Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

ΒΑΡΒΑΡΑ ΚΑΤΣΙΑΝΟΥ " Παιδιά της Ελλάδος παιδιά που.. " - Τιμητική Διάκριση στον 17 ο Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό του λογοτεχνικού περιοδικού " Κελαινώ "


Κοίτα το ανθισμένο ακροκλώναρο της λυγαριάς
τα ασημόγκριζα τα φυλλαράκια της ελιάς
νοιώσε το αχνοτρέμουλο,το άρωμα των κρίνων
και ζήσε τους αγώνες των παιδιών εκείνων,
που ορτσάρουνε και αγαντάρουν τα πανιά τους,
αιώνιοι ταξιδευτές! Στο διάκι η καρδιά τους!
Στο αίμα ρέει προαιώνιος ποταμός,
στους ώμους τους δένει φτερά αγέρωχα,πανάρχαιος θεός!
Σε δύσκολους καιρούς,όπως και τώρα,
με αγέρωχη πυγμή,τραβούν τραγουδιστά στην ανηφόρα
Στέμμα αχτίνων,σπινθηροβόλο πνεύμα περιβάλλει
ο σκηπτροβάμων αετός με τόλμη θάλλει!
Παιδιά της Ελλάδος παιδιά που αντάξια,
την ράτσα διαφεντεύεται των προγόνων μας ισάξια !
Τον δρόμο σας δείχνει το ένστικτο το αρχέγονο,
δρόμο ευθύνης για το γένος το Ελληνικό!
Ψυχές ανυποδούλωτες φωτίζουνε τον Ηλιο ες αεί,
μιλούν των προγόνων οι άθλοι με φωνή!
Παιδιά της Ελλάδος παιδιά δόλιοι σας παραπλανούν,
μα,απ΄την ιστορία μέσα μας καθοδηγούν,
αετόψυχες σκιές με κότινους στεφανωμένες ,
εκεί οι αρχαίες ρίζες μας δαφνοστεφανωμένες
οι κλώνοι φθάνουν ως εδώ,κρίκοι σφιχτά δεμένοι!
Καθήκον ανεκτίμητο την δόξα μας υφαίνει!
Χτισίματα,γκρεμίσματα,μία γερή αλυσίδα!
Περήφανοι μεγαλώσαμε μ΄αυτήν την Ιστορία!
Παιδιά της Ελλάδος παιδιά σκήπτρο χρυσό κρατάτε,
με διπλό δράκο αμφίκρανο!Ώ παίδες,ίτε!
Αχό ακούς στην ξαστεριά από τα βάθη των αιώνων.
Αέναος αντίλαλος στην φύση μας πλανιέται!
Αθανασίας ανασεμιά,άσβεστη φλόγα ελπίδα!
Φύτρα προγονική αθάνατη Πολιτισμού κοιτίδα.

Βαρβάρα Κατσιάνου

Το ποίημα " Παιδιά της Ελλάδος παιδιά που.. " της Βαρβάρας Κατσιάνου έλαβε Τιμητική Διάκριση στον 17 ο Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό του λογοτεχνικού περιοδικού " Κελαινώ ".






Σαν σήμερα 18 Νοεμβρίου

1493: Ο Χριστόφορος Κολόμβος βλέπει στον ορίζοντα το νησί που σήμερα ονομάζεται Πουέρτο Ρίκο.

1906: Γεννιέται ο  Άλεκ Ισιγόνης, Ελληνικής καταγωγής Βρετανός που σχεδίασε το αυτοκίνητο Mini Cooper.

1922: Πεθαίνει στο Παρίσι σε ηλικία 51 ετών ο Γάλλος συγγραφέας, Μαρσέλ Προυστ.


1934: Γεννιέται ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός.




Σε μουσικό επίπεδο...

1993: Οι Nirvana ηχογραφούν την παράσταση που αργότερα θα κυκλοφορήσει σαν "MTV Unplugged in New York".


1997: Οι Metallica κυκλοφορούν το έβδομο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "ReLoad".




ΛΙΑ ΒΙΣΣΗ – ΑΡΓΥΡΩ ΚΑΠΑΡΟΥ " POST LOVE "



ΛΙΑ ΒΙΣΣΗ – ΑΡΓΥΡΩ ΚΑΠΑΡΟΥ " POST LOVE "

Ένα βήμα πριν συναντηθούν στη σκηνή , η Λία Βίσση και η Αργυρώ Καπαρού , διαλέγουν με ενθουσιασμό τραγούδια απ΄την μουσική τους διαδρομή , αλλά και αυτά που αγάπησαν και θαύμασαν στα πρώτα τους βήματα.
Οι φωνές τους θα ενωθούν αρμονικά και θα φωτίσουν αισθήματα , αιτίες και δεκαετίες ,που το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι , ενώνει και απογειώνει τη ζωή μας.
Το πρόγραμμα σχεδίασε η Λίνα Νικολακοπούλου , συνδυάζοντας δημιουργικά τις δυνατότητες και τη δυναμική των δύο ερμηνευτριών , παράλληλα με εικόνες  " Χειρολαβές " σ αυτό το μουσικό ταξίδι.

Συνοδεύει τετραμελής ορχήστρα. 
Πιάνο,keyboards: Ευαγγελία Μαυρίδου, 
Κιθάρα: Δημήτρης Παπαλάμπρου, 
Μπάσο: Κώστας Γκαγκαστάθης, 
Ντραμς: Κώστας Καλογήρου. 

Το πρόγραμμα συνοδεύει προβολή οπτικού υλικού. Επιμέλεια οπτικού υλικού: Κώστας Αυγέρης, Παναγιώτης Καραδήμας

Μετά την επιτυχημένη πρεμιέρα που πραγματοποιήθηκε στις 3 Νοεμβρίου, οι εμφανίσεις τους συνεχίζονται  στην Αθήνα στην ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ LIVE τις εξής ημερομηνίες:

1 Δεκεμβρίου, 5 Ιανουαρίου, 2 Φεβρουαρίου

FACEBOOK EVENT

POST LOVE ΤΡΕΙΛΕΡ



ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ LIVE
Ελασιδών 6, Γκάζι
Ώρα έναρξης 22:00
Είσοδος 12 εύρω με κρασί ή μπύρα
Τηλ κρατήσεων 210-9014428


OFFICIAL LINKS

ΛΙΑ ΒΙΣΣΗ



ΑΡΓΥΡΩ ΚΑΠΑΡΟΥ












Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΗΛΙΩΝΗ " σιωπή "


οι επέτειοι ζητάνε
πίσω τις αλήθειες τους
για αυτό επιστρέφουν
κάθε χρόνο

κι όταν δεν έχεις τίποτα
να τους προσφέρεις
κρύβεσαι
ώσπου κάτι να βρεις
να μη σε δούνε με άδεια χέρια.

για αυτό σήμερα
σιωπούν οι ποιητές.
λένε ας προσφέρουμε στην επέτειο
τη σιωπή μας.
ώσπου να βρούμε τα λόγια
που θα την χορτάσουν.

ζητάνε πίσω τις αλήθειες τους
για αυτό επιστρέφουν κάθε
χρόνο οι επέτειοι.



ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΔΕΚΟΥΛΟΥ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ " Άγριος ποταμός "


Βαριά πέσαν τα χώματα στου ποταμού την κοίτη,
με λύσσα έμπηξαν βαθειά τους πάσσαλους στη γη,
μα πλήθαινε και ο χρυσός στου επίορκου τη τσέπη.
Κι αντάριαζε ο ποταμός και θέριευε το ρέμα
κι έκλαιγε ο νερόμυλος, βουβά, δίχως φωνή.

Με μίσος κάψαν στο βουνό ψηλά τα κυπαρίσσια
και στη φωτιά ξεψύχησαν λύκαινες και λαφίνες,
μα γέμιζε ο φοριαμός συμβόλαια και λίρες.
Κι αντάριαζε ο ποταμός και θέριευε το ρέμα
και καταριόταν το βουνό τους άθεους του κόσμου.

Τα σύννεφα μαζεύονται, ο ουρανός γκριζάρει,
η γη αναταράσσεται, θανατικό ζυγώνει.
Πόλεμο κάνει το νερό με το βουνό αντάμα
στρατιώτες έχει τα πουλιά, του ποταμού τις νύμφες.
Ωσάν βροχή ξεκίνησε, έγινε καταιγίδα ,
βαφτίστηκε Αρμαγεδών κι οι πύλες ξεκλειδώσαν.

Και γέλασε ο ποταμός και άφρισε το ρέμα
και τόνους λάσπη σήκωσε και σκέπασε τον κόσμο.
Η μάνα κλαίει ο παιδί, ο γιος κλαίει το βιος του
και τα όνειρα γινήκανε, δεκάξι ως τώρα, τάφοι.

Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου
17/11/17









ΔΩΡΑ ΜΑΡΓΕΛΗ " Αξιοπρέπεια "


Με απαλές παλάμες πνίγαμε τα σύννεφα
Και συλλαβίζαμε σε ώρες κενές ουράνια τόξα
Ένα προς ένα όλα τα χρώματα
Ντυνόμασταν αθώοι
Σαν ψέμα

Είχαμε χτίσει τα ποτάμια χρόνια τώρα
Στήναμε πάνω τους τούς μύθους μας
Και εκείνοι συντελούσαν εύφλεκτες παραμυθίες

Όταν ξέσπασε του άδικου η οργή
Χαθήκαν όλα μες τη λάσπη
Μονάχα μία ταμπέλα επέπλεε
"ΕΞΟΔΟΣ ", έτσι έγραφε

Πίσω της έσερνε το ρέμα
Άχρηστα υλικά
Πηγμένη γνώση
Και ενοχές
Της ιστορίας δραπέτες
Με ονοματεπώνυμα

Λένε, πως κάποιοι σώσαν την αξιοπρέπεια
Την τελευταία στιγμή
Πως είπε εκείνη σαν συνήλθε
-με συγκίνηση-
" Θα άντεχα πνιγμό από νερά
τούτο θα ήταν μία κάποια λογική αιτία θανάτου
Μα όχι
Δεν θα μου το συγχωρούσατε ποτέ
Το να πνιγώ στη λάσπη"

Δώρα Μαργέλη
17/11/2017







ΑΓΓΕΛΙΝΑ ΣΠΟΝΤΗ " Του έρωτα ο συριγμός "

Artist: Victor Tkachenko

Με τι να πεινάσω
όταν έχει χορτάσει
η γαλήνη μου,
πώς να διψάσω
όταν ξεδίψασε η λύπη μου
και πλύθηκαν
οι χαρές μου
με το λουλάκι
των απομεσήμερων πόθων....
Κάθε που πονάω τη μέρα
σε θυμάμαι,
κάθε που φιλάω τη νύχτα
σε νιώθω
και κάθε που σε ζητάω
σε ακουμπάω
σε ενα νανούρισμα,
στο νοητό σου
προσκέφαλο
προσθέτω ενα άγγιγμα
κι από ένα μου μένος,
ένα για τα γινάτια
που κράτησα,
άλλο για το κρυφτό
που δεν έπαιξα
κι ύστερα ένα
για τους θυμούς
που με πήραν μαζί τους,
κι αμέσως μετά χιονίζει
ο έρωτας φεγγαρόσκονη
κι εξαϋλώνει όλα
τα φρούδα,
λαίμαργα πίνει
όλα τα ψεύτικα
κι αφήνει μονάχα
τ αληθινά,
σπονδή στο στρώμα
του λίκνου σου,
πώς να γεράσω
όταν έχω τραφεί
από την αιώνια νιότη σου,
πού ν απαγκιάσω
το έρμα μου
όταν σαν στρόβιλος
περιφέρθηκα
στις αγαπημένες σου
στράτες,
πώς να γίνω πνοή
όταν μέσα σου
πνέω σαν δίνη,
ακάματη μοίρα
είσαι για μένα
ω ποίηση,
κι ο έρωτας,
ένας ακατάληπτος
συριγμός,
η ενδότερη βουή
της ψυχής μου,
ένας λογισμός μου
ριγμένος
στο είναι σου :
το πέλαγος σου!

ΑΓΓΕΛΙΝΑ ΣΠΟΝΤΗ