Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

ΑΓΓΕΛΙΝΑ ΣΠΟΝΤΗ ΛΟΥΛΕΛΗ. " όταν δακρύζει η Ιστορία......."


Ενα βρώμικο βλέμμα λέρωσε
τη στιγμή,
σαν φτύσμα
σαν κηλίδα της μνήμης : ιστορία!
Ναι, μια ορθάνοιχτη πόρτα
στην ιστορία
που διαδραματιζόταν μπρος
στα έκθαμβα μάτια μου,έτριξε,
κείνη η απεγνωσμένη κοσμοσυρροή,
η ματωμένη μάζα της ανθρωπότητας
που μοιρολογούσε την απανθρωπιά...
Ενα σούρσιμο αχνό
κι άκουσα τη ψυχή μου,
που άηχα βούλιαξε
που βούρκωνε το κλάσμα
κείνου του ακίνητου χρόνου
κι η ιστορία πια,κολυμπούσε
στο τέλμα,
κι ο αριβίστας γελούσε
με το κλάμα του ειρηνιστή,
μια στιγμή αεικίνητη
που στάθηκε στο πλατύσκαλο
της θύμησης
για να αναπαραστήσει
μελανή εποχή,
άνοιξη μαύρη....
.......που ως κι η αγάπη στασίασε
και στρογγυλοκάθισε
στη βαριά πολυθρόνα του ανέμου,
λυσσομανούσε ο βοριάς
και σκορπούσε τους ξεριζωμούς,
στιγμή ορφανή,
των αστέγων
και των σκιών,
μια στιγμή ρημαδιό,
μια στιγμή αποπαίδι τής μάνας της,
της μάνας του κόσμου...................

ΑΓΓΕΛΙΝΑ ΣΠΟΝΤΗ ΛΟΥΛΕΛΗ.











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου