Στους γκρεμούς της χαμένης αθωότητας
ρέει η χαρμολύπη .
Οι σπόνδυλοι τρίζουν,
ράβω το κορμί
με το νήμα της ζωής.
Με μια σύσπαση μυική
τα συναισθήματα σφράγισαν
τις ανοιχτές πληγές.
Σε συνθήκες αντίξοες
κατάντησα έρμαιο των πόθων .
Ο ηνίοχος των μικρών ωρών καλπάζει,
οι βάρβαροι εποφθαλμιούν
να χορτάσουν λίγο
απ' την ματαιότητά τους .
Κρέμομαι από σένα,
απ' τον απόηχο των χειλιών .
Η ζωή μυρίζει όμορφα,
μετριέται με τις στιγμές
στα εξαίσια τοπία
των ιερών μας συνευρέσεων.
Carpe .
...


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου