Ζαχαρίας και Ελισάβετ
Αγιασμένο ανδρόγυνο.
Πολλές φορές στην ζωή μας συνειδητά ή ασυνείδητα αναζητούμε πρότυπα ζωής και συμπεριφοράς. Θέλουμε να έχουμε ένα οδηγό. Συνήθως αυτό συμβαίνει σε νεαρά ηλικία, χωρίς αυτό να αποκλείει την δυνατότητα να συμβεί και σε προχωρημένη ηλικία. Αρκετές φορές ενστερνιζόμαστε ό,τι και οι πολλοί. Αυτό που είναι στη μόδα, για να μην είμαστε οπισθοδρομικοί και αντιδραστικοί.
Στο πεδίο της οικογενειακής ζωής ο καλός Χριστιανός έχει να επιλέξει πολλές και Άγιες επιλογές. Υπάρχουν αρκετά ανδρόγυνα τα οποία έφθασαν σε υψηλά επίπεδα αγιότητας, όπως οι : Ακύλας και Πρίσκιλλα, Γαλακτίων και Επιστήμη καθώς και Ζαχαρίας και Ελισάβετ στους οποίους θα αφιερωθεί το παρόν πόνημα.
Προδρόμου. Έζησε στα χρόνια του βασιλιά της Ιουδαίας Ηρώδη. Ο Ιωάννης Χρυσόστομος και άλλοι Πατέρες λέγουν ότι ο Ζαχαρίας δεν ήταν απλός ιερέας, αλλά αρχιερέας και εισέρχονταν στα Άγια των Αγίων. Η καταγωγή του ήταν από την ιερατική τάξη Αβιά και ήταν δίκαιος και άμεμπτος (Λουκά ε 25).
Η Ελισάβετ ήταν η σύζυγος του Ζαχαρία με καταγωγή από την ιερατική φυλή του Ααρών (Λουκ.1,5).Ήταν εξαδέλφη της Θεοτόκου (Λουκ.1,36). Ο ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει πως «ήσαν δε δίκαιοι αμφότεροι ενώπιον του Θεού, πορευμένοι εν πάσαις ταις εντολαίς και δικαιώμασι του Κυρίου άμεμπτοι» (Λουκ.1,6).
Η ζωή του ζεύγους ήταν ευθυγραμμισμένη με το θέλημα του Θεού. Ζούσαν προσευχόμενοι, νηστεύοντες, δίνοντας ελεημοσύνη και δοξολογώντας τον Θεό. Είχαν φθάσει σε βαθιά γεράματα χωρίς να αποκτήσουν παιδί παρά το γεγονός ότι πολύ το επιθυμούσαν και προσεύχονταν για αυτό.Την εποχή αυτή η ατεκνία θεωρούνταν κατάρα και η κοινωνία κατέκρινε τους άτεκνους, διότι δεν είχαν την ελπίδα ότι θα έφερναν στη ζωή τον Μεσσία.
Άλλες οι βουλές των ανθρώπων και άλλες του Θεού. Το ακατόρθωτο για τον άνθρωπο έγινε κατορθωτό. Τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο για τον Θεό, όλα είναι δυνατά. Έτσι, λοιπόν, μια μέρα ο Ζαχαρίας δέχτηκε την επίσκεψη του αρχαγγέλου Γαβριήλ στα άγια των αγίων. Ο Αρχάγγελος του ανήγγειλε το ευχάριστο γεγονός. Η υπέργηρη και στείρα Ελισάβετ θα γεννήσει γιό και θα ονομαστεί Ιωάννης. Ο Ζαχαρίας εξέφρασε ζωηρές αμφιβολίες επικαλούμενος το γεγονός της μεγάλης ηλικίας και της στειρότητας. Ζήτησε από τον αρχάγγελο σημείο επιβεβαίωσης. Ο Αρχάγγελος του απαντά : «Είμαι ο Γαβριήλ και μ’ έστειλε ο Θεός να σου αποκαλύψω το σχέδιό Του. Αφού όμως θέλεις σημάδι, σου λέω ότι θα μείνεις βουβός μέχρι την ημέρα που θα πραγματοποιηθούν όσα σου είπα. Κι αυτό θα είναι και η τιμωρία σου, επειδή δεν πίστεψες στα λόγια μου».
Αφού τελείωσε τα ιερατικά του καθήκοντα κωφός και άλαλος επέστρεψε στο σπίτι του και με νοήματα προσπάθησε να ενημερώσει την Ελισάβετ για τον ευαγγελισμό του Ιωάννη και την αφωνία. Υπάκουσε στο θέλημα του Θεού και έσμιξε με την Ελισάβετ. Η Αγία Ελισάβετ έμεινε έγκυος.
Όταν η Ελισάβετ ήταν έξι μηνών έγκυος δέχεται νέα μεγάλη χαρά. Η Παρθένος Μαρία, η Θεομήτωρ, επισκέπτεται την συγγενή της Ελισάβετ στο ευλογημένο σπιτικό της. Όταν πλησίασε και την ασπάστηκε «εσκίρτησε το βρέφος εν τη κοιλίᾳ αυτής· και επλήσθει Πνεύματος῾ Αγίου η Ελισάβετ και ανεφώνησε φωνή μεγάλη και είπεν· ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου. και πόθεν μοι τούτο ίνα έλθει η μήτηρ του Κυρίου μου προς με; ιδού γαρ ως εγένετο η φωνή του ασπασμού σου εις τα ώτα μου, εσκίρτησε το βρέφος εν αγαλλιάσει εν τη κοιλίᾳ μου. και μακαρία η πιστεύσασα ότι έσται τελείωσις τοις λελαλημένοις αυτή παρὰ Κυρίου» (Λουκ.1,41-45).
Την όγδοη ημέρα μετά την γέννηση του παιδιού κατά το έθιμο συγκεντρώθηκαν οι συγγενείς για την ονοματοδοσία του παιδιού. Οι συγγενείς επιχειρηματολογούσαν να δοθεί το όνομα Ζαχαρίας, δηλαδή του πατέρα του. Η Αγία Ελισάβετ με θεία έμπνευση αντιπρότεινε το όνομα Ιωάννης, αν και κανένας στην οικογένεια δεν είχε αυτό το όνομα. Τέλος απευθύνθηκαν στον κωφάλαλο Ζαχαρία. Μόλις Εκείνος έγραψε σε πλάκα το όνομα Ιωάννης συνέβη θαυμαστό σημείο: ο Άγιος Ζαχαρίας άρχισε να ακούει, να μιλάει και να δοξολογεί τον Θεό.Φωτισμένος μάλιστα από το Άγιο Πνεύμα προφήτευσε ότι ο Θεός θα φανεί σαν Φως στις ψυχές των ανθρώπων που βρίσκονται στη σκιά και το σκοτάδι της αμαρτίας. Αυτό το Φως θα οδηγήσει τους πιστούς στον δρόμο της ειρήνης. Η φαινομενική τιμωρία, θεράπευσε την απιστία του Ζαχαρία. Και όταν ακόμη ο Θεός επισκέπτεται τους ανθρώπους και με δοκιμασίες και θλίψεις, δεν αναιρεί τις σωτήριες υποσχέσεις Του και δεν αποσύρει το έλεός Του από το πλάσμα Του (Λουκ.1,79).
Με απέραντη χαρά και μεγάλη ευγνωμοσύνη προς τον Θεό ανέτρεφαν τον Ιωάννη, ο οποίος «ηύξανε και εκραταιούτο πνεύματι, και ην εν ταις ερήμοις έως ημέρας αναδείξεως αυτού προς τον Ισραήλ» (Λουκ.1,80).
Όταν ο βλάσφημος και αιμοβόρος Ηρώδης διέταξε την σφαγή των νηπίων ηλικίας έως δυο ετών ο Άγιος Ιωάννης διασώθηκε με θαυμαστό τρόπο. Η μητέρα του τον είχε στην αγκαλιά της και οι στρατιώτες την κυνηγούσανε για να τους συλλάβουν. Εκείνη προσευχήθηκε θερμά στον Θεό και ζήτησε να σωθεί ο γιός της. Πράγματι, σημείο θαυμαστό, το βουνό άνοιξε, μπήκανε μέσα μητέρα και γιός και έπειτα έκλεισε.
Ο Άγιος Ζαχαρίας, μετά την γέννηση του Χριστού, ονόμαζε την Παναγία Θεομήτορα και στον ναό έβαζε την Παναγία στις θέσεις των παρθένων.
Ο Ηρώδης διέταξε την θανάτωση του Αγίου Ζαχαρία γιατί ονόμαζε την Παναγία Θεομήτορα και γιατί διασώθηκε ο γιός του Ιωάννης. Πράγματι, άνθρωποι του Ηρώδη τον σφαγιάσανε ανάμεσα στο ναό και στο θυσιαστήριο.
Η μνήμη των εορτάζεται την 5η Σεπτεμβρίου
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
Πηγή
Συναξαριστής.
