photo taken by Takis Ch.
'''Ώχρα'' (''Ochre skies'') - Takis Chronopoulos ©
Στη Μάνη που ανδρώθηκα
έμαθα να σμιλεύω το ατσάλι,
στην άκρη των γκρεμών,
στου Καιάδα την χάση,
μιλώντας με ίσκιους αγαπημένους.
Σ' εκείνα τα χώματα,
στέκουν οι ρίζες μου,
σαν λεπίδες κυκλωμένες
από ένα κρυφό λυγμό της άνοιξης.
Πίσω από το μισογκρεμισμένο παράθυρο
τις ανθισμένες πικροδάφνες,
αγνάντευα να φεύγουν τα σκαριά μεσοπέλαγα.
Άκουγα καμπαναριά να κελαρύζουν,
έβλεπα την ώχρα μπογιά να ξεφλουδίζει στον ήλιο,
έκλεινα το μάτι στα αγέλαστα βουνά,
σκαλίζοντας στα μπράτσα μου
τους κουρσεμένους έρωτες.
Το χρέος μου γι'αυτά τα χρόνια δεν αλλάζει,
τα πιο ωραία τατουάζ γεννιούνται στην αφαίρεση.
Στη Μάνη που ανδρώθηκα
έμαθα να σμιλεύω το ατσάλι,
στην άκρη των γκρεμών,
στου Καιάδα την χάση,
μιλώντας με ίσκιους αγαπημένους.
Σ' εκείνα τα χώματα,
στέκουν οι ρίζες μου,
σαν λεπίδες κυκλωμένες
από ένα κρυφό λυγμό της άνοιξης.
Πίσω από το μισογκρεμισμένο παράθυρο
τις ανθισμένες πικροδάφνες,
αγνάντευα να φεύγουν τα σκαριά μεσοπέλαγα.
Άκουγα καμπαναριά να κελαρύζουν,
έβλεπα την ώχρα μπογιά να ξεφλουδίζει στον ήλιο,
έκλεινα το μάτι στα αγέλαστα βουνά,
σκαλίζοντας στα μπράτσα μου
τους κουρσεμένους έρωτες.
Το χρέος μου γι'αυτά τα χρόνια δεν αλλάζει,
τα πιο ωραία τατουάζ γεννιούνται στην αφαίρεση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου