Ενα σκυλί αλυχτούσε ασταμάτητα
το βράδυ στον ύπνο μου
Ξύπνησα ανήσυχος
κι όπως άναψα το φως
χάθηκε η φωνή του...
πλάι μου στην κρύα μεριά
είδα άθικτο το μαξιλάρι σου.
~ ~ ~
Τις νύχτες πίσω από σκιές και σύννεφα
παραμονεύουν οι εξαρτημένοι του έρωτα
για να πάρουν την δόση τους.
~ ~ ~
Μου άρεσε αγαπημένη μου εχθές
όταν με μισόκλειστα μάτια μονολογούσα
κι ο ύπνος πατώντας στις μύτες των ποδιών
ήρθε για να σε κλέψει
αφήνοντας γλύκα περισσή στο πρόσωπο σου.
Ευχαριστώ άλλη μια φορά την φιλοξενία και την θαλπωρή που παρέχει το homo universalis,στά άστεγα ποιήματα μου!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑντώνη μου το σπίτι μας θα είναι πάντα ανοιχτό για εσένα και τα ποιήματά σου ...σου εύχομαι όμως να βρουν γρήγορα μια διαφορετική στέγη - μια στέγη που θα τα κάνει γνωστά στο ευρύ κοινό για να λάβουν τη θέση που τους αξίζει στο ποιητικό στερέωμα του ΄τόπου μας
ΔιαγραφήΕυγνώμων είμαι στην φιλοξενία Γεωργία...αν είναι να βρούν στέγη και θέση,θα την βρούν...ποτέ δεν υπήρξε αυτοσκοπός η ματαιοδοξία!!!
ΔιαγραφήΑν υπήρχε θέμα ματαιοδοξίας είμαι σίγουρη 'ότι θα το είχες ήδη πετύχει Αντώνη μου ....
Διαγραφή