ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του Ηλία Αναστασόπουλου στην ΣΟΦΙΑ ΦΟΥΝΤΟΥΛΑΚΗ - ζωγράφο

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του Ηλία Αναστασόπουλου

στην ΣΟΦΙΑ ΦΟΥΝΤΟΥΛΑΚΗ - ζωγράφο

Κα Σοφία Φουντουλάκη,σε τι καλλιτεχνική περίοδο σας βρίσκουμε;

Την τρέχουσα χρονική περίοδο είμαι αφοσιωμένη στη διοργάνωση της ατομικής μου έκθεσης που τιτλοφορείται «ΤΟ ΙΕΡΟΝ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ», εγκαινιάζεται την Τετάρτη 6 Μαΐου 2026 και ώρα 18:30, στο Ίδρυμα «ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ»..

Η διάρκεια της έκθεσης είναι από 6 έως και 24 Μαΐου 2026, με ωράριο λειτουργίας καθημερινά από τις 18:00 έως 22:00

Είναι η πέμπτη Ατομική μου έκθεση και εμπεριέχει δύο θεματικές ενότητες,

«Ελληνικές Αρχαιότητες» και «Φύση» που διαχωρίζονται σαφώς θεματικά αλλά παράλληλα συνδέονται εννοιολογικά.

Εμπνεύστηκα και επέλεξα τις δύο αυτές ενότητες διότι «συνομιλούν» μεταξύ τους και γιατί μας διδάσκουν, μας μεταφέρουν διαχρονικά πολιτιστικά μηνύματα.

Παράλληλα με την εικαστική μου έκθεση, θα παρουσιαστεί και το Λεύκωμα Τέχνης και Λόγου, με τίτλο «ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΑ- Η ΤΈΧΝΗ ΠΟΥ ΣΥΓΚΙΝΕΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ». Μια πολυτελής έκδοση που περιλαμβάνει εικαστικές δημιουργίες μου από διάφορες θεματικές ενότητες καθώς και κείμενα από ιστορικές αναφορές, σχόλια και κριτικές.

Η πρώτη παρουσίαση του Λευκώματος έγινε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο στην αίθουσα Κωστής Παλαμάς, στις 2 Μαρτίου 2026, με μέγιστη ανταπόκριση και αποδοχή του κοινού και της Πανεπιστημιακής κοινότητας.

Μιλήστε μας για την θεματική ενότητα «Ελληνικές Αρχαιότητες».

Η αγωγή σε κάθε άνθρωπο είναι βασισμένη στη γνώση και στη διδαχή, ενώ οι Έλληνες ενδιαφέρονται να βρουν την πολιτισμική τους ταυτότητα και να κατανοήσουν το παρόν ,όπως θεμελιώθηκε από το παρελθόν. Να γνωρίσουν σε βάθος την Αρχαία Ελλάδα, τον χρυσό αιώνα της Ελληνικής τέχνης, δηλαδή, τον 5ο αιώνα π.Χ., με τους μεγάλους τραγικούς συγγραφείς, τους αρχαίους Έλληνες ποιητές και τα Ομηρικά έπη. Τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους Σωκράτη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, κ.ά, οι οποίοι έθεσαν τα θεμέλια για την ανάπτυξη της σύγχρονης δυτικής σκέψης και υποστήριξαν μια ερμηνεία της πραγματικότητας που στηρίζεται στη λογική και το αποδεικτικό υλικό που συνέβαλε στην πρόοδο των κοινωνιών.

Πιστεύω λοιπόν, ότι όταν προσεγγίζεις με τα εικαστικά σου έργα, την περίοδο της αρχαιότητος πρέπει να το κάνεις με σεβασμό. Γιατί η αρχαιότητα μας διδάσκει την κατανόηση του κόσμου.

Το ενδιαφέρον των αρχαίων Ελλήνων για την αγωγή ήταν απτό και αδιάπτωτο. Είχαν σε διαρκή αναζήτηση τα θέλω και τα πρέπει της ζωής.

Διατηρώ σεβασμό και αγάπη στην αρχαιότητα, όπως και στην μυθολογία, γιατί οι δημιουργίες τέχνης που εκτείνονται στην αρχαιότητα έχουν κάτι να σου ψιθυρίσουν, κάτι σημαντικό να σε διδάξουν. Ένα έργο τέχνης, δεν είναι μόνον μια καλλιτεχνική δημιουργία, αλλά και ένας φορέας συναισθημάτων, αντιλήψεων, νοήματος και αξιών, που συνδέεται με την ιστορία και την κοινωνία.

Η αρχαιότητα συγκινεί και διδάσκει και διδάσκει, γιατί συγκινεί!

Η θεματική ενότητα «Φύση» τι σημαίνει για σας;

Tα ζωγραφικά μου έργα που δημιουργήθηκαν εμπνευσμένα από το όλον της φύσης είναι εικόνες βιωμάτων, σκηνές παραστατικές, αναμνήσεις ζωής.

Η φύση υμνείται μέσα από την τέχνη, έχοντας ως επίκεντρο τη συμμετρία και την αρμονία, αντανακλώντας τη φιλοσοφική αναζήτηση για την τελειότητα.

Στην αρχαιότητα η τέχνη εμπνεύστηκε από τη φύση και έδωσε μοναδικά δημιουργήματα, όπως τις τοιχογραφίες της Μινωικής εποχής, τις τοιχογραφίες από το Ακρωτήρι της Θήρας, ζωγραφικά μοτίβα στην αγγειοπλαστική.

Κατά την αρχαιότητα ενσωματώθηκε με μοναδικό τρόπο η φύση στην τέχνη, όπως προαναφέρθηκε και στην αρχιτεκτονική. Οι ναοί χτίζονται σε επιλεγμένο τοπίο και οι ρυθμοί (Δωρικός, Ιωνικός) αντλούν την αρμονία τους από τις αναλογίες της φύσης,

και κατασκευάζονται σε τοποθεσίες με ιδιαίτερη φυσική ομορφιά, όπως ο Παρθενώνας στην Ακρόπολη, το ιερό των Δελφών στους πρόποδες του Παρνασσού.

Στη γλυπτική αντίστοιχα, αποτυπώθηκε το ανθρώπινο σώμα σε τέλεια αρμονία με το «φυσικό ιδεώδες» και έτσι προβλήθηκε η ισορροπία ανάμεσα στο πνεύμα και το σώμα.

Η τέχνη έμαθε συνάμα στον άνθρωπο να αντιλαμβάνεται τη φυσική πραγματικότητα όχι με τις φυσικές αισθήσεις, αλλά μέσω της τέχνης, με την καλλιτεχνική ματιά. Να βιώνει δηλαδή την αισθητική απόλαυση ενός ηλιοβασιλέματος ή μιας πανσελήνου, μέσα από τη ρομαντικότητα τους και όχι να χαίρεται απλά το φυσικό φαινόμενο.

Στο σύνολο της, η αρχαία ελληνική τέχνη μετατρέπει τη φύση σε μέτρο και κανόνα, συνδυάζοντας την παρατήρηση του φυσικού κόσμου με την ορθολογική αναζήτηση της ομορφιάς. Μας βοηθά στην κατανόηση του κόσμου και για να τον κατανοήσεις, πρέπει να γνωρίζεις, πως το παρόν θεμελιώθηκε από το παρελθόν.

Πως συνδέσατε εννοιολογικά τις δύο θεματικές ενότητες;

Η ενότητα των έργων της έκθεσης, εμπνευσμένα από το ζωντανό και ιερό βασίλειο της φύσης, με φυσικά και θαλασσινά τοπία, με βράχια, θαλασσόβραχους και ποικιλία απόψεων τοπίων, μας εξηγεί την ανθρώπινη ύπαρξη, ενώ η «συνεύρεση» με την εξέλιξη των τεχνών αποκαλύπτει και τη θεϊκή της φύση.

Η ελληνική αρχαιότητα και η φύση συνδέονται άρρηκτα, προσφέροντας έναν μοναδικό πολιτισμικό και πνευματικό κόσμο που θα εμπνέει διαρκώς.

Η φύση στην αρχαία Ελλάδα αποτελούσε ζωντανό και ιερό στοιχείο η οποία δίδασκε την απλότητα με την ύπαρξη της. Ο άνθρωπος ένιωθε μέρος της φύσης και αποζητούσε την αρμονία μαζί της, ενώ όλα είχαν μία θεϊκή υπόσταση.

Στην ενότητα της φύσης, θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω ότι,

οι δημιουργίες από το ιερό βασίλειο της φύσης είναι συγχρόνως και μια προσωπική σχέση αισθήσεων, με συμβολισμούς και επιστρώσεις ιερότητας…, γιατί η φύση είναι αίσθηση καταλλαγής και συμφιλίωσης και η βάση της ευδαιμονίας της ανθρώπινης ύπαρξης.

H σχέση της ελληνικής αρχαιότητας με τη φύση, δεν αποτελεί μόνο πολύτιμη παρακαταθήκη, αλλά και πρότυπο σεβασμού, μέτρου και σοφίας, παραπέμποντας στην ανάγκη να το ενστερνιστούμε.

Έχετε αναρωτηθεί πώς θα ήταν η ζωή σας αν δεν είχατε ακολουθήσει τον δρόμο της τέχνης; Υπήρξαν στιγμές που μετανιώσατε για την επιλογή σας;

Aσφαλώς και δεν μετάνιωσα και δεν θα ήθελα να φανταστώ τη ζωή μου δίχως την τέχνη, ειδικά τώρα, που το «εγώ» έχει αγγίξει ολόκληρη σχεδόν την κοινωνία και τη ζωή μας την έχει τυλίξει ένα πέπλο σκότους. Η τέχνη σε κάνει να βλέπεις και να οραματίζεσαι τη ζωή διαφορετικά, μετασχηματίζει την πραγματικότητα, έχει ιαματική δύναμη, είναι άμυνα…!

Η τέχνη είναι «θαρραλέα» πράξη. Είναι η ζωή μας, όπου μέσα από την πράξη της μετουσίωσης, γιατί έτσι την αντιλαμβάνομαι, εκφραζόμαστε για ότι μας άγγιξε και μας συγκίνησε, για ότι μας άφησε ρωγμές στη πορεία της ζωής μας. .Όσο για την επαφή και τη συμπόρευση με άξιους δημιουργούς είναι μία συνάντηση δυνάμεων του ωραίου και του αγαθού .Πώς λοιπόν να μετανοήσεις για την ενασχόληση σου με το «θείο» της τέχνης.

Τι θα θέλατε να ευχηθείτε;

Εύχομαι να επικρατήσει η πολύπαθη ειρήνη στην ανθρωπότητα, η οποία μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους με τόσα δεινά, έπρεπε να είχε εδραιωθεί, αλλά δυστυχώς...,!

Έχω ένα δόγμα με το οποίο πορεύομαι…,

Μακάρι, να κρατήσουμε άγρυπνες συνειδήσεις με στόχο το οικουμενικό πνεύμα και να δημιουργούμε τέχνη γιατί δημιουργεί πολιτισμό και ο πολιτισμός δημιουργεί παιδεία που σημαίνει ηθικές αξίες και ιδανικά, αναγκαία συστατικά για ηθικά ακέραιες κοινωνίες.

Εργα της Σοφίας Φουντουλάκη 

Mohamed Rahal "The Melodious Heritage of Folk Music in International Media"

 

The Melodious Heritage of Folk Music in International Media

Rakrouki, Srawi, and Bedouin melodic folk poetry have always been among the most well-known melodic folk poetry styles due to their deep roots in the customs and traditions of the people, in addition to their widespread popularity, which is due to their melodic value.

I will attach a specific genre to each article, such as Rakrouki, Melaliya, and others, and I will begin with my own excerpts from poetry nights, then festivals I have participated in, such as the National Festival of Bedouin Folk Song and Poetry in Al-Hawair, festivals in Tunisia, and all the friends and poets I have spent nights with and participated in.

#Rakrouki: One of the most famous styles of melodic poetry.

The word originates from the Rkarka people. This style is characterized by its distinctive melodies and is often sung. Often performed in private gatherings, this style has a rare musical language, rarely heard in traditional music, and its heartfelt melodies take you back to a beautiful past, reminding you of the customs and traditions of your ancestors.

This will be published internationally, and just as Algerian folk heritage is internationally publicized in countries like India, Italy, and Spain, the melodic folk music heritage will be internationally publicized, translated, and introduced. I will begin with

#Mellalia_Popular: Considered the first of its kind in oral folk poetry, this style distinguishes itself from other well-known styles such as Tarq, Rakrouki, or the popular Srawi. Its lyrics are taken from folk poetry and accompanied by beautiful melodies. This style has many variations, including Melalia Aifiya, Melalia Barat, and Melalia Habida, all characteristic of a region rich in melodic poetry traditions.

#Abidi_Folk_Heritage because it was the first heritage to be recognized.

#Srawi: One of the most famous poetic styles in western Algeria, this style is distinguished by its unique melodies that make it the most popular. It is always accompanied by a qasba (a type of flute). Yes, Melalia and Rakrouki include the qasba, but it can be omitted, whereas in Srawi... the melodic instrument of poetry is a fundamental requirement.

Intervention by the head of the Al-Jarf band: Tayeb, on the Third News Channel, accompanied me at the 14th National Festival of Bedouin Popular Song and Poetry in the capital of the Ouarsenis region, Tissemsilt.

Mohamed Rahal

ΙΩΑΝΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ "ΑΚΙΝΗΤΟΙ ΑΝΕΜΟΙ"

 

ΑΚΙΝΗΤΟΙ ΑΝΕΜΟΙ


Ήχοι ανεπαίσθητοι στις μικρές χαραμάδες του χρόνου.
Ηλιαχτίδες αλάβωτες κι ακίνητοι άνεμοι.
Τα μονοπάτια προς την αθανασία γεμάτα πόνο.
Σημαδεμένη η θάλασσα απ’ των πειρατών τον έξαλλο χορό.
Με ξέπλεκα μαλλιά οι τσιγγάνες ξεδιψούν
πίνοντας τον ωκεανό σε ποτήρια μιας μοίρας άδηλης.
Δαχτυλίδια πολλά στα δάχτυλα των γυναικών
με τ’ αγάλματα τα κοιμισμένα στην αγκαλιά τους,
μνήμη πονεμένη το χάδι στο μαρμαρωμένο πρόσωπό τους.
Κατάβαθος αναστεναγμός του βυθού το δάκρυ.
Πόσο ακόμα δρόμο έχουν να διαβούν τα σκοτεινά νερά του;
Η Περσεφόνη σπαράζει για τις ανεξήγητες διαισθήσεις της.
Τι το εδώ, τι το εκεί ενός χρόνου σπασμένου;
Στα μισά του δρόμου σταμάτησε το τρένο με τις ραγισμένες ζωές.
Απελπισμένοι οι αποχαιρετισμοί
και στα στήθη ένα άπιαστο σύννεφο.
Τα σώματα ασφυκτιούν στα όρια τους.
Αόρατα τείχη υψώνονται.
Η κλεψύδρα της ματαιότητας χρονομετρά την κραυγή της.
Ο Οδυσσέας ακόμη κρεμασμένος στο κατάρτι
περιμένει τις Σειρήνες που εδώ και χρόνια έχουν σωπάσει.
Απορεί για τον μαρμαρωμένο χρόνο εντός του.

Ιωάννα Αθανασιάδου

Two poems of Aleksandra Sołtysiaksmile (Poland)

 

Aleksandra Sołtysiak (Poland), graduate of the Catholic University of Lublin  and Jagiellonian University in Kraków. She has served as coeditor of the poetry anthology Dotyk nadzie (The Touch of Hope), which was translated into Ukrainian and German, as well as of the international anthology in support of world peace The tree of peace turns green / European poetry for universal harmony, which has been translated into Polish and English. She i also the author Hope blossoms longer and the published poetry volume „Spilled from the cases”. Finalist in the fourth International Poetry Contest, „Voices in the Wilderness” held in Rome (2022). She publishes nationally and internationally. She has also been awarded the Gold Cross of Merit by Polish president Andrzej Duda. In 2023 distinguished with a medal for Merit to Polish Culture.

Information about the translator:

Olga Smolnytska ( Ukrainian), PhD, translator, writer, artist, literary critic.
Selected publications of her translations of classics and contemporary literature arc:
John Milton, Rudygard Kipling, John Steinbeck, Wiliam Faulkner, Kurt Vonnegut and others including fantasy, Medieval European poetry, etc.

ALEKSANDRA SOŁTYSIAK

a thread of fate

a thread of fate entwined around

your name

pain, a false chord

struggles with the subtle breath

of body and mind

in the endless night

thought remains pristine

knows no bounds to the penetration

of the metaphysics of pain

free, inquisitively rushes

towards a streak of morning light

bringing relief between

one nerve twitch and another

time cuts the thread – a moment unequal

to a moment in the crack of life

you perceive the omega point in the stigma

of suffering

a still whispered complaint

deep as the breath of the universe

you wrap the shadows of your former life in a tear

*Omega – as the last letter of the Greek alphabet, it symbolizes the end, finality. (Here and further are the author’s notes)

Translated by Olga Smolnytska

******

„Stay a while, you are so beautiful”

Faust, J. W. Goethe*

dance the night away

let's go to where my life is

beyond the realm of gray

a special time smells of surprise

maybe it will bring change

a bouquet of blossoming love

let the dancing circle spin

second hands don't get stuck

in the hourglass

blood echoes in their pulses

they turn the year faster in the sphere

than someone discovers the philosopher's stone

immerse the latter in a wrinkle

the elements will not block her path

an explosion of gestures

in his movements one can see a tangle of traits

let us enjoy every moment

when there are only few of them left

let us dance the night away

in an orchard of blossoming apple trees

*Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832), the most prominent German poet, playwright, prose writer, philosopher, and statesman.

Translated by Olga Smolnytska

I WANDERED – Tanja Vučićević, Serbia

 

I WANDERED – Tanja Vučićević, Serbia 

I set out with my heart, slowly toward the west.

I paused — I survived a heavy attack.

Where to go next: north or south?

I see no path! I am lost in an enchanted circle.

I am breaking, while my soul plows on like a field.

I ask myself: “Why does the roar of life torment me?”

I turn around and cast my gaze toward the east;

and I pray not to lose my way again.

The night is deaf! In the east I await my salvation;

I hear, I feel — the voice of God is calling me.

Carpe " Εαρινά φεγγάρια..."

 

Λόγια μισά ,
συναντήσεις τυχαίες,
βήματα αβέβαια ,
κάναν την θηλυκότητα μια παραίσθηση
τις ανήδονες μέρες .
Οι παλινωδίες εξουθένωσαν
την κάθε μου ίνα .
Καταφύγιο μεγαλειώδη η σιωπή .
Κάτω απ' το φως
των εαρινών φεγγαριών
η γιορτή των ματιών
μας εκτροχίασε .
Μείναμε καταποντισμένοι στη σιγή,
ρευστοποιώντας το όνειρο,
νοιώθοντας τις συγχορδίες της αφής
πάνω στα σώματα ,
εξυμνώντας τον ίλιγγο
της γυναικείας φύσης.

Carpe .

...

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΡΓΙΩΤΗΣ "Ευαγγελιστής Μάρκος, του Λόγου διάκονος, και υποφήτης σοφός"

 

Ευαγγελιστής  Μάρκος,

 του Λόγου διάκονος, και υποφήτης σοφός.

Μια ολιγάριθμος ομάδα Αγίων της Εκκλησίας μας φέρει το όνομα «Ευαγγελιστής», δηλαδή φορέας του καλού μηνύματος. Πρόκειται για το χαρμόσυνο μήνυμα της απελευθερώσεως του ανθρωπίνου γένους από τα δεσμά του αρχέκακου. Το μήνυμα του Σωτήρος Χριστού. Έγραψαν οι Άγιοι αυτοί το Ευαγγέλιο, το άλφα και το ωμέγα της πίστεώς μας. Οι ευαγγελιστές είναι τέσσερεις: Ιωάννης, Λουκάς, Μάρκος και Ματθαίος

Το σημερινό κείμενο θα αφιερωθεί στον Απόστολο και Ευαγγελιστή Μάρκο. Ο Μάρκος ήταν Κύπριος, γιός της Μαρίας (αδελφής του Αποστόλου Βαρνάβα). Το ιουδαϊκό όνομα ήταν Ιωάννης. Το ρωμαϊκό ήταν Μάρκος και με αυτό έγινε γνωστός.  Από μικρός ασχολήθηκε με τα της Εκκλησίας. Για ένα μεγάλο διάστημα υπήρξε συνεργάτης των  Αποστόλων  Παύλου, Πέτρου και Βαρνάβα.   

Συνόδευσε τους Αποστόλους Παύλο και Βαρνάβα στο πρώτο ιεραποστολικό ταξίδι ως βοηθός και συνεργός (Πράξ. 12,25. 13,5). Αποχωρεί από την ιεραποστολή στην Πέργη της Παμφυλίας και επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ (Πράξ. 13,13).Το γεγονός δυσαρεστεί τον Απόστολο Παύλο.

Οι σχέσεις των αποκαθίστανται γρήγορα και ο Παύλος τον θεωρεί «συνεργόν». Κατά την πρώτη φυλάκιση του Παύλου ο Μάρκος βρίσκεται στη Ρώμη  (Κολ. 4,10. Φιλήμ. 24).Αργότερα θα γράψει ο Παύλος στον Τιμόθεο να φέρει τον Μάρκο στη Ρώμη γιατί ήταν χρήσιμος στην διακονία(Β' Τιμ. 4,11). Γεγονός που φανερώνει ότι ο Μάρκος ήταν στενός συνεργάτης του Παύλου.

Με τον Απόστολο Πέτρο συνεργάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν ο Πέτρος στη Ρώμη γράφει την πρώτη του επιστολή, ο Μάρκος είναι μαζί του(Α' Πέτρ. 5,13). Αργότερα ο θείος Πέτρος θα τον αποκαλέσει "γιο του" (Α' Πέτρ. 5,13). Ο χαρακτηρισμός αυτός δεικνύει την στενή σχέση των δυο ανδρών-συνεργατών. Συνοδεύει τον Πέτρο στο ταξίδι του στη Ρώμη, εκεί γράφει το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο. Γράφει σχετικά ο ιστορικός Μελέτιος « ότι όταν ο Πέτρος εκήρρυτε το πρώτον εις την Ρώμη το σωτήριον κήρυγμα, δεν ικανοποιήθησαν οι Ρωμαίοι από της αγράφου μόνον διδασκαλίας του κηρύγματός του, αλλά παρεκάλεσαν τον Απόστολο τούτο Μάρκον ως μαθητή του Πέτρου, να αφήσει εις τούτους έγγραφον υπόμνημα της διδασκαλίας του Πέτρου και ούτως έγιναν αίτιοι της συγγραφής του κατά Μάρκον Ευαγγελίου, καθώς ιστορεί ο Ευσέβιος εν τη Εκκλησιαστική αυτού Ιστορία (βιβλ β΄, κεφ.ιε΄) , Παπίας ο Ιεραπολίτης κ.α.

Ο Μάρκος έγραψε το δεύτερο , κατά χρονολογική σειρά, ευαγγέλιο περί το 65 μ.Χ και το οποίο είναι το πιο σύντομο από τα τέσσερα. Δεν ήταν μαθητής του Χριστού. Στο ευαγγέλιό  του συμπαρέλαβε πάρα πολλά από τα γεγονότα της ζωής του Χριστού. Λίγα αναφέρει ο ιερός ευαγγελιστής για τη διδασκαλία, τα θαύματά Του. Δεν αναφέρει τίποτα από την επί του όρους ομιλία του Κυρίου μας .Διηγείται περισσότερο τα έργα του Χριστού παρά τις διδαχές Του. Σκοπός του Ευαγγελιστού Μάρκου ήταν να αποδείξει την θεϊκή καταγωγή του Χριστού μέσα από την δύναμη των θαυμάτων. Οι αγιογράφοι δίπλα στον Ευαγγελιστή εικονίζουν ένα λιοντάρι, το σύμβολο της δύναμης.

Σύμφωνα με την παράδοση ο Μάρκος κήρυξε στην Αίγυπτο, στη Λιβύη , στη Βαρβαρία και στη Πεντάπολη. Ήταν ο πρώτος επίσκοπος Αλεξάνδρειας. Υπάρχει η πίστη ότι: ο άνθρωπος που κρατούσε "κεράμιον ύδατος" (Μάρκ.14,13) και οδήγησε τους μαθητές στον οικοδεσπότη του υπερώου όπου έγινε ο Μυστικός Δείπνος  και ο νέος ο οποίος ακολούθησε τον Κύριο μετά τον Μυστικό Δείπνο στον κήπο της Γεσθημανή τυλιγμένος με ένα σεντόνι και έφυγε γυμνός, (Μαρ. ιδ', 51-52),ήταν ο Μάρκος.

Παλαιότερες και νεότερες πηγές , μεταξύ αυτών ο ιστορικός Μελέτιος και η «Θρησκευτική και Ηθική εγκυκλοπαίδεια» ( τόμος 8^ος, σελίδα 748 και εφεξής) , αναφέρουν ότι ο Μυστικός Δείπνος έγινε στο σπίτι της μητέρας του και ο έφηβος Μάρκος παρακολούθησε ορισμένα από τα συμβάντα του Πάθους του Χριστού.

Φθάνοντας ο Ευαγγελιστής εις την Κυρήνη της Πενταπόλεως έκανε πολλά θαύματα. Μετέβη στη Αλεξάνδρεια, όπου εποίησε θαυμάσια πολλά και επέστρεψε πάλι στην Πεντάπολιν ενεργώντας παντού σημεία. Αφού υποστήριξε σθεναρά τις δημιουργηθείσες  Εκκλησίες του Χριστού, χειροτόνησε επισκόπους και διάφορους άλλους κληρικούς, επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια.

Οι προσκυνητές των ειδώλων δεν μπορούσαν να βλέπουν καθημερινά το χριστιανικό πλήρωμα να αυξάνεται και τους οπαδούς τους να μειώνονται αποφάσισαν να θανατώσουν τον Ευαγγελιστή. Έδεσαν τον Απόστολο με σχοινιά και τον έσερναν πάνω σε μυτερές πέτρες. Το σώμα του  εσχίζετο και το αίμα του πότιζε το έδαφος. Έπειτα τον έβαλαν στη φυλακή, όπου εμφανίστηκε ο Χριστός και του απεκάλυψε την δόξα που επρόκειτο να λάβει στους ουρανούς. Μετά από μια ημέρα οι ειδωλολάτρες τον έδεσαν με σχοινιά και τον έσερναν στην αγορά. Οι σάρκες του σπαράσσονταν και έτρεχε αίμα πολύ. Με αυτό τον άγριο και απάνθρωπο τρόπο ο μακάριος Μάρκος άφησε τα μάταια του κόσμου τούτου και πέταξε στους Ουρανούς στην αγκαλιά του Δίκαιου κριτή Χριστού. Το άγιο λείψανο ενταφίασαν με ευλάβεια οι Χριστιανοί της Αλεξάνδρειας.

Κατά τον 9^ο αιώνα έμποροι Βενετοί μετέφεραν το άγιο λείψανο στη Βενετία, όπου έκτισαν ωραίο ναό και το τοποθέτησαν εντός του ναού.

Η μνήμη του τιμάται την 25^η Απριλίου. Επειδή συνήθως η 25^η Απριλίου είναι εντός της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η μνήμη του μετατίθεται μετά το Πάσχα.

Λειτουργικά κείμενα

Απολυτίκιο  

Τοῦ Πέτρου συνέκδημος, καὶ κοινωνὸς ἱερός, τοῦ Λόγου διάκονος, καὶ ὑποφήτης σοφός, ἐδείχθης Ἀπόστολε, ὅθεν τὸ τοῦ Σωτῆρος, Εὐαγγέλιον θεῖον, Μᾶρκε διαχαράττεις, ὡς οὐράνιος μύστης, διὸ Εὐαγγελιστὰ σέ, πόθω γεραίρομεν

 

Κοντάκιο   

Ἐξ ὕψους λαβών, τὴν χάριν τὴν τοῦ Πνεύματος, ῥητόρων πλοκάς, διέλυσας Ἀπόστολε, καί τά ἔθνη ἅπαντα, σαγηνεύσας, Μᾶρκε ἀοίδιμε, τῷ Δεσπότῃ προσήγαγες, τό θεῖον κηρύξας Εὐαγγέλιον.

 

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός