Η αρτηρία στο λαιμό πάσχει.
Πνίγομαι απ'την ρηχότητα της ψυχής,
σε τούτον το ζόφο
κάρφωσα στην πόρτα της καρδιά
τα κομμένα φτερά,
πόσο θ'αντέξουμε ακόμα ;
Κατάκοποι απ' τη ρέμβη της υποταγής
φορέσαμε κατάσαρκα τη γύμνια μας .
Τις στιγμές του αμοιβαίου οργασμού
ήρθαν στα χείλη λέξεις ζεστές,
στον καιάδα πετάχτηκαν
τ' απομεινάρια σώματος και ψυχής .
Να εξανθρωπίσουμε τον ουρανό
με όσα γλιστράνε μέσα από τα χέρια μας .
Carpe .


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου