Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

ΓΡΗΓΟΡΙΑ ΠΕΛΕΚΟΥΔΑ " ΑΤΙΤΛΟ"


Τους είπα αφήστε με
να βυθιστώ στη σιωπή
εκεί να υπάρχω,
ν΄ακούω την απόγνωση
του άνεμου
να διασχίζει
με τα πέλματα της νύχτας
γατζωμένο στο φεγγάρι
τον ακίνητο
περιστρεφόμενο
κόσμο.
Στα τεντωμένα
πρόσωπα
που τρεμοσβήνει
ο χρόνος διασχίζοντας το πριν,
από το ύστερα
αέναης μοναξιάς
στις μετάλλινες αχτίδες
του περασμένου
και του μελλούμενου.
Η περηφάνια είναι το τέλος
που αρμενίζει με ανέμους
πετάτε πουλιά,
της αιώνιας άνοιξις
πριν απογυμνωθείτε 

για το όνειρο...
Γρηγορία Πελεκούδα











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου