Migel Flor "Filozofia ime pêr retë"

 

Filozofia ime pêr retë Retë mbajnë lot pa zë, pa faj. Qielli i lëshon kur s’mban më. Retë i njoh si gratë që mbajnë në kraharor ujë të ndenjur. Nuk qajnë si ne por rëndohen derisa u dorzohet qielli. Një re e bardhë më foli sot: “Lotët nuk bien gjithmonë nga sytë, ndonjëherë ngjiten lart e bëhen qiell.” Dhe pashë si u ça drita, në plagë të njomura shiu një dhimbje foli pa urdhër. Ne të poshtmit e quajtëm mot. Këta të lartmit zemër që nuk duron më. Migel Flor