Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2020

Tylarik – νέο single “Hero”, από την Spider Music...



Tylarik – νέο single “Hero”, από την Spider Music.

Έχεις ποτέ νιώσει απογοητευμένος από κάποιον; Εννοούμε πραγματικά απογοητευμένος. Θυμάσαι αυτό το συναίσθημα; Δυσπιστία, θλίψη ... τα πράγματα γύρω σου φαίνονται σκοτεινά και γίνονται ολοένα σκοτεινότερα ... δεν είσαι σίγουρος ότι μπορείς να βρεις μια διέξοδο από την αίσθηση ότι βυθίζεσαι - ελπίζεις ότι κάποιος θα έρθει και θα σου προσφέρει το χέρι του και θα σε τραβήξει από το σκοτάδι... έψαχνες για ένα ήρωα, έτσι δεν είναι;

Λοιπόν, ο βραβευμένος καλλιτέχνης της Spider Music USA Tylarik μετατρέπει όλα αυτά τα συναισθήματα σε μουσική με το πανίσχυρο νέο τραγούδι του, «Hero», που κάνει την πρεμιέρα του. Βάλε τα ακουστικά και άκουσε την υποδειγματική δουλειά που έχει γίνει στο στούντιο από την ομάδα της Spider Music σχετικά με τη μουσική του Steve Nicosia που δένει απόλυτα με με την ψυχωμένη και πολυεπίπεδη απόδοση των στίχων του Tylaric, μέσα σε μια συναισθηματική ικεσία του να μην αφήσει «το φως σου να σβήσει», και να του επιτρέψεις να σε «διορθώσει, αποκαταστήσει και προστατεύσει». Χωρίς ερώτηση: Ο σπουδαίος μας άντρας με τη μεγάλη φωνή προσφέρει.

Για αυτό λοιπόν ακούστε, απολαύστε και μοιραστείτε - και αφήστε τον Tylarik να γίνει ο ήρωάς σας! Ακριβώς όταν νομίζετε ότι τα έχετε ακούσει όλα ... υπάρχει η Spider Music.

Δείτε το official audio release του τραγουδιού εδώ



Official links


Rükiye and Tylarik | Minneapolis Man | Official Audio Release©





Tylarik | Hero | Official Audio Release©





Tylarik | Keep it real | Official Audio Release©



Tylarik | Believe in Miracles | Official Audio Release©




Tylarik | Baby I love you | Official Video Clip©




FBCSO Deputy Don Kimble National Anthem 03/04/2019 Houston’s Livestock Show And Rodeo.















HARMONIZE – single “Angel (acoustic version)” από το άλμπουμ “Warrior in the night” ...+Official video


HARMONIZE – single “Angel (acoustic version)” από το άλμπουμ “Warrior in the night” ...+Official video.


HARMONIZE - Angel Acoustic Version (OFFICIAL VIDEO)



Μια γλυκιά και καθησυχαστική ανάμνηση. Η σκέψη για εκείνη είναι τώρα η δύναμή του.
Σύντομα θα τη δει ξανά. Μεταξύ δύο κόσμων, μεταξύ ζωής και θανάτου, 
ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, το καλό και το κακό, είναι αυτό που τους ενώνει.
Είναι δική του, είναι η απάντηση που έψαχνε.
Η μυρωδιά της, τα φτερά της, το σπίτι του.
Σε ένα όνειρο. Για μια αιωνιότητα.


Οι Harmonize είναι μια metal μπάντα που δημιουργήθηκε στην Κύπρο το 2012 από τον Γιώργο Κωνσταντίνου. Αρχικά η μπάντα ξεκίνησε παίζοντας thrash metal αλλά με την πάροδο των χρόνων πρόσθεσαν κάποια πιο power αλλά και dark στοιχεία τα οποία χαρακτηρίζουν τον ήχο τους μέχρι και σήμερα.

Kυκλοφόρησαν το πρώτο τους album στις 2 Οκτωβρίου 2020 και ονομάζεται “Warrior in the Night”. Η μπάντα έχει μια αυθεντική θεματολογία καθώς βασίζεται σε ιστορία που γράφουν οι Γιώργος Κωνσταντίνου & Nicolina Papas και το πρώτο album αναφέρεται σε έναν από τους κύριους χαρακτήρες της ιστορίας αυτής.

To album αποτελείται από 9 tracks και είναι διαθέσιμο σε μορφή CD και σε όλα τα κύρια digital platforms.


















Carpe " Ένας κοινός θνητός..."

Arthur Tress - photography

Ένας κοινός θνητός

αποχαιρετά τους ανθρώπους

εθισμένος στη φθορά.

Τα δωμάτια γέμισαν βροχή

η φωνή πνίγεται,

παραμονεύει η καρδιά

τα ουράνια τόξα.

Ένα στεφάνι τύλιξε

τις αρτηρίες.

Στα δύσκολα με στοίχειωσαν

οι αναμνήσεις

και οι επαναλήψεις της ψυχής.

Ένας κοινός θνητός

ανασταίνεται

με το ολοκαύτωμα

των τετριμμένων συστολών.

Στου κορμιού τις χαρακιές

φύτρωσαν λουλούδια,

τα ποτίζω...

με τις σταγόνες

των ματιών μου.!

Carpe











ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ ΒΑΘΗ - ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Painting : Stauroula Andreou

Ευγνωμοσύνη.

Οι γάτες νιαούριζαν για φαγητό.
Γουργούριζαν και μαλώνανε αντικριστά από του Άγιου Βασίλη το καμπαναριό.
Κυρίες απαιτητικές,
κύριοι με νεύρα και αιχμηρές ματιές.
Ο ήλιος μέσα στα χρώματα της δύσης,
πορτοκαλί, μωβ,
να διεγείρει τις αισθήσεις...
Με τις κεραμοσκεπές να ρίχνει χορό σε παθιασμένο μπλουζ πριν το αποθεωτικό του φευγιό.
Και ένα αεράκι να μου χαϊδεύει τα μαλλιά, άλλη μια ημέρα με ντάντευε γλυκά για τελευταία φορά.
Ο τρούλος με τον σταυρό σπάθιζε τον ουρανό και ένα περιστέρι κάθησε να αγναντέψει από ψηλά το καταπράσινο Λυγουριό.
Πιο πέρα στο Κορώνι είχε φωτιές,
έκαιγαν κάτι ξερόκλαδα με του Νοέμβρη τις απαρχές.
Ο κήπος είχε πρασινίσει από τη βροχή,
οι τριανταφυλλιές κόκκινες, άσπρες και πορτοκαλί σε γιορτινή ροπή
και εγώ μέσα μου να μυρίζω αχόρταγα το κάθε λεπτό,
νιώθω ευγνωμοσύνη,
μόνο αυτό μπορώ σαν επίλογο να πω.
Οι λεμονιές ήταν σιωπηλές και η ροδιά κουρασμένη ένιωθε από τις γάτες τις νυχιές.
Ήταν το αγαπημένο τους δέντρο από την αυγή μέχρι τη νυχτιά,
να ακονίσουν τα όπλα τους,
να πάνε για κυνήγι στου αγρού τα τρωκτικά.
Η Κόκα κόλα είχε ανέβει στα ελενίτ του Παντελή
και ρέμβαζε σαν βασίλισσα του κόσμου, πονηρή και καμαρωτή.
Και εγώ να χαμογελάω σιβυλλικά,
αυτή η ζωή έχει πολλά διφορούμενα, αλήθειες και μυστικά.
Οι πλαγιές σαν κύματα αγκάλιαζαν το χωριό
και τα φώτα από τα αυτοκίνητα λαμπύριζαν στον δρόμο το γυριστό.
Μερικές φορές γεράκια πέταγαν ψηλά και μετά χανόντουσαν στα μακρινά, ψηλά βουνά.
Με κύκλους σε διαδοχικά γυρίσματα να απομακρύνονται διθυραμβικά.
Μια ανάσα και ένα χειροκρότημα από το αρχαίο θέατρο
και οι ογκόλιθοι από την πυραμίδα στην Αγιά Μαρίνα έγνεφαν από τα χρόνια τα περασμένα στης φρυκτωρίας το μήνυμα.
Εκεί που ήταν γραμμένα τα ονόματα στην πέτρα,
να μνημονεύουν τις ψυχές στου αγώνα το στερνό αντίο,
ιστορίας πονήματα και παινέματα.
Θέλω να μυρίσω δυνατά,
να πάρω μια ανάσα,
χαράδρα τεράστια και βαθιά.
Το νυχτολούλουδο πια δεν δίνει τον καλύτερο εαυτό,
αλλά τα πράσινο της ματιάς με ανταμοίβει
και η μυρωδιά από του Σταυρού το βασιλικό.
Κάθε ημέρα και κάθε εκατοστό πιο ψηλό,
δώρο της Κατερίνας από τον αγιασμό
και ο παππούς ο Νικόλας δεν έχασε ούτε λεπτό,
τα φύτεψε σε δύο γλάστρες, ζευγαράκι αληθινό.
Βραδιάζει,
η ημέρα πλέον μικρή,
κοριτσάκι με ζακέτα και ομπρέλα πορτοκαλί,
το φεγγάρι ακόμα δεν φαίνεται αλλά σε λίγο θα βγει.
Σε ευχαριστώ Θεέ μου για την κάθε στιγμή.
Μόνο ευγνωμοσύνη νιώθω και αυτό στο έχω πει και ξαναπεί.
Ο επίλογος της ημέρας έχει γραφτεί.
Σε ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

2-11-2020

Πίνακας : Kaiti Panagou

Εξευμενισμός του χρόνου.


Φλοίσβος και κραυγή,
Λάχεση, μοίρα και κλωστή,
ροή υδάτινη, μήτρα ζεστή,
γέννα, οδύνη και ζωή.
Άγγιγμα του χρόνου που αιωρείται,
φιλί της Σελήνης,
της γης μετεωρίτες,
του Άδη το στερνοπαίδι,
του Ήλιου θυγατέρα και του Ουρανού ερωμένη.
Μέσα σε αυτά τα χέρια ένιωσα την αναπνοή,
το πρώτο κλάμα, το πρώτο χαμόγελο, ύστατη προσφορά και ανταμοιβή
και οι ώρες σε έναν κυκλικό χορό, με το απειροελάχιστο του χρόνου με ράβδο και μολύβι ζεστό.
Καυτό.
Δυνατό.
Σκληρό.
Αδάμαντας και λάβα στο κάθε γρανάζι το άτεγκτο και κοφτερό.
Νήματα και κλωστές,
πτυχώσεις που θροΐζουν με του αγέρα τις ριπές,
πέτρες που σείονται φοβερά,
καυτή ανάσα πάνω σε πέτρα που κεντά.
Και μιλά.
Και κλαίει.
Και βάζει φωτιά.
Πυρπολεί και αποδεκατίζει,
καίει το παλιό, το νέο σχηματίζει.
Ύστατη και ανίκητη,
φωνή με ρυθμό, ήχοι ασύλληπτοι.
Βράζει, βράζει το έδαφος.
Ουράνιο το βέλος να σωθεί η έλαφος.
Νερό, χώμα και πνοή,
ο χρόνος είναι άντρας αλλά είναι γυναίκα η ζωή.
Είναι η μήτρα, η αγκαλιά,
το στήθος που θα βυζάξεις,
η πρώτη τροφός στην καρδιά.
Χτύπα, χτύπα καρδιά,
φώναξε ψυχή,
μυρτιά και ελιά, λάδι και κρασί.
Άνθη που μπουμπουκιάζουν και σε καλούν,
χόρτα ξέρα, λίπασμα και συνέχεια να ζητούν και να απαιτούν.
Φλοίσβος και κραυγή,
Λάχεση, μοίρα και κλωστή,
φεγγάρι, νερό καθάριο και ιερό,
όπως αναπηδά από της γης τη ψυχή,
τη δύναμη να ζω.
5-11-2020

Painting : Μιχάλης Μιχαλάκης

Άρωμα Ελλάδας

Πύρινο το ηλιοστάσι.
Φλόγα και κρασί.
Ρόδια που ανδριώνουν,
μέλι και ζεστό ψωμί.
Ελίχρυσοι και φλογέρες,
αντάμα από τις σπονδές.
Δίπλα στους στητούς κίονες,
δάδες και πλάνες φωνές.
Τρικυμίες και νηνεμίες,
βούκεροι και νύμφες περιπαιχτικές.
Και αυτό το χυτό πορφυρό,
ύφασμα να σου ξεμυαλίζει ακούραστα το μυαλό.
Να σε καλεί σε ερωτικές ματιές,
σε λάγνα χάδια και μεθυστικές αγκαλιές.
Έσπασαν τα ρόδια,
χύθηκε ο χυμός,
πάνω στην σάρκα
ο ήλιος,
ροδαλός και εξουσιαστικός.
Καίει η ανάσα,
κόβεται η λαλιά,
χάνεται το βλέμμα μέσα στο γαλάζιο,
βαρκούλα στα ανοιχτά.
Φλόγες και σπορά,
βροχή να γλύφει τη ψυχή και την καρδιά.
Και ένας γαϊδουράκος γλυκός,
να ανεβαίνει τις πέτρες,
σκυφτός και υπομονετικός.
"Κάνε υπομονή, κάνε υπομονή"
"Λίγες πέτρες ακόμα και θα φτάσεις στην κορυφή."
"Θα φας, θα ξαποστάσεις και θα κοιμηθείς.
Την ανάσα σου με το φεγγάρι θα ενώσεις και με τον ήλιο θα κάνεις μια ευχή."
"Να ζήσεις πολύ".
Και μια χελώνα πιο πέρα να περπατά,
αρχόντισσα για τα καλά.
Από το μύθο του Αισώπου να περιμένει το λαγό που μάταια φωνάζει από μακριά.
" Ε... Κυράα.... Εσύ με πέρασες και ας εγώ κοκορευόμουν για τη μεγάλη μου δρασκελιά".
" Χα χα χα ".
Θυμάρι και φως.
Αμπέλι, κιονόκρανα, μάρμαρα και όλων των Θεών το βιός.
Πορφύρα και φωτιά,
ήλιος και κρασί να σου μεθά τα σωθικά.
Και η ματιά να είναι ξελογιαστική,
βάλσαμο το χάδι, μέλι το φιλί.
13-11-2020

Painting : Anna Giaourta Filiou

Ήταν η γεύση...


Ήταν η γεύση από το ξίδι της Μεγάλης Παρασκευής.
Ήταν η γεύση από το δάκρυ της προδοσίας,
από τον πόνο στα βάθη της ψυχής.
Ήταν η γεύση από το αίμα,
από της αδικίας το άσπλαχνο βλέμμα,
σε έναν χρόνο που ρέει δυνάστης και καταπατητής.
Σε έναν χρόνο που χάνεται η λογική.
Που ότι αλλοπρόσαλλο μπορείς να φανταστείς θα δεις.
Που άνθρωποι πεθαίνουν από ασφυξία,
νερά που χύνονται και παρασύρουν τα πάντα με μανία.
Που γίνονται σεισμοί και καταστροφές και οι γείτονες μας δεν έχουν διαθέσεις φιλικές.
Που.... Που...
Και......
Ηταν και τα τηλεφωνήματα τα εξερευνητικά,
να δουν ποιος είσαι,
τι έχεις στην καρδιά...
Ήταν τα χαμόγελα τα θεατρικά,
να γίνεις η πρωταγωνίστρια στα βραβεία για μια βραδιά....
Ήταν...
Ήταν....
Και αυτά για έναν οβολό,
να γεμίσουν κάποιες τσέπες,
κορόιδο εγωιστικό.
Να κάνεις το παγώνι στην σκηνή
και όταν θα πέσουν τα φώτα να μείνεις με μια παγωνιά που να σου τρώει τη ψυχή.
Πολύ θέατρο στο σανίδι το αληθινό.
Ποιος είσαι "φίλε" ?? Ποια είμαι???
Φέρε ένα καθρέφτη για να δω.
Πολλά φτασίδια, λόγια χωρίς ουσία.
Και όλα να ανακυκλώνονται, άνθρωποι και βιβλία.
Ήταν και αυτό το ρυάκι το φθινοπωρινό.
Αυτό που παρασύρει την βρωμιά,
όλο και πιο μακρυά, στο βυθό.
Παρέσυρε ένα φύλλο χρυσωπό και τα λόγια τα γραμμένα γίνανε τραγουδάκι χωρίς σκοπό.
Αλλά η ουσία...
Η ουσία ήταν από την ξινή γεύση στο στόμα ένα πρωί,
από ένα τηλέφωνο να κοστολογήσει τον άνθρωπο,
να πάρει τα τάλαντα για έναν εγωισμό, μια υπερβολή.
Βρέξε Θεέ μου, Βρέξε πολύ...
Σύννεφα γκρίζα να καθαρίσουν την πονεμένη γη.
Ρέει, ρέει, φλύαρο και χαρωπό.
Κάνει κύκλους και παρασύρει τα φύλλα,
δίνει στις πέτρες έναν σκοπό.
Είναι ωραία να μυρίζει η γη μετά από την βροχή.
Να αραιώνει το ξίδι που ένα πρωί είχε ύπουλα πιει.
Σε αγαπάω ζωή...

15-11-2020

Painting : Konstantina Kratimenou

Ακριβή μου Αρετή...


Σε τι νήμα να προστρέξω,
τι ρούχο να βρω??
Τι χάρη να ζητήσω,
τι αρετή ψυχής να υπαινιχθώ??
Είναι ακριβό το τάλαντο της αρετής,
είναι ιδιαίτερη η μοναδικότητα της καθάριας της ψυχής.
Είναι δύσκολο εάν δεν προέρχεται από τα σπάργανα της ίδιας της ζωής
και δεν τεκμηριώνεται από τα αγαθά της γνήσιας της ανταμοιβής.
Γιατί αυτά είναι άυλα και ιδανικά,
δεν ανταποκρίνονται σε ακριβά αυτοκίνητα, σπίτια και λεφτά.
Έχουν κάτι ουράνιο και αποθεωτικό,
περιστέρια λευκά που πλέκουν το νήμα του εγώ.
Του εγώ, όχι του ΕΓΩ.
Πόσο εύκολο από ένα ψέμα να φτιάξεις έναν οχετό.
Να προσπαθήσεις να σπιλώσεις ότι πιο βελούδινο λευκό και αγνό,
έχοντας μόνο ως αντίκρυσμα το χρήμα και έναν υπερφίαλο εγωισμό,
χρησιμοποιώντας στην φαρέτρα ότι πιο κακόβουλο και σκοτεινό.
Ακριβή μου αρετή!!
Κόρη του ήλιου και της σιωπής.
Της ανεπιτήδευτης αγνότητας και ειρηνικής μορφής.
Καρτερική και τόσο απλή,
νερό τρεχούμενο ολόδροσης πηγής.
Κλείσε τα μάτια, άφησε την καρδιά.
Η διαίσθηση σε οδηγεί σε μονοπάτια δύσβατα και αληθινά.
Μέσα από το δάκρυ θα ανδρειωθείς και από τις πληγές θα γίνεις ιέρεια των ψυχών, θα εξευγενιστείς.
Είναι γλυκιά η ελευθερία της αρετής.
Είναι το ουράνιο ψωμί που βουτάει στον οίνο της καρδιάς...
Και ας προσπαθούν να την ευτελίσουν τα κρυμμένα ζιζάνια, κοράκια του φθόνου και της φτασιδωμένης λαλιάς.
Η αρετή λάμπει μέσα στη σιωπή.
Και τα πλάσματα του ουρανού φωνάζουν με μια φωνή.
Είναι ακριβή η αρετή.
Πιο ακριβή και από την αναπνοή,
τον ήλιο, το φεγγάρι και την αστραπή.
Και εάν λαλήσει θα φοβηθείς,
γιατί είναι κραυγή από καθάριο μετάλλο του ουρανού και της γης.
Μην την ποδοπατάς.
Θα καείς!
Είναι η κόρη της βροντής και η σιωπή της αληθινής ψυχής.
Ακριβή μου Αρετή...
16-11-2020






Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2020

ΘΟΔΩΡΗΣ ΜΠΕΛΙΤΣΟΣ ""Μαραντώνες" της δεκάρας"



En memoria de Diego Armando. 

Ξαφνικά άρχισε να βρέχει, χωρίς κανείς να το περιμένει. Ο ήλιος που φώτιζε ακόμα τα σπίτια, άξαφνα χλώμιασε και ξεκίνησε ένα ψιλόβροχο, εκνευριστικό, που πασπάλιζε τις στέγες, τις αυλές, τα χωράφια και το γήπεδό μας.

Ο Μαραντόνα δεν έδωσε σημασία, δεν χαμπάριαζε ούτε από βροχή ούτε από κρύο. Κουβαλούσε ατάραχος την μπάλα στη λάσπη, όπως και πριν. Συνέχισε να τριπλάρει όποιον εύρισκε στο διάβα του και να σκοράρει. Όταν η βροχή σταμάτησε το σκορ ήταν ήδη 5-0.Μούσκεμα πήγαμε προς την αποθήκη που έγραφε "Αποδητύρεια", ανορθόγραφα, όπως ανορθόγραφη ήταν και η ονομασία της ομάδας στην είσοδο του γηπέδου: "Πωρφιρός Αστίρ Κάτο Πεδινού". Ο Θανάσης, ο γραμματέας της ομάδας, δεν τόχε με την ορθογραφία από τότε που ήμασταν στο δημοτικό, αλλά ήταν εγωιστής, δεν ρωτούσε κι όλας. Τέλος πάντων, ανορθόγραφη ομάδα ήμασταν, και στην επιγραφή και μέσα στο γήπεδο.

Ο Τάκης ο Δεκάρας, που είχε δικιά του επιχείρηση στη Νάπολη, μας παραχώρησε δέκα στρέμματα τόπο για γήπεδο και μίλησε στον Μαραντόνα. Εκείνος μας λυπήθηκε κι έστειλε φανέλες της Νάπολι, με τα ονόματα στην πλάτη. Τι τό 'θελε το ψυχικό κι αυτός; Καυγάς άγριος ξέσπασε στ' αποδυτήρια ποιος θα φορέσει τη φανέλα με το νούμερο 10 που έγραφε Μαραντόνα. Με τα πολλά βρέθηκε η άκρη κι αποφασίσαμε να τη φοράμε εναλλάξ. 

Από τότε, σαν από θαύμα, η ομάδα διορθώθηκε. Έγινε πραγματικός "Πορφυρός Αστήρ", όχι μόνο στον τίτλο αλλά και στο παιχνίδι. Λες κι ο Μαραντόνα μας καθοδηγούσε, πετυχαίναμε τη μια νίκη μετά την άλλη. Το έμαθε ο Δεκάρας κι όλος χαρά έστειλε συνεργείο από τη Νάπολη να τραβήξει στιγμιότυπα. Αυτό ήταν! Την είδαμε όλοι μπαλαδόροι. Αρχίσαμε να ονειρευόμαστε μεταγραφές και μεγαλεία, στάδια γεμάτα κόσμο, σπόνσορες να μας τάζουν άπειρα φράγκα, λιμουζίνες με γκόμενες να μας περιμένουν μετά το ματς και τον Μαραντόνα να μας χειροκροτεί. 

Όταν ήρθε το συνεργείο, παίζαμε με την Αστραπή της Κορακόπετρας. Αρχαίο ντέρμπι, από τότε που δεν υπήρχε ούτε η μπάλα ούτε το ποδόσφαιρο, από τότε που οι παππούδες μας με τους γκράδες μάλωναν για τα σύνορα των λιβαδιών και το δικαίωμα στα νερά του ποταμού. Η Κορακόπετρα μας την είχε φυλαγμένη. Εμείς παίζαμε στο... Ολύμπικο και το Σαν Σίρο, ενώ εκείνοι έπαιζαν στο ξεροχώραφο του Δεκάρα. Δεν προλαβαίναμε να μετράμε τα γκολ.

Το συνεργείο έφυγε απογοητευμένο. Πώς να δείξει στον Δεκάρα και τον Μαραντόνα την ξεφτίλα μας; Καθώς βγαίναμε σκοτεινιασμένοι από τα αποδυτήρια, ο Θανάσης ο γραμματέας μας την είπε ανορθόγραφα:

"Τι περιμένατε; Μαραντώνες του Δεκάρα είσαστε!"

Θ. Μπελίτσος, 30/11/2020.

-------------
Η φωτογραφία αντλήθηκε από την ιστοσελίδα της FIFA: https://www.fifa.com/













Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2020

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΚΚΑΛΑΣ "ΓΙΑ ΚΟΧΛΙΟΥΣ ΜΠΗΚΑ, ΜΕ ΡΑΚΗ ΒΓΗΚΑ"


Περπατώντας αντίκρισα
απ'έξω από ’να μαγαζί.
τσουβαλιασμένους σε δίχτυ, κοχλιούς.
Πάνω στη βιτρίνα,
η ματιά μου,
στη μαντινάδα έπεσε.
Υπάκουσα, δεν προσπέρασα.
ας μπω να αγοράσω.
"Καλημέρα γροικώ",
ανταπαντώ κι ’γώ.
Βέβαια το ’νιωσα,
σε σύντεκνου μαγαζί μπήκα.
-"Επαέ που ’ρθες, μια ρακή θα πιεις!
Ίντα ποθείς ωρέ σύντεκνε";
Δεν αρνήθηκα, ήπια,
στην υγεία μας, είπα!
Βρέθηκα στον πυρήνα,
της Μεσογειακής διατροφής.
Σαλιγκάρια ήθελα μόνο,
αντίκρισα λογής λογής καλούδια,
προϊόντα χαρουπιού, παστέλια μελιού,
βιολογικές σταφίδες, λάδι,
παξιμάδια, τυριά, κρασί, στάκα
και τυρί μαλάκα!(*)
Δεν θυμάμαι πόσες ρακές κατέβασα,
ούτε πόση ώρα κάθισα.
Το μόνο που δεν ξέχασα,
με ένα μπουκάλι ρακή
στη μασχάλη κρατώντας,
από το κρητικομάγαζο,
φεύγοντας
στο σπίτι φτάνοντας!

Γιάννης Κοκκάλας

Νέα Σμύρνη 30 του Νοέμβρη 2020

(*)Σημείωση όντως τέτοιο τυρί υπάρχει.


Φωτογραφία : Γιάννης Κοκκάλας 









Restelio - ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΡΑΠ (Νέος δίσκος)


Restelio - ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΡΑΠ (Νέος δίσκος) 


Ο Restelio επιστρέφει με νέο ολοκαίνουργιο δίσκο με 14 νέα τραγούδια και σύνολο δίσκου 17 track.Ο δίσκος έχει γενικό τίτλο "ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΡΑΠ" απο το ομώνυμο τραγούδι το οποίο κυκλοφόρησε σαν πρόμο του δίσκου μαζί με το "Η αγάπη νικά" το οποίο περιέχεται και αυτό. 

Ένας αληθινός ραπ δίσκος σε μια εποχή που το είδος στην χώρα μας φθίνει έρχεται ο Restelio να μας παρουσιάσει μια σημαντική ολοκληρωμένη δουλειά.Τα τραγούδια είναι σε παραγωγές του ίδιου του Restelio σε 2 τραγούδια ενώ 7 τραγούδια είναι σε παραγωγή του Gus 3 παραγωγές υπογράφει ο DjLsoner 2 ο DjJimmyMix και απο 1 παραγωγή ο Μπούκλας και η Μαριέττα Καρέλλα και φυσικά υπάρχει και μια έκπληξη σε μια διασκευή του Γιώργου Ζαμπέτα. 

Στιχουργικά ο δίσκος κατακλύζεται από αληθινά βιώματα του καλλιτέχνη ο οποίος για πρώτη φορά μας παρουσιάζει κάτι τόσο προσωπικό όσο η ίδια του η ζωή.Φυσικά υπάρχουν και ερωτικά τραγούδια όπως άλλωστε μας συνηθίζει ο Restelio με την γνωστή συνταγή των τελευταίων ετών και ένα από αυτά είναι το τραγούδι"Ένας χρόνος" που το ερμηνεύει με την Στεφανία Ζηλακάκη και πραγματικά μας ταξιδεύει. 

Η έκπληξη λοιπόν που αξίζει να προσέξετε είναι το γνωστό σε όλους τραγούδι των θρυλικών Γιώργου Ζαμπέτα και Χαράλαμπου Βασιλειάδη "ΤΑ ΔΕΙΛΙΝΑ" που πρωτοτραγούδησε η αξέχαστη Βίκυ Μοσχολιού και το οποίο διασκεύασε υπέροχα ο Norme με τον οποίο το ερμηνεύει ο Restelio.Στο τραγούδι ακούγεται και η φωνή της Βίκυς Μοσχολιού και αυτό και μόνο το γεγονός το κάνει ακόμα καλύτερο αν και Restelio και Norme έγραψαν στίχους οι οποίοι θα μπορούσαν να είχαν γραφτεί το 1965 όταν και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το συγκεκριμένο τραγούδι.Τέλος άλλη μια έκπληξη στον δίσκο είναι το τραγούδι "Έρχονται οι μέρες" το οποίο είναι σε στίχους του Δημήτρη Μεντζέλου απο τα Θρυλικά Ημισκούμπρια σε ένα τραγούδι που προσφέρει ένα απίστευτα θετικό μήνυμα για την εποχή που ζούμε. 

Το ερμηνεύει με την μικρή και ταλαντούχα Μαρίνα και την μουσική την υπογράφει ο ίδιος.Ο δίσκος κυκλοφορεί παντού σε διανομή απο την Lsone Productions 

Restelio Feat Norme - Τα δειλινά (Official Audio)