GIUSEPPINA DE BIASE
H ΑΝΑΠΟΔΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ
ΘΆΛΑΣΣΑΣ
( IL ROVESCIO DEL MARE )
Όλα αρχίζουν από την άκρη του στόματος.
Ένα ρίγος που γίνεται σάρκα απάνω στα χείλη και γρήγορα γίνεται θύελλα.
Δεν υπάρχουν φρένα.Δεν υπάρχει μέτρο, γουρλώνει το πρόσωπό και τρέμει η γη.
Είναι η υπερήφανη δύναμη της γυναίκας του νότου.
Ναπολιτάνες γυναίκες καμωμένες από λάβα και αλάτι.
Ένα γέλιο που ξεσκίζει την ψυχή και γίνεται τραγούδι.
Μια ζωντανή πηγή που ρέει αδιάκοπα, σμπαραλιάζει τον θώρακα και δαγκώνει τον αέρα χωρίς να ζητήσει άδεια.
Και μετά, ξαφνικά το θαύμα του νερού.
Τα μάτια γεμίζουν, πλημμυρίζουν γίνονται λεκάνη ζωντανής θάλασσας.
Είναι ένα υγρό γέλιο που βρέχει τα μάγουλα, δάκρυα θερμά σαν η φωτιά του Βεζούβιου, δάκρυα διαφανή σαν οι στάλες κρυστάλλου.
Χαρακώνουν την ομορφιά μας, λυγίζουμε, μας πιάνεται η ανάσα, γλιστρούν στο στόμα,η καρδιά τραντάζεται άγρια ,σε έναν χορό που προκαλεί τον κόσμο,πλένοντας κάθε κούραση,κάθε στεναχώρια.
Έτσι γελάμε εμείς οι γυναίκες του νότου.
Γελάμε μέχρι να μας σπάσει η καρδιά,βυθίζοντας σε αυτό το κλάμα που είναι μόνο θρίαμβος.
Είμαστε η σάρκα όπου τρέμει ο αφρός του κόλπου, η ανάποδη πλευρά της θάλασσας, η ζωή που φωνάζει γραμμένη επάνω στο δέρμα με τη φωτιά και με τη θάλασσα.
Μετάφραση από τα ιταλικά Λευτέρης Σιώμος Κ/797 g.d.b .el.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου