ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Άγιος Νικόδημος"

 

Άγιος Νικόδημος

σάλπιξ θεόφθογγος, ὤφθης τοῦ Πνεύματος.

Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: Μεγάλος Όσιος, αγωνιστής και πολυγραφότατος εκκλησιαστικός συγγραφέας του 18ου αιώνα. Σημαντική η προσφορά του εις την Ορθοδοξία. Τιμάται η μνήμη του την 14η Ιουλίου κάθε έτος. Επίσης, εορτάζεται την πρώτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου, κατά την καθιερωμένη Σύναξη των Πέντε Αγίων της Παροναξίας και την τρίτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου στην Πάρο, όπου τελείται η Σύναξη των Αγίων.

Ο Όσιος γεννήθηκε από τους ευσεβείς και ενάρετους Αντώνιο και Αναστασία Καλλιβρούτση το έτος 1749 μ.Χ. στο νησί της Νάξου. Οι ευσεβείς γονείς του του έδωσαν το όνομα Νικόλαος. Ο μικρός Νικόλαος από μικρός έδειξε την κλίση του προς την πίστη και την ευφυία.

Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στο νησί του και συνέχισε στη σχολή της ίδιας πόλης, όπου ευτύχησε να έχει δάσκαλο τον αρχιμανδρίτη Χρύσανθο, κατά σάρκα αδελφό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Συνέχισε τις σπουδές του σε ηλικία 16 ετών στην Ελληνική σχολή της Σμύρνης, όπου έλαβε ανώτερη παιδεία και αρετές  δίπλα σε φημισμένους διδασκάλους. Στη συνέχεια πήγε στη Σμύρνη για ανώτερες σπουδές, στην περίφημη Ευαγγελική Σχολή. Ήταν τέτοια η επίδοσή του ώστε ο μητροπολίτης Ιερόθεος τον προόριζε για μελλοντικό διευθυντή της Σχολής. Σπούδασε Θεολογία, Φιλολογία, Φιλοσοφία, Οικονομία, Ιατρική, Αστρονομία, ακόμα και Στρατιωτικά. Έμαθε άπταιστα γαλλικά, ιταλικά και λατινικά, έχοντας ισχυρότατη μνήμη.

Το έτος 1775 τον βρίσκουμε στη μονή του Αγίου Διονυσίου του Αγίου Όρους να λαμβάνει το μοναχικό σχήμα και το όνομα Νικόδημος. Οι πατέρες της Μονής διείδαν τα προσόντα του και τον διόρισαν αναγνώστη και  γραμματέα του Μοναστηριού. Είναι υπόδειγμα διακονίας και  πράξεων αρετής. Ως εργόχειρο είχε την αντιγραφή των κωδίκων της Μονής. Το θεώρησε ευλογία να βρίσκεται στην πλουσιότατη βιβλιοθήκη της μονής και των άλλων μοναστηριών και να μελετά με πάθος τους Πατέρες της Εκκλησίας και τους αρχαίους συγγραφείς. Αλληλογραφεί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και Εθνομάρτυρα Γρηγόριο Ε΄ και άλλους λόγιους της εποχής.

Ως Θεολόγος εκφράζει την βιβλική και αγιοπατερική διδασκαλία. Αποκρούει την δυτική επίδραση στη Θεολογία και στην πράξη της Εκκλησίας από τους αιρετικούς «ιεραποστόλους». Με την βοήθεια του συμμοναστού του, ιερομονάχου Αγαπίου του Κρητός , στα 1790, κατορθώνει και συγκεντρώνει, κωδικοποιεί και ερμηνεύει όλους τους ιερούς κανόνες της Εκκλησίας στο σπουδαιότερο θεολογικό έργο το «Πηδάλιο». Μεγάλος άθλος αν αναλογιστούμε τις συνθήκες της εποχής εκείνης. Το «Πηδάλιο» μέχρι σήμερα  κυριότερο εγχειρίδιο του Κανονικού και Εκκλησιαστικού Δικαίου. Η ερμηνεία του στους Ιερούς κανόνες αποτελεί αυθεντία.

            Αποσύρεται σε ένα κελί και επιδίδεται με ασκητικό ζήλο στη μελέτη και συγγραφή πολλών ψυχωφελών, θεολογικών και αγιολογικών βιβλίων. Ξεχωρίζουν, θα λέγαμε, τα έργα ο «Συναξαριστής», το «Εορτοδρόμιον», η «Νέα Κλίμακα», ο «Αόρατος Πόλεμος», «Πνευματικά Γυμνάσματα», «ΣυμμβουλευτικόνΕγχειρίδιον» και άλλα πολλά.

Ο Όσιος ήταν σπουδαία εκκλησιαστική φυσιογνωμία του 18ου αιώνα. Έβαλε την προσωπική της σφραγίδα στην Εκκλησία και στο Γένος κατά την κρίσιμη εκείνη περίοδο με την Οθωμανική αυτοκρατορία να βρίσκεται στο απόγειο της δύναμής της. Αποσόβησε τον κίνδυνο της αλλοιώσεως του Ορθοδόξου φρονήματος από την δράση παπικών και προτεσταντών «ιεραποστόλων», οι οποίοι ασκούσαν ασφυκτικό προσηλυτισμό εις βάρος των υπόδουλων Ορθοδόξων Ελλήνων.

Ο Άγιος είναι γνωστός και από την πρωταγωνιστική δράση του στο λεγόμενο κίνημα των Κολλυβάδων. Το κίνημα αυτό ξεκίνησε από μια ομάδα αγιορειτών μοναχών ,των αντιθεμένων στην τέλεση μνημόσυνων την Κυριακή. Έλεγαν ότι η Κυριακή είναι ημέρα χαρμόσυνη, ημέρα αφιερωμένη στην Ανάσταση του Κυρίου και πρότασή τους ήταν τα μνημόσυνα να τελούνται το Σάββατο, που είναι ημέρα αφιερωμένη στους κεκοιμημένους,  Υπήρξε αντίδραση από τους επηρεασμένους από τη νοοτροπία των αιρετικών της Δύσης. Γρήγορα το κίνημα των Κολλυβάδων πήρε τη μορφή αγώνα για την επιστροφή στις γνήσιες πρακτικές της αρχαίας εκκλησίας. Μερικές από τις σημαντικότερες προτάσεις των Κολλυβάδων ήταν η συχνή Θεία Κοινωνία των πιστών, η εμμονή στην παράδοση της Εκκλησίας και στο πνεύμα των Ιερών Κανόνων, η καταξίωση της ασκητικής ζωής, η μελέτη της Αγίας Γραφής, η απόρριψη των λατινογενών στοιχείων στη ζωή της Εκκλησίας, η απόρριψη της τυπολατρίας και κυρίως η απόρριψη της εκκοσμίκευσης στην Εκκλησία. Παράλληλα προωθούσαν την παιδεία, ως βασικό παράγοντα της πνευματικής ολοκλήρωσης του ανθρώπου, διαμορφώνοντας έτσι έναν Ελληνικό και Ορθόδοξο Διαφωτισμό .ΟΝικόδημος είναι παραδοσιακός φωτιστής του γένους.

Θετική ήταν η συμβολή του κινήματος των Κολλυβάδων στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος. Μεγάλες μορφές της εκκλησιαστικής και πνευματικής ζωής επηρεάζονται από τις ιδέες του κινήματος. Αναφέρουμε τον Άγιο Νικόλαο Πλανά, τον Άγιο Παπουλάκο , τον Παπαδιαμάντη, τον  Μωραϊτίδη και τον Άγιο Νεκτάριο. Σημειωτέον ότι ο σύγχρονος γνήσιος μοναχισμός ακολουθεί τις αρχές του κινήματος των Κολλυβάδων.

Προαισθανόμενος το τέλος του, ζήτησε και τέλεσαν όλα τα απαραίτητα χριστιανικά του καθήκοντα. Έκανε γενική εξομολόγηση, τέλεσαν Ευχέλαιο, κοινωνούσε καθημερινά σχεδόν τις τελευταίες ημέρες και προσπαθούσε με δυσκολία να επαναλαμβάνει την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ Θεού, ελέησόν με».

Τη νύκτα της 13ης προς  την 14η Ιουλίου βρισκόταν στο κελί του πλήθος μοναχών, προσευχομένων και θλιβομένων, για την στέρηση τέτοιου διδασκάλου και απλανούς οδηγού. « Τη δε έκτη ώρα της νυκτός εις ερώτηση των αδελφών, πώς έχεις Διδάσκαλε;, αποκρίθηκε με σβησμένη φωνή: «Αποθνήσκω, αποθνήσκω, αποθνήσκω. Αλλά σας παρακαλώ μεταλάβετέ με!». Και ούτως ευτρεπισθεὶς μετέλαβε του Σώματος και  Αίματος του Κυρίου. Και μετ’ ολίγην ώρα εύρον αυτόν έχοντα τας χείρας εσταυρωμένας και τους πόδαςηπλωμένους. Διδάσκαλε, τον ρώτησαν, τι κάμνεις;  Ὁ δε ἀπεκρίθη, τον Χριστό έβαλα μέσα μου και πώς να μην ησυχάσω;…».

Και έτσι την 14η Ιουλίου του 1809 «ανατέλλοντος του αισθητού ήλιου εις την γην, εβασίλευσε ο νοητός ήλιος της Εκκλησίας του Χριστού». Ολόκληρο το Άγιον Όρος πένθησε και θρήνησε, γιατί αισθάνθηκε αρφανεμένο. Ένας απλός τάφος έξω από το κελί των αγαπημένων του αδελφών Σκουρταίων δέχθηκε το ταλαιπωρημένο σώμα του, μετά από εξήντα χρόνια επίγειας παρουσίας.

Η Εκκλησία μας επάξια από το έτος 1955 μ.Χ. τον κατέταξε στο Αγιολόγιο της.

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Μεγαλομάρτυς Κυριακή"

 

Μεγαλομάρτυς Κυριακή

βρύσιςπολύκρουνοςπαρθενομάρτυς Χριστού

Η μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής τιμάται από την αγία μας εκκλησία στις 7 Ιουλίου κάθε έτος. Στην γη έζησε λίγα χρόνια, μόλις 21, τα οποία, όμως, ήταν αρκετά για να ευαρεστήσει τον Κύριο. Ας δούμε την βιωτή της Αγίας και θα καταλάβουμε γιατί ονομάζεται «μεγαλομάρτυς».

Βρισκόμαστε στον τρίτο μ. Χ. αιώνα και οι διωγμοί εναντίον των Χριστιανών συνεχίζονται άγριοι. Στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας ζει ένα ζευγάρι Ελλήνων Χριστιανών με πλούτη, αλλά και έναν καημό. Δεν έχει παιδί. Το πρόβλημα τους βασανίζει και θερμά προσεύχονται στον Θεό και τον παρακαλούν να τους χαρίσει ένα παιδί. Ο Θεός άκουσε την προσευχή του ευσεβούς ζεύγους Δωροθέου και Ευσεβείας και τους χάρισε ένα κοριτσάκι. Επειδή γεννήθηκε ημέρα Κυριακή το ονομάσανε Κυριακή. Το χαριτωμένο αυτό κοριτσάκι οι ευλαβείς γεννήτορές του το μεγάλωσαν «εν παιδεία καινουθεσία Κυρίου». Η Κυριακή ξεχώριζε από τα παιδιά της ηλικίας της για την ομορφιά της και τη σοφία της.

            Για τη σωματική και ψυχική ομορφιά γίνεται περιζήτητη «νύφη». Πολλοί την ζητούν σε γάμο. Επειδή από μικρή ηλικία αποφάσισε να αφιερωθεί στον Κύριο, απορρίπτει τις προτάσεις όλες λέγοντας ότι είναι αρραβωνιασμένη με τον Χριστό. Απορρίπτει και την πρόταση του υιού του δικαστή της Νικομήδειας. Ο δικαστής καταγγέλλειτους γονείς της και την Κυριακή στον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, φοβερό διώκτη των Χριστιανών.

            Ο αυτοκράτορας διατάζει τον βασανισμό του Δωροθέου και της Ευσεβείας. Δεν απαρνούνται τον Χριστό και εξορίζονται στην Μελιτηνή, μεταξύ Καππαδοκίας και Αρμενίας, όπου πεθαίνουν από τα βασανιστήρια για την αγάπη του Χριστού.

            Ο αυτοκράτορας στέλνει την Κυριακή να ανακριθεί από το Μαξιμιανό. Προφανώς η μακαρία Κυριακή δεν αλλαξοπίστησε παρά τα βασανιστήρια. Ένα βράδυ ευρισκόμενη στο κελί της φυλακής άκουσε τη φωνή του Θεού: «Μη φοβάσαι τα βασανιστήρια, Κυριακή, το πνεύμα μου είναι μαζί σου».Μετά την αποτυχία του Μαξιμιανού να πείσει την Κυριακή, την στέλνει στον έπαρχο της Βιθυνίας Ιλαριανό, που είχε τη φήμη σκληρού βασανιστή. Ζήτησε από τον Ιλαριανό  ή να κάνει την Κυριακή ειδωλολάτρισσα ή να την στείλει πάλι σε αυτόν.

            Ο Ιλαριανός προσπαθεί με κάθε τρόπο να αλλάξει πίστη η νεαρά Κυριακή. Προσπαθεί να την ξεγελάσει με «φιλικό» τρόπο λέγοντας ότι η ομορφιά της είναι για απολαύσεις και όχι για βασανιστήρια. Νόμιζε, ίσως, ότι είχε μπροστά του ένα κορίτσι υλόφρων και των σαρκικών απολαύσεων. Η παρθένος κόρη του απαντά γενναία και με παρρησία: «Ούτε στη νεότητα μου, ούτε στην ομορφιά μου δίνω την παραμικρή προσοχή. Και τα λαμπρότερα από τα επίγεια πράγματα είναι προσωρινά, όπως τα άνθη και κούφια, όπως οι σκιές. Σήμερα, έπαρχε, είμαι όμορφη, αύριο μια άσχημη γριά. Να κάνω, λοιπόν, κέντρο της ζωής μου την ομορφιά μου; Την αξία της, όμως, τη γνώρισα στις ρυτίδες, που την περιμένουν και στον τάφο που την καλεί. Νόμισες, λοιπόν, ότι θα κάνω την τερατώδη ανοησία, να χάσω την αιώνια λαμπρότητα για να μείνω λίγο περισσότερο στη γη; Γι' αυτό στο ξαναλέω, έπαρχε: είμαι και θα είμαι στη ζωή και στο θάνατο χριστιανή».

            Ο Ιλαριανός εξοργίζεται και διατάζει νέα βασανιστήρια. Οι πληγές της από τα βάσανα επουλώνονται αμέσως θαυματουργικώς. Οι φύλακες βλέποντας τα θαύματα πιστεύουν στον Χριστό και θανατώνονται από τους ειδωλολάτρες. Την Αγία την οδηγούν σε ειδωλολατρικό ναό να θυσιάσει. Προσεύχεται στον Κύριο λέγοντας: «Κύριε ΙησούΧριστέὁ Θεός μου, Εσύπού μόνος έχειςτηνεξουσία τουουρανού καιτηςγης, άκουσε, σεπαρακαλώ, τηνταπεινή δούλη Σου και κάνε νασυντριβούν τα μάταια αυτάείδωλα, ώστε να γίνει γνωστόότιΕσύείσαιο μόνος αληθινόςΘεός που κάνει θαύματα». Πριν τελειώσει την θερμή προσευχή της δυνατός σεισμός ταρακούνησε τον ναό και όλα τα αγάλματα έγιναν σκόνη.Δημιουργείται πανικός. Πολλοί πιστεύουν στον Χριστό βλέποντας τα συμβαίνοντα.

            Ο Απολλώνιος διαδέχεται τον Ιλαριανό στα βασανιστήρια. Προσπαθεί στην αρχή με λόγια και υποσχέσεις να δελεάσει την Αγία. Όταν διαπιστώνει την αποτυχία του αλλάζει τακτική. Καταφεύγει στη βία. Ρίχνουν στις φλόγες την μακάρια Κυριακή, αλλά, οι φλόγες δεν την αγγίζουν, όπως τους τρείς παίδας στην κάμινο και τη βάτο τη φλεγόμενη και μη καιόμενη. Την προσφέρουν ως τροφή σε άγρια θηρία, αλλά,  αυτά ηρεμούν. Απευθύνεται στον Απολλώνιο και του λέγει: «Βλέπεις, έπαρχε, ότιόληἡεξουσία σου είναισκιάαπέναντιστη δύναμη του Θεού  μου. Και θα δεις και κάτι ακόμα. Θα πεθάνω, όχιόμωςόπως θέλεις εσύ, αλλάόπως θέλει Εκείνος».

            Ο φοβερός Απολλώνιος απέτυχε. Εξοργίζεται. Όλα τα έχει δοκιμάσει και αυτός και οι προηγούμενοι από αυτόν βασανιστές και αξιωματούχοι. Το μόνο που μένει είναι να διατάξει τον αποκεφαλισμό της Αγίας. Οι στρατιώτες αμέσως οδηγούν την Αγία στον τόπο της εκτέλεσης. Ζητά λίγο χρόνο για να προσευχηθεί. Οι δήμιοι της το επιτρέπουν. Γονατιστή θερμά προσεύχεται προς τον Κύριό μας . Τον ευχαρίστησε γιαόλα και Τον παρακάλεσε ναμην επιβαρύνειμετην σφαγή της τουςανθρώπους αυτούς, αλλά να πάρει αυτόςτην ψυχή της και νατηναναπαύσειστη βασιλεία Του. ΚαιὁΘεόςάκουσετην προσευχή της. Μόλις τελείωσε, τής δόθηκε ήσυχο τέλος. Ἡ ψυχή της είχε ταξιδέψει και το λείψανό της αναπαυότανήρεμο.

Ἀπολυτίκιον

Κυρίων τὸν Κύριον, καὶ Βασιλέα Χριστόν, ἐξὅληςἠγάπησας, Κυριακὴτῆςψυχῆς, καὶ χαίρουσα ἤθλησας, ὅθενΠαρθενομάρτυς, παρ' αὐτοῦδοξασθεῖσα, βρύειςτοὶςσὲτιμώσιν, ἰαμάτωντὴν χάριν, τοὶςπάσιναἰτουμένη, πταισμάτων συγχώρησιν.

Έτερον Ἀπολυτίκιον

Ἡἀμνάς σου Ἰησοῦ, κράζει μεγάλη τῇφωνῇ. Σὲ Νυμφίε μου ποθῶ, καὶσὲζητοῦσαἀθλῶ, καὶσυσταυροῦμαικαὶσυνθάπτομαιτῷβαπτισμῷ σου· καὶ πάσχω διὰσέ, ὡς βασιλεύσω σὺν σοί, καὶ θνήσκω ὑπὲρσοῦ, ἵνακαὶ ζήσω ἐν σοί· ἀλλ᾽ὡςθυσίανἄμωμον προσδέχου τὴνμετὰ πόθου τυθεῖσάν σοι. Αὐτῆςπρεσβείαις, ὡςἐλεήμων, σῶσοντὰςψυχὰςἡμῶν.

Έτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)

Ως βρύσιςπολύκρουνοςπαρθενομάρτυς Χριστού, κατήρδευσας πάνσοφε την Εκκλησίαν αυτού, και ήθλησας άριστα. έσωσας τους εν σκότει της ειδωλομανίας, αίγλητωνσων θαυμάτων, Κυριακή αθλοφόρε. διό εν παρρησία Χριστώ πρέσβευε σωθήναι ημάς.

Κοντάκιον

Ἡ Μάρτυς Χριστοῦ, ἡμᾶςσυνεκαλέσατο, τοὺςἄθλουςαὐτῆς, τοὺς θείους καὶπαλαίσματα, ἐγκωμίοιςᾆσαινῦν, φερωνύμωςαὐτὴγὰρπέφηνεν, ὡςἀνδρείατώφρονήματι, κυρία νοός, τε καὶπαθῶνἀπρεπῶν.

 

 

 

Μυργιώτης  Παναγιώτης

Μαθηματικός

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Επίμετρο το αστυνομικό μυθιστόρημα της Κατερίνας Πανούση "Οι ρόλοι"

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Κατερίνα Πανούση

Οι ρόλοι

Σελίδες: 362, Τιμή: 18.02 ευρώ

ISBN: 978-618-5861-41-4

Εκδόσεις Επίμετρο

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Επίμετρο το αστυνομικό μυθιστόρημα τηςΚατερίνας ΠανούσηΟι ρόλοι.

Σάββατο βράδυ. Τη στιγμή που δεκάδες άνθρωποι διασκεδάζουν σε ένα πάρτι στο κέντρο της Αθήνας, ένας νεαρός άντρας βρίσκεται νεκρός στην είσοδο μιας πολυκατοικίας. Οι αστυνομικοί καλούνται να ανακαλύψουν αν ο θάνατός του προκλήθηκε από μια τυχαία πτώση στη σκάλα ή αν κάποιος τον δολοφόνησε.

Ένα αθώο παιχνίδι που πήρε μια αναπάντεχη τροπή και ένα γεγονός που κρατούνταν κρυφό για δώδεκα χρόνια, ανατρέπουν τις ισορροπίες. Οι άνθρωποι που πέρασαν μαζί με τον άντρα τις τελευταίες μέρες της ζωής του, ο Δημήτρης, ο Μάνος, η Σοφία και η Φανή συνδέονται σαν πιόνια σε μια πραγματικότητα που διαστρεβλώνεται από ψέματα και μυστικά. Τελικά, θα αποκαλύψουν την αλήθεια ή θα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να απεμπλακούν από εκείνη; Γιατί κάποιος ανάμεσά τους, ίσως και να είναι ο πραγματικός ένοχος.

Ένα αστυνομικό θρίλερ γεμάτο μυστήριο, αγωνία και ανατροπές που κορυφώνονται μέχρι την τελευταία σελίδα.

Βιογραφικό

Η Κατερίνα Πανούση γεννήθηκε το 1988 στην Αθήνα όπου και κατοικεί μέχρι σήμερα. Είναι απόφοιτη του τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πειραιά Τεχνολογικού Τομέα. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την κλασική μουσική παίζοντας βιολί και με τη φωτογραφία. Εργάζεται ως δικαστική υπάλληλος. Από τις εκδόσεις Επίμετρο κυκλοφορεί επίσης το μυθιστόρημά της Το άλλο κορίτσι (2024).

 

Εκδόσεις Επίμετρο, Νικηταρά 2 & Εμμ. Μπενάκη, 106 78 Αθήνα, 210 3822496, 210 3838020

www.papazisi.gr, papazisi@otenet.gr

ΕΦΗ ΧΑΝΤΖΟΥΛΗ -ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 

RESPONSIBILITY


You traveled through life alone.
You made mistakes in your unruly youth.
Your childhood dreams appear timidly.
Coral moments, forgotten.
You honored your ideals.
You fought as bravely as you could.
A rebel in a petty-bourgeois prison.
But the rose-fingered dawn rises elsewhere.
You abandon your desires with heartbreak.
Your wounds set up a monologue that is boring and persistent.
Fraud brags with impudence.
Ignore the burden of guilt.
With courage, welcome your responsibility.
It won you with undivided effort.
You do not give in even now,
that you are left alone with yourself.
You now feel gained and free.

Efi Chantzouli (6.07.2026)

****

ΖΩΗ


Ποτέ να μη σ΄ απογοητεύσει ο εαυτό σου,
έχεις δικαίωμα στο λάθος όσο ζεις.
Του αξίζει ειλικρινή συγχώρεση ατόφια
απ΄ τη δική σου την καρδιά, όχι απ΄ τους άλλους.

Μη φοβηθείς την πίκρα της καταστροφής.
Μονάχα σα χαλαστείς θα προχωρήσεις παραπέρα.
Χρειάζεται η καρδιά σου να ραγίσει οριστικά,
αν θέλεις νέους δρόμους έρωτα να βαδίσεις.

Μάθε να χαμογελάς με το μυαλό σου αφειδώς,
καθώς αναζητάς τις άπειρες αλήθειες της ζωής.
Μα μην ξεχνάς πως για να ξαναγεννηθείς,
πρέπει πάντα εκτίμηση να τρέφεις για εκείνη.

‘ Εφη Χαντζούλη (6.07.2026)

*****

ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ


Δε με συγκινεί η κοιλάδα του Λίγηρα,
ανάμνηση ισχυρή, δυνατών βασιλέων.
Μα και οι κήποι Σαλιμάρ της Λαχώρης
μου είναι στ΄ αλήθεια παντελώς αδιάφοροι.
Η Λιμνοθάλασσα της Βενετίας γοητευτική,
όμως το όνειρο που ψάχνω να βρω δεν το είδα.
΄Οσο για τους χρωματιστούς κήπους του Λεσουτάγκ
δε χάρισαν ανακούφιση στη δική μου ψυχή.
Ούτε στις όχθες του περιβόητου Δούναβη
απάλυνα την ανησυχία μου για γαλήνη.
Εγώ λαχταρώ μοναχά τη θάλασσα της πατρίδας μου,
όταν βυθίζω τη σκέψη μου μεσοπέλαγα
αναζητώντας δροσιά στις ατελεύτητες έγνοιες μου.
Η αύρα της ξεδιαλύνει τις ομίχλες μου,
προσφέροντάς μου ελπίδα να προσδοκώ τα ωραία.

΄ΕφηΧαντζούλη (6.07.2026)

Efi Chantzouli. Born in Athens.. She studied journalism. She is a graduate of the Postgraduate Department of International, European and Economic Studies of the Athens University of Economics and Business. She studied Acting. She taught in secondary education tutoring centers. She worked as Head of Statistical Information at the Hellenic Statistical Authority. As a journalist, she wrote interviews with actors and singers in various magazines. She maintained a column in the newspaper “METROPOLIS” with the title “That's what Efi said”.

She is professionally involved in acting. Indicative theatrical performancesthat she played: "The Temptation" by Xenopoulos,"About Love""The Secret Path’’,"The Trial of Socrates","The Swan Song","The House of Bernarda Alba" by F. G. Lorca,"Faust" by Goethe, "As You Like Me" by L. Pirandello,"The Merry Wives of Windsor" by Shakespeare,"The High Mountains" by Z. Papantoniou,"The Rape of Lucretia" by Shakespeareet al. She acted on television in the serials: “Hair” directed by A. Rigas, “Oath II” and “Archelaou 5”.

She has published two poetry collections: “Bittersweet notes” and “Journey of emotions”  and three children's fairy tales: “Lessons in the Forest”,“The Candy island” and “Thomoulis”. She has participated in poetry anthologies such as: "Philological New Year", "Summer wanderings", "The Red of Love", etc. She was honored with the Special Poetry and Children's Book Award from the Greek Writers' Union in 2018. In 2024, her second poetry collection "Journey of emotions" was awarded by the International Writers' Society. She was honored in 2025 with the award "Panorama International Literature & Art Awards" for her theatrical and literary work. 

Bahtiyar Hidayet, (Azerbaijan) "The Poet's Heart"

 

The Poet's Heart

The heart of a true poet

Is like an electricity meter;

If it is not loaded, it stops.

A poet is also like a lamp;

If it is not hung up, it does not give light.

But the gallows stool

Is under the feet of the one who hangs him.

Stools are very strange four-legged things.

They are more faithful than two-legged beings and four-legged creatures.

We sit on them to rest,

And we also lean our shoulders against them.

There is no human left to lean your shoulders on anymore.

But still,

Stools are also very unfaithful.

When we are hanged, they run away from under our feet.

We fall into eternal darkness.

And such eternal darkness

Is better than this world.

Because now the source of light

Is not enlightened people.

Now the source of light

Is police cars.

Can the poet's heart endure this?

Έφη Χαντζούλη "Έκανε λάθος"

 

Έκανε λάθος

Η θλίψη τη σκέψη μου κυρίευε τα βράδια

σαν ταξίδευε στους κάτοικους του Μεγάλου Νερού.

Η απορία το νου μου αιχμαλώτιζε και ρωτούσε

γιατί η φτώχεια σας βύθιζε όλο και πιο βαθιά

ενώ οι χρυσές δεξαμενές ξεχείλιζαν από πλούτο;

Τώρα άθλιος πόνος σφυροκοπά την καρδιά μου

που γέμισε το χώμα σου κουφάρια νεκρών, Βενεζουέλα 

από το μέγιστο θυμό του τρομερού αυτού Γίγαντα.

Έκανε λάθος ο Εγκέλαδος ,φίλη μου, και σε πλήγωσε

εσένα που σε λάβωσε η απληστία των Δυνατών.

Ο Νέος Κόσμος το θήραμά του επιτήδεια κυνηγά

αυτό που θα του χαρίσει κέρδος αστείρευτο.

Όπως και να ' χει θα ξανανθίσεις Όμορφο Ρόδο,

κι ο εφιάλτης θα περάσει,είμαστε δίπλα σου.

Σου στέλνουμε ένα καραβάκι με Φως και Ελπίδα.

Έφη Χαντζούλη ( Efi Chantzouli)

Mohammed Rahal "Το Στούντιο "

 Το Στούντιο | Mohammed Rahal

Ποιητής και Συγγραφέας | Αλγερία

Το Ποίημα του Στούντιο: Ένα από τα πιο διάσημα ερωτικά ποιήματα που γράφτηκαν κατά τη διάρκεια της αλγερινής επανάστασης αντίστασης, οι στίχοι του έχουν βρει απήχηση και έχουν τραγουδηθεί σε θέατρα παγκοσμίως χάρη στην αλγερινή μουσική Rai. Οι στίχοι του ποιήματος αποδίδονται στον λαϊκό ποιητή, Miloud Ben Bouhanifia, από την επαρχία Mascara, και γράφτηκαν το [έτος που λείπει]. Το ποίημα του στούντιο θεωρείται το πρώτο λαϊκό ποίημα που συνοδεύεται από ένα ποίημα (istikhbar) γραμμένο για αυτό από έναν άλλο λαϊκό ποιητή στην ιστορία της λαϊκής κληρονομιάς. Αυτό είναι το ποίημα του Σεΐχη Khaled Ben Ahmed. Το ποίημα του στούντιο είναι επίσης το πιο μεταφρασμένο ποίημα από την αλγερινή λαϊκή κληρονομιά, έχοντας μεταφραστεί από τον συγγραφέα και καθηγητή, Ahmed Dalay, μαζί με το συνοδευτικό του ποίημα, στα γαλλικά και σε άλλες γλώσσες.

Η Ιστορία του Ποιήματος: Το ποίημα του στούντιο είναι ένα από τα πιο διάσημα ποιήματα που γράφτηκαν με σκοπό την αγάπη. Η λέξη "μελέτη" αναφέρεται στο μέρος όπου ο ποιητής περίμενε την αγαπημένη του. Στο ποίημα, την περιγράφει ως γαζέλα και επιπλήττει το στούντιο, λέγοντας: «Ω στούντιο, φέρε πίσω αυτό που ήταν», που σημαίνει: «Επέστρεψέ μου αυτές τις όμορφες αναμνήσεις. Ω στούντιο, έχεις γίνει πιο σκανταλιάρικος. Εγώ και η γαζέλα (η αγαπημένη του) συναντηθήκαμε σε εσένα». Τα λόγια του ποιήματος του στούντιο θεωρούνται από τις παλαιότερες διαλέκτους: Ο ποιητής χρησιμοποίησε αρχαίες διαλέκτους στη λαϊκή ποίηση, όπως το «αλ-Γκάιντ», και το όνομα της αγαπημένης του είναι Γιαμίνα, το οποίο αναφέρεται στο λαϊκό ποίημα.

Το απόσπασμα του ποιήματος:

Σου επιστρέφουμε τη γνώση στο σύνολό της, ω κάτοχο του νου, ω γνώστη αυτής της ρήσης.

Η γνώση των ανδρών της επιλογής φέρνει παρηγοριά και απόλυτη γαλήνη με τον αγαπημένο σου.

Η γνώση των βιβλίων είναι σαν θησαυροί με κλειδαριές. Αν διαβάζεις, πάρε τον κλειδωμένο θησαυρό.

Η γνώση των γυναικών οδηγεί στο τέλος στη λύπη. Είναι γνωστό ότι όποιος την παραμελεί δεν θα παραμείνει παραμελημένος.

Από την πτώση του Ιμπλίς, κανένα μάτι δεν μπορεί να την αντέξει, και αν ο Θεός είναι ευχαριστημένος μαζί του, τα ελαττώματά του εξαφανίζονται.

Δόξα τω Θεώ που μου έδωσε τη σοφία της δικαιοσύνης· η καρδιά μου είναι ο αναζητητής μου και το κεφάλι μου το βιβλίο μου.

Το μυαλό μου είναι ο θησαυρός μου και η γλώσσα μου είναι το κλειδί, και το μυστικό αποκαλύπτεται μέσω αυτών.

Όποιος είναι έτσι δεν έχει ανάγκη από πτώση· είναι ευχαριστημένοι μαζί του και λένε ότι είναι καλοσυνάτος.

Όποιος ανατράφηκε ανάμεσα στους αδύναμους θα χαθεί και θα πει: «Εγκατέλειψα τους φίλους μου».

Η φήμη του ποιήματος ως τραγούδι ξεκίνησε αρκετά χρόνια μετά τον θάνατο του ποιητή του το 1930. Ο πρώτος σεΐχης που το τραγούδησε και το ερμήνευσε ήταν ο Σεΐχης Μουναουάρ, είθε ο Θεός να τον ελεήσει. Στη συνέχεια, ο Σεΐχης Τζιλάλι από το Άιν Τεντλές το τραγούδησε ολόκληρο. Μετά την Αλγερινή Επανάσταση, το τραγούδησε ο Σεΐχης Μπλάουι αλ-Χαουάρι. Όταν η μουσική Raï έγινε δημοφιλής στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο Cheb Khaled ηχογράφησε ξανά το ποίημα ολόκληρο και το τραγούδησε το 1979. Απέκτησε μεγαλύτερη φήμη στο πρόγραμμα "Alhan wa Chabab" το 1982, όταν το ερμήνευσε ο Cheb Mami, και στη συνέχεια διασκευάστηκε τρεις φορές ακόμη στη μουσική σκηνή Raï το 1982, το 1985 και το 1993.

Όταν η μουσική Raï έγινε δημοφιλής διεθνώς, το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ του Khaled "Nassi Nassi" τον Αύγουστο του 1993. Έγινε ένα από τα πιο διάσημα τραγούδια, που ερμηνεύτηκε με το ιδιαίτερο στυλ του, παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων και σε διεθνή φεστιβάλ. Αυτό το τραγούδι έγινε ένα από τα πιο διάσημα ποιήματα Chaabi που πέτυχε παγκόσμια αναγνώριση.

Μερικοί στίχοι του τραγουδιού:

Ω, εσύ που είσαι σαν ζωγράφος, επανέλαβε μου τι ήταν, πού είναι ο άνθρωπος που ήταν εδώ πριν; Θα σου πω μια ιστορία Η γλώσσα πρόφερε μια σιωπηλή λέξη, τι χρωστούσαμε.

Ω, εσύ που είσαι στο σχέδιο, έχεις αυξήσει την τρέλα μου. Εγώ και η γαζέλα έχουμε συγκεντρωθεί.

Από την εποχή σου, δεν την έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια. Έχουν λιθοβολήσει το δεξί χέρι του αγαπημένου.

Ο λαός της αδερφής μου έχει γίνει εχθρός μου και μας μισεί για το στέμμα των όμορφων γυναικών.

Δεν αγαπάμε καμία άλλη γυναίκα εκτός από αυτήν, εκτός αν είναι η συντροφιά του δειλού.

Εκτός αν θυσιαστώ στο σάβανο, ο τελευταίος των ζωντανών, αυτός που είναι στον φούρνο.

Έχω γίνει σαν τον ασβέστη στον φούρνο, βγάζοντας την καρδιά μου από τη δοκιμασία.

Το χρώμα μου έχει αλλάξει και έχω γίνει σαν το χρώμα των όμορφων ανθρώπων.

Η κατάστασή μου είναι σαν εκείνη κάποιου που έχει εγκαταλείψει την πατρίδα του, ένας ξένος, απομονωμένος από την κοινότητα.

Η υπερηφάνεια έχει εξαφανιστεί και οι αδελφοί έχουν εξαφανιστεί. Ελπίσαμε σε κρίσεις ταπείνωσης.

Ο ανακριτής με τον πρόεδρο και τους πολιτικούς δικαστές μας έχουν ταπεινώσει.

Δύο ήρθαν σε μένα, είναι σαν το Κοράνι. Έχουν χωρίσει βουνά και μας έχουν απομακρύνει.

Μου πήραν, μου πήραν την πατρίδα. Ω, άνθρωπε, τι θα μας φτάσει;

Δεν θα τους δώσω τίποτα άλλο παρά ένα άλογο, ένα όμορφο, ξανθό στο πιάτο.

Η παροιμία είναι κατάλληλη για τους συντρόφους. Ο κύριός τους δεν δέχεται ταπείνωση.

Ο αγγελιοφόρος της αδερφής μου δεν εμφανίστηκε, δεν εμφανίστηκε. Τι έστειλες με νέα της χαράς μας;

Αυτό το όμορφο παιδί μου ράγισε την καρδιά, που αξίζει περισσότερο από χίλιες ευχαριστίες.

Κάνε μου μια χάρη, γιε του Αλ-Γουάρσαν, και παράδωσέ την στην Αλ-Ριμ Γιαμίνα.

Πες στον αγαπημένο μου την αγνότητα της αγάπης, ώστε η καρδιά μου να βρει γαλήνη και ευτυχία.

Πες στο στέμμα της όμορφης, της κόρης του τάδε, ότι είναι ντροπή να είσαι άξεστος χωρίς λόγο.

Πού είναι η κουβέντα σου, πού είναι ο χρόνος των ημερών μας; Υποτίθεται ότι δώσαμε μια υπόσχεση,

Και η υπόσχεση μεταξύ μας είναι ένας δεσμός εμπιστοσύνης. Ακόμα περιμένω την υπόσχεσή σου.

Βγήκα έξω χωρίς δισταγμό, εκπληρώνοντας την υπόσχεσή μου, για να την αγκαλιάσω ειρηνικά, και κλάψαμε.

Δάκρυα στα μάγουλα και τα χέρια της, η αγάπη έκλαψε, και έκλαψα κι εγώ.

Ο ποιητής του Αλ-Μιλούντ, ο συνθέτης αυτού του τραγουδιού, στο στέμμα της ομορφιάς, Γιαμίνα...