Παρουσίαση του λαογραφικού βιβλίου της Ελένης Θ.Π. Λουκά " Καναβιά ,της Νιότης Συναπάντημα"

 

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Σας προσκαλώ με ιδιαίτερη χαρά στην παρουσίαση του λαογραφικού μου βιβλίου με τίτλο

«Καναβιά της Νιότης συνάντημα».

Πρόκειται για ένα ταξίδι μνήμης στο χωριό Στρογγυλή Κερκύρας, μέσα από αφηγήσεις, εικόνες και βιώματα που αναδεικνύουν τα ήθη, τα έθιμα και την καθημερινότητα των ανθρώπων, από τα δύσκολα χρόνια του πολέμου έως τη σύγχρονη εποχή. Ένα βιβλίο για τις ρίζες, την αντοχή και την ψυχή ενός τόπου που συνεχίζει να ζει μέσα μας.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 10 Μαΐου, στις 18:30, στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών (Γενναδίου 8, Αθήνα).

Κατά τη διάρκειά της θα παρουσιαστούν και πέντε μελοποιημένα ποιήματα του βιβλίου, με συνοδεία πιάνου από τον καθ. μουσικής Γιώργο Στεργίου και την καθ. μουσικής Εύα Λουκάτου, σε μια μουσική απόδοση εμπνευσμένη από την παράδοση.

Μια βραδιά αφιερωμένη στις μνήμες, την παράδοση και τις ρίζες μας.

Θα είναι τιμή και χαρά μου να σας δω από κοντά.

Ελένη Θ.Π. Λουκά 

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση το νέο βιβλίο του Δημήτρη Τζιώτη "Το Σύνταγμα της Νέας Μεταπολίτευσης"

 

Δελτίο Τύπου

Δημήτρης Τζιώτης

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Σελίδες: 283, ISBN: 978-960-02-4648-3, Τιμή: 16,96

Εκδόσεις Παπαζήση

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση το νέο βιβλίο του Δημήτρη Τζιώτη «ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ».

Από το έτος 2.000 μ.Χ. έχουν γίνει τρεις αναθεωρήσεις του παλιού Συντάγματος. Χωρίς αποτέλεσμα. Οι θεμελιώδεις αρχές του καταστατικού χάρτη της χώρας, που ψηφίστηκε το 1975 μόνο από την κυβερνητική πλειοψηφία - ως αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος με το οποίο καταργήθηκε η Βασιλευομένη Δημοκρατία - εξακολουθούν να ισχύουν έως τις μέρες μας. Παρότι ακόμα και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προτιμούσε ως πολίτευμα την Προεδρική Δημοκρατία, αντί για την Προεδρευομένη. Οι επιφανειακές τροποποιήσεις που έγιναν το 2001, το 2008 και το 2019 δεν άλλαξαν την πορεία της χώρας.

Το 2009 η Μεταπολίτευση χρεοκόπησε. Σήμερα, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι η Ελλάδα βαδίζει σε λάθος κατεύθυνση. Περισσότεροι από οκτώ στους δέκα πολίτες δεν εμπιστεύονται τα παλιά πολιτικά κόμματα. Επτά στους δέκα εκτιμούν ότι οι θεσμοί δεν λειτουργούν, ότι η κατάσταση βρίσκεται εκτός ελέγχου, δεν εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, θέλουν πολιτική αλλαγή και θεωρούν αναγκαία τη δημιουργία νέων κομμάτων. Μόλις δύο στους δέκα πιστεύουν ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της κοινωνίας. Και το συντριπτικό ποσοστό του 97% θεωρεί ότι η διαφθορά στη χώρα είναι αρκετά ή πολύ διαδεδομένη.

Στη χώρα δεν υπάρχει καν αξιωματική αντιπολίτευση. Πολύ σύντομα, είναι πιθανό να μην είναι εφικτός ούτε ο σχηματισμός σταθερής κυβέρνησης. Τα δύο μεγάλα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα έχουν χρέος που ξεπερνά το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Η κρίση νομιμοποίησης είναι διάχυτη. Εάν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παρομοίαζε το 1989 τη χώρα μας με «ένα απέραντο φρενοκομείο», πως θα τη χαρακτήριζε σήμερα; Η Δημοκρατία κινδυνεύει.

Ένα εκατομμύριο άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Συντάγματος - στο δικό μας Πολυτεχνείο - για να απαιτήσουν Δικαιοσύνη. Στη μεγαλύτερη συγκέντρωση της σύγχρονης ιστορίας, το παλιό πολιτικό σύστημα απάντησε σαν να μην συνέβη τίποτα. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους της παλιάς Μεταπολίτευσης.

Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης δεν έχει κάτι νέο να πει. Περιορίζεται σε επιμέρους αναθεωρήσεις μόνο κάποιων άρθρων του ξεπερασμένου καταστατικού χάρτη της χώρας. Τα παλιά κόμματα επιμένουν να αναπαλαιώνουν τα θεμέλια των θεσμών του κράτους με μπαλώματα, παρότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Η αλήθεια είναι απλή: Αν δεν αλλάξει η αρχιτεκτονική της Πολιτείας, τίποτα δεν θα αλλάξει πραγματικά.

Το παλιό Σύνταγμα γράφτηκε σε μια άλλη εποχή, για έναν άλλο κόσμο, που δεν υπάρχει πια. Στις μέρες μας δεν ζούμε πια σε χρόνους μεγάλων αλλαγών. Ζούμε την αλλαγή́ μιας ολόκληρης ιστορικής περιόδου. Τώρα, η Ιστορία γράφεται από την αρχή.

Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, το Αύριο ήταν - σε μεγάλο βαθμό́ - προβλέψιμο. Σύμφωνα με τη συστατική́ υπόσχεση της Σύγχρονης Εποχής, το μέλλον ήταν καλύτερο από́ το παρελθόν. Στους καιρούς μας, η βεβαιότητα αυτή́ κατέρρευσε.

Η Σύγχρονη Εποχή́ ολοκληρώνει τον ιστορικό́ της κύκλο. Όλες οι σταθερές που καθορίσαν το δεύτερο μισό́ του 20ού αιώνα αμφισβητούνται. Η μεγάλη σύγκρουση για το μέλλον ειναι προ των πυλών. Η ανθρωπότητα βρίσκεται στο κατώφλι μιας εξέλιξης που μπορεί́ να συγκριθεί́ μονό με περιόδους κοσμογονίας. Το αποτέλεσμα αυτών των μεταβολών θα υπερβεί́ τις επιπτώσεις, τόσο της Αγροτικής όσο και της Βιομηχανικής Επανάστασης. Θα καθορίσει μια για πάντα τη μορφή́ της παρουσίας του ανθρώπινου είδους στον πλανήτη.

Στην εποχή́ μας, η μεγάλη εικόνα είναι θολή́. Κάνεις δεν ξέρει που μας οδηγεί́, κανείς δεν ξέρει που πάμε. Το Κράτος Δικαίου δεν λειτουργεί. Οι τεκτονικές πλάκες του πολιτικού συστήματος αναδιατάσσονται συθέμελα.

Σε αυτά τα ερωτήματα δίνει απαντήσεις η δεύτερη ανανεωμένη έκδοση του βιβλίου του Δημήτρη Τζιώτη «ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ». Τα Συντάγματα γράφονται από τους λαούς. Οι αναθεωρήσεις τους, από τους πολιτικούς και τους γραφειοκράτες. Το νέο Σύνταγμα πρέπει να απέχει από το παλιό όσο ένας πίνακας του Πικάσο από μία αγιογραφία.

Όπως αναφέρει στον πρόλογο της πρώτης έκδοσης ο Μίκης Θεοδωράκης, «έχουμε ήδη εισέλθει σε μια εντελώς νέα διεθνή περίοδο, πολύ περισσότερο επικίνδυνη, ακόμα και για την ύπαρξη των λαών και εθνών έως σήμερα. Ο πόλεμος, σαν πεινασμένος λύκος, τριγυρνά στη γειτονιά μας. Βαλκάνια και Μέση Ανατολή, όλες οι χώρες και οι λαοί πρέπει να υπολογίζονται σαν μελλοντικά θύματα. Οπότε το ερώτημα που αναγκαστικά τίθεται μπροστά μας είναι: Τι κάνουμε;  Ως κληρονόμοι ενός μοναδικού́ Πολιτισμού́, δεν μπορούμε να μοιρολογούμε διαπιστώνοντας την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, αλλά́ είμαστε υποχρεωμένοι πάντα να αναζητούμε την προοπτική́, το Όραμα».

Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο όραμα για το μέλλον. Μία νέα μεγάλη Αλλαγή. Ένα νέο Σύνταγμα. Για τις ανάγκες και τις προοπτικές του 21ου αιώνα. Μία Νέα Μεταπολίτευση.

 

 

Βιογραφικό

Ο Δημήτρης Τζιώτης αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών, όπου διετέλεσε πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου και τιμήθηκε με το βραβείο του ιδρυτή Homer Davis για την κοινωνική του προσφορά, την υπευθυνότητα και το αίσθημα καθήκοντος προς την κοινωνία. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Νομικών, Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης, με ειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τις Ευρωπαϊκές Σπουδές. Ολοκλήρωσε το Διεθνές Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Ολυμπιακών Σπουδών στη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία και αποφοίτησε από το The Fletcher School of Law and Diplomacy του Tufts University σε συνεργασία με το Harvard University, όπου τιμήθηκε με Mid–Career Master of Arts in International Communications.

Από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας εξειδικεύτηκε στη Στρατηγική, συνεργαζόμενος με διεθνείς δεξαμενές σκέψης και πολιτικούς οργανισμούς. Συνεργάστηκε με το think tank Demos στο Λονδίνο, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του Τρίτου Δρόμου και στην εκλογική νίκη του Εργατικού Κόμματος στη Μεγάλη Βρετανία, σηματοδοτώντας το τέλος της περιόδου της Μάργκαρετ Θάτσερ. Στη συνέχεια ίδρυσε το Demos Athens, την πρώτη δεξαμενή ιδεών στην Ελλάδα, ανοίγοντας τον δρόμο για τη θεσμική ανάπτυξη της στρατηγικής σκέψης στη χώρα.

Καθοριστικό σημείο της διαδρομής του αποτέλεσε η ανάληψη της ευθύνης της Στρατηγικής και της καμπάνιας για τη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 από την Αθήνα. Για τη συμβολή του αυτή βραβεύτηκε με το Βραβείο Αθήνα 2004, ως διευθυντής στρατηγικού σχεδιασμού και επικοινωνίας, ενώ νωρίτερα είχε τιμηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη δημιουργία μίας από τις καλύτερες νέες εταιρίες στην Ευρώπη το έτος 2000. Στο ίδιο πλαίσιο, διατύπωσε για πρώτη φορά την πρόταση για την παγκόσμια διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας κατά τη διάρκεια των Αγώνων της Αθήνας και είχε την ιδέα και τον σχεδιασμό της δημιουργίας του Διεθνούς Ιδρύματος Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Επίσης, σχεδίασε τη στρατηγική της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής με τον τίτλο «Celebrate Humanity», η οποία προβλήθηκε σε 188 χώρες παγκοσμίως.

Στον χώρο της πολιτικής στρατηγικής έχει διαχειριστεί τις εκλογικές εκστρατείες του ΠΑΣΟΚ, του ιταλικού Unione για τη νίκη του Ρομάνο Πρόντι και έχει συνεργαστεί με το think tank του Εργατικού Κόμματος στη Μεγάλη Βρετανία. Ως υπεύθυνος των εκλογικών εκστρατειών του ΣΥΡΙΖΑ διατύπωσε το σύνθημα «Πρώτη Φορά Αριστερά», οδηγώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένα κόμμα της Αριστεράς στη νίκη των εθνικών εκλογών. Παράλληλα, είχε ενεργή πολιτική παρουσία ως υποψήφιος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2007, συγκεντρώνοντας την υποστήριξη 30.000 μελών του κινήματος, ενώ υπήρξε εκ των ιδρυτών και υποψήφιος Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, διατυπώνοντας τη θέση ότι το κόμμα όφειλε να διατηρήσει το όνομα και το σύμβολο του ΠΑΣΟΚ. Σε τοπικό επίπεδο, ως υποψήφιος Δήμαρχος Βουλιαγμένης παρουσίασε το στρατηγικό σχέδιο για την Αθηναϊκή Ριβιέρα, λαμβάνοντας ποσοστό 36%.

Στον τομέα του πολιτισμού σχεδίασε τη στρατηγική για τον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού, το Σχέδιο Δράσης του Εθελοντικού Κινήματος και το Κέντρο Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, ενώ διαμόρφωσε τη στρατηγική και το σήμα της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας και εκπόνησε το Επιχειρησιακό Σχέδιο για την Παγκόσμια Ένωση Ολυμπιακών Πόλεων, για την οποία τιμήθηκε με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών για τη συμβολή του στη διεθνή αναγνώριση της διπλωματίας των πόλεων.

Στον τομέα του τουρισμού διαμόρφωσε τη στρατηγική του Υπουργείου Τουρισμού, του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, σχεδίασε το Brand της Ελλάδας και την καμπάνια με το μήνυμα «Live your Myth in Greece», συμβάλλοντας καθοριστικά στη διεθνή εικόνα της χώρας.

Για τη συνολική του προσφορά έχει τιμηθεί από τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ για την κοινωνική του δράση. Παράλληλα με την επαγγελματική και πολιτική του πορεία, έχει αναπτύξει πλούσιο συγγραφικό έργο, εκδίδοντας βιβλία στρατηγικής, πολιτικής και ιδεών, μεταξύ των οποίων τα «Ταξίδι στη Νέα Ελλάδα» (εκδ. Κέρκυρα - Economia Publishing, 2007), «Μακεδονία – Πολιτικές ευθύνες – Δυσοίωνοι χρησμοί» (εκδ. Γρηγόρη, 1994, προλογίζουν Λεωνίδας Κύρκος, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου), «Πράσινη Αλλαγή» (εκδ. Κέρκυρα - Economia Publishing, 2008), «Επανάσταση» (εκδ. Καστανιώτη, 2014), «Η Φαντασία στην Εξουσία» (εκδ. iWrite.gr, 2019), «Η επανάσταση που δεν έγινε ποτέ. Το Σύνταγμα του 21ου αιώνα» (εκδ. Παπαζήση, 2019, προλογίζει ο Μίκης Θεοδωράκης), «Η Ιδέα του Φωτός» (εκδ. Πατάκη, 2017, προλογίζει ο Βασίλης Βασιλικός). Το 2026 κυκλοφόρησε από το Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου το ebook του «Ολυμπιακοί Αγώνες: Η αληθινή ιστορία».

Περισσότερες πληροφορίες για τον Δημήτρη Τζιώτη μπορείτε να βρείτε εδώ: dimitristziotis.gr

 

Εκδόσεις Παπαζήση, Νικηταρά 2 & Εμμ. Μπενάκη, 106 78 Αθήνα, 210 3822496, 210 3838020

www.papazisi.gr, papazisi@otenet.gr

 

PEACE AND A PERSON'S ONLINE SAFETY WRITTEN BY STACI MODISETTE, USA

 Staci Modisette 

... 

PEACE AND A PERSON'S ONLINE SAFETY

WRITTEN BY STACI MODISETTE, USA

In a world where many of us use our voices

to share messages of hope, kindness, and peace,

it’s important to remember something just as meaningful: 

OUR PERSONAL SAFETY.

Speaking about peace is a beautiful and powerful act. 

It connects people across cultures, beliefs, and perspectives. 

But no message—no matter how positive—is more important 

than the well-being of the person sharing it.

If a situation online begins to feel unsafe, 

it is always okay to step back.

Choosing safety is not a failure to stand 

for peace—it is a way of protecting yourself.

We can continue to share kindness and understanding 

while also setting healthy boundaries. 

Both can exist together.

Take care of yourselves and one another—online and offline.

ΣΠΥΡΟΣ ΖΑΧΑΡΑΤΟΣ "Η ύπαρξη σου "

 

Η ύπαρξη σου Η ύπαρξη σου, το ελάχιστο ψηφιδωτό της μνήμης μου. Η ανάσα σου αντίστιξη στη φθορά. Η γεωμετρία του κορμιού σου, νικάει τη γεωμετρία της σιωπής και τη σκουριά της πολιτείας. Πόλη γερασμένη η μοναξιά μου, πριν από εσένα. Ελπίδα είχα το βλέμμα ενός περαστικού, την παρέα ενός αδέσποτου και τη μελωδία ενός πουλιού! Πριν από εσένα. σθθζ '26

Migel Flor "TË DUASH... "

 

TË DUASH... Të duash... është dhimbje patjetër; ... vërtetë "shkrep" një gjë të re por fermenti.. del nga musht i verës t'vjetër Të duash... dhëmbshurisht dikë është plasaritja e heshtur është përgjërimi që mban trishtimi veshur Të duash... duhet njomur qerpiku I magjisë "gafore" dhe stinën e mjaltit ta shijosh mbi shtrat dëbore Të duash.. Të duhet i thellë varri i shpirtit Në ferr të kuq nga flakë me rreshje Të ndërrosh tridhjetë e nëntë lëkurë E vetëm tek njëra të ndjesh rrjepjen Të duash është: kur më roit magjia e syrit tënd e malli pikon buzës ndërsa ti i ngurosuri të bëhesh "llavë" i Meduzës Migel Flor

LEFTER SHOMO "SYTË E TU"

 

LEFTER SHOMO

SYTË E TU

Ishe e jetës sime rrugë e madhe

E mban mend, notoja syve blu

Në të mitë sy pe fishekzjarrë

Të mbaja në mes syve si pikturë.

M'i hetoje plot dyshim shikimet

Ah, të gjeja perla brenda sysh,

Si naiv, besoja në trillimet

S'i besoja diellit që ndrit.

Vragë kalimtare lanë ndjenjat

Veç kujto se ishe e imja frymë

N' ato sy lexoja vetëm vjersha

Në të mitë ti, tymra dhe enigmë.

Burg s'i bëre sytë e dashurisë

Të më mbyllje peng përjetë

aty

Vij aty të shuaj nostalgjinë

Oh,sa shumë t'i desha ata sy!

LEFTER ShomoK/58p.i.sh.

Εικαστική έκθεση της Σοφίας Φουντουλάκη

  

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Εικαστική έκθεση

της Σοφίας Φουντουλάκη

Ίδρυμα " Μιχάλης Κακογιάννης "

  6-24 Μαΐου 2026

Εγκαίνια: 6 Μαΐου 18:30

Κριτικό Υπόμνημα της Ιστορικού 

της Τέχνης Αννίτας Πατσουράκη  

     «ΤΟ ΙΕΡΟΝ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ»

«Η ιστορία είναι ο μάρτυρας των εποχών, η λαμπάδα της αλήθειας, η ζωή της μνήμης, ο δάσκαλος της ζωής, ο αγγελιοφόρος της αρχαιότητας», αναφέρει ο Ρωμαίος ρήτορας και στωικός φιλόσοφος, Μάρκος Τούλιος Κικέρων (δικηγόρος, πολιτικός,106-44π.Χ.). 

Η Σοφία Φουντουλάκη με το «Το Ιερόν της τέχνης»  παρουσιάζει μία ιδιαίτερα σημαντική, αντιπροσωπευτική ατομική έκθεση ζωγραφικής, με δύο θεματικές διακριτές ενότητες, εμπνευσμένες  από την αρχαία ελληνική τέχνη και το παραδοσιακό ελληνικό τοπίο .

Η θεματική συνύπαρξη ελκύει το ενδιαφέρον του θεατή, όπου περίτεχνες δημιουργίες  προσφέρουν τέρψη και αναπόληση σε ένα πολιτιστικό ταξίδι στην ιστορία της πατρίδας μας .

Μία αφηγηματική  περιήγηση στο διάβα της προϊστορικής και ιστορικής Ελλάδας, όπου απολιθώνεται και αποτυπώνεται η μνήμη με τη γνώση, που γίνεται πράξη και παραμένει αναλλοίωτη στους αιώνες.

Η ιστορία και η φύση της ελληνικής γης,  ανταμώνουν, συμβαδίζουν, συμπορεύονται,  ενώνονται συμβολικά, εννοιολογικά και συνειρμικά μας οδηγούν σε διαδρομές που ανακαλούν στην μνήμη μυθολογικά επεισόδια, ιστορικά δρώμενα, λαογραφικές αφηγήσεις. 

Η αναφορά της ιστορικής πορείας, η βιωματική μνήμη που ανασύρεται, η ενεργοποίηση των εμπειριών, μεταφέρουν τις διδαχές και τις αρετές του παρελθόντος και «αντανακλούν», επιδρούν και απηχούν διαχρονικές αξίες σε κάθε περίοδο της ανθρώπινης πορείας και της ιστορικής εξέλιξης. 

Στο «Ιερό της τέχνης» τίθεται με ουσιαστικό τρόπο και σύγχρονη έκφραση, ένα διαχρονικό, πανάρχαιο και πάντα επίκαιρο ερώτημα που πηγάζει από εσωτερική αναζήτηση, από βαθύ και γνήσιο συναίσθημα και οδηγεί στο στοχασμό και την αυτογνωσία. 

«Ο χρόνος δίνει όλες τις απαντήσεις χωρίς να χρειάζεται καν τις ερωτήσεις», σύμφωνα με τον αρχαίο τραγικό ποιητή Ευριπίδη. (480-401π.Χ.) 

Η Σοφία Φουντουλάκη με στοχευμένη προσήλωση, σεβασμό και συνέπεια, επιτυγχάνει μία  αδιάκοπη εικαστική πορεία, γιατί όπως η ίδια πιστεύει,

«Η εικαστική δημιουργία  είναι  μία αέναη καταγραφή της ζωής μέσα στο χρόνο, συνδεμένη με την ιδιοφυία του δημιουργού, τη μελέτη της ιστορίας της τέχνης, της φιλοσοφίας και τις παραδόσεις μας. 

Ο χρόνος πάντα εμπνέει ολόκληρο το φάσμα της τέχνης και στην εικαστική έκφραση οι συμβολισμοί είναι ευφάνταστοι. 

Η ροή του χρόνου που εξαϋλώνεται, αποτυπώνεται με μοναδικές εικόνες στην τέχνη, από την γέννηση έως τη φθορά της ανθρώπινης ύπαρξης».

Στην κυριαρχία του χρόνου, στην άυλη και αέναη πορεία του, η υλικότητα της φύσης και του ανθρώπου αναδύουν εικόνες οικείες και ευρείας αποδοχής στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. 

Η δημιουργός αναβιώνει το πολιτισμικό μεγαλείο της πατρίδας μας, αναζητά την ισορροπία με την επίκαιρη εκδοχή της, προκαλώντας πνευματική διέγερση. Αναγνωρίσιμα στοιχεία διαφυλάττουν τις αξίες του παρελθόντος, την εξιστόρηση  του  και τον πνευματικό θησαυρό του πολιτισμού μας. 

Η εκλεκτή καλλιτέχνιδα  συνυφαίνει την ιστορική έρευνα, αναπαριστά  σημαντικά στοιχεία της αρχαιοελληνικής τέχνης και διαθέτοντας ιδεολογική συνειδητότητα, προσεγγίζει με  ευαισθησία και συγκίνηση το θέμα.

Οι ζωγραφικές συνθέσεις της αποδίδονται με σύγχρονο ύφος και εντάσσονται στην μοντέρνα διακοσμητική αντίληψη. Παρουσιάζονται με εικαστική πληρότητα, με θαυμάσια και μεθοδικά τεκμηριωμένη απόδοση και στη διαχρονική αξία του μινιμαλισμού. 

Ο σκηνικός χώρος  είναι λιτός και άχρονος, ώστε η  δημιουργική προσέγγιση να εστιάζει με προσήλωση, στο σημαίνον. Αναπτύσσει το ουσιώδες, εγκαταλείπει το περιττό και δίνει έμφαση στις διάφανες αντανακλάσεις. 

Η αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική με την λιτότητα και τη δωρική ισορροπία της, μέσα από τα πλέον εμβληματικά κτίρια και ναούς, πρότυπα αρμονίας και συμμετρίας, αποδίδεται με σχεδιαστική ευκρίνεια, την μεγαλοπρεπή αποτύπωση των γεωμετρικών σχημάτων και περιγραφική δεξιότητα ρεαλιστικής χροιάς χωρίς φωτογραφική πρόθεση. Η  αρχιτεκτονική δομή απεικονίζεται εύγλωττα και εντάσσεται σε ατμοσφαιρικό ουδέτερο περιβάλλον για να γίνει οικουμενική. 

Απεικονίσεις γλυπτών από ισχυρές θεότητες, ένδοξους ήρωες και επιφανείς προσωπικότητες,  εμφανίζονται με αφηγηματική γραφή για τα ιδεώδη του ελληνικού πολιτισμού και νοσταλγική διάθεση μιας ένδοξης και ιστορικά ανεπανάληπτης εποχής. Η ακαταμάχητη  γοητεία της μαρμάρινης  σιωπής των γλυπτών, αγέρωχα και υπομονετικά στη φθορά, δεσμευμένα με τη σχεδιαστική αναπαράσταση ενός διάφανου περιγράμματος μεταδίδουν συγκινησιακή ένταση και συναισθηματικές αποχρώσεις. 

Τα τοπία είναι εμπνευσμένα από την μοναδικότητα της ελληνικής φύσης, το διαχρονικό και ιστορικό τοπίο, την ανάμνηση της γενέτειρας γης που γέννησε τον Μινωικό πολιτισμό. Η  φύση ταυτίζεται με την ολότητα, την ειρήνη, με την ίδια τη ζωή, μεταφέρει ιστορία αιώνων και επιρροές μιας απαράμιλλης, ασύγκριτης ομορφιάς.  

Η επιλογή των ζωγραφικών θεμάτων παρουσιάζει σκεπτικό αναζήτησης και διάθεση ανανέωσης αντικατοπτρίζοντας την αυθεντική και πηγαία έμπνευση. 

Χρησιμοποιεί τα παραδοσιακά τεχνικά μέσα της ζωγραφικής, δεν περιορίζεται στην αναπαράσταση, διαθέτει πολυδιάστατη εικαστική προσέγγιση και έχει καταφέρει επιτυχώς να αναγνωρίζεται η προσωπική εικαστική γραφή της.  

Επιδέξια συνδυάζει και προσαρμόζει διαφορετικά στοιχεία και ποικιλία τεχνικού ύφους ανάλογα το θέμα και τη σωστή προσέγγιση του, ώστε το έργο της να αποκτά διαχρονικότητα. Χάραξη και ζωγραφική σε σκούρο υπόστρωμα και φόντο, υδατογραφίες έντονης φωτεινότητας. Εισάγει γραμμές λευκές για καθαρά γραμμικά περιγράμματα, λεπτές, λιτές ώχρες, που αναδεικνύουν τη φόρμα δίνοντας την αίσθηση της αρχαϊκής διαχρονικότητας.  

Διαθέτει δυναμική χειρονομία, η πινελιά της εναλλάσσει ρυθμούς, από ελεύθερη για να προσδίδει ενέργεια στη σύνθεση, σε ισορροπημένη και ήρεμη, έντονη, ορμητική και εξπρεσιονιστική για να αποπνέει μία στιβαρή ηρεμία. 

Η αρμονία στις αναλογίες, το  καλογραμμένο σχέδιο με  κομψές γραμμές, η σαφήνεια στα περιγράμματα, τα λιτά μέσα γραφής, εντείνουν την απλότητα στις επιφάνειες  και την πλαστικότητα στις μορφές, προβάλλοντας αισθητικά πεδία μέγιστης εκφραστικής δύναμης.

Ο αυθορμητισμός της δημιουργού συνδέεται άμεσα με την προσέγγιση του χρωματικού πλούτου σε ήπιους συνδυασμούς και ευγενικές αποχρώσεις από διαβαθμισμένες τονικότητες.

Η χρωματική της παλέτα  κινείται ανάμεσα στις γήινες ώχρες, το μπλε του κοβαλτίου και τους τόνους της σκουριάς, με επικρατέστερα τα γαιώδη χρώματα.   Αυτός ο συνδυασμός παραπέμπει άμεσα στις αποχρώσεις του ελληνικού τοπίου  και των αρχαίων μαρμάρων. Οι τονικές αντανακλάσεις αποθεώνουν το ανέσπερο γαλάζιο του ελληνικού ουρανού, τη λυρική ατμόσφαιρα και τη διαύγεια της αρχαιοελληνικής σκέψης. 

 

  Η Σοφία Φουντουλάκη καταθέτει ένα δημιουργικό διάλογο  για τη συμπόρευση του ανθρώπου με τη φύση και το περιβάλλον του, που δεν διαχωρίζονται αλλά συμβαδίζουν και εξελίσσονται σε κοινή πορεία.

Τα έργα της εξυμνούν το αρχαίο κάλος, την αρμονία και συνδυαστικά ενεργοποιούν όλες μας τις αισθήσεις, τις σκέψεις, τους αναστοχασμούς. Αναβιώνουν το ένδοξο παρελθόν, μας αφυπνίζουν, μεταφέρουν την άφθαρτη εικόνα τους στους αιώνες και αναλαμβάνουν ρόλο διαμεσολαβητή ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν. 

«Στην Ελλάδα, η ομορφιά δεν μαθαίνεται ποτέ, είναι αυθόρμητη και αυτόχθονη..» Ζακ Λακαρριέρ ( Γάλλος συγγραφέας, στοχαστής, 1925-2005).                                          

Με καλλιεργημένη αισθαντικότητα, ευαισθησία, συναίσθηση και υπευθυνότητα, προσεγγίζει τις δημιουργίες των αρχαίων τεχνιτών, εμπνέεται και τις αποδίδει με σύγχρονη άποψη και νέες μορφολογικές προεκτάσεις. Η εκάστοτε ζωγραφική της επίδοση αποκτά ξεχωριστό χαρακτήρα εμπεριέχοντας ένα προσωπικό βίωμα. 

Τα αρχαία σύμβολα, τα αρχαϊκά μοτίβα και οι εννοιολογικοί συμβολισμοί, προκαλούν  συναισθήματα συγκίνησης και δέους, πνευματική εγρήγορση, αύρα αισιοδοξίας και μεταφέρουν ένα ισχυρό πολιτιστικό μήνυμα που μεγεθύνει την ευθύνη μας για την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Η τέχνη και η ιστορία του πολιτισμού μας αποτελούν τη θεμελιώδη βάση της πολιτισμικής μας εξέλιξης σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ιστορικό μας παρελθόν και η σύγχρονη καλλιτεχνική αναζήτηση επαναπροσδιορίζονται ως φορείς συναισθήματος και διδαχής. 

Η Σοφία Φουντουλάκη εντυπωσιάζει με την πολύπλευρη δημιουργική προσωπικότητά της,  το διττό γνωστικό πεδίο, την μέγιστη συνεισφορά σε πολιτιστικές συμμετοχές  και κοινωνικές  δράσεις. Αξιοποιώντας την εσωτερική παρότρυνση, τη διαρκή εγρήγορση, τη ρομαντική της προδιάθεση, την έμφυτη ευδιαθεσία, εκπληρώνει με προσήλωση τον υψηλό καλλιτεχνικό της οραματισμό. Διαθέτοντας πνευματικό πολιτισμό και κριτήριο αισθητικής αρμονίας, μεταφέρει τη ζωντανή μνήμη των συμβόλων και τα διαχρονικά νοήματα του αέναου κύκλου της ζωής σε εικόνες με πανανθρώπινες έννοιες και οικουμενικής αποδοχής. Αήττητα πολιτιστικά στοιχεία  αναβιώνουν μέσα από το ιστορικό μας παρελθόν και μας καθοδηγούν στο μέλλον με την          Ομηρική ευχή «έσσετ ήμαρ = «θα ‘ρθει η μέρα που..»,

 ένα καλύτερο αύριο θα έρθει για όλους!                          

                   

                       Αννίτα Πατσουράκη.     

                        Ιστορικός της Τέχνης

Dr. Barbaros İrdelmen - Poetry

 

Dr. Barbaros İrdelmen is a Turkish poet, writer, translator, and retired specialist in internal medicine and nephrology, lives in Istanbul. With 19 published poetry collections to date, his works have been included in numerous national and international anthologies, poetry festivals, and selected literary compilations. Currently a poetry columnist for Edebiyat Magazin Newspaper and TV, also contributes actively to prominent literary journals such as Pazartesi14 NEYYA Edebiyat, Kirpi Edebiyat ve Düşünce Dergisi, writer for the Papirus Magazine, Literature House writer. As a member of the Writers Syndicate of Turkey, he is not only known for his original poetry but also as a leading figure in the translation of world poetry written in English into Turkish. He is also a member of the poetry translators community, part of the ITHACA Foundation (Spain), building cultural and literary bridges across borders through the power of poetry.

A Conversation with Yesterday

By Dr. Barbaros İrdelmen

When our eyes first met

we fell in love.

What day was it

when we were married?

You haven’t forgotten,

have you?

The children—

their graduations,

their going off to the army,

their weddings…

Then the grandchildren.

“Can such things ever be forgotten?”

we had laughed

the day I retired.

That grandchild in high school now—

when was he born?

Tell me,

do you remember

all of it?

Or was all of this

just yesterday,

truly?

*****

The Sign

By Barbaros İrdelmen

Ah, how long I have been waiting

for a sign

from those alluring,

colorful eyes!

If only it came…

Ah, then would crumble,

collapse into dust,

all the civilizations

that have ever been.

******* 

 I Wish You a Heaven, Mother

By Barbaros Irdelmen

Yesterday, your smile

still moved through the air.

Now the room

a quiet of unfinished sentences,

glances that stopped halfway.

On the side table,

a glass of tea gone cold.

Your room,

refusing time,

keeps a trace of your warmth.

I wish you a heaven, mother.

Let the earth be light above you.

Let the wind pass without knowing you.

Mountains should remain untouched.

The sky, unbroken.

The sea

free of all urgency.

At night,

may moonlight find your pages.

Let there be no distance

between you

and the names you carried.

Let longing

lose its language.

And happiness

no longer a thing

that must survive.

May your tea

never grow cold

Bhagirath Choudhary "Sacred Human Heart"

 Bhagirath Choudhary 

Sacred Human Heart

The human heart

Manifests upon earth 

The heavenly art

Shows us how to

Love unconditionally

Reaching out to feed 

Every cell so happily

Loving human heart 

Teaches us, how to

Give unconditionally

The life giving breath

To everyone of 

70 trillion body cells 

The Evolutionary wisdom art

So kind and smart

Without a sleepy wink

Wrote with loving ink 

Golden book of human heart 

Keeping company of

The sacred verse

Written in human heart 

So infinitely loving

One of its kind

In this great universe

The divine human heart 

Shows in its every kind act

How to connect

With love and passion

With trillions of cell citizens of human nation

Performing divination of every human emotion

With the deep gratitude and creative action

The sacred human heart 

Relentlessly keeps beating 

For its unconditional loving art

Without missing a beat

Until the very end

For passionately blessing 

Every one and all

Upon the mother earth

Whether a foe or a pal

All rights reserved

Bhagirath Choudhary 

India  

________________

Ευφροσύνη Στρατιώτη - Ποιήματα

ΤΟ ΧΝΩΤΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ 

Σε λάτρεψα σαν το φέγγος

της αυγουστιάτικης πανσελήνου.

Σε διάβασα σαν σονάτα

ερωτική,

τα άδεια απογεύματα

του Σαββάτου.

Κοίμησα την θύμησή σου

στο  μαξιλάρι

της μοναξιάς μου.

Σε αναζήτησα την ώρα

που ο πόνος

σμίλευε το δάκρυ.

Αφουγκράστηκα το χνώτο

της ψυχής σου,

που ανασαίνει

και ζωγράφισα

ένα ήλιο

να σε ζεσταίνει. 

Μαζί σου

Στην

Αιωνιότητα

Ενός φιλιού.

Ευφροσύνη Στρατιώτη ©

7-2-2026

...............  ........

ΟΥΓΙΑ

Γράφουμε ποίηση

για να θυμόμαστε

ό,τι υπάρχουμε…

Έτσι οι μέρες κυλούν

παρηγορητικές

στο παρασκήνιο

της μοναξιάς μας.

Τι μας βαραίνει και τι

μας λυτρώνει

το γνωρίζουμε.

Ο καθρέφτης μας

η μόνη αλήθεια

χωρίς φίλτρα.

Κατάσαρκα, η ούγια

γράφει πλύση

βαθμούς τριάντα.

Φθαρτοί σ’ έναν κόσμο

διεφθαρμένο.

Χρεωμένοι με το προπατορικό αμάρτημα

και με τις διαταγές

των γεννητόρων μας.

Υπάρχουμε 

Για

Να

Γράφουμε...

Έτσι τα όνειρα

ελεύθερα πετούν

και διασχίζουν περήφανα

τον γαλάζιο ορίζοντα.

Όσο για τους ανέμους…

Παντός καιρού 

της ποίησης η ανέμη.

Ευφροσύνη Στρατιώτη ©

23-2-2026

Μέλος ΔΕΛΕ

ποιήτρια 

ΕΥΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΛΙΑΝΟΥ " Προϊόντα προς πώληση.."

 Προϊόντα προς πώληση..

Εμείς, είμαστε τα προϊόντα προς πώληση..

Τα social media μας χρησιμοποιούν κι όχι εμείς αυτά...κι όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε τόσο το καλύτερο για εμάς και για την ψυχική και σωματική και πνευματική υγεία μας.

Έχουμε γίνει προϊόντα προς πώληση και προσπαθούμε να μοιάσουμε στο αρχικό πρότυπο, ώστε να είμαστε αποδεκτοί σε μια κοινωνία που μυρίζει από τη σήψη.

Εάν είχες εσύ τον έλεγχο, τότε θα έφτιαχνες στα social media, τους δικούς σου κανόνες και θα παρακολουθούσες ελεύθερα, αυτά που θα επέλεγες...

Αντιθέτως, είσαι ένας αριθμός, ένα ακόμη προϊόν που ο κάθε αλγόριθμος καλείται να σε οδηγήσει σε όσες περισσότερες πλατφόρμες, ώστε να βγάλει τα κέρδη του, ο οποίος ιδρυτής, συν ιδρυτής των social media.

Γιατί έτσι βγάζουν το χρήμα, κρατώντας μας δέσμιους, όσο το δυνατόν περισσότερο, κολλημένους στην οθόνη, δημιουργώντας ένα νέο υβριδικό μετά άνθρωπο, που παρακολουθεί τις ζωές τών άλλων, φτιάχνει μια τεχνητή πραγματικότητα, δημιουργώντας πολλά προφίλ και ταυτόχρονα χάνει την δική του προσωπικότητα, την όρεξη για να χαράξει το δικό του δρόμο και να πραγματοποιήσει τα όνειρα του 

Είμαστε προϊόντα προς κατανάλωση,

μοντέλα που θα πρέπει να καταλάβουμε πολύ γρήγορα το ρόλο μας, σε αυτή την υβριδική πραγματικότητα, αλλιώς θα μας διαγράψει το σύστημα!!

Αναρωτιέμαι, αυτό είναι το μέλλον των νέων ανθρώπων;;

Αυτό είναι το όνειρο του κάθε γονέα;

Να σταματάει για ένα λεπτό, να δίνει το κινητό ή το τάμπλετ στο παιδί του, για να μπορέσει να μείνει ήσυχο, για μισή η μία ώρα;;

Γιατί τότε ο γονέας ή ο κάθε κηδεμόνας δεν σταματά αυτό που κάνει, να πάει στη βιβλιοθήκη, να πάρει ένα βιβλίο και μαζί με το παιδί, να ξεκινήσει να του διαβάζει μια ιστορία..

Γνωρίζατε ότι 15 λεπτά ανάγνωσης ενός παραμυθιού ή ενός μυθιστορήματος ή μιας ποιητικής συλλογής, μπορεί να εξαλείψει το άγχος, να ξεκουράσει τον εγκέφαλο, να φέρει το σώμα σας σε μια κατάσταση ηρεμίας και φυσικά να δημιουργήσετε ένα μοναδικό συναισθηματικό δέσιμο με το παιδί σας, αφού θα του δείξετε, ένα νέο κόσμο με ήρωες και περιπέτειες, πού θα το οδηγήσουν στην γνώση και την ανακάλυψη ότι δεν είναι μόνος, σε αυτόν τον πλανήτη κι ίσως να το βοηθήσετε να αναπτύξει χιλιάδες δεξιότητες, που θα το βοηθήσουν στο μέλλον.

Μόνο με την ανάγνωση ενός βιβλίου.

Σκεφτείτε το, για την επόμενη φορά πού θα δώσετε το κινητό στο παιδί σας

Θέλετε να μεγαλώσετε ένα προϊόν προς κατανάλωση;;;

Ή ένα σκεπτόμενο άνθρωπο χρήσιμο στην κοινωνία;;;

Εύα Πετροπουλου Λιανου

Milena Pčinjski "UNDERSTANDING OF REALITY"

 UNDERSTANDING OF REALITY

We live, yet we do not understand reality.

Why do children starve?

Why do women sell their bodies to strangers?

Why do men ignite wars in the name of peace?

Who writes the rules that shape our suffering?

We inhabit a world that often feels merciless,

as if governed by fractured minds

granted authority over what we call reality.

Few realize that nothing truly belongs to us —

we are not the owners of the ground we stand on.

And even when those dark minds leave this world,

others arrive in their place,

equally distorted, 

sometimes even more so,

continuing what feels like an inherited task:

the slow erosion of what could have been lived in joy—

our lives, 

the purity of water, air, and food,

and the fragile abundance of nature itself.

It begins to seem as if everything is already decided,

as if the world has fallen into a logic we cannot reverse.

We try to understand,

but understanding does not grant control.

The rules are rigid, 

impersonal, absolute;

and we stand within them —

aware, yet powerless,

small against structures we did not design.

The burden of awareness is 

seeing clearly and feeling deeply 

the weight of a reality 

that cannot be changed.

©️®️ Milena Pčinjski

" A STORM OVER GLEN OF IMAAL"by Alan Patrick Traynor

 A STORM OVER GLEN OF IMAAL

O darling time

Where have you taken me

To the joy of a young man cutting turf 

To the ghost of my father 

Through the lowlands and foothills

A strange moving light

A storm over Glen of Imaal

Through the miles

The rocks of bawn scattered in the

Charcoal hills

To the ruthless winds that cross the

Barnbawn bog

A soliloquy of the heart 

A look of love 

In the hardmens' eyes

In the soft damp steps of the fàl

Cut of ode

When I was younger

When love meant something to me

When I let the Siscín go

And heard her sing

To the call of its "tew" 

And deeply forked tail

To her long pierced eyes

Did I listen

By the cross of Spancil Hill

In the dark-green hills of Killaloe

Where I saw you wash your wings 

In the belly of a soft worn stone

As If water could ever

Hold you

An aria 

On the Linnet's face

The harmony of rain across the glen

A rapid “vist" from the Meadow Pipit 

That comes and goes

That holds the heights

Lovers singing over yellow whispers 

To the lingering Ling

Perch in 

My refuge

Perch in my arms till the storm creeps

Over

Till the wild grass settles 

On the Glen of Imaal

Whisper softly my darling 

        

    Like a murmuration 

    In flight—that is a prayer 

Like the cold wind 

Listens to the road

So do I

by Alan Patrick Traynor 

© Aug 14th

 2023

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ "ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΘΩΩΣΕΙΣ"

 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΘΩΩΣΕΙΣ

 Πάνω από το σκήνωμα  της ιστορίας,
αλυχτούν νιόκοποι προφήτες και κριτές,
βυσσοδομούν παλιοί ταγοί και στοχαστές
και οι άλλοι, σωπαίνουν και ισορροπούν
συνωμότες βέβηλοι και απαθείς λιτανευτές .
Όλοι τους το γνωρίζουν και  ομονοούν
πως τούτη η έκπτωτη γνώση και αξία
ποτέ της δεν ήταν διδαχή και συμμόρφωση
ούτε ανάπλαση μνήμης και χρόνου αντιγραφή
παρά μια συνεχής και ασπούδαστη αρχή
σ’ ένα επαναλαμβανόμενο δίχως στίγμα τέλος.
Παράσταση, μία ως ανάθεμα και μία ως ευχή.

Μπροστά από τους ελεήμονες καιρούς οι ανάγκες
και οι εμπνεύσεις πίσω από την απροσποίητη οργή,
πεισματικά γυμνώνουν συνθήματα και ρήσεις,
μ’ ευλάβεια ξορκίζουν εφησυχασμούς και πλάνες
και διορατικά ερμηνεύουν εποχές και συνειδήσεις.
Μηνύματα, χρησμοί και επαγγελίες τους καλούν
στης γνώσης το δικαίωμα στο χρέος της ευθύνης
αλλά κανείς δεν είναι εκεί τις μαρτυρίες να δικαιώσει
ούτε εκείνοι οι άσπιλοι στο παραλήρημα της ηθικής
ούτε και τούτοι οι άμοιροι με τη συνέπεια της σιωπής
αφού στην ιδιώτευση τη ζωή τους προλαβαίνουν.
Η αθώωση, μία ως συναλλαγή και μία ως συνενοχή.

                  Γιώργος  Αλεξανδρής

WAVES THAT OUTLAST DISTANCE (A Duet Poem) Authors: Musharraf Hussain (Goalpara, Assam, India) & Thi Lan Anh Tran (Aschaffenburg, Germany)

 

WAVES THAT OUTLAST DISTANCE
(A Duet Poem)

Authors:
Musharraf Hussain (Goalpara, Assam, India)
& Thi Lan Anh Tran (Aschaffenburg, Germany)
Date: 11 April 2026

 

Lan Anh

I call to you through a fragile wind,
Across distances shaped by unspoken things.
My love does not seek a blazing moon—
only a quiet breeze
that knows the way to your heart.

 

Musharraf

I call to you through seasons unborn,
wearing memory as shelter,
and longing as my name.
My love does not return to what was—
it fears the waves
may take you away from me.

 

Lan Anh

I call to you in the depth of night,
where time drifts like a trembling dream.
Flowers still bloom across distances—
just as my heart
continues to lean toward you.

 

Musharraf

I call to you through silence itself,
through winds that refuse to be named.
My love does not search for distant horizons—
only for a place
where you still remember me.

---

 

Lan Anh

I call to you as I am,
within a darkness where no one else remains.
I do not ask what tomorrow will bring—
only that today
you are still there.

 

Musharraf

I call to you with all that remains of me,
even as the world shifts with every breath.
My love is like a returning wind—
it always finds its way
back to where you wait.

 

Together

If the waves rise higher than all our fears,
if distance stretches into endless time,
we will remain—
not as two distant shores,
but as one returning tide,
meeting again and again
in quiet eternity,
loving—
as though the world itself
was created only to hold this.

---✨---

Copyright Reserved © Musharraf Hussain & Thi Lan Anh Tran.