Carpe " Ίχνη ανθρώπου..."

 

Η διάρκεια του χρόνου δεν με αφορά .
Ζω την ταραχή μες στην καρδιά .
Καταπίνω τη θλίψη
της κάθε ημέρας ,
η μελαγχολία τεμαχίζει την καρδιά .
Βλέπω την άνοιξη να κρέμεται
στα χείλη της αβύσσου .
Μια πλήρη συσκότιση
καταστάλαξε στην ψυχή,
οι όποιες επιθυμίες εξατμίζονται .
Ήχοι καθημερινοί
τρέφουν τις ψευδαισθήσεις .
Μια προσπάθεια απτή,
μ' ένα χαμόγελο
να δαμάσω το εφήμερο .
Στις ρωγμές της πίκρας
αναζητώ τα ίχνη του ανθρώπου .

Carpe.