Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016

ΕΛΕΝΗ ΒΑΦΕΙΑΔΟΥ - ΤΟ ΤΥΦΛΟ ΚΟΡΙΤΣΙ

Πίνακας : Νίκος Τσιρώνης  " συνθεση ".
Τον δρόμο μου έδειξε
το τυφλό κορίτσι.
Μες στην αυλή με τις ανθισμένες γλάστρες,
όαση κάτω από τα σύννεφα της πόλης,
σε πήλινα σκεύη μπλε
ανακάτευε τις γεύσεις.
Με περίσσια σιγουριά
η κάθε της κίνηση,
λες και μάτια της ψυχής
την καθοδηγούσαν.
Την έβλεπα να ετοιμάζει
γεύμα φιλικό,
τρυφερό τ΄ αγόρι στο πλευρό της.
Πόσο την θαύμασα!
Την περίμενα, της έδειξα σύννεφα γκρίζα,
-Κοίτα, της είπα,
είναι σαν από σύρμα.
Έστρεψε στο φως πρόσωπο αγνό.
-Σαν να διακρίνω την σκιά τους...
είπε κι αναστέναξε.
Με πήρε απ' το χέρι
με πήγε σε τόπο ιερό,
-Μοναστήρι ,
μου είπε,
μα σπίτι φαινόταν κανονικό.
Είδα παιδί να λούζεται στη σκάφη,
με χρώματα.
Πατέρας και μητέρα του παιδιού
χωρίς ράσα.
-Καλοδεχούμενοι , μας είπαν, είστε,
κι όταν η αναστάτωση φορτίσει την ψυχή σας,
εδώ να ξαναρθείτε.
Γυρίσαμε πίσω,
μου είπε για το αγόρι:
-Με αγαπάει...
Γαλήνια, διάφανη
σαν να μην ήταν κόρη του γαλαξία.
-Σε θαυμάζω, της είπα,
μόνο σου χρειάζεται τροφή.
Την κοίταξα απολογητικά,
ψέλλισα:
-Ένοχη λαιμαργία...
με ενοχλεί.
Με πήρε από το χέρι,
με άγγιξε παντού να με γνωρίσει,
αργά ψηλάφισε
τις στρογγυλάδες του κορμιού,
κ' ύστερα μ' αγκάλιασε σφιχτά.
-Σε χρειάζομαι τόσο πολύ,
μου είπε.







2 σχόλια:

  1. Ποίημα πολύ γοητευτικά σκηνοθετημένο. Το βλέπω να διαδραματίζεται μπροστά μου με διαύγεια. Χρώματα, περιγραφές, διάλογοι, όλα ζωντανά και απρόσμενα, όπως απρόσμενη πρέπει να είναι πάντα η ποίηση. Το τυφλό κορίτσι είναι μια ηρωίδα που αφήνει στον αναγνώστη το αποτύπωμά της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστω πολυ αγαπημενη μου Αθηνα για το ιδιαιτερο σχολιο σου. Ονειρικο το τυφλο κοριτσι, επιθυμει να "αγγιξει" οποιους βλεπουν με τα ματια της ψυχης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή