Migel Flor "TË DUASH... "

 

TË DUASH... Të duash... është dhimbje patjetër; ... vërtetë "shkrep" një gjë të re por fermenti.. del nga musht i verës t'vjetër Të duash... dhëmbshurisht dikë është plasaritja e heshtur është përgjërimi që mban trishtimi veshur Të duash... duhet njomur qerpiku I magjisë "gafore" dhe stinën e mjaltit ta shijosh mbi shtrat dëbore Të duash.. Të duhet i thellë varri i shpirtit Në ferr të kuq nga flakë me rreshje Të ndërrosh tridhjetë e nëntë lëkurë E vetëm tek njëra të ndjesh rrjepjen Të duash është: kur më roit magjia e syrit tënd e malli pikon buzës ndërsa ti i ngurosuri të bëhesh "llavë" i Meduzës Migel Flor