Δύο Ποιήματα του Κωνσταντίνου Ντζούνη

 

H σημερινή ανατολή


Στο έλεος της διάθεσης της ημέρας
το όραμα σου δίπλα μου αναπνέει
ο δισταγμός αποφασισμένος διστάζει
φοβάται μήπως αποκαλυφθεί

Τις νύχτες που οι όρκοι αλλάζουν
το όνειρο ζει μόνο του στης φλόγας τη σκιά
σχέδια αφανίζονται στο φως του ήλιου
δεν παίρνουνε ποτέ σάρκα και οστά

Τι κρύβουνε της περηφάνειας τα ρούχα;
Αναβλύζεις πάντα τις λάθος ώρες
απαγορευμένο φάρμακο για αιτίες
που δεν έχουν αναγνωριστεί

Είσαι το σπίτι του κινδύνου
το καταφύγιο του μα και η αποφυγή
η εξάρτηση στο λίγο έχει εθιστεί
απ’ τη θεραπεία θα εξοριστεί

Ένα παζλ οι υποψήφιες προθέσεις
με κομμάτια ασύνδετα
η ησυχία της αστραπής ποτάμι
πριν φωνάξει τ’ όνομά σου η βροντή

Η σημερινή ανατολή σημάδι στον ορίζοντα
καινούργια υπόσχεση, η ελπίδα κρύβεται στο τίποτα


*******

H αυριανή αυγή


Η ημέρα που αρχίζει και τελειώνει με έλλειψη
δεν μπορεί να υλοποιηθεί
αργά και βασανιστικά
φοβούνται τα μάτια να συναντηθούνε

Όταν το «θέλω» ζωντανεύει
φτιαγμένο από φωτιά
το ναυάγιο της υπομονής βυθίζεται
πριν η σωτηρία φωνάξει «εγώ είμαι εδώ»

Η αμαρτία προσευχή έχει ντυθεί
σαν τον ιδρώτα στο γυμνό κορμί
έχεις τη γεύση της ευφορίας
που δεν αφήνει ανάμνηση

Δεν μοιραζόμαστε το δηλητήριο μας
μα η συσκευασία είναι κοινή
κι οι ευχές ανάγονται σε ύβρη
μια συνήθεια καθημερινή

Ξέπνοη η επιθυμία ανεβαίνει
το μονοπάτι της λογικής
όταν ο ουρανός σε διώχνει
κρυφός προορισμός η κόλαση


Τι έδωσα σε αυτό που ήθελα;
όταν το ξημέρωμα αλλάζει πρόσημο

περιμένοντας την αυριανή αυγή