ΛΙΑ ΣΙΩΜΟΥ " Επιτάφιος"

Επιτάφιος

Και πάλι θα περάσει ο Επιτάφιος
στης άνοιξης την ώρα, τη νυχτιά.
Στα μύρα της βραδιάς της ανοιξιάτικης
Σ’ εαρινής εσπέρας τη δροσιά.

Ελπίδες θε να δω να γυροφέρνουνε
μ’ άνθια μπλεγμένες στην πικρή πομπή.
Ελπίδες με γιούλια και βιόλες θαμμένες
Ελπίδες και βιόλες
που μέσα μου ζουν μυροβόλες.

Και πάλι θα περάσει ο Επιτάφιος
και οι κομπάρσοι με κεριά θ’ ακολουθούν.
Θα κλαίνε τα χαμένα όνειρα
Ανάσταση τη νύχτα θα ζητούν.

Κάπου εκεί στα λούλουδα θε να ‘κρυψα
κάποιας αγάπης μύρο και δροσιά.
Σε κάποιο γιούλι του Μαγιού
σαν δρόσο θα ‘σταξα, τα δάκρυα
που κυλάν απ’ τη ματιά.

Και πάλι θα περάσει ο Επιτάφιος
μες στα στενά σοκάκια, τη γλυκιά βραδιά.
Μια μπάντα θε να παίζει θύμισες
για γλυκασμό στα μύχια, στην καρδιά.

Με το κουβούκλιο λες
πέρασε κι η ζήση μου
Σε μια πομπή με μουσική
και μ’ άνθια στολισμένη.
Με την καρδιά πικρή
σαν βιόλα μαραμένη
Με την καρδιά μου άγρυπνη
Ανάσταση να περιμένει.


Η φωτογραφία είναι από την εκκλησία των Αγίων Πάντων στο Joliet Illinois