ΙΩΑΝΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ "ΑΓΙΝΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ "

 

ΑΓΙΝΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ Αγίνωτος λόγος στις ρωγμές του χρόνου. Άγουρα δάκρυα μαρμαρωμένων στιγμών. Η αιωνιότητα ματωμένη στα δειλινά. Πρόσωπα πολλά θαμμένα στην ανωνυμία. Κινούμενη άμμος η συνείδηση της λησμονιάς. Ληστές και άγιοι αγκαλιασμένοι στις όχθες του Αχέροντα. Οι μουσικές θλιμμένες σπαράσσουν τη μοναξιά. Αδιάκοποι οι τριγμοί μιας βεβαιότητας εύθραυστης. Σφυρίζουν οι άνεμοι απαιτώντας δικαιοσύνη. Ολοένα λειψός ο χρόνος των έρημων ψυχών. Τα σώματα σκιές αναιμικές κάτω απ’ το βάρος ενός ανεξήγητου κενού. Ρίζες βαθιές απλώνουν τον πόνο τους σ’ άνυδρους χειμώνες. Πουλιά φτερουγίζουν σαν τρελά πάνω απ’ τις ενοχές των αιώνων. Αποδημούν οι μέρες άταφες. Οι τυφλοί συμπονούν ως τα τρίσβαθα το φως που ψάχνει λίγη γαλήνη. Ακούγονται αβέβαια τα βήματά τους μες στο βαθύ σκοτάδι. Ιωάννα Αθανασιάδου