχρονικά νοήματα του αέναου κύκλου της ζωής σε εικόνες με πανανθρώπινες έννοιες και οικουμενικής αποδοχής. Αήττητα πολιτιστικά στοιχεία  αναβιώνουν μέσα από το ιστορικό μας παρελθόν και μας καθοδηγούν στο μέλλον με την          Ομηρική ευχή «έσσετ ήμαρ = «θα ‘ρθει η μέρα που..»,

 ένα καλύτερο αύριο θα έρθει για όλους!                          

                   

                       Αννίτα Πατσουράκη.     

                        Ιστορικός της Τέχνης