"A lost homeland." Poem by Farzaneh Dorri

A lost homeland.

Poem by ©®Farzaneh Dorri


O, Iran!
The land of ancient beauty,
now the land of deep sorrow
alongside the longing for freedom.

Your sun is veiled by a shadow’s weight,
and tears have washed over the city gate.
The mothers' heart in quiet sorrow wait,
while smoke obscures the old, historic places.

In the streets, a quiet fire still burns
for freedom’s song.
Unveiled hair are a high banner,
and the women’s voice turns darkness into light.

O, Iran!
O, land of poets, wine of the primordial covenant, and the reed!
Your streets are now a fading map,
and the voices are a whisper in the wind.
O, Iran! The land of Hafez, Ferdowsi and Rumi!
Will from your ruins grow a stronger seed?
I carry my home in my fractured soul,
a suitcase filled with your pain
and your collective grief.
Will the sun rise from your sky again?
Will the long night flee, my cherished land?
©® Farzaneh Dorri
Iran

..........

Μια χαμένη πατρίδα.
Ποίημα της ©®Farzaneh Dorri


Ω, Ιράν! Η γη της αρχαίας ομορφιάς,
τώρα η γη της βαθιάς θλίψης παράλληλα με τη λαχτάρα για ελευθερία.
Ο ήλιος σου καλύπτεται από το βάρος μιας σκιάς,
και δάκρυα έχουν ξεπλύνει την πύλη της πόλης.

Η καρδιά μιας μητέρας πένθιμη
περιμένει σιωπηλά
ενώ καπνός σκιάζει τα παλιά, ιστορικά μέρη.

Στους δρόμους, μια ήσυχη φωτιά καίει ακόμα για το τραγούδι της ελευθερίας.

Τα ακάλυπτα μαλλιά είναι ένα ψηλό λάβαρο, και η φωνή των γυναικών μετατρέπει το σκοτάδι σε φως.

Ω, Ιράν! Ω, γη των ποιητών, κρασί της αρχέγονης παρακαταθήκης
και το σκήπτρο!

Οι δρόμοι σου είναι τώρα ένας ξεθωριασμένος χάρτης, και οι φωνές είναι ένας ψίθυρος στον άνεμο

Ω, Ιράν! Η γη του Χαφέζ, του Φερντούσι και του Ρουμί!
Θα φυτρώσει από τα ερείπιά σου ένας πιο δυνατός σπόρος;

Κουβαλάω το σπίτι μου στην σπασμένη μου ψυχή,
μια βαλίτσα γεμάτη με τον πόνο σου και τη συλλογική σου θλίψη.

Θα ανατείλει ξανά ο ήλιος από τον ουρανό σου;

Θα φύγει η νύχτα η απέραντη από την αγαπημένη μου γη;


©® Farzaneh Dorri

Απόδοση στα ελληνικά
Εύα Πετρόπουλου Λιανου