Ευφροσύνη Στρατιώτη - Ποιήματα

ΤΟ ΧΝΩΤΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ 

Σε λάτρεψα σαν το φέγγος

της αυγουστιάτικης πανσελήνου.

Σε διάβασα σαν σονάτα

ερωτική,

τα άδεια απογεύματα

του Σαββάτου.

Κοίμησα την θύμησή σου

στο  μαξιλάρι

της μοναξιάς μου.

Σε αναζήτησα την ώρα

που ο πόνος

σμίλευε το δάκρυ.

Αφουγκράστηκα το χνώτο

της ψυχής σου,

που ανασαίνει

και ζωγράφισα

ένα ήλιο

να σε ζεσταίνει. 

Μαζί σου

Στην

Αιωνιότητα

Ενός φιλιού.

Ευφροσύνη Στρατιώτη ©

7-2-2026

...............  ........

ΟΥΓΙΑ

Γράφουμε ποίηση

για να θυμόμαστε

ό,τι υπάρχουμε…

Έτσι οι μέρες κυλούν

παρηγορητικές

στο παρασκήνιο

της μοναξιάς μας.

Τι μας βαραίνει και τι

μας λυτρώνει

το γνωρίζουμε.

Ο καθρέφτης μας

η μόνη αλήθεια

χωρίς φίλτρα.

Κατάσαρκα, η ούγια

γράφει πλύση

βαθμούς τριάντα.

Φθαρτοί σ’ έναν κόσμο

διεφθαρμένο.

Χρεωμένοι με το προπατορικό αμάρτημα

και με τις διαταγές

των γεννητόρων μας.

Υπάρχουμε 

Για

Να

Γράφουμε...

Έτσι τα όνειρα

ελεύθερα πετούν

και διασχίζουν περήφανα

τον γαλάζιο ορίζοντα.

Όσο για τους ανέμους…

Παντός καιρού 

της ποίησης η ανέμη.

Ευφροσύνη Στρατιώτη ©

23-2-2026

Μέλος ΔΕΛΕ

ποιήτρια