"ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΩ" Τραγούδι (Στίχοι και σύνθεση Ηρακλής Κριεζής)

 

Στίχοι και σύνθεση Ηρακλής Κριεζής.

Ιστορικό του τραγουδιού...Το τραγούδι αυτό αρχικά το ερμήνευσε ο Θανάσης Ελευθερίου...Σήμερα ιερέας π.Αθανάσιος, και τον οποίο έχω την ανάγκη από καρδιάς να ευχαριστήσω για την ανιδιοτελή , τότε συμμετοχή του...

Καθώς επίσης, στο μπουζούκι ήταν ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ Μάκης Κυριακίδης....τον οποίο παρομοίως ευχαριστώ από καρδιάς για την ανιδιοτελή συμμετοχή του

Στο ακορντεόν και στην κιθάρα, έπαιξε ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ Σωτήρης Χατζόπουλος κι ο οποίος έγραψε και την εισαγωγή του τραγουδιού και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα από καρδιάς γι αυτό...

Τέλος στα κρουστά ήταν ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ Σταύρος Ρέντης...τον οποίο επίσης ευχαριστώ από καρδιάς για την ανιδιοτελή τότε συμμετοχή του.....

Στην παραγωγή του τραγουδιού είναι ο ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗΣ Άκης Χατζηπαυλίδης και τον οποίο επίσης ευχαριστώ από καρδιάς, γιατί χωρίς την βοήθειά του θα ήταν πολύ δύσκολο το τραγούδι αυτό να ...φτάσει στον αέρα!!!

ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΩ

Το δρόμο που θα πάρω του καημού να περπατήσω, τον γνώρισα μονάχος σαν ερχόμουν στη ζωή.... Κι αν φεύγεις και μ` αφήνεις στο χιονιά θα σου θυμίσω, συνήθισα το κρύο και θ' αντέξω την πληγή.... Φύγε και άσε με εδώ μες στον χιονιά, τράβα το δρόμο σου και μη γυρίσεις πίσω... Κι αν τ` όνειρό μου ζει γυμνό στην παγωνιά, θα βγω στο αύριο στον ήλιο να το ντύσω [δις] Το δρόμο που θα πάρω στου καημού την ανηφόρα, τον ένιωσα στα στήθια σαν γεννιόμουνα στη γη... Κι αν φεύγεις και μου δίνεις μαχαιριά αυτήν την ώρα, τον έζησα τον πόνο και θ` αντέξω την πληγή....
Φύγε και άσε με εδώ μες στον χιονιά,
τράβα το δρόμο σου και μη γυρίσεις πίσω...
Κι αν τ` όνειρό μου ζει γυμνό στην παγωνιά,
θα βγω στο αύριο στον ήλιο να το ντύσω [δις]

ΛΙΝΑ ΒΑΤΑΝΤΖΗ "Θησαυροί"

"Θησαυροί"

Η πρώτη βροχή, η πολυπόθητη,
εξατμίζεται στην καυτή γη
κι ευωδιάζει πρώιμο φθινόπωρο.
Ύστερα, τα φύλλα βαραίνουν
αιωρούνται δευτερόλεπτα,
αγγίζουν χλόη και πεζοδρόμια,
όπως εσύ τα μαλλιά μου,
με παλάμες φυλλώματα φλογισμένα,
για λίγο.
Αργότερα, ξεθωριάζουν τα κόκκινα,
επέρχεται ψύχρα.
Το φως στα μάτια υποχωρεί,
χειμώνας τυλίγει την ύπαρξη.
Και θησαυρίζουμε
κτερίσματα των περασμένων.

Λίνα Βαταντζή

Η φωτογραφία είναι από το Green Park στο Λονδίνο και ανήκει στην Ποιήτρια 

Σοφία Σκουλίκα " Το παραμύθι της γιαγιάς "

Το παραμύθι της γιαγιάς 

Ήταν κάποτε μια χώρα πολύ πολύ μακρινή 

Εκεί υπήρχαν γιατροί που αγαπούσαν τους ανθρώπους. 

Δεν τους έβλεπαν στα χέρια. 

Τους κάνανε καλά. Δεν τους ένοιαζε το χρήμα. Πάλευαν 

να ζήσει ο άρρωστος. 

Δεν είχαν παράπονο οι ασθενείς πικρό. 

Όλοι τους αγαπούσαν και τους 

σέβονταν.

 Ο μικρός εγγονός τότε είπε 

Τέτοιος γιατρός θα γίνω. 

Εκείνη απάντησε. 

Σου το εύχομαι καμάρι μου. 

Σοφία Σκουλίκα

Carpe " Συγκατάθεση..."

 

Αδειάσαμε από ζωή,
δεν συναντιόμαστε πια .
Περιμένω την εξαγγελία της απόφασης
να κολυμπήσω σε μάτια υγρά .
Έγλειψα ένα τσιγάρο,
η παλιά πληγή άρχισε να κλείνει .
Οι ατροφικές αισθήσεις γιγαντώθηκαν .
Τα χείλη ταίριαξαν στην εντέλεια.
Για λίγο κυριάρχησε η απόλυτη σιωπή .
Κάπνισα ένα τσιγάρο ακόμα,
δε σε άγγιξα μέχρι το χάραμα,
η συγκατάθεση δεν άργησε να έρθει,
η λογική πετάχτηκε στα αζήτητα .

Carpe .

200 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ

 

https://varelaki.blogspot.com/2026/10/200.html

       Αγαπητοί αναγνώστες,

φτάσαμε στις 200 αναγνώσεις ποιημάτων. Ποιήματα τη νύχτα σε fb, insta, tiktok και yoube στη διεύθυνση: https://www.youtube.com/@asiminaxirogianni4348/shorts

Στόχος αυτής της προσπάθειας είναι να ακουστεί η ποίηση με έναν τρόπο απλό, μέσα από καθημερινά και οικεία μέσα. Να βάλουμε περισσότερη ποίηση στη ζωή μας και να δώσουμε και την ευκαιρία στους νέους να έρθουν σε επαφή με στίχους και ποιητές που διαβάζονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ευχαριστούμε για άλλη μια φορά την Openbook για την φιλοξενία: 

https://www.openbook.gr/poiimata-ti-nychta/

ΤΡΟΠΟΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ: Μπορείτε να γίνετε συνδρομητές στο You Tube ώστε να ενημερώνεστε για τις νέες αναρτήσεις ή και να κάνετε διαμοιρασμό περιεχομένου.

Παραθέτουμε τις 10 πιο δημοφιλείς αναγνώσεις στα shorts στο you tube:

O στρατιώτης ποιητής/Μίλτος Σαχτούρης

https://www.youtube.com/shorts/ZMWEtUwQTn4

***

[Θέλω να είμαι η μουσική]/ ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ

https://www.youtube.com/shorts/ffySHgxoU0M

***

ΕΠΙΛΟΓΟΣ /ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΜΕΛΗΣ

https://www.youtube.com/shorts/-cB0epmFNjo

***

ΑΙΓΙΝΑ II/ AΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

https://www.youtube.com/shorts/rTqnHnJQWns

***

ΠΕΡΙ ΠΟΙΗΣΕΩΣ /ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΚΑΝΑΣ

https://www.youtube.com/shorts/YFC6b6C4atA

____________________

ΣΥΣΤΕΛΛΕΤΑΙ/ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΠΑΚΟΝΙΚΑ

https://www.youtube.com/shorts/wtSZoILlm84

***

 [ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΚΕΠΤΟΥΜΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΣΟΥ...] ΜΑΤΣΗ ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ

https://www.youtube.com/shorts/to7XpQ3QGww

***

[ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΣΚΕΨΟΥ] ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

https://www.youtube.com/shorts/szX8crwFji8

 

***

[Σ΄ΑΓΑΠΩ] ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

https://www.youtube.com/shorts/qDy5miKaJQ8

***

[ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΜΟΥ]ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ

https://www.youtube.com/shorts/DCGq78ORb5w

https://varelaki.blogspot.com/

GIUSEPPINA DE BIASE "IL ROVESCIO DEL MARE" ( H ΑΝΑΠΟΔΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΘΆΛΑΣΣΑΣ - Μετάφραση από τα ιταλικά Λευτέρης Σιώμος)

 GIUSEPPINA DE BIASE

H ΑΝΑΠΟΔΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ

ΘΆΛΑΣΣΑΣ

( IL ROVESCIO DEL MARE )

Όλα αρχίζουν από την άκρη του στόματος.

Ένα ρίγος που γίνεται σάρκα απάνω στα χείλη και γρήγορα γίνεται θύελλα.

Δεν υπάρχουν φρένα.Δεν υπάρχει μέτρο, γουρλώνει το πρόσωπό και τρέμει η γη.

Είναι η υπερήφανη δύναμη της γυναίκας του νότου.

Ναπολιτάνες γυναίκες καμωμένες από λάβα και αλάτι.

Ένα γέλιο που ξεσκίζει την ψυχή και γίνεται τραγούδι.

Μια ζωντανή πηγή που ρέει αδιάκοπα, σμπαραλιάζει τον θώρακα και δαγκώνει τον αέρα χωρίς να ζητήσει άδεια.

Και μετά, ξαφνικά το θαύμα του νερού.

Τα μάτια γεμίζουν, πλημμυρίζουν γίνονται λεκάνη ζωντανής θάλασσας.

Είναι ένα υγρό γέλιο που βρέχει τα μάγουλα, δάκρυα θερμά σαν η φωτιά του Βεζούβιου, δάκρυα διαφανή σαν οι στάλες κρυστάλλου.

Χαρακώνουν την ομορφιά μας, λυγίζουμε, μας πιάνεται η ανάσα, γλιστρούν στο στόμα,η καρδιά τραντάζεται άγρια ,σε έναν χορό που προκαλεί τον κόσμο,πλένοντας κάθε κούραση,κάθε στεναχώρια.

Έτσι γελάμε εμείς οι γυναίκες του νότου.

Γελάμε μέχρι να μας σπάσει η καρδιά,βυθίζοντας σε αυτό το κλάμα που είναι μόνο θρίαμβος.

Είμαστε η σάρκα όπου τρέμει ο αφρός του κόλπου, η ανάποδη πλευρά της θάλασσας, η ζωή που φωνάζει γραμμένη επάνω στο δέρμα με τη φωτιά και με τη θάλασσα.

Μετάφραση από τα ιταλικά Λευτέρης Σιώμος Κ/797 g.d.b .el.

Bahtiyar Hidayet (Azerbaijan) " Hell’s Passion"

 Hell’s Passion

The world is like a kitchen

Our desires and hopes are cooked

Our rights are eaten

Even our flesh is eaten

By those who rule the world

The dome of the sky is like an extractor fan

But it is not capable of sucking away

Sorrow, disgrace, and savagery

It only sucks away the smell of cooking hopes — erasing their traces

The heavens have lost their power

And they are very far away

There are many light-years between us

… Wake up from your thoughts, poet

Turn off the light

The electricity bill is too high this month

And those who eat our flesh

Eat so much that their stomachs cannot take it

They vomit on us

We must escape from this kitchen

To the kitchen of Hell

That is, to the cauldron of boiling pitch

Our cooking pots are empty anyway