Αγία Ευφημία
Η Αγία Ευφημία, κόρη του πλούσιου συγκλητικού Φιλόφρονα και της ευσεβούς και φιλανθρώπου Θεοδωρησιανής, σε ηλικία μόλις δεκαεννιά ετών με θάρρος και παρρησία ομολόγησε την ακλόνητη πίστη της στο Χριστό ενώπιον των δυνατών και ισχυρών της εποχής, γνωρίζοντας ότι την περιμένει θάνατος βασανιστικός και επώδυνος.
Η Αγία έζησε την εποχή του Διοκλητιανού ( 284-305 μ.Χ). Την εποχή αυτή ο αυτοκράτορας ξεκίνησε διωγμό εναντίον των Χριστιανών. Στην Ανατολή ηγεμόνας ήταν ο Πρίσκος με συνάρχοντα τον φιλόσοφο και ιερέα του ψευτοθεού Άρη, τον Απελλιανό. Όταν έφθασε η ημέρα της εορτής του Άρη έστειλαν κήρυκες σε ολόκληρη την περιοχή και προσκαλούσαν τους πολίτες να πάνε, με απειλή θανάτου για τους απόντες. Οι Χριστιανοί κατέφυγαν σε ερημιές ή κλείστηκαν στα σπίτια τους.
Η αποχή των Χριστιανών έγινε αντιληπτή και ο Απελλιανός έπεισε τον ηγεμόνα να συλλάβει τους απόντες. Μεταξύ των οποίων και την Αγία με την σαρανταεννιαμελή συνοδεία της. Τους συνοδούς έστειλε στη φυλακή, την δε Αγία κάλεσε κοντά του με σκοπό να την αλλαξοπιστήσει!. Δεν τα κατάφερε, φυσικά, και έστειλε τους αδίστακτους υπηρέτες Καίσαρα και Βάριο να ρίξουν την Αγία στην φωτιά. Πράγμα που έπραξαν. Όμως, η φωτιά διασκορπίστηκε και έβλαψε τους ασεβείς. Η Αγία βγήκε αβλαβής με τα ρούχα της να μη έχουν καεί.
Την άλλη μέρα φέρνουν την Αγία στον ηγεμόνα που διατάζει να κατασκευάσουν μεγάλη δεξαμενή με σαρκοβόρα θαλάσσια θηρία. Η Αγία προσευχήθηκε και είπε: “Ιησού, το φως μου, γίνε βοηθός της αδυναμίας μου, Συ που έκανες την κοιλιά του θηρίου καλό θάλαμο για τον Ιωνά. Σώσε με τώρα για να δοξασθούν όσοι σε προσκυνούν και καταισχυνθούν όσοι σε αρνούνται.”. Την έριξαν μέσα, αλλά τα θηρία την προστάτεψαν .
Ο Πρίσκος απορούσε πως από μια γυναίκα νικήθηκαν τα θηρία και η φωτιά. Ο Απελλιανός απαντούσε λέγοντας ότι η Αγία χρησιμοποίησε μάγια! Έπειτα, διατάζουν την Αγία να περπατήσει σε λάκκο με αιχμηρά αντικείμενα σκεπασμένα με λίγο χώμα. Εκείνη παραμένει αβλαβής, ενώ κατασχίστηκαν τα πόδια όσιων επιχείρησαν το ίδιο.
Η Αγία ευχαριστούσε τον Θεό λέγουσα : «Ποιός θα λαλεί την δύναμη των έργων σου και θα κάνει ξακουστές τις ευχαριστίες για Σένα, Κύριε; Με φύλαξες από πληγές και μαστιγώσεις, από φωτιά και θηρία, από νερό και λάκκο. Τώρα σώσε την ψυχή μου από τα χέρια του εχθρού της ανθρώπινης φύσης».
Την υπέβαλαν σε πολλά βασανιστήρια και τέλος την οδήγησαν στο στάδιο για να αντιμετωπίσει τα άγρια θηρία. Λυπόταν γιατί δεν αξιωνόταν να πάει προς τον Νυμφίο της και προσευχόμενη έλεγε: “Κύριε, μου έδειξες την ανίκητη δύναμη σου, με έκαμες δυνατή στις πληγές και στα βασανιστήρια. Καθώς δέχτηκες τη θυσία και τα αίματα των μαρτύρων σου που μαρτύρησαν πριν από εμένα, δέξου και τη δική μου θυσία και παράλαβε την ψυχή μου”.
Ενώ αυτά προσευχόταν η μάρτυρας ελευθέρωσαν τέσσερα λιοντάρια και τρεις αρκούδες. Τα θηρία ήρεμα φιλούσαν τα πόδια της Αγίας και μια αρκούδα την δάγκωσε χωρίς να αφήσει πληγή και μετά από λίγο η αγιασμένη ψυχή της φτερούγισε προς τον Νυμφίο της Χριστό. Το ημερολόγιο έγραφε 16 Σεπτεμβρίου του 303. Έγινε σεισμός και ακούστηκε φωνή λέγουσα: « Έλα προς τον Κύριο, συ που αγωνίστηκες τον καλό αγώνα για να λάβεις τους μισθούς για τα μαρτύρια, που υπέστης». Οι γονείς της, έχοντας χαρά που μαρτύρησε το παιδί τους, όταν βρήκαν ευκαιρία, παρέλαβαν το τίμιο σκήνωμα και το έθαψαν κοντά στην Χαλκηδόνα.
Το 410 μ.Χ. επί αυτοκράτορος Θεοδοσίου του Μικρού ο μοναχός και ιερέας Ευτύχιος υποστήριζε ότι ο Ιησούς Χριστός έχει μόνο τη φύση και την ενέργεια της θεότητας. Παρά το ότι καθαιρέθηκε από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Άγιο Φλαβιανό, συνέχισε να ταράσσει την εκκλησία.
Όταν ανέλαβε την εξουσία ο Μαρκιανός διέταξε και συγλήθηκε η Αγία Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος στην Χαλκηδόνα το 451 από εξακόσιους τριάντα πατέρες για να εξετάσει το θέμα. Οι πατέρες καταδίκασαν την πλάνη, αλλά οι αιρετικοί δεν πείθονταν. Συμφώνησαν η κάθε πλευρά να γράψει σε ένα τόμο τις θέσεις της. Άνοιξαν την λειψανοθήκη της Αγίας Ευφημίας και άφησαν τα δυο βιβλία στο στήθος της . Μετά από ένα χρονικό διάστημα άνοιξαν την λειψανοθήκη και βρήκαν τον τόμο των Ορθοδόξων να τον κρατά στα χέρια της, ενώ ο τόμος των αιρετικών ήταν στα πόδια της. Ήταν ολοφάνερο οι Ορθόδοξοι είχαν δίκαιο. Οι αιρετικοί λυπημένοι είδαν ότι είχαν άδικο. Με το θαύμα της Αγίας επικυρώθηκε η αληθινή πίστη περί του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: « δύο τέλειες φύσεις, ανθρώπινη και θεϊκή, ενωμένες σε μία υπόσταση ατρέπτως, ασυγχύτως, αδιαιρέτως, αχωρίστως». Δεν υπήρξε καμία απορρόφηση ή προσχώρηση ή σύγχυση ή διαίρεση ή τροπή των δύο φύσεων, αλλά παρέμειναν και οι δύο ακέραιες, διατηρώντας η κάθε μία τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα. Οι δύο φύσεις δηλ. αλληλοπεριχωρήθηκαν. Επομένως, το ορθό είναι ότι ο Χριστός είχε δύο τέλειες φύσεις, την θεία και την ανθρώπινη, και όχι μόνο μία, την θεία.. Το θαύμα αυτό εορτάζει η Αγία μας Εκκλησία στις 11 Ιουλίου.
Το 1987 ο Άγιος Παϊσιος δέχτηκε στο κελί του, στην Παναγούδα, την επίσκεψη της Αγίας Ευφημίας. Η Αγία του εξιστόρησε την ζωή και τα μαρτύριά της. Σε ερώτηση του Αγίου πως τα άντεξε απάντησε: «Αν ήξερα τι δόξα έχουν οι Άγιοι, θα έκανα ό,τι μπορούσα για να περάσω πιο μεγάλα μαρτύρια!», του απάντησε.
Απολυτίκιο
Λίαν εύφρανας τους Ορθοδόξους και κατήσχυνας τους κακοδόξους, Εηφημία, Χριστού καλλιπάρθενε. Της γαρ Τετάρτης Συνόδου εκύρωσας, α οι Πατέρες καλώς εδογμάτισαν. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
