ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ ΒΕΛΛΟΥ " Στο Καλαμάκι υπήρχε ένας σκύλος"

Στο Καλαμάκι υπήρχε ένας σκύλος 

Στο Καλαμάκι στο ντόκο υπήρχε ένας σκύλος, ένα φίλος πιστός για τους ναυτικούς που δούλευαν στα γύρω κότερα . Νύχτα το έφεραν και τον παράτησαν κάποιοι που δεν αγαπούν τα ζώα .Δεν ήταν διακοσμητικό στοιχειό, πάλευε σκληρά για το μεροκάματο του κάθε μέρα . 

Α ήταν πιστός εργάτης πρόσεχε τα κότερα και ειδοποιούσε την νύχτα αν περνούσε κανείς στον τόκο .Δεν ήταν αποκλειστική ιδιοκτησία κανενός, πάντα έδινε ένα γλείψιμο αγάπης σε εκείνους που τον χάιδευαν και τον τάιζαν .Μας χάρισε όλο του το είναι . 

Σιγά σιγά είχε καταλάβει σημαντική θέση στην ψυχή όλων μας .Έτσι έμαθα μια πτυχή ανθρωπινή του . 

Ένιωθε την φροντίδα μας, την στοργή μας, εμείς τον πλέναμε τον αγκαλιάζαμε τρυφερά . κάποιος ναύτης του έφτιαξε και ένα σπιτάκι .Μαζί του μοιραζόμασταν το φαγητό μας .Εκείνος μας αγαπούσε άδολα ,όπως ξέρουν να αγαπούν μονό τα ζώα. Έζησε κοντά μας πέντε χρόνια . 

Ώσπου ένα ανθρώπινο ζουλάπι απρόσεκτο χτύπησε τον φίλο μας με ένα αυτοκίνητο και τον παράτησε ματωμένο .Ο καημένος ο φίλος μας είχε πληρώσει ακριβά την πίστη του σε μας. Τον πήγαμε στο γιατρό αλλά δεν ήταν τυχερό να γλυτώσει . 

Όσο έζησε μας χάρισε όλο του το είναι όπως κάνουν μονό τα ζώα .Ίσως για πολλούς από εμάς τους ναυτικούς ήταν ένας από τους λίγους φίλους που έχουμε .Βλέπεις ταξιδεύουμε πολύ και δεν έχουμε φίλους πολλούς στην στεριά .

Αυτά μου είπε ο καπεταν –Κίμωνας μια βραδιά και εγώ ένοιωσα ότι όφειλα να τα καταγράψω. . .

 ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ ΒΕΛΛΟΥ 2-7 2018