Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΡΣΙΝΟΗ ΒΗΤΑ ''ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ''

 



Χαμόγελο του φθινόπωρου, καρδιόσχημα τα φύλλα, αιθέρια ευωδιά η πνοή του. Με λεπτότητα σκυμμένο το κεφάλι, με γνώση της μοναδικότητάς του ακριβή, ζηλευτή. Σε σχισμές ψυχές πέτρινες ανθίζει, σε ξερά φύλλα μουντά και κουρασμένα από καημούς. Βρίσκει τη θέση του. Ζητά λίγο νερό να δροσίσει την κλωστίτσα που το δένει με τη γη, νεράκι της αγάπης. Δεν το φοβίζουν οι πατημασιές οι άτσαλες του εγωισμού, της έπαρσης. Δε φωνάζει για μια άλλη γη. Ομορφαίνει τη δική του, που τυχαία του χαρίστηκε. Ομορφαίνει τη ματιά του κόσμου.Δε ζηλεύει τα περήφανα λουλούδια τα φανταχτερά. Κι έγινε ποίημα κι έγινε τραγούδι δοξαστικό. Κι αγαπήθηκε πολύ, όσο κανένα άλλο. Ταπεινοσύνη το λένε...κυκλάμινο το λένε...







1 σχόλιο: