Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

ΖΑΜΠΕΤΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ - Σ τ α ύ ρ ω σ η


Μαρτυρούν συνειδήσεις υψωμένες
στην κορυφή των σταυρώσεων.
Κάθετες κραυγές οξύνουν
τον πόνο εκτείνοντας
την απελπισία άδειων χεριών
στην οδύνη πληγών καρφωμένων.

Μακρυνές αστραπές
παρελθόντων
βαϊων και κλάδων
δείπνων μυστικών
προσευχών, υποσχέσεων
ασπασμών και εκκλήσεων
".. απελθέτω ..."
ναυαγούν στις αβύσσους
πριν αλέκτωρ φωνήσαι..

Οράματα, όνειρα
επιγείων αναστάσεων
προστακτικές θαυμάτων
"πληρώσατε.." και "δεύρο.." και "άρον.."
βουλιάζουν στα σκότη και στις βοές
των "άρον, άρον.."
οχλωδών απαιτήσεων
λιθοβολούντων δοράτων.

Ληστές κριτηρίων
καθεστώτων εκφυλισμένων θεοτήτων
αθλοθετούν διελκυστίνδες
μετανοίας και ύβρεως
επί ασυμμέτρων επάθλων.

Με χαμηλόματο βλέμμα
ύστατου χρέους
προς τις μορφές των δακρύων
που σπαράζουν στους πόδας
υπαγορεύει
εντολή επισφαλούς διαθήκης..
Ιδού η μήτηρ.. Ιδού ο υιός σου...

Και με στερνού παραπόνου
ξεχείλισμα πίκρας
αναπέμπει, αποπέμπει
στα ύψη του χάους
την ξέψυχη θλίψη
Ηλί.. Ηλί..

Ενώ κάτω στο χώμα
το λασπωμένο απ' το πάθος
και τη χολή και το όξος
φαλαγγίτες φιλάργυροι
ερίζουν
αξίες κυβίζοντας
αιματηρών ιματίων..







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου