Zainul Husain( India) "SHE KNOWS NOT WHAT MY TEARS CONVEY "

 SHE KNOWS NOT WHAT MY TEARS CONVEY 

She knows not what my tears convey.

Tearing out my chest, 

I show her every day 

But she knows not

What my tears convey.

Being unknown to agony of my passion,

She claims, "I realise your every emotion."

I never mind and let her say,

But she knows not

What my tears convey.

She comes and goes

As the wanton wind blows;

She keeps on switching sides

In my arms whole day.

But she knows not

What my tears convey.

Dr. Zainul Husain, India 

All rights reserved

Biswanath Kar "WHY IS THIS SO"

Why is this so, I ask myself this very often

Not all trees bear flowers never and never

Not all flowers bear fruits not even hidden

Why all the beautiful flowers have no odour.

The relations build by money not stay long

Bounded by self-interest no relations stand

The leading persons never want to swing

Cowards always takes the clue for rebound.

Not all the prides ever be worth to anything

All the experiences never be useful to us

Sweet dreams seem unreal in the morning

Many languages of love is often venomous.

Why is this so, we cannot live by own wish

Sun does not shine in every morning hours

Moon cannot lit every night for love thesis

The springs often don’t knock at our doors.

The dew drops do not quench our thirst

We sometimes don’t understand our worth

Why is it the law of nature that for every last

What’s this the story of routine in this earth.

=

Cuttack, Odisha, India

  ©® Biswanath Kar  

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ " ΣΠΟΥΔΗ ΚΑΙ ΔΙΚΗ"

 

 ΣΠΟΥΔΗ ΚΑΙ ΔΙΚΗ

Τα θαύματα γίνονται στους δρόμους,
εκεί που ανασαίνει η ζωή.
Να τα σηκώνουν οι άνθρωποι στους ώμους
και να ξαφνιάζονται οι εύθραυστοι θεοί.

Πάντα την αιφνιδίαζε η περισυλλογή,
όταν ύποπτοι φόβοι της έσκαβαν την ψυχή.

Μοιάζει με κραυγή η βιασύνη
και με πληρότητα η σιωπή.
Ας ήταν να γινόταν δικαιοσύνη,
ο χρόνος, ο χώρος και οι περαστικοί.

Πάντα την σταύρωνε η τρέχουσα λογική,
καθώς την άφηνε έκθετο απολογητή.

Το γέλιο είναι των θεών κληρονομιά,
ένσταση των θνητών και δημιουργία,
για να είναι το μεγαλείο τους λευτεριά
σπουδή και δίκη στην ίδια λειτουργία.

Πάντα σχεδίαζε σ ́ αυτή τη διαδρομή
ακόμα μία δέσμευση και νέα ανατροπή.

Να ζεις το απόλυτο ως αναφορά
μικρόψυχο φαντάζει και συνετό,
γιατί είναι το «πιο πολύ» κάθε φορά,
τόσο απόμακρο και τόσο προσωπικό.

Πάντα με δέος ανακάλυπτε πως η ζωή
δεν είναι επανάληψη ούτε αντιγραφή.

              Γιώργος  Αλεξανδρής

ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ "ΤΟ ΦΛΥΤΖΑΝΙ"

 

Κορμιά σαν κατάρτια

πλοίου

ρυτιδωμένα

χέρια

κρατούν νευρικά

το φλιτζάνι με τον καφέ

στο φλιτζάνι μέσα καθρεφτίζεται

ένα ολόγιομο φεγγάρι

που κλαίει κοιτώντας

το θλιμμένο πρόσωπο της νύχτας…

Τώρα το φλιτζάνι το κρατάει

ένας νέος που μοιάζει

να χαιρετάει κάποιο πλοίο που ταξιδεύει

Ξαφνικά! ‘Εσπασε

το φλιτζάνι

έσπασαν και οι

φλέβες του ουρανού

Καταιγίδες,

αστραπές

όλες περικυκλώνουν

το φλιτζάνι..

Και όμως

το φλιτζάνι

το κρατά τώρα ένας ήλιος

μια ελπιδοφόρα γαλήνη

διασκορπίζεται στην ατμόσφαιρα…

Η ελπίδα  δίνει αιώνια..χαρά!

ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ