ΤΑΚΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ «Απληστία»

 «Απληστία» - ΤΑΚΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ©

Μείναμε τόσο λίγοι
διψώντες και αμίλητοι
σε ανάβαση μελωδική
τεκμήρια του ολύμπιου θρήνου
στο δίσκο του γενέσιου φάσματος

Κόκκινα αγριολούλουδα
χρωματίζουν τα αίθρια των σκέψεων
πετούν μικροί κοκκινολαίμηδες
αγγίζουν την κάπα του πολεμιστή
με τ΄αγαπημένα ξέφτια, τ΄ακριβά

Στην απληστία του κόκκινου τριαντάφυλλου
που έχασε τα πέταλά του, γυρεύοντας επαίνους
στον ψεύτη έρωτα του φτιασιδωμένου Μάρτη
κυματιστά τα λόγια αυτών που φεύγουν
χώμα βαρύ του γυρισμού,
καθώς ο Ερμής φυλάει δάκρυα
ρουφώντας το βήμα στις ανάσες του

Στης γης την άρνηση παραχωμένες μνήμες
κάτω από το βόγκο της λάβας, παλιά κληρονομιά,
ύφαλες όψεις και πτυχώσεις ορφανεμένης Άνοιξης
στον άμβωνα ροπών και σιωπών.


******

‘Red Greed’ — Takis Chronopoulos ©


We remained so few thirsting, silent,
climbing a melodic ascent,
witnesses to an Olympian lament
inscribed upon the disc of the primal spectrum.

Red wildflowers stain the atriums of thought;
small robins rise in flight,
brushing the warrior’s cloak,
its cherished, time‑worn threads.

In the greed of the red rose
that shed its petals seeking praise,
in March’s deceitful love with its painted mask,
the words of those departing ripple
the heavy soil of return,
while Hermes guards their tears,
drawing each footstep into his breath.

In the earth’s refusal,
memories lie buried beneath
the groan of ancient lava,
an old inheritance;
sunken faces and folded traces
of an orphaned Spring
upon the pulpit of forces and silences.