Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

ΓΡΗΓΟΡΙΑ ΠΕΛΕΚΟΥΔΑ " ΠΛΑΤΙΝΕΝΙΟ ΛΕΥΚΟ "


Σαν οπτασία πλατινένιο λευκό
το χτένιζε η παλάμη
που σκάει το φως φεγγαριού
που ανιχνεύει στο σκοτάδι
όταν η σιωπή ξυπνούσε
το βλέμμα καλούσε σε αναμέτρηση 
ένα φιλί που προσπέρασε
όλα τα σ΄αγαπώ,
ένα βράδυ γεμάτο αστέρια.

Τη μοίρα της μοναξιάς 
που απονέμεται σ΄όσους επιμένουν
να ζουν με τέχνη, ν΄αντιστέκονται
στις προκλήσεις των καιρών
και να κάνουν, κρυφά ενέσεις
ονείρων.

Κάθε φορά που πάλευε να ξεφύγει,
τότε η θάλασσα τίναζε τα σεντόνια της,
κι ύστερα απλωνόταν νωχελικά
ως τις άκρες της γης,
φιλώντας τα ρόδινα χείλη,
τα μισόκλειστα βλέφαρα, 
της προσμονής.

Γρηγορία Πελεκούδα
Ανέκδοτη Συλλογή.
7/6/02







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου