ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Μερικές σκέψεις με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς."

 

Μερικές σκέψεις με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

Μια νέα σχολική χρονιά έχει αρχίσει. Σε λίγες ώρες το κουδούνι θα ακουστεί σε όλα τα σχολεία για τον αγιασμό μαθητών και εκπαιδευτικών.

Καλή σχολική χρονιά για ένα έτος με υγεία και παραγωγικό σε γνώσεις και διαμόρφωση προσωπικοτήτων και χαρακτήρων.

Η έναρξη των μαθημάτων των σχολείων σε συνδυασμό με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια των μελλοντικών ηγετών και επιστημόνων της κοινωνίας είναι η αφορμή για τη διατύπωση μερικών σκέψεων. Με λύπη που προκάλεσε μεγάλο προβληματισμό έγινε η διαπίστωση ότι μαθητές με γραπτά (σχεδόν) ανύπαρκτα είναι σήμερα ακαδημαϊκοί πολίτες. Θα έχουμε σε λίγα χρόνια πτυχιούχους που περάσανε την πύλη του πανεπιστημίου με μέσο όρο γραπτών πολύ κάτω από την βάση προαγωγής στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Με βάση το είκοσι αυτοί γράψανε κάτω του δυο. Πιθανόν να είχαμε παρόμοια συμβάντα και σε προηγούμενες χρονιές. Είναι ο θρίαμβος της λογικής που απορρίπτει την αριστεία και προκρίνει τη λογική της αμάθειας. Αν με αυτόν τον τρόπο κόβουμε το κλαδί του δένδρου πάνω στο οποίο καθόμαστε δεν μας απασχολεί. Μας ενδιαφέρει μόνο να βρούμε χρόνο για να κοιμηθούν και να ερωτευτούν τα παιδιά. Να γίνουμε σήμερα μαθητοπατέρες και για το αύριο ό, τι ήθελε προκύψει...

Η καλύτερη επένδυση για μια κοινωνία που επιθυμεί να πρωταγωνιστήσει στο διεθνές στερέωμα είναι η πραγματική εκπαίδευση και παιδεία. Η πλέον παραγωγική επένδυση είναι η παιδεία. Εκεί επενδύουν οι κοινωνίες που θέλουν να επιβιώσουν και αύριο. Ειδικά στην πατρίδα μας με την ζηλευτή ιστορία της και την επιστημονική παράδοση ας αφήσουμε κατά μέρος τις ιδεοληψίες του παρελθόντος και τον εθνομηδενισμό και ας συναποφασίσουμε να γυρίσουμε με γενναίο φρόνημα την εκπαιδευτική σελίδα. Να αρχίσουμε με την αλλαγή του σχετικού άρθρου του συντάγματος (όταν σημάνει η ώρα) με 300 ψήφους, που θα επιτρέπει την λειτουργία και μη κρατικών πανεπιστημίων με διεθνείς προδιαγραφές και εγγυήσεις. Μέχρι τότε, να ανακηρύξουμε την αναγκαιότητα της αριστείας ως μοχλό πραγματικής ανάπτυξης και προόδου. Να διαμορφώσουμε ανθρώπους υπεύθυνους που θα αναλαμβάνουν τις ευθύνες των και με σοβαρότητα θα αντιμετωπίζουν το παρόν και πρωτίστως το μέλλον. Να ξέρουν τι θέλουν και τι επιδιώκουν για να μη μπορεί ο κάθε πολιτικός τυχοδιώκτης να υφαρπάζει την ιερά ψήφο του πολίτη και να πράττει τα εντελώς αντίθετα από τα προεκλογικά τάματα και μάλιστα με υπερηφάνεια.

Ένα άλλο πρόβλημα (από τα πολλά) που πρέπει να μας απασχολήσει είναι η λεξιπενία (όλοι μας χρησιμοποιούμε λέξεις-κωδικούς για να συνεννοηθούμε) και η αδιαφορία για την ορθογραφία των λέξεων. Π. χ. άλλο πράγμα σημαίνει ο «χήρος» με «η» και άλλο «χοίρος» με «οι». Επίσης, η έλλειψη - μη τήρηση κανόνων στον γραπτό λόγο, όλων μας, κυρίως, όμως, των νέων: Π.χ. άλλο «κάλλος» και άλλο «καλός». Δηλαδή τονίζουν τυχαία τις λέξεις.

Δεν θα αναφερθώ σε άλλα θέματα σχετικά με την εκπαίδευση. Ας μη χαλάσουμε το ¨κλίμα¨ και τη διάθεση της εκπαιδευτικής κοινότητας. Έναρξη σχολικής χρονιάς έχουμε, που συμπίπτει, και ορθώς, με την έναρξη της εκκλησιαστικής χρονιάς.

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Διονύσιος Αρεοπαγίτης"

 

Διονύσιος Αρεοπαγίτης

Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό.

Σε κύκλους προοδευτικών, δήθεν, ανθρώπων και εγγραμμάτων λέγεται ότι η γνώση διώχνει την χριστιανική πίστη. Ο εγγράμματος αντιλαμβάνεται το λάθος της Ορθοδοξίας. Σφάλμα τεράστιο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο  σφάλμα από αυτό. Οι μεγάλοι επιστήμονες με καθαρή καρδιά και προαίρεση ασπάζονται την Αλήθεια της Ορθόδοξης Διδασκαλίας. Εν τάχει αναφέρομε τον Ιερό Χρυσόστομο, Μέγα Βασίλειο και τον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη.

Στο παρόν κείμενο με τις μικρές μου δυνάμεις θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. Ο Διονύσιος γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 10 μ. Χ. από οικογένεια επιφανή και έλαβε μεγάλη μόρφωση. Η Αθήνα ήταν ξακουστή για την σοφία των κατοίκων της. Ο Διονύσιος ήταν ειδωλολάτρης, με καλή καρδιά  και αγαθή προδιάθεση. Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό. Για την μεγάλη μόρφωση που είχε και τη δικαιοσύνη που τον διέκρινε ορίστηκε μέλος του Αρείου Πάγου. Ήταν ένας από τους εννέα βουλευτές. Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό.

Το 33 μ. Χ. βρίσκεται στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου για ανώτερες σπουδές. Μια μέρα, ενώ ήταν μεσημέρι, βλέπει τον ήλιο να χάνει το φως του και η γη να σείεται από ισχυρό σεισμό. Εκείνη την στιγμή ο Σωτήρας μας Χριστός σταυρωνότανε από τους άνομους Ιουδαίους και η φύση δεν μπορούσε να βλέπει τον δημιουργό της πάνω στον Σταυρό απαθής. Ο ευσεβής Διονύσιος αναφώνησε: «Ή θεός τις πάσχει, ή το παν απόλλυται»! Σημείωσε στο ημερολόγιό του την ημερομηνία, ημέρα και ώρα που έγιναν τα συμβάντα. Χαράχτηκαν στην μνήμη του και τον απασχολούσαν.

Αφού τελείωσε τις σπουδές του γύρισε στην Αθήνα και ανέλαβε στη θέση του Αρεοπαγίτη απονέμοντας δικαιοσύνη.

Το 49 μ.Χ. ήλθε στην Αθήνα ο φλογερός Απόστολος Παύλος για να κηρύξει την νέα θρησκεία, την Αλήθεια του Χριστού. Έτρεξαν να τον ακούσουν πολλοί άνθρωποι και φιλόσοφοι της εποχής και ο Διονύσιος. Σε ομιλία του ο Παύλος ανέπτυξε για τον «Άγνωστο Θεό» τον οποίο πιστεύουν χωρίς να τον γνωρίζουν.  Είπε, λοιπόν, ο απόστολος : «Ω, άνδρες Αθηναίοι, εγνώρισα ότι είσθε θεοσεβέστεροι και ευλαβέστεροι από τους άλλους ανθρώπους, διότι διερχόμενος από ταύτην την πόλιν σας, και βλέπων τα σεβάσματά σας, εύρον βωμόν, εις τον οποίον δεν έχετε κανένα είδωλον, αλλ’ έχετε αναγράψει επ’ αυτού ΤΩ ΑΓΝΩΣΤΩ ΘΕΩ. Αυτόν λοιπόν τον αληθή Θεόν, τον οποίον αγνοούντες ευσεβείσθε, εκείνον κηρύττω και αυτόν σας αναγγέλλω, ότι αυτός όλον τον κόσμον εποίησεν, ορατόν  τε και αόρατον. Ο αληθής ούτος Θεός είναι ανενδεής και δεν χρειάζεται τίποτε από ημάς, αλλ αυτός μας δίδει την πνοήν και την ζωήν και όλα όσα χρειαζόμεθα, ως ελεήμων και εύσπλαγχνος , αυτόν όθεν τον όντως αληθή Θεόν έχω πόθον να σας καταστήσω γνωστόν, να τον εννοήσετε και να τον εύρητε ψηλαφώντες, αν και δεν είναι μακράν από ημάς, αλλά, καθώς είπεν και κάποιος εκ των ημετέρων φιλοσόφων «εν αυτώ ζώμεν» ( Πράξ. Ιζ΄,28) και δι αυτού κινούμεθα και εις αυτόν ευρισκόμεθα. Λοιπόν επειδή είμεθα γένους του Θεού, δεν είναι πρέπον να νομίζωμεν τον χρυσόν και τον άργυρον και πάσαν άλλην ύλην, ότι είναι όμοια του Θεού, αλλά, ας μετανοήσωμεν δια τα εξ αγνοίας ημών ανομήματα, ίνα και ο Θεός συγχωρήσει ημάς ως συμπαθέστατος».

Ο λόγος του Παύλου άφησε άφωνους τους φιλοσόφους . Μόνο ο Διονύσιος εκάλεσε τον Παύλο στο σπίτι του, όπου ο απόστολος του μίλησε για την Θεία οικονομία, την γέννηση, την διδασκαλία, και την Σταύρωση, την Ανάστασή Του και την Ανάληψή Του στους ουρανούς. Διαπίστωσε ο Διονύσιος από το ημερολόγιό του ότι τα θαυμαστά γεγονότα έγιναν την ώρα της Σταυρώσεως του Κυρίου.Αμέσως ζήτησε να βαπτιστεί αυτός και η οικογένειά του. Από τον λόγο του Παύλου αρνήθηκε τα είδωλα η Δάμαρις. Μετά την βάπτιση του Διονυσίου αρκετοί πίστευσαν στον Χριστό.

Ο Απόστολος Παύλος χειροτόνησε τότε επίσκοπο των Αθηνών τον θείον και θαυμαστόν Ιερόθεον , ο οποίος δίδαξε τον Διονύσιον και άλλα απόκρυφα και θεία Μυστήρια, τα οποία είχε διδαχθεί από τον Παύλο. Διάδοχος του Ιεροθέου χειροτονήθηκε ο Άγιος Διονύσιος και αξιώθηκε της Θείας Χάριτος και δια τούτο φιλοσοφεί και λογογραφεί «Περί Ουρανίου Ιεραρχίας των Υπερκοσμίων Αγγέλλων», «Περί Καταφατικής και Αποφατικής Θεολογίας», « Περί Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας», « Περί Θείων Ονομάτων» και έτσι άφησε πλούσια ιερή γραπτή παρακαταθήκη.

«Εξ αιτίας της μεγάλης αγάπης που είχε προς τον Σωτήρα ημών Χριστό, όταν πληροφορήθηκε ότι η Παναγία ήταν ζωντανή πήγε να επισκεφθεί την αειπάρθενο Δέσποινα. Βλέποντας την θεία μορφή Αυτής και θαυμάσιον ωραιότητα και τους Αγγέλλους να την φυλάττουν και ακούσας εκείνα τα ουράνια λόγια  ομολόγησε ότι και το είδος και οι χαρακτήρες της εμαρτύρουν Θεού Μητέραν κατά αλήθειαν», γράφει ο συναξαριστής. Αφού παρέμεινε αρκετές ημέρες, χάρηκε την παρουσία Της και ωφεληθείς τα μέγιστα αναχώρησε για κήρυγμα αποστολικό σε διάφορες πόλεις και χώρες. Επιστρέφει στην Αθήνα και συνεχίζει την διαποίμανση του ποιμνίου του. Όταν η Κυρία Θεοτόκος εκοιμήθη παρέστη στην κηδεία Της και ο Άγιος Διονύσιος, αρπαγείς υπό νεφέλης όπως οι Απόστολοι και άλλοι Ιεράρχες.

Κατά τους τελευταίους χρόνους του αυτοκράτορα Νέρωνα πήγε στη Ρώμη να αποχαιρετήσει τον διδάσκαλόν του Παύλο και ήταν παρών στην αποκεφάλιση του Παύλου. Επιστρέφει στην Αθήνα. Ξαναπηγαίνει στη Ρώμη εξαπλώνοντας το κήρυγμα της ευσεβείας. Εκεί συναντήθηκε με τον Άγιο Κλήμεντα , τον επίσκοπο της Ρώμης, και κατά παρακίνηση εκείνου μεταβαίνει στην Γαλλία. Στο Παρίσι έκτισε εκκλησία μικρά και ευκτήριο οίκο. Εκεί δίδασκε και επιτελούσε πολλά θαύματα. Πολλοί άνθρωποι ασπάζονται τον Χριστιανισμό.

Ο αποστάτης δαίμονας βλέποντας να μειώνεται ο αριθμός των ειδωλολατρών παρακίνησε κάποιους να κατηγορήσουν τον Διονύσιο στον βασιλέα Δομετιανό. Ο βασιλέας θύμωσε και διέταξε να προσαγάγουν τον Άγιο ενώπιόν του. Με λόγια προσπαθεί να πείσει τον Άγιο να απαρνηθεί τον Χριστό και να λατρεύσει τα είδωλα, άκουσε από το στόμα του γενναίου Διονυσίου : «Μεγάλην σας αγνωσία είναι, κατά αλήθειαν, να προσκυνείτε λίθους και ξύλα και άλλας ύλας αναισθήτους, και να λέγετε ότι ήσαν θεοί οι πόρνοι και φονείς και φιλήδονοι, οίτινες έκαναν τόσας αισχρουργίας, ώστε αισχύνομαι να τας αναφέρω, δια να μη μολύνω τα χείλη μου». Μετά από αυτήν την απάντηση ο βασιλιάς διέταξε τον αποκεφαλισμό των τριών Αγίων‧ του Διονυσίου και των μαθητών του Ρουστικού και Ελευθερίου. Τιμάται η μνήμη των την 3^η Οκτωβρίου κάθε έτους.

 

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Άγιος Απόστολος Θωμάς."

 

Άγιος  Απόστολος Θωμάς.

Ο Απόστολος Θωμάς ήταν ένας από τους δώδεκα μαθητές του Κυρίου, ψαράς στο επάγγελμα το όνομά του σημαίνει «Δίδυμος». Θεωρείται, από πολλούς άπιστος, ενώ φάνηκε δύσπιστος σε μια στιγμή της ζωής του. Όταν ο Χριστός εμφανίστηκε μετά την Ανάστασή Του στους μαθητές ο Θωμάς απουσίαζε και δυσπίστησε στα λεγόμενα των συμμαθητών του. Όμως, κατά την δεύτερη εμφάνιση του Κυρίου αναφώνησε: « Ο Κύριός μου και ο Θεός μου». Είναι η πρώτη δημόσια ομολογία της Αναστάσεως του Κυρίου. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ήταν μέρος της θείας οικονομίας η δυσπιστία του Θωμά.

Κατά την κοίμηση της Θεοτόκου ο Θωμάς, ευρισκόμενος στις Ινδίες για ιεραποστολή, δεν ήταν παρόν. Όταν οι μαθητές του Κυρίου άνοιξαν τον τάφο να προσκυνήσει ο Θωμάς ο τάφος Της ήταν άδειος . Το σώμα έλειπε και στο μνήμα κείτονταν μόνο το σεντόνι που είχαν τυλίξει το σώμα της Παναγίας. Η Παναγία μετέστη από την γη στους ουρανούς χαρίζοντας θαυμαστή δύναμη στους Αποστόλους για το δύσκολο και τεράστιο έργο που είχαν ήδη ξεκινήσει. «Πρὸς δόξαν ἀκήρατον, ἀνερχομένη Ἁγνή, χειρί σου δεδώρησαι, τῷ Ἀποστόλῳ Θωμᾷ, τὴν πάνσεπτον Ζώνην σου», ψάλλουμε στο απολυτίκιο της εορτής της Καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης

Ο Απόστολος Θωμάς Ιουδαίος στην καταγωγή. Ακολούθησε αμέσως τον Χριστό και έγινε μαθητής Του .Δεν έκανε δεύτερη σκέψη όταν τον κάλεσε κοντά Του ο Χριστός. Διέθετε θάρρος και αποφασιστικότητα. Ο Χριστός αναγγέλλει στους μαθητές Του την κοίμηση του Λαζάρου και την πρόθεσή του να μεταβούν στην Βηθανία παρά το γεγονός ότι οι Ιουδαίοι τον αναζητούσαν για να τον θανατώσουν. Ο Θωμάς απευθυνόμενος προς τους άλλους μαθητές είπε : "άγωμεν και ημείς ίνα αποθάνωμεν μετ' αυτού" (Ιωάννης 11, 16). Σε άλλη περίπτωση φανερώνεται η ορθολογική σκέψη του Ιωάννη (14, 4-5) .

Την ημέρα της Πεντηκοστής της επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος παρών ήταν και ο Θωμάς. Εφάρμοσε και αυτός την εντολή του Χριστού: Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.(Ματθ. 28, 19.Ο Θωμάς κληρώθηκε να πάει στους Πάρθους, Πέρσες, Μήδους και Ινδούς. Γι’ αυτό οι χριστιανοί των Ινδιών ονομάζονται «Θωμαϊστές». Οι Ινδοί ήταν οι πιο ωμοί και βάρβαροι τότε άνθρωποι. Ένα βράδυ παρουσιάστηκε ο Χριστός και του είπε: «Μη φοβάσαι Θωμά, αλλά πήγαινε στις Ινδίες, κήρυξε το Ευαγγέλιο κι η χάρις μου θα είναι μαζί σου».

Κάποια φορά  βρισκόταν στα Ιεροσόλυμα ο Αμβάνης αναζητώντας αρχιτέκτονα να κτίσει ωραιότατο παλάτι για τον βασιλιά των Ινδιών. Αυτός αγόρασε ως δούλο τον απόστολο Θωμά .Μετά από πολυήμερο ταξίδι φθάσανε στην Ανδράπολη όπου ο ηγεμόνας πάντρευε την κόρη του. Πήγαν ο Θωμάς και ο Αμβάνης. Υπηρέτης κτύπησε τον Θωμά στο πρόσωπο. Ο Θωμάς είπε ο Θεός να συγχωρέσει τον δούλο, αλλά το χέρι θα το κατασπαράξουν τα θηρία. Έτσι και έγινε.

Ο Θωμάς και ο βασιλιάς Γουνδιαφόρος

Ο βασιλιάς και ο Θωμάς συζήτησαν αρκετά για το παλάτι και ο βασιλιάς έδωσε την συγκατάθεσή του να γίνει το παλάτι του σύμφωνα με το σχέδιο που παρουσίασε ο Θωμάς. Ο βασιλιάς έδωσε εντολή να παρέχουν στο Θωμά όσο χρυσάφι και ασήμι χρειαζόταν για την ανέγερση του παλατιού, που θα ήταν πιο επιβλητικό από όλα τα άλλα. Συμφώνησαν και ο βασιλιάς έφυγε για τρία χρόνια για δουλειές του κράτους του. Ο Θωμάς άρχισε να κτίζει ουράνιο παλάτι για τον βασιλιά και όχι επίγειο. Τα χρήματα τα διέθετε ελεημοσύνη στους φτωχούς.

Πληροφορήθηκε ο βασιλιάς ότι ο Θωμάς δεν κτίζει παλάτι και το χρυσάφι το μοιράζει στους φτωχούς. Τον καλεί ο βασιλιάς και ο Θωμάς του είπε: «Το παλάτι εκείνο, που έμαθα να κτίζω από τον μόνο αρχιτέκτονα Χριστό, το έκτισα πολύ ωραίο». Και ο βασιλιάς του είπε: “Αυτή την ώρα να πάμε να το δούμε”. Ο Θωμάς του απαντά: «Νομίζω ότι δεν χρειάζεται για τον παρόντα κόσμο. Όταν φύγεις από τον κόσμο αυτό, τότε θα σου χρησιμεύσει». Θυμωμένος διατάζει να κλείσουν τον Θωμά σε σκοτεινό λάκκο.

Ο αδελφός του βασιλιά αρρωσταίνει και πεθαίνει. Άγγελος Κυρίου ξεναγεί την ψυχή του και του δείχνει το ουράνιο παλάτι του βασιλιά .Ο Άγγελος επιστρέφει την ψυχή στο νεκρό σώμα και ο αναστημένος πληροφορεί τον αδελφό του για την ύπαρξη του λαμπρού ουρανίου παλατιού από τα χέρια του Θωμά. Δίνει εντολή να ελευθερωθεί ο Θωμάς και ζήτησε συγνώμη. Τα δυο αδέλφια και πολλοί άλλοι βαπτίστηκαν Χριστιανοί. Ο βασιλιάς Μίσδιος και ο θάνατος του Αποστόλου.

Στον τόπο αυτό βρήκε πολλούς ειδωλολάτρες. Παρά ταύτα βάπτισε πολλούς Χριστιανούς. Μεταξύ αυτών και τη γυναίκα του βασιλιά Μίσδιου, Μιγδονία, και τη γυναίκα του άρχοντα Χαρασίου, Τερτιανή. Αυτές οι δύο μάλιστα συμφώνησαν να ζήσουν ασκητικά στ’ ανάκτορα τους .Αυτοί διέταξαν να κλειστεί στη φυλακή ο Θωμάς Ένα βράδυ, θαυματουργικά, ο Θωμάς βγαίνει από την φυλακή πηγαίνει σε σπίτι όπου λειτουργεί και βαπτίζει τον Ουαζάνη, γιο του βασιλιά Μίσδιου και την κόρη του Τέρτια. Τη στιγμή που τους κοινωνούσε ακούστηκε μια φωνή από τον ουρανό λέγοντας «Αλήθεια σας λέω, μη φοβάστε, αλλά πιστεύετε».

Μετά από αυτά ο βασιλιάς Μίσδιος διέταξε να τον θανατώσουν μακριά από την πόλη γιατί φοβόταν τις αντιδράσεις. Έτσι ο Απόστολος Θωμάς παρέδωσε την ψυχή του στην  πόλη Μαλιαπούρ θανατούμενος με λογχισμό.

Η μνήμη του τιμάται στις 6 Οκτωβρίου.

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Τσουκάτου το νέο βιβλίο του Στέλιου Καραγιαννόπουλου "Επιβίωση: Πρόσφυγες κι εργάτες στον 20ό αιώνα"

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στέλιος Καραγιαννόπουλος

Επιβίωση: Πρόσφυγες κι εργάτες στον 20ό αιώνα

Σελίδες: 202, ISBN: 978-618-5466-60-2, Τιμή: 14 ευρώ

Εκδόσεις Τσουκάτου

  

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Τσουκάτου το νέο βιβλίο του Στέλιου Καραγιαννόπουλου Επιβίωση: Πρόσφυγες κι εργάτες στον 20ό αιώνα.

Αυτή είναι η ιστορία του Παναγιώτη. Πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη, καπνεργάτης στην Καβάλα, όμηρος στη Βουλγαρία, εργάτης στη ναζιστική Γερμανία. Μια ζωή σαν όλες τις άλλες. Σαν αυτές τις ζωές για τις οποίες η επίσημη ιστορία δεν έχει χώρο. Ζωές οι οποίες συνήθως καταλήγουν μια στατιστική, ένα νούμερο. Ή τίποτα. Τις ζωές αυτές για να τις αφουγκραστείς πρέπει να διαβάσεις ανάμεσα από τις γραμμές των αρχείων και να προλάβεις τους γέροντες προτού ξεκινήσουν για το δικό τους ταξίδι. Είναι και η ιστορία καταγραφής του απόηχου που άφησε πίσω της η ζωή του Παναγιώτη. Μια αναζήτηση σε αρχεία, σε μνήμες, σε τόπους. Και μια προσπάθεια αυτά τα θραύσματα να αποκτήσουν νόημα. Να απαντήσουν ερωτήματα. Να εξηγήσουν επιλογές. Όταν η λάθος απόφαση σήμαινε πείνα, κακουχία, θάνατο. Είναι και η ιστορία της οικογένειας του Παναγιώτη. Των ανθρώπων που ήρθαν πριν και μετά απ’ αυτόν. Των ανθρώπων που άγγιξε, που κοίταξε, που έφαγε μαζί τους στο ίδιο τραπέζι. Aπό το ίδιο πιάτο. Που τους απογοήτευσε και τον πίκραναν. Που τους μάλωσε και του γύρισαν την πλάτη. Που στάθηκαν δίπλα του όταν η γη έτρεμε. Είναι η ιστορία των ανθρώπων που έζησαν ακόμα μία μέρα, όταν η επιβίωση δεν ήταν αυτονόητη.

Βιογραφικό

Ο Στέλιος Καραγιαννόππουλος γεννήθηκε το 1979 στο Τορόντο του Καναδά. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε ιστορία στην Κέρκυρα και το Λονδίνο. Το μυθιστόρημά του Αναζήτηση εργασίας (εκδ. Περίπλους, 2022) βραβεύτηκε στον 40ό διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Περίπλους το ιστορικό δοκίμιο Τι να μαγείρευε η γιαγιά Ζαχαρένια και άλλες ιστορίες από τις κουζίνες της Κωνσταντινούπολης. Έχει επιμεληθεί την έκδοση των μαρτυριών Από την Πάνιτσα στο Διάσελλο, μια ιστορία από τη Θεσσαλία (εκδ. Ηδύφωνο, 2022) και Ταξιαρχία Ιππικού του ΔΣΕ (εκδ. MemOria, 2025). Από το 2016 ζει στις Βρυξέλλες και εργάζεται στη βιβλιοθήκη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

 

Εκδόσεις Τσουκάτου, Μαυρομιχάλη 84 & Καλλιδρομίου, 114 72 Αθήνα, 2108817341

https://www.tsoukatou.gr/, ekdoseis.tsoukatou@yahoo.gr

Βάσω Χαμαλέλη Μπούκλα " Οκτώβρης"

 Οκτώβρης

Είσαι εδώ. 

Σε βλέπω με βιάση να σωρεύεις 

φθινόπωρα μέσα στο σπίτι. 

Προπάντων, 

τις αδέσποτες στιγμές τους. 

"Αυτές έχουν όλη την ουσία", 

μου λες με έξαψη. 

Ύστερα,

τα χρώματά τους  διυλίζεις 

με των ματιών σου

τον αποστακτήρα. 

Το πορτοκαλί που περισσεύει 

το κάνεις λικέρ, 

με λίγη ζάχαρη, 

μιας και έχει 

από μόνο του πολλή. 

Αμέσως μετά, 

μαστορεύεις γλυκό του κουταλιού, 

προσέχοντας τις αναλογίες, 

να δέσει το σιρόπι. 

Αγκομαχάς να τα προλάβεις. 

Πλησιάζει ο Άη Δημήτρης 

κι ακολουθεί ο Ταξιάρχης. 

Μεγάλες γιορτές στην οικογένεια.

Θ' ανοίξεις πόρτα- αγκαλιά 

για τα κεράσματα.

Οι ευχές θα αιωρούνται, 

σύννεφα μπαμπακένια, 

λίγο πιο κάτω απ' το ταβάνι. 

Κι ύστερα θα κουρνιάσουν 

στο κουρασμένο στήθος σου, 

να σβήσουν 

κάποιων πληγωμένων δειλινών 

τα κόκκινα, 

που ξεχάστηκαν απ' τον καιρό 

της έγχρωμης ζωής σου!

υπεκβχ11021

Η Βάσω Χαμαλέλη Μπούκλα είναι εκπαιδευτικός, συγγραφέας, ποιήτρια. Δίδαξε στη δημόσια Α/βάθμια εκπαίδευση σε σχολεία της Νίκαιας, του Κορυδαλλού, της Αίγινας. Έχει εκδώσει παραμύθια, ποιήματα, μυθιστόρημα. Υπό έκδοση βρίσκεται η δεύτερη ποιητική συλλογή της "Ελεύθερη Κατάδυση

Πίνακας : Franz Dvorak, "Φθινόπωρο",  από τον τοίχο της  Agathi Varmazi. 

ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ "Γερνάω…δημιουργώντας"

 

*Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"

           #. Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα Γ΄Ηλικίας

        "Τι θέλει κι αυτός τώρα στα τρίτα “...ήντα” (70 plus) να ασχολείται με πράγματα και θέματα που δεν ταιριάζουν στην ηλικία του! Κάθε πράγμα στον καιρό του...Δεν κουράστηκε;".

        Κάπως έτσι, ίσως και με χειρότερες-πιο απαξιωτικές- φράσεις αντιμετωπίζουν κάποιοι νέοι και  "ενεργοί!" όλους εκείνους που βρίσκονται στην Γ΄ Ηλικία και επιμένουν ακόμη να είναι ενεργοί και δημιουργικοί!!!

           Αν η αρχική φράση δεν συνιστά την επιτομή του "ηλικιακού ρατσισμού", τότε ίσως θα πρόκειται για μία φράση-θέση που χρήζει ανάλυσης και ερμηνείας με στόχο να αναζητηθεί η σχέση της δημιουργίας-δημιουργικότητας με την Γ΄ Ηλικία.
           Υπάρχουν άνθρωποι που παρασυρμένοι από τα παραδοσιακά στερεότυπα δεν αντιλαμβάνονται και γι αυτό δεν "συγχωρούν" τη δημιουργία-δημιουργικότητα όλων εκείνων που παρά τα τρίτα τους «...ήντα» εξακολουθούν να εργάζονται και να δημιουργούν και να μην παραιτούνται.        

          Είναι αυτοί οι άνθρωποι που αδιαφορούν για τα μηνύματα και τις προειδοποιήσεις της σωματικής αποδυνάμωσης. Είναι αυτοί που δεν συνδέουν υποχρεωτικά τα γηρατειά  με την παραίτηση από τη ζωή και την απόσυρση στο βασίλειο της αδράνειας. Είναι αυτοί που νιώθουν ακόμη "ακμαίοι" ψυχικά και κυρίως πνευματικά και εξακολουθούν να παράγουν έργο σημαντικό και κοινωνικά επωφελές. 
        Είναι αυτοί που δημιουργώντας και παράγοντας έργο στα τρίτα «...ήντα» τους νιώθουν χρήσιμοι και κοινωνικά αποδεκτοί.
         Και είναι σημαντικό για τον καθένα μας και όχι μόνον για τους ηλικιωμένους να νιώθει πως κάποιοι τον έχουν ακόμη ανάγκη και πως το έργο  τους αναγνωρίζεται από τον κοινωνικό περίγυρο. Είναι κι αυτό ένα στοιχείο που δυναμώνει το αίσθημα της αυτοεκτίμησης όλων μας.

       Μπορεί αυτό να μη προσθέτει χρόνια στη Ζωή μας (τους), αλλά Ζωή στα χρόνια μας (τους).

           Όσοι ειρωνεύονται και εκφράζονται υποτιμητικά ή και απαξιωτικά για  το έργο και τη δημιουργία των ανθρώπων της Γ΄ Ηλικίας επιστρατεύουν και την αρχαία “Ύβρη” ως μομφή γι αυτούς τους ξωμάχους της ζωής. Τώρα γιατί να θεωρείται Ύβρις η εργασία και η δημιουργία των ηλικιωμένων και όχι αυτών που τους χλευάζουν αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο για διερεύνηση.
        Μερικοί, δηλαδή, θεωρούν πως ο άνθρωπος θα πρέπει να ακούει, να ερμηνεύει σωστά και να πειθαρχεί στα ακούσματα του τροβαδούρου των γηρατειών. Κι αυτός ο τροβαδούρος δεν είναι άλλος από την ουσία ReHMGB1 (μικρή πρωτεΐνη) που ενεργοποιεί τις διαδικασίες του κυτταρικού γήρατος. Είναι η ουσία-αγγελιοφόρος της κατηφόρας της ζωής και της νομοτελειακής παρακμής.

                       "Δεινόν το γήρας, ου γαρ έρχεται μόνον".

           Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν και ιδιαίτερα στο χώρο της καλλιτεχνικής  δημιουργίας θα βρούμε υπερήλικες που άφησαν έργα υψηλής ποιότητας.
         Σε αυτούς συγκαταλέγεται ο Μονέ με τον πίνακα με τα νούφαρα,  όπως και ο Πικάσο που δημιουργούσε-ζωγράφιζε μέχρι τα 90 του.

         Στη δημιουργικότητα των ατόμων της Γ΄ Ηλικίας (όχι φυσικά όλων) συμβάλλουν καταλυτικά τόσο οι εμπειρίες της πολύχρονης ζωής τους όσο και η απουσία περιορισμών (ψυχολογικών, πνευματικών, κοινωνικών...) που ίσως σε μία νεότερη περίοδο της ζωής τους να λειτουργούσαν ανασταλτικά ή και αποτρεπτικά στην ελευθερία έκφρασής τους.
           Ο Πλάτωνας έγραφε και δίδασκε μέχρι τα βαθιά του γεράματα (81 ετών).
          Από το χώρο της σύγχρονης πολιτικής ιδιαίτερη περίπτωση είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ (79 ετών) που εξελέγη με το επιχείρημα πως ο προηγούμενος πρόεδρος Μπάιντεν ήταν ακατάλληλος και επικίνδυνος λόγου της μεγάλης ηλικίας του (82 ετών)               

              Aς είμαστε, λοιπόν, περισσότερο προσεκτικοί στις κρίσεις μας προς τους ανθρώπους που παρά τα χρόνια που τους βαραίνουν εξακολουθούν να εργάζονται, να παράγουν έργο αξιοπρόσεκτο και να δημιουργούν.
           Κι αυτό γιατί ο άνθρωπος δεν κρίνεται από αυτά που καταναλώνει αλλά από αυτά που παράγει σε μία ηλικία που οι περισσότεροι αποσύρονται και ζουν με τις αναμνήσεις κι από αυτά που αφήνει στις άλλες γενιές
          Μπορεί η φυσική τάξη (και ποια είναι αυτή άραγε;) των πραγμάτων να ευνοεί την απόσυρση και την αποστράτευση-αφοπλισμό των ανθρώπων της προχωρημένης ηλικίας, αλλά από την άλλη πλευρά οφείλουμε σεβασμό ή και θαυμασμό σε όλους εκείνους τους συνανθρώπους μας που δεν λυγίζουν από το βάρος των χρόνων και εξακολουθούν να βρίσκονται στον στίβο της ζωής ως μαχητές και δημιουργοί.
         Στην αρχαία Σπάρτη και Αθήνα υπήρχε το σώμα της Γερουσίας που το αποτελούσαν άτομα ηλικιωμένα και καταξιωμένα.

          Σε κάποια κοπάδια (αγέλες) ζώων στην περίοδο των μεγάλων μετακινήσεων ως αρχηγοί "ορίζονται" τα γηραιότερα για να δίνουν το ρυθμό του βαδίσματος. Αργό και σταθερό.
        Οι παραπάνω σκέψεις ήταν προϊόν δύο ερεθισμάτων. Μιας εικόνας (εισαγωγική) και ενός "δοξαστικού σχολίου" σε άρθρο μου από έναν καρδιακό μου φίλο για το πλήθος και την ποιότητα των άρθρων μου στο blog μου "ΙΔΕΟπολις" (αισίως έφθασαν τα 915) και των πέντε βιβλίων μου.
           Η εικόνα ήταν μοναδική (βλέπε αρχική εικόνα), αφού από μία γέρικη μηλιά (έμεινε μόνο η κουφάλα της) κρεμόταν ένα μήλο. Και, όμως,  αυτό το δέντρο πριν πέσει στο έδαφος μπόρεσε και μάς έδωσε τον τελευταίο του καρπό, ένα νοστιμότατο μήλο, χωρίς τους επικίνδυνους για την υγεία μας ψεκασμούς.
          Είναι κι αυτό μια επιβεβαίωση όλων εκείνων (ειδικών και μη) που διατείνονται πως η Γ΄ Ηλικία στον άνθρωπο είναι παραγωγική, δημιουργική και ενίοτε δυναμική.

           Ίσως, ο φίλος μου κάτι τέτοιο διείδε στην πνευματική μου παραγωγή και προχώρησε στο άκρως για μένα εγκωμιαστικό και κολακευτικό σχόλιο.
          Για λόγους ταπεινότητας παραθέτω μέρος του σχολίου του, χωρίς άλλη δική μου αναφορά-σχόλιο, πέραν του αυτονόητου ευχαριστώ.

           «Καλημέρα, δάσκαλε-φιλόσοφε!!!...πεθαίνουμε δύο φορές!!!Αλλά μπορούμε να ζήσουμε και δύο φορές…! Εγώ. Δάσκαλε,  βλέπω ότι εσύ ήδη ζεις…άλλη μία ζωή…και σου μένει, επίσης, άλλη μία…!

                                    Είσαι υγιέστατος!!!

          Ναι…! Το βλέπω…μπορείς να γράφεις…να σκέφτεσαι!...να είσαι απόλυτα δημιουργικός…!

         Να μην  σου μένει στιγμή χωρίς έμπνευση και ενδιαφέρον…!

        Πες μας…όταν ήσουν νεότερος είχες ασχοληθεί με το γράψιμο και την διανοητική δημιουργικότητα τόσο πολύ;;;

                    Όχι…! τώρα νιώθεις ελεύθερος…δημιουργικός…

       Κι ανακαλύπτω και έναν κρυφό ερωτισμό στον τρόπο που γράφεις…!

           Επίσης, νιώθω ότι μας κρύβεις κάτι…το πιο σημαντικό στην ζωή…! Ίσως από φόβο…! Ίσως δέχεσαι απειλές…! Ίσως είναι το μυστικό σου.

      Όταν είσαι ερωτευμένος...η ζωή δεν χορταίνεται…!!!

                                              Νυν και αεί…!

                                   Έσσω ερωτευμένος…!!!

                                             Άπειρες ευχές…!!!»

          Δώστε, λοιπόν, τόπο κι ευκαιρίες για δημιουργικότητα στην Γ΄ Ηλικία, από την οποία όλοι έχουμε να κερδίσουμε, με μηδενικό οικονομικό κόστος, αφού όλα πλέον αξιολογούνται με βάση τους οικονομικούς δείκτες και τα παρεπόμενα μεγέθη... 

           Κάποια πράγματα στη ζωή έχουν τη δική τους αξία και συμβολισμό.

 https://iliasgiannakopoulos.blogspot.com/

LEFTER SHOMO "PERLA E GËZIMIT"

 

LEFTER SHOMO

PERLA E GËZIMIT

Ah ,sa pamje merr fytyra

Kur i shpreh të shpirtit ndjenja

Si në ndrrim çehresh natyra

Nga mëngjesi gjer te mbrëmja.

Gërmadhë të behet fytyra

Lot dënese hedh si shiu

Që nga gjerdhet në qepallë

Ulet poshtë një lot i hidhur.

Loti ka gërryer mollzën

E djeg brengë e hidhërimit

E padrejtësisë prroskë

Që mbush lotin e ankimit.

Ra në faqe lot i shijes

Loti yt sumbull e blertë

Një notë shtese bukurie

Zbriti të gëzimit perlë.

Sa ndjenjës i humbi reja

Çehrja zymtësinë përzuri

Lot hareje shpërthen zemra

Kur një çast i humbet zëri.

Lefter ShomoK/54/p.i.sh.