ένας αργός βηματισμός,
ποδοπατώ την σκιά μου .
Στον χειμωνιάτικο ήλιο
κινήσεις σπασμωδικές προς τη ζωή
αντιμάχονται τις δυνάμεις της μοίρας.
Στην καθημερινή συντριβή
η ψυχή οξειδώνεται .
Τα μοναχικά πρωινά λυγίζω τα γόνατα,
ψυχορραγώ .
Στα βαθιά συρτάρια
κρύφτηκε η άνοιξη .
Μια σύσπαση μυϊκή
απελευθέρωσε τις νωθρές ανάσες.
Ξαπλωμένος στο χάος
ξετυλίγω το νήμα της ζωής .
Μέσα στο γκρι του κόσμου
το συναίσθημα καραδοκεί .
Carpe .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου