ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ " ΟΠΤΑΣΙΑ"

 

  ΟΠΤΑΣΙΑ

Περιέλουσε  ο ήλιος  τη γη με φως και χρώματα,
αγνάντεψε τα πυκνά των ανθρώπων πηγαινέλα
και κουρασμένος και ασυντρόφευτος ταξιδιώτης
έγειρε και βασίλεψε στο εσπέριο καταφύγιό του,
μοναχικός στις δόξες του και τα λιβανωτά του,
στο σήμερα πειρατής και στο αύριο κουρσάρος.

Ασήμωνε το φεγγάρι της νύχτας την αγκαλιά ,
δρασκέλιζε σε δρόμους πλατιούς και καλντερίμια,
περιόδευε σε γειτονιές και σε παράθυρα ανοιχτά
και στων αστεριών το φεγγοβόλο σύχνασμα,
στο γλυκό το κρυφομιλητό και στον ανοιχτό χορό,
στεφάνωνε της γης νεράιδες με αγγέλους τ’ ουρανού.

Πορφύρωμα η ανατολή σε ορίζοντες κι αγνάντια,
της αγρύπνιας μούσα και του ουρανού γητεύτρα,
απλώνει τη ματιά της στο μακρύ το πλάτεμα της γης,
αγκαλιάζει κάμπους, ραχούλες και βουνοκορφές
και στα πλατύσκαλα των σπιτιών στέκει και σμιλεύει
χαρούμενο ξημέρωμα με προσμονές και ελπίδες.

Κόρη πορφυρογέννητη στο λιόγερμα και τη δύση,
ουράνια νύμφη της νυχτιάς και της φεγγαροσύνης,
θεά της χρυσής αυγής και της ημέρας δεσποσύνη,
οπτασία των ονείρων μου και της κρυφής ελπίδας,
φτερούγισε πουλί στην αυλή μου πριν ξημερώσει,
γλυκοκελάηδημα ορθρινό να σ’ ακούσω και να χαρώ.

Των κρυφών πόθων μου ολοζώντανη οπτασία,
βαθύς αναστεναγμός και ξέχωροι της καρδιάς παλμοί,
στης προσδοκίας το αγλάισμα και την αγαλλίαση,
ο ερχομός σου λύτρωση ψυχής και ολοκλήρωση ζωής,
εικόνες άγιες τα μάτια σου κι η λαμπερή θωριά σου,
πρόκληση φαντασίας στης ευτυχίας την απαντοχή.

                       Γιώργος  Αλεξανδρής

Mohamed Rahal "One of the most famous poems by the great poet Ahmed Ben Triki (1650–1750)"

 

Mohamed Rahal, Researcher and Artist | Algerian.

 One of the most famous poems in the popular, melodic style of Algerian folk poetry. This poem is by the great poet Ahmed Ben Triki (1650–1750), who lived during the Ottoman period in the 17th century. Born in Tlemcen, in the far west of Algeria, to a Turkish father and an Algerian mother, he began writing poetry at a young age. He was later exiled by the Kouloughlis to a region called Beni Yeznasen. During his exile, he wrote most of his poems, including this aphoristic piece, in which he also wrote his name, expressing his deep longing to return to his homeland. He is considered one of the most famous poets of Tlemcen, and a well-known poetic style called "Hawzi" is attributed to him. Ahmed Ben Triki was a contemporary of several poets, such as Mohamed Ben Messaib and Abdelkader Batabji, but distinguished himself from them with his unique style, which leaned towards Sufi poetry. 

The poem's fame: 

This poem has been performed repeatedly over the decades by masters of Malhoun music who preserved folk poetry and revived Algerian heritage. After independence, the renowned artist Blaoui Houari sang it in several versions, which were broadcast on Radio Oran in western Algeria. With the rise of Algerian Raï music, the artist Khaled Hadj Ibrahim re-recorded this poem in his 2009 album "Freedom," presenting a new version to preserve this heritage and sing folk poems written three centuries ago. 

The words of the poem: 

My torment has been long, my misery has been long, and patience has exhausted me. Oh my father, how I am! My condition has worsened because of the nature of the gazelle among mankind. Especially the beautiful one who has captivated my mind and my thoughts. Oh my father, how I am! I am like Reem, except for her, oh people! There are no women like her, not even among the girls of the first and second generations. Oh my father, how beautiful she is! Whoever sees her is captivated, their mind wanders. Her forehead and forelock shine like the full moon. Oh my father, how beautiful she is! Her eyebrows are like bows, their shape is defined by a fine line. Her eyes are droopy, and her eyelashes are Indian-Sudanese. Oh my father, how beautiful she is! And her cheeks... Mwardin Fathu and the smile is a ring of sound, like Al-Hussein singing, his language is captivating, my father, how I see him, and his lips are bloody, and if he is crimson, he draws a picture of patience, I beg you, O beautiful one, you have wasted my time, my father, how I see him, without people, my happiness has failed me, in the gazelle of the children of Adam, and upon me How great is your separation, O beautiful one, by God, O you whom I loved, be patient, we hope, and the promise has come to me, my heart is burning without a solution, I have perished, and my strength is strong, this gazelle has wronged me, he came to me with his strong desire, love has wronged me with a strong desire, my father is like me. In conclusion, the poem "My Suffering and Misery Have Been Prolonged" is one of the gems of Algerian folk poetry, exemplifying the fusion of mystical emotion with rhetorical beauty in vernacular poetry. It has remained steadfast in the collective memory, returning in each generation with a new voice, but always imbued with the spirit of a poet who has experienced the bitterness of exile and the sweetness of longing.

LEFTER SHOMO "LACRIME VARIOPINTE"

 LEFTER SHOMO

LACRIME VARIOPINTE

Lacrima allegra vola

Come ballerina danza

Sparpaglia la siepe delle ciglia

Sparge profumo di rosa

Fiume gaio che avanza

E di gioia una scintilla.

Gocciola ubriaca che cade

Inciampa invano e stordita

E non trova il cammino

Passa incognite strade

Scende viuzze tradite

Tinte nel colore grigio.

Lacrima mesta che scorre

Il color del luto tiene

Anima che piangendo resta

Ha il nero del colore

Piange e recita le nenie

Mostra piaghe di tristezza.

Lacrima dimenticata

In un angolo dell' occhio

L' acqua di nostalgia

Irrora l' anima beata

Accende della gioia il fuoco

L' estro canta poesia.

Una lacrima abbagliante

Cade giù con l' emozione

Perla dell' arcobaleno

Gioie e riflessioni tante

Ritornello alla canzone

Linfa dei canti nel sieno.

Lefter ShomoK/19m p.it.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Άγιος Παντελεήμων o ιαματικός."

 

Άγιος Παντελεήμων o ιαματικός.

            Η Αγία μας Εκκλησία έχει ονομάσει Αναργύρους μια ομάδα Αγίων που άσκησαν το ιατρικό λειτούργημα χωρίς να ζητούν αμοιβή από τους ασθενείς, κατά το αγιογραφικό «δωρεάν λάβετε…..» και εις τους φτωχούς χορηγούσαν δωρεάν και τα φάρμακα. Δεν ήταν στόχος τους το χρήμα αλλά, η θεραπεία των ανθρώπων. Έκαναν το αντίθετο από αυτό που κάνουν, ελάχιστοι, ιατροί σήμερα που εκβιάζουν το λεγόμενο «φακελάκι». Ξεχωριστή θέση στη χορεία αυτή κατέχει ο Άγιος Παντελεήμων ο Ιαματικός και μεγαλομάρτυς.

            Γονείς του Παντολέοντα, αυτό ήταν το αρχικό όνομα του Αγίου, ήταν ο Ευστόργιος και η Ευβούλη, ένα από τα πλούσια αντρόγυνα της «εξεχούσης πόλεως» (Γρηγόριος ο Νύσσης), Ο πατέρας του ήταν ιερέας των ειδώλων φανατικός με ισχυρή δύναμη και η μητέρα του χριστιανή η οποία ανακηρύχτηκε Αγία. Συμμορφούμενη στη θεόπνευστη υπόδειξη του Αποστόλου Παύλου: «αν μία γυναίκα έχει σύζυγο μη Χριστιανό, που συγκατατίθεται να μένει μαζί της, να μην τον χωρίσει… Που ξέρεις εσύ, γυναίκα; Ίσως σώσεις τον άντρα  σου» (Α’ Κορ. 7, 13.16).Ο μικρός άκουε από τον πατέρα για τους θεούς και από την μητέρα του για τον Χριστό, την διδασκαλία του, τα θαύματα για την αιώνια ζωή. Περισσότερο έκλινε προς την χριστιανική θρησκεία. Η μητέρα του κοιμήθηκε όταν ήταν μικρός και ο πατέρας του του πρόσφερε την μόρφωση της εποχής και τα ελληνικά .Διακρινότανε για τις επιδόσεις του στα γράμματα, στον χαρακτήρα του και για την ομορφιά του.

            Ο εύπορος πατέρα του μετά την κοίμηση της συζύγου του ανέθεσε στους καλύτερους «διδασκάλους και παιδευτάς» της Νικομήδειας να μάθουν τον γιό του την ιατρική τέχνη μη λογαριάζοντας τα έξοδα. Ο Πανταλέων δικαίωσε τις προσδοκίες του πατέρα του. Δάσκαλος ήταν  Ευφρόσυνος ξακουστός γιατρός και φίλος του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, ο οποίος όταν γνώρισε τον νέο, του έδωσε εντολή να τον εκπαιδεύσει όσο καλύτερα μπορούσε για να τον έχει ως προσωπικό γιατρό .Ο Πανταλέων ξεχώριζε από όλους τους συμμαθητές του.Αναφέρει ο Νικήτας ο Παφλαγών: «Πάσινεπέραστος και ζηλωτός ο καλός υπήρξε νεανίας, ανά παν σχεδόν στόμα λαλούμενος και θαυμαζόμενος…».

            Ο καταξιωμένος γιατρός είχε ένα δίλλημα. Ποια θρησκεία θα ακολουθήσει. Η θρησκεία των ειδώλων θα του πρόσφερε δόξα, πλούτη και τιμές. Η θρησκεία του Χριστού στην οποία τον καλούσε η φωνή της μητέρας του από τον ουρανό θα του πρόσφερε δοκιμασίες, διωγμούς και ίσως φρικτό θάνατο. Ακολούθησε την Θρησκεία της αγάπης, της προσφοράς του Χριστού μετά από θαυμαστό σημείο. Ένα παιδί πέθανε από δαγκωματιά οχιάς. Ο Παναταλέων προσευχήθηκε στον Χριστό, αμέσως το παιδί αναστήθηκε και η οχιά τεμαχίστηκε. Από την στιγμή εκείνη ο Παναταλέων πίστεψε στον Χριστό.

            Ο Διοκλητιανός εξαπολύει τον αγριότερο, ίσως,  διωγμό των Χριστιανών στη Νικομήδεια από το 303 έως το 305 μ.Χ. Ο πνευματικός της μητέρας του Ερμόλαος και οιΈρμιππος και Ερμοκράτης κληρικοί της Νικομήδειας ήταν κρυμμένοι, για να υπάρχει η μαγιά μετα από τους διωγμούς. Παρά τον κίνδυνο που ήταν διάχυτος , όταν μια μέρα ο Πανταλέων περνούσε έξω από την κρύπτη ο Ερμόλαος με θεία έμπνευση κάλεσε τον γιατρό να περάσει μέσα. Ο Ερμόλαος , γνωρίζοντας τον νέο από την μητέρα του, άρχισε να του μιλάει για τον αληθινό Τριαδικό Θεό και για τους ψεύτικους θεούς των ειδώλων.Ταλόγια του Ερμόλαου βρήκαν μεγάλη απήχηση στην καρδιά του γιατρού. Μπολιάστηκαν στην διδασκαλία της μητέρας του. Έγινε Χριστιανός δεν τον συγκινούσε η πατρική πολυτέλεια αλλά, ο πόθος να κάνει και τον πατέρα του Χριστιανό. Πράγμα που έγινε κατά τρόπο θαυματουργικό.

            . Ο Παντολέων ζήτησε το θείο Βάπτισμα και ο Ερμόλαος, αφού άκουσε από το στόμα του την ομολογία Πίστεως, προχώρησε στη βάπτισή του, προσκαλώντας τον με τα λόγια: «Λουτρόν το λαμπρόν εις βοήθειανλαβέ και πίστινακράδαντον εις οικουρίαν» (Ιωάννης ο Γεωμέτρης). Μετά από την βάπτιση παρέμεινε επτά ημέρες με τους τρείς ιερείς και την ογδόη ημέρα επέστρεψε στο σπίτι νέος άνθρωπος.

            Μετά από την κοίμηση του πατέρα του ο Παντελεήμων ελευθέρωσε τους δούλους πούλησε την μεγάλη του περιουσία ακολουθώντας τον Ευαγγελικό λόγο «αν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε, πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα χρήματα στους φτωχούς. Έτσι θα έχεις θησαυρό κοντά στον Θεό΄ κι έλα να με ακολουθήσεις σηκώνοντας το σταυρό σου» (Μαρκ. 10, 21). Απερίσπαστος από τα υλικά αγαθά επιδόθηκε ψυχή τε και σώματι στην υπηρεσία του ανήμπορου και άρρωστου συμπολίτη του. Θεράπευε και χορηγούσε φάρμακα δωρεάν. Προέτρεπε τους πλούσιους ασθενείς τα χρήματα να τα δίνουν στους πτωχούς. . Ο Θεός του χάρισε το χάρισμα του θαυματουργείν. Μεταξύ των θαυμάτων αναφέρομε την ανάσταση παιδιού από τσίμπημα οχιάς, η θεραπεία ενός τυφλού και ενός άλλου παραλυτικού.

            Η δράση του Αγίου Παντελεήμονος ως θαυματουργού και ανάργυρου γιατρού κίνησε την ζήλεια και τον φθόνο των άλλων γιατρών. Τον κατηγορούν και πιέζουν τον αυτοκράτορα να τον θανατώσει γιατί πολλοί άνθρωποι στρέφονται προς τον Χριστό εξ αιτίας του. Ήταν ο ιατρός των σωμάτων και των ψυχών.

            Ο αυτοκράτορας διέταξε και έφεραν μπροστά του τον Άγιο. Κατά την συνηθισμένη πρακτική με καλό τρόπο προσπαθεί να τον φέρει στην ειδωλολατρία.Αρνήθηκε κατηγορηματικά και παραδέχτηκε ότι οι τρείς ιερείς Ερμόλαος,  Έρμιππος και Ερμοκράτης τον κατήχησαν. Οι τρείς ιερείς αποκεφαλίζονται με διαταγή του αυτοκράτορα.Ο Άγιος πρότεινε και ο αυτοκράτορας δέχτηκε. Έφεραν έναν παράλυτο τον οποίο οι ιερείς των ειδώλων δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν ενώ ο Άγιος τα κατάφερε, αφού πρώτα προσευχήθηκε στον Χριστό. Πάρα ταύτα ο αυτοκράτορας επιμένει και στην αρνητική απάντηση του Αγίου διατάζει βασανιστήρια.

            Αναφέρουμε επιγραμματικά: κρέμασμα σε ξύλο και ξέσχισμα του κορμιού του. Ρίψη σε καζάνι με λιωμένο μολύβι.Βγήκε αβλαβής. Δέσανε μεγάλη πέτρα στο λαιμό του και τον ρίξανε στη θάλασσα, βγήκε περπατώντας στα κύματα.Τον ρίξανε σε πεινασμένα άγρια θηρία, δεν τον πείραξαν. Τον φυλάκισαν και τον έβαλαν στα βασανιστήρια του τροχού. Όλα τα υπέμεινε με καρτερία και με προσευχή προς  τον Κύριο που του εμψύχωνε και του έδινε κουράγιο.

            Τελευταία απόφαση του αυτοκράτορα να αποκεφαλιστεί. Το σπαθί του δημίου λυγίζει και ο δήμιος διστάζει. Τον παρακαλεί ο Άγιος να εφαρμόσει την διαταγή.

            «Του έκοψαν το ιερό κεφάλι, λένε όμως ότι έτρεξε γάλα αντί για αίμα. Νομίζω δε πως αυτό είναι απόδειξη της καθαρότητας και της φωτεινότητας της ψυχής του» (Νικήτας οΠαφλαγών.

            Ήταν το έτος 305 μ.Χ. 27 Ιουλίου.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Αγία Παρασκευή αθλοφόρος μάρτυς Χριστού."

 

Αγία Παρασκευή αθλοφόρος μάρτυς Χριστού.

Οσιοπαρθενομάρτυς ή Αγία Παρασκευή, το σύνηθες όνομα που χρησιμοποιείται, μεγάλη Αγία της Εκκλησίας. Για την αγάπη της προς τον Χριστό αρνήθηκε πλούτη, δόξα και τιμές και όχι μόνο. Πρόσφερε την ίδια της τη ζωή για την δόξα του Χριστού.Την τιμάμε και την ευλαβούμαστε ιδιαιτέρως οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πανταχού της γης.

Η Παρασκευή γεννήθηκε από πλούσιους Έλληνες γονείς‧ τον Αγάθωνα και την Πολιτεία σε προάστιο της Ρώμης. Οι γονείς της ήταν ευσεβείς χριστιανοί και ζούσαν ενάρετα, όχι όπως οι άλλοι πλούσιοι της εποχής με σπατάλες και κραιπάλες. Βοηθούσαν τους πτωχούς και τους αδυνάτους. Είχαν έναν καημό,ήταν άτεκνοι. Προσεύχονταν και παρακαλούσαν τον Θεό να τους χαρίσει την χαρά της τεκνοποιίας. Συνέχιζαν τις δωρεές και τις αγαθοεργίες. Ο καλός Τριαδικός Θεός εισάκουσε τις προσευχές των και τους χάρισε ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, το οποίο βάπτισαν Παρασκευή, γιατί γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή.Η γέννηση έγινε όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αδριανός ( 117- 138 μ.Χ.)

Η Παρασκευή μεγάλωσε λαμβάνοντας την πρέπουσα χριστιανική αγωγή «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Διέφερε από τα άλλα κορίτσια της ηλικίας της για την αρετή, την ευφυία και το ήθος. Σε ηλικία είκοσι ετών μένει ορφανή και από τους δυο ευσεβείς γονείς της. Καθίσταται κληρονόμος μεγάλης περιουσίας. Εφαρμόζοντας την εντολή του Κυρίου, πουλά την τεράστιαπεριουσία και μοιράζει την αξία της σε φτωχούς, πένητες και αδύνατους. Αμέσως καταφεύγει σε μοναστήρι της περιοχής της Ρώμης, όπου η υπακοή στην ηγουμένη και η παραμονή της εκεί είναι στάδιο προετοιμασίας για όσα επρόκειτο να συμβούν.

Τα χρόνια κυλούν με προσευχή και εξαγιασμό.Δεν άντεχε να ζει σε μια πόλη που βασίλευε το σκοτάδι της αθεΐας, η σαρκολατρεία, ο δωδεκαθεϊσμός και οι Χριστιανοί υφίσταντο φρικτά μαρτύρια.Με την ευλογία της ηγουμένης εξήλθε της αδελφότητος για ιεραποστολικό έργο.

Κηρύττει το Ευαγγέλιο και τη νέα θρησκεία στους δωδεκαθεϊστές- ειδωλολάτρες και ιουδαϊστές. Ο φλογερός λόγος της συνοδεύονται από θαύματα, τα οποία τελούσε με την Χάρη του Θεού.

Βλέποντας οι Εβραίοι την Αγία να περιοδεύει και να κηρύσσει τον Χριστό και επιπλέον να θαυματουργεί, ανησύχησαν. Πήγαν στον βασιλιά Αντωνίνο και τον πληροφόρησαν ότι η Παρασκευή είναι Χριστιανή. Αμέσως ο Αντωνίνος την καλεί και της λέγει: «Παρασκευή, αρνήσου τον Χριστόν και έλα να θυσιάσεις εις τους μεγάλους Θεούς να σε κάμω βασίλισσα». Η θαρραλέα απάντηση της Αγίας: «εγώ δεν είμαι τρελή και ανόητη ωσάν εσένα να αρνηθώ τον Χριστόν μου, και να πηγαίνω με τον διάβολον, να αφήσω την Ζωήν, και να πηγαίνω εις τον θάνατον. Άμποτε εσύ να άφηνες το σκότος και να έλθεις εις το φως».Η απάντηση του βασιλιά: «τρεις ημέρες σου δίδω διορίαν, διότι αν ίσως και δεν έλθεις να προσκυνήσεις τα είδωλα σε τρεις ημέρες, θα σε θανατώσω, θα σε καύσω μέσα εις ένα καζάνι». Ακούει να του λέγει η μακαρία Παρασκευή: «εκείνο που θέλεις να κάμεις εις τρεις ημέρας, κάμε το τώρα, διατί εγώ δεν αρνούμαι τον Χριστόν μου».

Με εντολή του Αντωνίνου τη βασανίζουν και της φορούν πυρακτωμένη περικεφαλαία. Η Αγία παραμένει αβλαβής από το βασανιστήριο αυτό. Πολλοί ειδωλολάτρες βλέποντας το θαύμα πιστεύουν στον Χριστό. Αποκεφαλίζονται με εντολή του και η Αγία κλείνεται στην φυλακή.Διαβάζουμε στον Συναξαριστή ότι τα μεσάνυκτα Άγγελος Κυρίου κρατώ ντας στα χέρια του φωτεινό σταυρό, κάλαμο, σπόγγο και στεφάνι και λέγει προς αυτήν: « Χαίρε, Παρασκευή, αθληφόρε του Κυρίου! Μηφοβάσαιτα βασανιστήρια τουαυτοκράτορα. Διότι ὁ Κύριος που καταδέχθηκε νασταυρωθείγιατη σωτηρίατων ανθρώπων, θαείναι βοηθός καιθα σέ λυτρώσει από κάθε μελλοντική δοκιμασία σου». Η Παρασκευή παίρνει θάρρος. Υμνολογεί και δοξάζει τον Θεό.

Το επόμενο πρωί ο βασιλιάς διατάσσει να κρεμάσουν την Αγία από τα μαλλιά της και να κάψουν με λαμπάδες το σώμα της. Ο Χριστός, θαυματουργικά, την κρατά ανέπαφη.

Τότε ο βασιλιάςκαταφεύγει σε κάτι δραστικό.Διατάζει να ετοιμάσουν ένα μεγάλο καζάνι να το γεμίσουν με πίσσα, κατράμι και θειάφι και να βάλουν μεγάλη φωτιά για να βράσει.Στη συνέχεια να βάλουν μέσα την Αγία. Η Αγία κάνει τον Σταυρό και μπαίνει μέσα. Μάταια προσμένει ο βασιλιάς το κάψιμο της Αγίας.Μετά από ώρες την ερωτά: «Παρασκευή, διατί δεν καίεσαι;». Η απάντηση: «Ο Χριστός μου το εδρόσισε και δεν καίομαι». Ζητά από την Αγία να τον ραντίση στο πρόσωπο με το μείγμα που υπάρχει στο καζανάνι. Ρίχνει με τα χέρια της η Παρασκευή νερό στο πρόσωπο του βασιλιά και αμέσως γδάρθηκε το πρόσωπό του και έχασε το φως του. Ο κόσμος τον ακούει να φωνάζει «Μέγας ο Θεός των χριστιανών! Πιστεύω και εγώ τον Θεόν που πιστεύεις και εσύ, Παρασκευή, μόνον έβγα γρήγορα να με βαπτίσεις». Πράγματι, η Αγία βγήκε και βάπτισε τον βασιλιά, την οικογένειά του και πολλούς ειδωλολάτρες. Αφέθηκε ελεύθερη και συνέχισε το ιεραποστολικό της έργο.

Η φλογερή Ιεραπόστολος Παρασκευή επεκτείνει την δράση της εκτός Ρώμης. Ο νέος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος(161-180)συνεχίζει τους διωγμούς των Χριστιανών. Όταν φθάνει σε πόλη όπου διοικητής ήταν ο Ασκληπιός συλλαμβάνεται και οδηγείται ενώπιόν του με την κατηγορία ότι κηρύττει τον Χριστό.Ο Ασκληπιός διατάσσει να ρίψουν την Αγία ως τροφή στον φοβερό δράκοντα που βρίσκονταν εκτός της πόλης. Μόλις έφθασε η ομολογήτρια του Χριστού στον τόπο του δράκοντα αυτός έβγαλε καπνούς από το στόμα και ετοιμαζόταν να την καταπιεί, όπως έκανε με τους άλλους χριστιανούς. Η Αγία του λέγει αυστηρά:«θηρίο πονηρό, ήλθε η ώρα του αφανισμού σου, γιατί μέχρι τώρα κατασπάραξες χωρίς λόγο». Σχηματίζει το σημείο του Σταυρού και φυσά προς το θηρίο. Τότε αυτό σφυρίζει και κάνοντας στροφή περί του εαυτού του σχίζεται στα δυο.Το θαύμα αυτό συγκλονίζει τον Ασκληπιό και παριστάμενους αξιωματούχους και πολίτες ειδωλολάτρες και τους οδηγεί στον Χριστό.

Στη συνέχεια βρίσκεται σε άλλη πόλη όπου διοικητής είναι ο Ταράσιος. Οδηγούν την μάρτυρα ενώπιον του διοικητή με την κατηγορία του κηρύγματος της νέας θρησκείας. Ο Ταράσιος δίνει εντολή να γεμίσουν μεγάλο δοχείο με λάδι, μόλυβδο και πίσσα και όταν αρχίσει το μείγμα να κοχλάζει από την μεγάλη φωτιά να ρίξουν μέσα την παρθενομάρτυρα για να καεί. Όταν ρίχνουν την Αγία στο κοχλάζουν μείγμα Άγγελος Κυρίου σβήνει τη φωτιά και το μείγμα το κάνει δροσερό.Η Αγία μένει αβλαβής και ο Ταράσιοςδιατάσσει να ξαπλώσουν την μάρτυρα και να βάλουν πάνω στο σώμα της μεγάλη πλάκα.Τα υπομένει και προσεύχεται. Ο Συναξαριστής μας πληροφορεί: το βράδυ εμφανίζεται ο Χριστός δορυφορούμενος από αγγέλους και αρχαγγέλους και της λέγει «Χαίρε, Παρασκευή, καλλιπάρθενε. Μη δειλιάσεις στα βασανιστήρια, γιατί η χάρη μου θα είναι μαζί σου για να σε σώζει από κάθε πειρασμό. Δείξε λίγη υπομονή ακόμη και θα έλθεις στην αιώνια βασιλεία, κοντά μου».Θεραπεύεται από τα τραύματα και ελευθερώνεται από τα δεσμά της φυλακής.

 Το επόμενο πρωϊνό ο Ταράσιος απευθυνόμενος στην Παρασκευή ισχυρίζεται ότι τα θαυμαστά αυτά έγιναν από τους θεούς που ο ίδιος πιστεύει. Η Οσιοπαρθενομάρτυρς απαντά: «Δεν μου έδωσαν την υγεία οι θεοί σου οι ψεύτικοι και ανύπαρκτοι αλλά ο Χριστός ο μόνος αληθινός Θεός στον οποίο πιστεύω και αυτόν λατρεύω». Στη συνέχεια οδηγούν την μάρτυρα σε ειδωλολατρικό ναό, με την ελπίδα να την πείσουν να προσκυνήσει τα είδωλα. Μόλις μπήκαν μέσα η Αγία κάνει το σημείο του Σταυρού  στέκεται μπροστά στο είδωλο του Απόλλωνα και ρωτά  το δαιμόνιο που βρίσκεται μέσα αν θέλει να το προσκυνήσει ως θεό. Όλοι ακούνε την απάντηση «Δεν είμαι εγώ θεός ούτεκαι κανείς άλλος από εμάς. Μόνος αληθινός Θεός είναι αυτός που κηρύττει η Παρασκευή».» Όλα τα αγάλματα καταστρέφονται. Οργίλος ο Ταράσιος βλέποντας τα γεγονότα αντί να μετανοήσει και να ασπαστεί την Αλήθεια διατάζει τον αποκεφαλισμό της Παρασκευής υπακούοντας στον όχλο.

Οι στρατιώτες οδηγούν την οσιομάρτυρα στον τόπο του αποκεφαλισμού. Ζητά ολίγο χρόνο για να προσευχηθεί. Η τελευταία προσευχή της Αγίας «Δέσποτα Κύριε ο Θεός ημών, ο ποιήσας τον ουρανόν και την γην, την θάλασσαν και πάντα τα εν αυτή˙ ο πλάσας τον άνθρωπον κατ’ εικόνα σην και ομοίωσιν˙ επάκουσόν μου της αναξίας δούλης Σου εν τη ώρα ταύτη˙ και δοςπάσι τοις δια σε εκτελούσι την μνήμην μου, ειρήνην και έλεος εν ημέρα κρίσεως˙ μηδέ άψοιτο αυτών λοιμική νόσος, μήτε θανατηφόρος όλεθρος, μήτε λιμός απευκτός ή ετέρα τις βαρεία μάστιγξ˙ αλλά πάσι τοις εν πίστει και αληθεία τω εμώ οίκω ή τω ονόματιπροσκειμένοις και δοξολογίαν και αίνεσίν σοι Κύριε προσφέρουσι και δι’ εμού σωτηρίαν και έλεος αιτουμένοις, χάρισαι ο Θεός άφθονονπεριουσίαν των σων αγαθών και της επουρανίου σου βασιλείας καταξίωσον˙ ότι μόνος ει αγαθός και φιλάνθρωπος και δεδοξασμένον το όνομά σου εις τους αιώνας. Αμήν».

Κατά την παράδοση ακούστηκε φωνή από τον ουρανό λέγουσα: «Άκουσα την προσευχή σου, Παρασκευή, και θα γίνει αυτό που ζήτησες». Η Αγία με πνευματική χαρά έσκυψε το κεφάλι και ένας στρατιώτης την αποκεφάλισε. Η ψυχή της πέταξε στους Ουρανούς κοντά στον Δικαιοκρίτη και αθλοθέτη Χριστό και έλαβε το αμάραντο στεφάνι της αιωνίου Ζωής.

Το τίμιο σώμα της παρέλαβαν ευλαβείς Χριστιανοί και ενταφίασαν χριστιανοπρεπώς. Ο Θεός της χάρισε και μετά την κοίμησή της το δώρο της θαυματουργίας.

 Η Ιερά μνήμη της Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής τιμάται κάθε έτος την 26^η Ιουλίου.

 

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

 

Ευφροσύνη Στρατιώτη "ΣΑΝ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ Η ΨΥΧΗ"

 

ΣΑΝ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ Η ΨΥΧΗ

​Βρυχάται η ψυχή

σαν ηφαίστειο

που είναι έτοιμο

να ξεχειλίσει

τις καύτρες του στη γη.

Σπαράζουν οι στίχοι

και αναζητούν παρηγοριά.

​Μια όαση αγάπης

με μοσχοβόλημα Θεού,

με νερό καθάριο,

μελίσσι και κηρήθρα,

συναξάρι και προσευχή.

​Κανελογαρίφαλο

ν’ αναστηθεί η ψυχή

από της σιωπής

την ασκητική.

​Τι να ζητά η ψυχή άραγε;

Συνωμότες της έμπνευσης,

εχέμυθους στρατιώτες

της αγάπης.

Ευφροσύνη Στρατιώτη ©

22-7-2026

Η Ευφροσύνη–Χρυσάνθη Στρατιώτη είναι απόφοιτος της σχολής Βρεφονηπιοκόμων του ΙΕΚ Ξυνή. Παρακολουθεί μαθήματα Σχέσεων και Επικοινωνίας στο Ανοικτό Λαϊκό Πανεπιστήμιο, εμπλουτίζοντας διαρκώς τις γνώσεις και την προσωπική της εξέλιξη.

Ποιήματά της έχουν αναρτηθεί στην Ανοιχτή Βιβλιοθήκη και στον ιστότοπο της Ποιητικής Έλξης μέσω της Διαδικτυακής Ένωσης Λογοτεχνών, ενώ δημοσιεύσεις της έχουν παρουσιαστεί στο Homo Universalis – Γεωργία Κωτσόβολου, καθώς και στα Fractalart.gr, Storywits, polismagazino.gr (Polispress), Υδράνη Όροσημο.

Έχει συμμετάσχει σε εκδήλωση ποίησης του Δήμου Νίκαιας με θέμα «Φύση–Άνθρωπος». Παράλληλα, έχει λάβει μέρος σε αξιόλογες συλλογικές εκδόσεις, όπως στο «5ο Ανθολόγιο Ομάδας Ποιητική Έλξη – Απόπειρα Φωτός» και στο «Ανθολόγιο των μελών» από το Ποιητικό Εργαστήρι Θρυαλλίδας.

Το 2025 κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Το Θαύμα των ανθρώπων» από τις Εκδόσεις Δρόμων.

Η Ευφροσύνη–Χρυσάνθη Στρατιώτη είναι απόφοιτος της σχολής Βρεφονηπιοκόμων του ΙΕΚ Ξυνή. Παρακολουθεί μαθήματα Σχέσεων και Επικοινωνίας στο Ανοικτό Λαϊκό Πανεπιστήμιο, εμπλουτίζοντας διαρκώς τις γνώσεις και την προσωπική της εξέλιξη.

ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ "Η ΑΣΤΡΑΠΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ’’

Η ΑΣΤΡΑΠΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

Άκουγε τις αστραπές των στίχων

να ζωγραφίζουν  γκρίζο το πουκάμισο

των αδηφάγων σκέψεων…

Και μες του θέρους την νηνεμία

μια άγνωστη θάλασσα με τα μελαγχολικά της μάτια

να αναδύεται η λέξη μέσα

από της ψυχής τις σκοτεινές

μοναξιές

Σώπασε και ο ήλιος

θα περπατάει

τα ηδονικά απόβραδα

στου λιμανιού το ροδαλό

το σώμα…

Σώπασε και οι ρυτίδες

της προσμονής

μιας μαγεμένης ελπίδας

θα μείνουν τατουάζ

στο κορμί της αγάπης…

Σώπασε και άφησε

την ειλικρίνεια

να γυρίσει το χερούλι

της παγωμένης σου καρδιάς

Πρόσεξε στην άγνωστη θάλασσα

θα λούζει τις κόρες της

η Ναυσικά

Σώπασε

και ένας Οδυσσέας

θα προσφέρει κρασί

της λησμονιάς

στην εικονική Κίρκη

της ματαιοδοξίας της ανθρώπινης ‘΄ύπαρξης…

Χαμογέλασε

και την χαρά

θα την βρεις αιώνια

στου Ουρανού το Θείο μεγαλείο!

ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ