ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ "Πλανήτης ΓΗ: Η μεγάλη Πατρίδα μας"

 *Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"

  *Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα της Γης (22 Απριλίου)

       «Η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη».     

        Η Παγκόσμια Ημέρα της Γης αποτελεί μια παγκόσμια υπενθύμιση της εύθραυστης ισορροπίας του πλανήτη μας και της ευθύνης που έχουμε απέναντί του. Η Γη δεν είναι απλώς το φυσικό μας περιβάλλον, αλλά το κοινό μας σπίτι, η μεγάλη  και κοινή Πατρίδα μας η οποία δέχεται ολοένα και μεγαλύτερες πιέσεις από την ανθρώπινη δραστηριότητα: ρύπανση, κλιματική αλλαγή, απώλεια βιοποικιλότητας.

       Η ημέρα αυτή δεν είναι μια τυπική επέτειος, αλλά μια αφορμή για συνειδητοποίηση και επαναπροσδιορισμό της σχέσης ανθρώπου και φύσης. Μας καλεί να δούμε τη Γη όχι ως ανεξάντλητο πόρο, αλλά ως ζωντανό οργανισμό που χρειάζεται σεβασμό και φροντίδα.

          Με αφορμή, λοιπόν, την Παγκόσμια Ημέρα  της ΓΗΣ  το παρόν αφιερωματικό κείμενο περιλαμβάνει φωνές και σκέψεις- θέσεις επωνύμων που στοχάζονται πάνω στον πλανήτη ΓΗ που μας φιλοξενεί και μας ορίζει. Μέσα από διαφορετικές οπτικές-επιστημονικές, φιλοσοφικές-αναδεικνύεται η κοινή αγωνία αλλά και η ευθύνη όλων μας απέναντι στην κοινή μας Πατρίδα, τον πλανήτη ΓΗ. Οι λέξεις τους δεν αποτελούν απλώς απόψεις, αλλά και μαρτυρίες συνείδησης και κάλεσμα για δράση. Σε μία εποχή κρίσιμων περιβαλλοντικών προκλήσεων και προβλημάτων, η ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε τη στάση-σχέση μας με τη Φύση καθίσταται πιο επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε.

                Η φροντίδα-σωτηρία της  ΓΗΣ  είναι υπόθεση όλων μας.

         Τα κείμενα που ακολουθούν αποτελούν μία ευκαιρία για στοχασμό πάνω στη στάση μας προς την Πατρίδα-Γη

        1. «Ήτοι μεν πρώτιστα Χάος γένετ’ αυτάρ έπειτα Γαία ευρύστερνος… ηδ’ έρως, ος κάλλιστος εν αθανάτοισι θεοίσι» ( Πρώτα έγινε το χάος και ύστερα η πλατύστερνη Γη… Αλλά και ο έρωτας, ο πιο ωραίος ανάμεσα στους αθάνατους θεούς, Ησιόδου Θεογονία)

    

                                       Αρχαίοι Ύμνοι για τη ΓΗ

         Γνωστός είναι ο «Ύμνος στη Γη», από τους «Ομηρικούς ΄Υμνους» που αισθητοποιεί τις αντιλήψεις και το σεβασμό των ανθρώπων προς τα Φυσικά σώματα (ουρανός, Γη, Θάλασσα…).

           2. “Ω Γη, Μητέρα των πάντων Εσέ τώρα ψάλλω  / πανάρχαια δύναμη που πάνω στο χώμα θρέφεις / αυτά που υπάρχουν…/ Καλότυχες δος μου ημέρες τη δόξα σου στη Μνήμη / να ψάλλω!”.

          3.  «Γαία, Θεά, Μητέρα των μακαρίων θεών και των θνητών ανθρώπων,/ παντοτρόφε, πανδότρια, τελεσφόρα, εξολοθρεύτρια των πάντων…/ Βάθρο του αθάνατου κόσμου…/ Αλλά, θεά μακάρια, με ευμενή καρδιά αύξησε τους πολυχαρείς/ καρπούς και χάρισε ευφορία στις εποχές»  (Ορφικός ύμνος της Γης)

          Το παρακάτω κείμενο αυτό αποτελεί την ιστορική απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων Σκουάμις στον Πρόεδρο των ΗΠΑ που ζητά να αγοράσει τη γη της φυλής του.

          Αν και γραμμένο το 1855, είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Η δυσαρμονία του ανθρώπου με τη φύση δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη όσο σήμερα. Η απάντηση του ινδιάνου αρχηγού Seatle λέει τα αυτονόητα σε μια εποχή που έγινε κανόνας το παράλογο…

            Προς τον πρόεδρο της ΗΠΑ Φραγκλίνο Πιρς

           4. “Είμαστε κομμάτι της γης και αυτή πάλι ένα κομμάτι από μας.

           Οι χυμοί που τρέχουν μέσα στα δέντρα μεταφέρουν τις μνήμες του ερυθρόδερμου ανθρώπου.

               Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδελφές μας.

               Το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός είναι τ’ αδέλφια μας.

         Οι απότομες, ψηλές κορυφές, τα καταπράσινα λιβάδια, η ζεστασιά του αλόγου, ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια.

                                   Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό: 

         Η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη. 

       Κι ακόμα πως εμείς δε δημιουργήσαμε τον ιστό της ζωής, αλλά αποτελούμε μόνο μια ίνα μέσα σ’ αυτόν.

       Αν προκαλέσουμε κάποια καταστροφή στον ιστό (της γης) οι συνέπειες θα έρθουν και σε μας τους ίδιους”.

     Ο Ένγκελς για τη σχέση του ανθρώπου με τη Φύση-ΓΗ

        5. «Ας μην κολακευόμαστε ωστόσο πάρα πολύ για τις ανθρώπινες νίκες μας πάνω στη φύση. Η φύση μάς εκδικείται για καθεμιά τους. Κάθε νίκη έχει, βέβαια, κατά κύριο λόγο τις συνέπειες στις οποίες αποβλέπαμε, αλλά στη συνέχεια έχει εντελώς διαφορετικά, απρό­οπτα αποτελέσματα, που πολύ συχνά εκμηδενίζουν τις πρώτες τους συνέπειες […] Τα γεγονότα μάς θυμίζουν σε κάθε βήμα, πως δεν κυριαρχούμε καθόλου πάνω στη φύση όπως ένας κατακτητής πάνω σ’ έναν ξένο λαό, όπως κάποιος που θα στεκόταν έξω από τη φύση, αλλά πως ανήκουμε στη φύση με τη σάρκα, το αίμα και το μυαλό μας, πως είμαστε μέσα της και πως όλη μας η εξουσία βρίσκεται στο πλεονέκτημα που έχουμε σχετικά μ’ όλα τ’ άλλα όντα, να γνωρίζουμε τους νόμους της και να μπορούμε να τους εφαρμόζουμε ορθά» [ “H διαλεκτική της Φύσης”, Ένγκελς, 1883, σ. 159].

                          Η “Θεωρία της Γαίας”  του Lovelock

         6. «Η αρχέγονη Γαία, η παλιά γήινη θεότητα, έχει τα ίδια χαρίσματα με όλες τις άλλες μυθολογικές θεότητες της αρχαιότητας: είναι μία μορφή γενναιόδωρη, μητρική, θηλυκή αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά αυστηρή. Δεν επιτρέπει παράβαση των νόμων της. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να θίξει τη γονιμότητά της…» (Η Γαία του James Lovelock).

         Ο  Εντγκάρ Μορέν για την Πατρίδα-Γη       

   7. «Ένας πλανήτης για Πατρίδα; Ναι, αυτές είναι οι ρίζες μας μέσα στο σύμπαν. Γνωρίζουμε πια ότι ο μικρός χαμένος πλανήτης είναι κάτι περισσότερο από ένας κοινός δεσμός για όλα τα ανθρώπινα όντα. Είναι το σπίτι μας…. είναι η μήτρα μας και περισσότερο ακόμη είναι η Γη – Πατρίδα μας. Γνωρίζουμε πια ότι μέσα στους ήλιους θα καιγόμαστε και μέσα στο διάστημα θα παγώναμε. Σίγουρα, μπορούμε να φύγουμε, να ταξιδέψουμε, να αποικίσουμε άλλους κόσμους όμως αυτοί, πολύ ζεστοί ή πολύ παγωμένοι, δεν έχουν ζωή. Εδώ, στο σπίτι μας, υπάρχουν τα φυτά μας, τα ζώα μας, οι νεκροί μας, οι ζωές μας, τα παιδιά μας. πρέπει να διαφυλάξουμε, πρέπει να σώσουμε τη Γη – Πατρίδα». («Γη – Πατρίδα»).

        8. “Πρέπει να σταματήσουμε να βλέπουμε τον άνθρωπο ως ένα υπερφυσικό ον και να εγκαταλείψουμε το πρόταγμα που διατυπώθηκε από τον Βάκωνα και τον Καρτέσιο, και στη συνέχεια από τον Μαρξ, της κατάκτησης και κατοχής της φύσης. Αυτό το πρόταγμα έγινε γελοίο από τη στιγμή που συνειδητοποιήσαμε ότι ο αχανής κόσμος, μέσα στην απεραντοσύνη του, είναι άπιαστος για εμάς. Έγινε παράλογο από τη στιγμή που συνειδητοποιήσαμε ότι η προμηθεϊκή άφιξη της τεχνο-επιστήμης οδηγεί στην καταστροφή της βιόσφαιρας και, κατά συνέπεια, στην αυτοκτονία της ανθρωπότητας.

      Πρέπει να σταματήσει η αποθέωση του ανθρώπου στον κόσμο.

         Πρέπει σίγουρα να εκτιμούμε τον άνθρωπο, αλλά σήμερα γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε χωρίς να εκτιμούμε τη ζωή: ο βαθύς σεβασμός στον άνθρωπο συνεπάγεται βαθύ σεβασμό για τη ζωή. Η θρησκεία του απομονωμένου ανθρώπου είναι μια απάνθρωπη θρησκεία.

       Η πίεση της πολυπλοκότητας των γεγονότων, ο επείγων χαρακτήρας και το μέγεθος του οικολογικού προβλήματος μάς ωθούν να αλλάξουμε τις σκέψεις μας, αλλά χρειαζόμαστε επίσης μια εσωτερική ώθηση που να στοχεύει στην τροποποίηση των ίδιων των αρχών της σκέψης μας. Γνωρίζουμε τώρα ότι ο μικρός χαμένος πλανήτης είναι κάτι παραπάνω από ένας βιότοπος: είναι το σπίτι μας, το casa, το heimat, είναι η μητρίδα μας [matria]και, ακόμη περισσότερο, είναι η δική μας Γη-πατρίδα [patria].

       Έχουμε μάθει ότι θα εξατμιστούμε στους ήλιους και θα παγώσουμε στο διάστημα. Αναμφίβολα μπορούμε να φύγουμε, να ταξιδέψουμε, να αποικίσουμε άλλους κόσμους. Αλλά είναι εδώ, στο σπίτι μας, όπου βρίσκονται τα φυτά μας, τα ζώα μας, οι θάνατοί μας και οι ζωές μας.

       Πρέπει να συντηρήσουμε, πρέπει να σώσουμε τη Γη-πατρίδα.

         Κάτω από αυτές τις συνθήκες, αλήθειες από τους πιο ποικίλους ορίζοντες μπορούν να συγκλίνουν μέσα μας: οι φυσικές επιστήμες, οι ανθρωπιστικές επιστήμες, η πίστη, η ηθική ή η συνειδητοποίησή μας ότι ζούμε στην πλανητική εποχή του Σιδήρου.   

        Είναι σε αυτή τη Γη, τη χαμένη στον αστροφυσικό κόσμο, αυτή τη Γη ως «ζωντανό σύστημα» της Γήινης επιστήμης, της Γαίας-βιόσφαιρας, όπου η ανθρωπιστική ιδέα της εποχής του Διαφωτισμού μπορεί να υλοποιηθεί στο εξής και η οποία αναγνωρίζει την ίδια συνθήκη σε όλους τους ανθρώπους. Αυτή η ιδέα μπορεί να συνδυαστεί με το συναίσθημα της φύσης της ρομαντικής εποχής, που ανέκτησε την ομφαλική και θρεπτική σχέση με τη μητέρα-Γη. Ταυτόχρονα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη βουδιστική συμπόνια για όλα τα έμβια όντα και τη διεθνιστική χριστιανική αδελφότητα (την κοσμική και σοσιαλιστική κληρονόμο του χριστιανισμού) ώστε να συγκλίνουν στη νέα πλανητική συνειδητοποίηση ​​της αλληλεγγύης, που πρέπει να συνδέει τους ανθρώπους μεταξύ τους και με γήινη φύση” (συνέντευξη του Εντγκάρ Μορέν).

           Θα πρέπει, επομένως, να υιοθετηθεί μία πιο ολιστική αντίληψη για τη ζωή του πλανήτη που θα πρεσβεύει την ταυτότητα συμφερόντων ανθρώπου και φύσης «Άνθρωπος και φύσις ενότης αδιαίρετος» (Μάρκος Αυρήλιος)

                                               Ε Π Ι Μ Υ Θ Ι Ο Ν        

        Η προστασία της Γης δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία ημέρα συμβολισμού, αλλά απαιτεί καθημερινή στάση ζωής. Κάθε μικρή ή μεγάλη πράξη — από τη μείωση της σπατάλης έως την αλλαγή ενεργειακών συνηθειών συμβάλλει σε ένα συλλογικό αποτέλεσμα. Η ευθύνη δεν ανήκει μόνο στις κυβερνήσεις ή στους θεσμούς, αλλά σε κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Αν η Παγκόσμια Ημέρα της Γης έχει νόημα, αυτό βρίσκεται στο να γίνει αφετηρία αλλαγής και όχι απλή υπενθύμιση. Το μέλλον του πλανήτη εξαρτάται από το αν θα επιλέξουμε να ζούμε ως απλοί χρήστες της φύσης ή ως συνειδητοί φύλακές της.

        *Τα επί μέρους κείμενα (1-7) αλιεύτηκαν από αντίστοιχα-σχετικά κείμενα των βιβλίων του συγγραφέα: 1.«ΙΔΕΟπολις»,  2.«Σκέψης Εγκώμιον» και 3. «Πνευματικές Περιπλανήσεις».

https://iliasgiannakopoulos.blogspot.com/

 

 

Παρουσίαση του λαογραφικού βιβλίου της Ελένης Θ.Π. Λουκά " Καναβιά ,της Νιότης Συναπάντημα"

 

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Σας προσκαλώ με ιδιαίτερη χαρά στην παρουσίαση του λαογραφικού μου βιβλίου με τίτλο

«Καναβιά της Νιότης συνάντημα».

Πρόκειται για ένα ταξίδι μνήμης στο χωριό Στρογγυλή Κερκύρας, μέσα από αφηγήσεις, εικόνες και βιώματα που αναδεικνύουν τα ήθη, τα έθιμα και την καθημερινότητα των ανθρώπων, από τα δύσκολα χρόνια του πολέμου έως τη σύγχρονη εποχή. Ένα βιβλίο για τις ρίζες, την αντοχή και την ψυχή ενός τόπου που συνεχίζει να ζει μέσα μας.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 10 Μαΐου, στις 18:30, στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών (Γενναδίου 8, Αθήνα).

Κατά τη διάρκειά της θα παρουσιαστούν και πέντε μελοποιημένα ποιήματα του βιβλίου, με συνοδεία πιάνου από τον καθ. μουσικής Γιώργο Στεργίου και την καθ. μουσικής Εύα Λουκάτου, σε μια μουσική απόδοση εμπνευσμένη από την παράδοση.

Μια βραδιά αφιερωμένη στις μνήμες, την παράδοση και τις ρίζες μας.

Θα είναι τιμή και χαρά μου να σας δω από κοντά.

Ελένη Θ.Π. Λουκά 

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση το νέο βιβλίο του Δημήτρη Τζιώτη "Το Σύνταγμα της Νέας Μεταπολίτευσης"

 

Δελτίο Τύπου

Δημήτρης Τζιώτης

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Σελίδες: 283, ISBN: 978-960-02-4648-3, Τιμή: 16,96

Εκδόσεις Παπαζήση

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση το νέο βιβλίο του Δημήτρη Τζιώτη «ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ».

Από το έτος 2.000 μ.Χ. έχουν γίνει τρεις αναθεωρήσεις του παλιού Συντάγματος. Χωρίς αποτέλεσμα. Οι θεμελιώδεις αρχές του καταστατικού χάρτη της χώρας, που ψηφίστηκε το 1975 μόνο από την κυβερνητική πλειοψηφία - ως αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος με το οποίο καταργήθηκε η Βασιλευομένη Δημοκρατία - εξακολουθούν να ισχύουν έως τις μέρες μας. Παρότι ακόμα και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προτιμούσε ως πολίτευμα την Προεδρική Δημοκρατία, αντί για την Προεδρευομένη. Οι επιφανειακές τροποποιήσεις που έγιναν το 2001, το 2008 και το 2019 δεν άλλαξαν την πορεία της χώρας.

Το 2009 η Μεταπολίτευση χρεοκόπησε. Σήμερα, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι η Ελλάδα βαδίζει σε λάθος κατεύθυνση. Περισσότεροι από οκτώ στους δέκα πολίτες δεν εμπιστεύονται τα παλιά πολιτικά κόμματα. Επτά στους δέκα εκτιμούν ότι οι θεσμοί δεν λειτουργούν, ότι η κατάσταση βρίσκεται εκτός ελέγχου, δεν εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, θέλουν πολιτική αλλαγή και θεωρούν αναγκαία τη δημιουργία νέων κομμάτων. Μόλις δύο στους δέκα πιστεύουν ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της κοινωνίας. Και το συντριπτικό ποσοστό του 97% θεωρεί ότι η διαφθορά στη χώρα είναι αρκετά ή πολύ διαδεδομένη.

Στη χώρα δεν υπάρχει καν αξιωματική αντιπολίτευση. Πολύ σύντομα, είναι πιθανό να μην είναι εφικτός ούτε ο σχηματισμός σταθερής κυβέρνησης. Τα δύο μεγάλα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα έχουν χρέος που ξεπερνά το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Η κρίση νομιμοποίησης είναι διάχυτη. Εάν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παρομοίαζε το 1989 τη χώρα μας με «ένα απέραντο φρενοκομείο», πως θα τη χαρακτήριζε σήμερα; Η Δημοκρατία κινδυνεύει.

Ένα εκατομμύριο άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Συντάγματος - στο δικό μας Πολυτεχνείο - για να απαιτήσουν Δικαιοσύνη. Στη μεγαλύτερη συγκέντρωση της σύγχρονης ιστορίας, το παλιό πολιτικό σύστημα απάντησε σαν να μην συνέβη τίποτα. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους της παλιάς Μεταπολίτευσης.

Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης δεν έχει κάτι νέο να πει. Περιορίζεται σε επιμέρους αναθεωρήσεις μόνο κάποιων άρθρων του ξεπερασμένου καταστατικού χάρτη της χώρας. Τα παλιά κόμματα επιμένουν να αναπαλαιώνουν τα θεμέλια των θεσμών του κράτους με μπαλώματα, παρότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Η αλήθεια είναι απλή: Αν δεν αλλάξει η αρχιτεκτονική της Πολιτείας, τίποτα δεν θα αλλάξει πραγματικά.

Το παλιό Σύνταγμα γράφτηκε σε μια άλλη εποχή, για έναν άλλο κόσμο, που δεν υπάρχει πια. Στις μέρες μας δεν ζούμε πια σε χρόνους μεγάλων αλλαγών. Ζούμε την αλλαγή́ μιας ολόκληρης ιστορικής περιόδου. Τώρα, η Ιστορία γράφεται από την αρχή.

Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, το Αύριο ήταν - σε μεγάλο βαθμό́ - προβλέψιμο. Σύμφωνα με τη συστατική́ υπόσχεση της Σύγχρονης Εποχής, το μέλλον ήταν καλύτερο από́ το παρελθόν. Στους καιρούς μας, η βεβαιότητα αυτή́ κατέρρευσε.

Η Σύγχρονη Εποχή́ ολοκληρώνει τον ιστορικό́ της κύκλο. Όλες οι σταθερές που καθορίσαν το δεύτερο μισό́ του 20ού αιώνα αμφισβητούνται. Η μεγάλη σύγκρουση για το μέλλον ειναι προ των πυλών. Η ανθρωπότητα βρίσκεται στο κατώφλι μιας εξέλιξης που μπορεί́ να συγκριθεί́ μονό με περιόδους κοσμογονίας. Το αποτέλεσμα αυτών των μεταβολών θα υπερβεί́ τις επιπτώσεις, τόσο της Αγροτικής όσο και της Βιομηχανικής Επανάστασης. Θα καθορίσει μια για πάντα τη μορφή́ της παρουσίας του ανθρώπινου είδους στον πλανήτη.

Στην εποχή́ μας, η μεγάλη εικόνα είναι θολή́. Κάνεις δεν ξέρει που μας οδηγεί́, κανείς δεν ξέρει που πάμε. Το Κράτος Δικαίου δεν λειτουργεί. Οι τεκτονικές πλάκες του πολιτικού συστήματος αναδιατάσσονται συθέμελα.

Σε αυτά τα ερωτήματα δίνει απαντήσεις η δεύτερη ανανεωμένη έκδοση του βιβλίου του Δημήτρη Τζιώτη «ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ». Τα Συντάγματα γράφονται από τους λαούς. Οι αναθεωρήσεις τους, από τους πολιτικούς και τους γραφειοκράτες. Το νέο Σύνταγμα πρέπει να απέχει από το παλιό όσο ένας πίνακας του Πικάσο από μία αγιογραφία.

Όπως αναφέρει στον πρόλογο της πρώτης έκδοσης ο Μίκης Θεοδωράκης, «έχουμε ήδη εισέλθει σε μια εντελώς νέα διεθνή περίοδο, πολύ περισσότερο επικίνδυνη, ακόμα και για την ύπαρξη των λαών και εθνών έως σήμερα. Ο πόλεμος, σαν πεινασμένος λύκος, τριγυρνά στη γειτονιά μας. Βαλκάνια και Μέση Ανατολή, όλες οι χώρες και οι λαοί πρέπει να υπολογίζονται σαν μελλοντικά θύματα. Οπότε το ερώτημα που αναγκαστικά τίθεται μπροστά μας είναι: Τι κάνουμε;  Ως κληρονόμοι ενός μοναδικού́ Πολιτισμού́, δεν μπορούμε να μοιρολογούμε διαπιστώνοντας την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, αλλά́ είμαστε υποχρεωμένοι πάντα να αναζητούμε την προοπτική́, το Όραμα».

Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο όραμα για το μέλλον. Μία νέα μεγάλη Αλλαγή. Ένα νέο Σύνταγμα. Για τις ανάγκες και τις προοπτικές του 21ου αιώνα. Μία Νέα Μεταπολίτευση.

 

 

Βιογραφικό

Ο Δημήτρης Τζιώτης αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών, όπου διετέλεσε πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου και τιμήθηκε με το βραβείο του ιδρυτή Homer Davis για την κοινωνική του προσφορά, την υπευθυνότητα και το αίσθημα καθήκοντος προς την κοινωνία. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Νομικών, Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης, με ειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τις Ευρωπαϊκές Σπουδές. Ολοκλήρωσε το Διεθνές Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Ολυμπιακών Σπουδών στη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία και αποφοίτησε από το The Fletcher School of Law and Diplomacy του Tufts University σε συνεργασία με το Harvard University, όπου τιμήθηκε με Mid–Career Master of Arts in International Communications.

Από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας εξειδικεύτηκε στη Στρατηγική, συνεργαζόμενος με διεθνείς δεξαμενές σκέψης και πολιτικούς οργανισμούς. Συνεργάστηκε με το think tank Demos στο Λονδίνο, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του Τρίτου Δρόμου και στην εκλογική νίκη του Εργατικού Κόμματος στη Μεγάλη Βρετανία, σηματοδοτώντας το τέλος της περιόδου της Μάργκαρετ Θάτσερ. Στη συνέχεια ίδρυσε το Demos Athens, την πρώτη δεξαμενή ιδεών στην Ελλάδα, ανοίγοντας τον δρόμο για τη θεσμική ανάπτυξη της στρατηγικής σκέψης στη χώρα.

Καθοριστικό σημείο της διαδρομής του αποτέλεσε η ανάληψη της ευθύνης της Στρατηγικής και της καμπάνιας για τη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 από την Αθήνα. Για τη συμβολή του αυτή βραβεύτηκε με το Βραβείο Αθήνα 2004, ως διευθυντής στρατηγικού σχεδιασμού και επικοινωνίας, ενώ νωρίτερα είχε τιμηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη δημιουργία μίας από τις καλύτερες νέες εταιρίες στην Ευρώπη το έτος 2000. Στο ίδιο πλαίσιο, διατύπωσε για πρώτη φορά την πρόταση για την παγκόσμια διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας κατά τη διάρκεια των Αγώνων της Αθήνας και είχε την ιδέα και τον σχεδιασμό της δημιουργίας του Διεθνούς Ιδρύματος Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Επίσης, σχεδίασε τη στρατηγική της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής με τον τίτλο «Celebrate Humanity», η οποία προβλήθηκε σε 188 χώρες παγκοσμίως.

Στον χώρο της πολιτικής στρατηγικής έχει διαχειριστεί τις εκλογικές εκστρατείες του ΠΑΣΟΚ, του ιταλικού Unione για τη νίκη του Ρομάνο Πρόντι και έχει συνεργαστεί με το think tank του Εργατικού Κόμματος στη Μεγάλη Βρετανία. Ως υπεύθυνος των εκλογικών εκστρατειών του ΣΥΡΙΖΑ διατύπωσε το σύνθημα «Πρώτη Φορά Αριστερά», οδηγώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένα κόμμα της Αριστεράς στη νίκη των εθνικών εκλογών. Παράλληλα, είχε ενεργή πολιτική παρουσία ως υποψήφιος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2007, συγκεντρώνοντας την υποστήριξη 30.000 μελών του κινήματος, ενώ υπήρξε εκ των ιδρυτών και υποψήφιος Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, διατυπώνοντας τη θέση ότι το κόμμα όφειλε να διατηρήσει το όνομα και το σύμβολο του ΠΑΣΟΚ. Σε τοπικό επίπεδο, ως υποψήφιος Δήμαρχος Βουλιαγμένης παρουσίασε το στρατηγικό σχέδιο για την Αθηναϊκή Ριβιέρα, λαμβάνοντας ποσοστό 36%.

Στον τομέα του πολιτισμού σχεδίασε τη στρατηγική για τον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού, το Σχέδιο Δράσης του Εθελοντικού Κινήματος και το Κέντρο Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, ενώ διαμόρφωσε τη στρατηγική και το σήμα της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας και εκπόνησε το Επιχειρησιακό Σχέδιο για την Παγκόσμια Ένωση Ολυμπιακών Πόλεων, για την οποία τιμήθηκε με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών για τη συμβολή του στη διεθνή αναγνώριση της διπλωματίας των πόλεων.

Στον τομέα του τουρισμού διαμόρφωσε τη στρατηγική του Υπουργείου Τουρισμού, του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, σχεδίασε το Brand της Ελλάδας και την καμπάνια με το μήνυμα «Live your Myth in Greece», συμβάλλοντας καθοριστικά στη διεθνή εικόνα της χώρας.

Για τη συνολική του προσφορά έχει τιμηθεί από τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ για την κοινωνική του δράση. Παράλληλα με την επαγγελματική και πολιτική του πορεία, έχει αναπτύξει πλούσιο συγγραφικό έργο, εκδίδοντας βιβλία στρατηγικής, πολιτικής και ιδεών, μεταξύ των οποίων τα «Ταξίδι στη Νέα Ελλάδα» (εκδ. Κέρκυρα - Economia Publishing, 2007), «Μακεδονία – Πολιτικές ευθύνες – Δυσοίωνοι χρησμοί» (εκδ. Γρηγόρη, 1994, προλογίζουν Λεωνίδας Κύρκος, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου), «Πράσινη Αλλαγή» (εκδ. Κέρκυρα - Economia Publishing, 2008), «Επανάσταση» (εκδ. Καστανιώτη, 2014), «Η Φαντασία στην Εξουσία» (εκδ. iWrite.gr, 2019), «Η επανάσταση που δεν έγινε ποτέ. Το Σύνταγμα του 21ου αιώνα» (εκδ. Παπαζήση, 2019, προλογίζει ο Μίκης Θεοδωράκης), «Η Ιδέα του Φωτός» (εκδ. Πατάκη, 2017, προλογίζει ο Βασίλης Βασιλικός). Το 2026 κυκλοφόρησε από το Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου το ebook του «Ολυμπιακοί Αγώνες: Η αληθινή ιστορία».

Περισσότερες πληροφορίες για τον Δημήτρη Τζιώτη μπορείτε να βρείτε εδώ: dimitristziotis.gr

 

Εκδόσεις Παπαζήση, Νικηταρά 2 & Εμμ. Μπενάκη, 106 78 Αθήνα, 210 3822496, 210 3838020

www.papazisi.gr, papazisi@otenet.gr

 

PEACE AND A PERSON'S ONLINE SAFETY WRITTEN BY STACI MODISETTE, USA

 Staci Modisette 

... 

PEACE AND A PERSON'S ONLINE SAFETY

WRITTEN BY STACI MODISETTE, USA

In a world where many of us use our voices

to share messages of hope, kindness, and peace,

it’s important to remember something just as meaningful: 

OUR PERSONAL SAFETY.

Speaking about peace is a beautiful and powerful act. 

It connects people across cultures, beliefs, and perspectives. 

But no message—no matter how positive—is more important 

than the well-being of the person sharing it.

If a situation online begins to feel unsafe, 

it is always okay to step back.

Choosing safety is not a failure to stand 

for peace—it is a way of protecting yourself.

We can continue to share kindness and understanding 

while also setting healthy boundaries. 

Both can exist together.

Take care of yourselves and one another—online and offline.

ΣΠΥΡΟΣ ΖΑΧΑΡΑΤΟΣ "Η ύπαρξη σου "

 

Η ύπαρξη σου Η ύπαρξη σου, το ελάχιστο ψηφιδωτό της μνήμης μου. Η ανάσα σου αντίστιξη στη φθορά. Η γεωμετρία του κορμιού σου, νικάει τη γεωμετρία της σιωπής και τη σκουριά της πολιτείας. Πόλη γερασμένη η μοναξιά μου, πριν από εσένα. Ελπίδα είχα το βλέμμα ενός περαστικού, την παρέα ενός αδέσποτου και τη μελωδία ενός πουλιού! Πριν από εσένα. σθθζ '26

Migel Flor "TË DUASH... "

 

TË DUASH... Të duash... është dhimbje patjetër; ... vërtetë "shkrep" një gjë të re por fermenti.. del nga musht i verës t'vjetër Të duash... dhëmbshurisht dikë është plasaritja e heshtur është përgjërimi që mban trishtimi veshur Të duash... duhet njomur qerpiku I magjisë "gafore" dhe stinën e mjaltit ta shijosh mbi shtrat dëbore Të duash.. Të duhet i thellë varri i shpirtit Në ferr të kuq nga flakë me rreshje Të ndërrosh tridhjetë e nëntë lëkurë E vetëm tek njëra të ndjesh rrjepjen Të duash është: kur më roit magjia e syrit tënd e malli pikon buzës ndërsa ti i ngurosuri të bëhesh "llavë" i Meduzës Migel Flor

LEFTER SHOMO "SYTË E TU"

 

LEFTER SHOMO

SYTË E TU

Ishe e jetës sime rrugë e madhe

E mban mend, notoja syve blu

Në të mitë sy pe fishekzjarrë

Të mbaja në mes syve si pikturë.

M'i hetoje plot dyshim shikimet

Ah, të gjeja perla brenda sysh,

Si naiv, besoja në trillimet

S'i besoja diellit që ndrit.

Vragë kalimtare lanë ndjenjat

Veç kujto se ishe e imja frymë

N' ato sy lexoja vetëm vjersha

Në të mitë ti, tymra dhe enigmë.

Burg s'i bëre sytë e dashurisë

Të më mbyllje peng përjetë

aty

Vij aty të shuaj nostalgjinë

Oh,sa shumë t'i desha ata sy!

LEFTER ShomoK/58p.i.sh.