1ος Διεθνής Λογοτεχνικός Διαγωνισμός Ποίησης από την ΔΗΚΕΠΑ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ και την ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

 

1ος Διεθνής Λογοτεχνικός Διαγωνισμός Ποίησης από την

ΔΗΚΕΠΑ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ και την ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

 22 / 11 / 2021

Η Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Αιγιαλείας και η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών, προκηρύσσουν τον 1ο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Ποίησης. ΟΡΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

Θέμα του διαγωνισμού: Ελεύθερο

Στο διαγωνισμό μπορούν να συμμετέχουν όσοι έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, γράφουν σε ελληνική γλώσσα και διαμένουν ακόμα και σε αλλοδαπή χώρα. Συμμετέχετε στον διαγωνισμό με ένα ποίημα που δεν θα υπερβαίνει τους 32 στίχους σε οποιαδήποτε ποιητική μορφή (Ελεύθερη ή Ρυθμομετρική). Το ποίημα πρέπει να είναι γραμμένο σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και σε μορφή γραφής ArialNarrow 14. Το διαγωνιζόμενο ποίημα θα πρέπει να μην έχει εκδοθεί ή δημοσιευτεί σε οποιοδήποτε έντυπο ή ηλεκτρονικό μέσο ή να έχει βραβευτεί σε άλλο διαγωνισμό. Τα ποιήματα θα αποστέλλονται σε πέντε δακτυλογραφημένα αντίγραφα, στα οποία θα αναγράφεται μόνον το ψευδώνυμο του διαγωνιζόμενου, πάνω δεξιά, μέσα σε φάκελο, στον οποίο θα αναγράφεται, στη θέση του αποστολέα, μόνον το ψευδώνυμο. Μέσα θα υπάρχει μικρότερος φάκελος σφραγισμένος, πάνω στον οποίο θα αναγράφεται το ψευδώνυμο του διαγωνιζόμενου και μέσα θα περιέχονται δακτυλογραφημένα τα πλήρη στοιχεία του διαγωνιζόμενου (ψευδώνυμο, όνομα, επώνυμο, ταχυδρομική διεύθυνση, αριθμός σταθερού και κινητού τηλεφώνου, e-mail και ο τίτλος του ποιήματος). Τα ποιήματα πρέπει να σταλούν με απλή ταχυδρομική και όχι συστημένη επιστολή μέχρι και την 21η Μαρτίου 2022 (σφραγίδα ταχυδρομείου) στη διεύθυνση

Προς την ΔΗΚΕΠΑ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ Ν. Πλαστήρα 19 και Κανελλοπούλου Αίγιο – Τ.Κ 25100 (Για τον ποιητικό Διαγωνισμό)

Τα ποιήματα θα κριθούν από 5μελή επιτροπή και τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν το τρίτο δεκαήμερο του Ιουλίου 2022. Η κρίση της επιτροπής είναι οριστική και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Θα δοθούν 3 βραβεία, 3 έπαινοι και 5 τιμητικές διακρίσεις. Οι διακριθέντες θα φιλοξενηθούν σε ξενοδοχείο της πόλης μας.

Πληροφορίες ή διευκρινήσεις σχετικά με τον διαγωνισμό επικοινωνείτε στο τηλέφωνο 6973753229, κύριος Αθανάσιος Τρίψας.

 



Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

 

Ο Άι Βασίλης αποτελεί σήμερα μία διεθνή λαογραφική μορφή η οποία διανέμει δώρα σε παιδιά και ενηλίκους που υπήρξαν «καλοί» κατά τη διάρκεια του χρόνου. Είναι κυρίαρχο πρόσωπο του εορτασμού της Πρωτοχρονιάς και των Χριστουγέννων. Η γνωστή παρουσία του με κόκκινη στολή, λευκή γενειάδα, τα γυαλιά του, πάντα χαμογελαστός με το σάκο με τα δώρα, πάνω σε έλκηθρο που το σέρνουν ζωηρά ελάφια ή τάρανδοι αποτελεί σήμερα σε παγκόσμια κλίμακα τον πλέον αγαπημένο ήρωα των παιδιών τις ημέρες αυτών των εορτών ακόμη και σε χώρες μη Xριστιανικές.

Είναι ακριβώς ο ίδιος ο «Σάντα Κλάους» (Άγιος Νικόλαος) των Άγγλων, ο «Περ Νοέλ» των Γάλλων, ο «Σίντερ-Κλάας» των Ολλανδών, ο «Βάιναχτσμαν» των Γερμανών, ο «Λαμ-Κουνγκ-Κουνγκ» (= «ο Καλός γερο-πατέρας») των Κινέζων, ο «Χοτέισο» των Ιαπώνων και «Babbo Natale» των Ιταλών.

Η σημερινή μορφή του Άι Βασίλη έγινε δημοφιλής με το ποίημα «A Visit from St. Nicholas» (Μια επίσκεψη από τον Άγιο Νικόλαο) που δημοσιεύτηκε το 1823. Η οπτικοποιημένη εκδοχή πρωτοεμφανίστηκε στο περιοδικό «Harper’s Weekly» το 1863.

Συμμετοχή στην δημοφιλία είχε και το παιδικό βιβλίο «The Life and Adventures of Santa Claus» του 1902. Η White Rock Beverages ήταν μια εταιρία αναψυκτικών που τον χρησιμοποίησε το 1915 για να πουλήσει μεταλλικό νερό, και το 1923 τζίντζερ-έιλ.

Το 1931 η γνωστή αμερικάνικη εταιρεία αναψυκτικών Coca-Cola παρουσίασε τον Άι-Βασίλη με πρωτοχρονιάτικα δώρα τα προϊόντα της εταιρείας στα χρώματα βεβαίως εκείνης. Η διαφήμιση αυτή υπήρξε εμπορικά τόσο επιτυχής που έμελλε να γίνει σήμα δημοτικότητάς της ανά τον κόσμο. Η μακρόχρονη χρήση του σε διαφημίσεις της Coca-Cola παγίωσε την εμφάνισή του και ειδικά τα κόκκινα ρούχα, αλλά οπωσδήποτε δεν ήταν δική της εφεύρεση.

Στη Δύση το πρόσωπο του Αγίου Βασιλείου έχει ταυτιστεί με την ιστορία του Αγίου Νικολάου που φημιζόταν για τη γενναιοδωρία του. Στην ιστορία του Αγίου Νικολάου οι βόρειοι λαοί έχουν προσθέσει στοιχεία των δικών τους παραδόσεων (τάρανδοι, έλκηθρο, άστρο του Βορρά, μεγάλες κάλτσες κλπ) μια κουλτούρα που τον συνοδεύει μέχρι και σήμερα. Στα ελληνικά δεδομένα η μετατροπή αυτή φαίνεται να πέρασε περίπου στη δεκαετία του 1950-1960, κυρίως στον αστικό πληθυσμό από τους «συγγενείς» μετανάστες που με τις ευχητήριες κάρτες τους εισήγαγαν τον «Δυτικό» Άϊ-Βασίλη.

Για τους Ορθόδοξους χριστιανούς ο Άγιος Βασίλης είναι ο Μέγας Βασίλειος, ο οποίος έζησε στη Καππαδοκία που αφιέρωσε σχεδόν όλη του τη ζωή στη βοήθεια προς τον συνάνθρωπο και που θεωρείται στη παγκόσμια ιστορία ως ο εμπνευστής αλλά και πρώτος δημιουργός της οργανωμένης φιλανθρωπίας. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Μέγας Βασίλειος ήταν ψηλόλιγνος, με μαύρα μάτια και γένια. Ακόμη και ο Άγιος Νικόλαος στην Ορθόδοξη παράδοση αγιογραφείται ως ισχνός ασπρογένης γέροντας. Ο Μέγας Βασίλειος πέθανε στης 31 Δεκεμβρίου του 378. Τη 1 Ιανουαρίου του 379, ημέρα της κηδείας του, διατηρούμενη στη παράδοση, θεωρήθηκε (πρώτα) απ΄ όλους χριστιανικούς λαούς ότι φέρνει ευλογία και καλή τύχη στη νέα χρονιά. Τα κάλαντα Πρωτοχρονιάς πέρα από τα παινέματα κύριο πρόσωπο είναι ακριβώς ο Μέγας Βασίλειος για το έργο του οποίου γίνεται υπενθύμιση στον σπιτονοικοκύρη ώστε να επαναλάβει επ' ωφελεία βεβαίως των παιδιών που ψάλλουν αυτά.

Σε όλες τις χώρες, εκτός από την Ελλάδα ο Άγιος Βασίλης επισκέπτεται τα σπίτια τα Χριστούγεννα. Στην Ελλάδα, τον δεχόμαστε την Πρωτοχρονιά, γιατί είναι η μέρα της εορτής του Αγίου Βασιλείου.

Ποιος ήταν ο Μέγας Βασίλειος

Ο Βασίλειος Καισαρείας, γνωστότερος ως Μέγας Βασίλειος ή Άγιος Βασίλειος, ήταν Πατέρας της Εκκλησίας, επίσκοπος Καισαρείας, κορυφαίος θεολόγος του 4ου αιώνα και ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, που θεωρούνται προστάτες της παιδείας.

Γεννήθηκε από Άγιους γονείς το 330 στη Νεοκαισάρεια του Πόντου και όχι της Καππαδοκίας, όπως αναφέρεται πολλές φορές λανθασμένα, αφού η Νεοκαισάρεια είναι πόλη της Μητρόπολης Νεοκαισάρειας που είναι κυρίως τμήμα των ορίων που ονομάζουμε Πόντο. Ο πατέρας του Άγιος Βασίλειος ασκούσε το επάγγελμα του καθηγητή ρητορικής στη Νεοκαισάρεια και η μητέρα του Αγία Εμμέλεια ήταν απόγονος οικογένειας Ρωμαίων αξιωματούχων (ο πατέρας της είχε πεθάνει ως Χριστιανός μάρτυρας). Στην οικογένεια εκτός από το Βασίλειο υπήρχαν άλλα οκτώ ή εννέα παιδιά. Μεταξύ αυτών, ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, ο Ναυκράτιος που έγινε ασκητής και θαυματουργός Άγιος, η Μακρίνα (Οσία Μακρίνα) και ο Πέτρος, Επίσκοπος Σεβαστείας, ενώ κάποιο φαίνεται να πέθανε σε βρεφική ηλικία.

Ο Βασίλειος μεταφέρθηκε από τη γιαγιά του Μακρίνα στο κτήμα των Αννήσων κοντά στον ποταμό Ίρι, όπου ανατράφηκε από αυτήν μέχρι το θάνατό της και μετέπειτα από την πρωτότοκη αδερφή του Μακρίνα η οποία επηρέασε καθοριστικά τον μικρό Βασίλειο να στραφεί στην Χριστιανική πίστη. Την εγκύκλια παιδεία έλαβε από τον πατέρα του ενώ μετά την εκδημία του (γύρω στα 345) μετέβη στην Καισάρεια. Κατόπιν η ανάγκη του για περαιτέρω μόρφωση τον έφερε στην Κωνσταντινούπολη, όπου φοίτησε κοντά στο γνωστό δάσκαλο της εποχής Λιβάνιο και επακόλουθα στην Αθήνα (352).

Στην Αθήνα γνωρίστηκε με το Γρηγόριο από την Καππαδοκία, αναπτύσσοντας μία μεγάλη φιλία, εγγράφηκε στη σχολή του Χριστιανού φιλοσόφου Προαιρεσίου και παρακολούθησε τη διδασκαλία του καθώς και τη διδασκαλία άλλων φιλοσόφων όπως ο Ιμέριος.

Επέστρεψε στην πατρίδα του το καλοκαίρι του 356, εγκαταστάθηκε στην Καισάρεια και, συνεχίζοντας την παράδοση του πατέρα του, έγινε καθηγητής της ρητορικής. Το 358, επηρεασμένος από το θάνατο του αδερφού του μοναχού Ναυκρατίου, βαπτίζεται Χριστιανός, πιθανόν από τον επίσκοπο Διάνιο, και αποφασίζει να αφιερώσει τον εαυτό του στην ασκητική πολιτεία. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους ξεκινά ένα οδοιπορικό σε γνωστά κέντρα ασκητισμού της Ανατολής, επιθυμώντας την ανεύρεση κατάλληλου τόπου διαμονής. Επέστρεψε το 359 στον Πόντο και για μικρό χρονικό διάστημα διέμεινε στην Αριανζό, κοντά στο φίλο του Γρηγόριο.

Τον Ιανουάριο του 360 φαίνεται να συμμετείχε, ως παρατηρητής εντεταλμένος από τον επίσκοπο Διάνιο, στην αρειανική Σύνοδο, που συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη, για την έριδα μεταξύ Ομοουσιανών και Ομοιανών. Μετά την υπογραφή, από μέρους του Διανίου, του συμβόλου των Ομοιανών, ο Βασίλειος απογοητευμένος αποσύρθηκε στο ησυχαστήριο της αδερφής του εγκαινιάζοντας τη μνημειώδη αλληλογραφία του με το Γρηγόριο.

Το καλοκαίρι του 364 ο Ευσέβιος Καισαρείας τον χειροτόνησε πρεσβύτερο. Η μεγάλη δραστηριότητα και η μόρφωση του Βασιλείου προκάλεσαν τα ζηλόφθονα αισθήματα του Ευσεβίου γεγονός που οδήγησε τον πρώτο, για ακόμα μία φορά, να επιστρέψει στην πατρίδα του. Η μεσολάβηση, όμως, του Γρηγορίου επιφέρει εξομάλυνση των σχέσεων και την επιστροφή του Βασιλείου στην Καισάρεια. Μετά το θάνατο του Ευσεβίου, με τη συνδρομή του Ευσεβίου επισκόπου Σαμοσάτων και του Γρηγορίου επισκόπου Ναζιανζού, εκλέγεται διάδοχός του στην επισκοπική έδρα της Καισάρειας και αναλαμβάνει συν τω χρόνω, λόγω του κύρους της προσωπικότητάς του, την εξαρχία της Αρχιεπισκοπής του Πόντου.

Στον εκκλησιαστικό τομέα, ως επίσκοπος πλέον, ο Βασίλειος αντιμετώπισε την προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ουάλη να επιβάλει τον Ομοιανισμό (ρεύμα του Αρειανισμού), όντας σε επιστολική επικοινωνία με το Μέγα Αθανάσιο, Πατριάρχη Αλεξανδρείας και τον Πάπα Ρώμης Δάμασο. Στην περιφέρεια της ποιμαντικής του ευθύνης είχε να αντιμετωπίσει την έντονη παρουσία του αρειανικού στοιχείου και άλλων χριστιανικών, μη ορθόδοξων, ομολογιών. Σε αυτό τον τομέα έδρασε και ως επίσκοπος, δηλαδή οργανωτικά, αλλά και με την αντιρρητική του γραμματεία. Μέσα από τις επιστολές του φαίνονται οι προσπάθειες που κατέβαλε για την ανάδειξη άξιων κληρικών στο ιερατείο, την καταπολέμηση της σιμωνίας των επισκόπων, την πιστή εφαρμογή των ιερών κανόνων από τους πιστούς καθώς και η ποιμαντική μέριμνα, που επέδειξε έναντι των αποκομμένων και περιθωριοποιημένων μελών της Εκκλησίας. Η όλη του δραστηριότητα επιφέρει τη βαθμιαία αναγνώρισή του ως κοινού έξαρχου ολόκληρου του ασιατικού θέματος της Αυτοκρατορίας.

Στην οικουμενική Εκκλησία ο Βασίλειος αναλαμβάνει τα πνευματικά ηνία από το Μέγα Αθανάσιο, ο οποίος βαθμιαία αποσύρεται από την ενεργό δράση λόγω γήρατος. Εργάζεται για την επικράτηση των ορθόδοξων χριστιανικών αρχών και υπερασπίζεται το δογματικό προσανατολισμό της Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας. Προσπαθεί να βρίσκεται σε αλληλενέργεια με τα ορθόδοξα πατριαρχεία και ουσιαστικά υποκαθιστά και αντικαθιστά την αρειανίζουσα ιεραρχία του πολιτικού κέντρου της Αυτοκρατορίας. Σε αυτή την προσπάθεια συναντά την αδιάφορη ή προκατειλημμένη στάση των άλλων πατριαρχείων, γεγονός, που παρά την απογοήτευση που του επιφέρει δεν τον καταβάλει στη συνέχιση του αγώνα του.

Έργο ζωής και σημαντικό σταθμό στην πορεία του, αποτελεί η ίδρυση και λειτουργία ενός κοινωνικού φιλανθρωπικού συστήματος, του Πτωχοκομείου ή Βασιλειάδας. Εκεί διοχετεύει όλη την ποιμαντική του ευαισθησία, καθιστώντας την πρότυπο κέντρου περίθαλψης και φροντίδας των ασθενέστερων κοινωνικά ατόμων. Ουσιαστικά η Βασιλειάδα υπήρξε ένας πρότυπος οίκος για τη φροντίδα των ξένων, την ιατρική περίθαλψη των φτωχών άρρωστων και την επαγγελματική κατάρτιση των ανειδίκευτων. Καθίσταται η μήτρα ομοειδών οργανισμών που δημιουργήθηκαν σε άλλες επισκοπές και στάθηκε η σταθερή υπενθύμιση στους πλουσίους του προνομίου τους να διαθέτουν τον πλούτο τους με έναν αληθινά χριστιανικό τρόπο.

Καταπονημένος από την ευρεία δράση που ανέπτυξε σε πολλούς τομείς της χριστιανικής μαρτυρίας καθώς και την ασκητική ζωή, την οποία ακολουθούσε, ο Βασίλειος πεθαίνει την 1 Ιανουαρίου του 379 σε ηλικία 50 ετών. Ο θάνατός του βυθίζει στο πένθος όχι μόνο το ποίμνιό του αλλά και όλο το χριστιανικό κόσμο της Ανατολής. Στην κηδεία του συμμετέχουν Ιουδαίοι, πιστοί της εθνικής θρησκείας και ένα πλήθος ανομοιογενούς θρησκευτικής και εθνικής απόχρωσης. Η παρακαταθήκη του υπήρξε το τεράστιο σε μέγεθος και σημασία θεολογικό – δογματικό του έργο μαζί με τη συμβολή του στη λειτουργική και την πρωτότυπη ανθρωπιστική του δράση.

Από https://www.eleftheria.gr/

ΕΛΕΝΗ ΚΙΟΥΠΗ "ΑΤΙΤΛΟ"

 

Πέρασα τα σύνορα με μια εξορία στην πλάτη.

Όπου πάτησα το πόδι μου γη μου ήταν.

Γεννήθηκα χοροπηδώντας

με το σχοινάκι της αισιοδοξίας στα χέρια

και στα πόδια μου μια λύπη δεμένη.

Στις αξιολογήσεις της ζωής τό 'σφιγγα στο λαιμό μου.

Κολύμπησα στο αχαρτογράφητο πέλαγος της άγνοιας και

χόρεψα αγκαλιά με καταιγίδες σε λάμψεις αστραπής.

Μάδησα πέταλα χορού και τα κατάπια αμάσητα.

Λάτρεψα τις απαγγελίες ποιημάτων στις σχολικές γιορτές

μπήκα και σε ρόλους θεατρικούς.

Σκηνοθέτησα και τη Ζωή μου.

Έδωσα κι αυτό που δεν είχα.

Σώπασε η τάξη γιατί μίλησα με την αταξία και

έδωσα θέση στο χαμό μα δεν έκατσε.

Αβόλευτη ψυχή

την κοίμιζα κάθε βράδυ στο ένα πόδι

γιατί το ηλεκτρισμένο αύριο περίμενε.

Με ζεμάταγε η αυγή

κι έβραζαν οι μέρες μου την πραγματικότητα

Κάθε δειλινό έσκαγε ηφαίστειο και με έκαιγε η λάβα του

Πυροβόλαγε και ο κρυφός κυνηγός το όνειρο

Το περιφραγμένο στον αυλόγυρο του ματιού

Αχχ Θεέ μου απόψε θα ουρλιάξω παράπονα

Θα ξεντυθώ τη ζωή μου

για να κοιμήσω γλυκά το μέλλον μου.

Φωτογραφία : "Blind Faith".(Detail) By Richard MacDonald.US
Από https://m.facebook.com/SculpLovers/

Διατηρούν τις βιταμίνες τους τα κατεψυγμένα τρόφιμα;

 Πολλές φορές τα φρέσκα τρόφιμα επιλογής μπορεί να μην είναι πάντα διαθέσιμα στην αγορά. Έτσι, τα κατεψυγμένα τρόφιμα μπορούν να αποτελέσουν μια ιδιαίτερα αξιόλογη επιλογή, ιδίως αν δεν πρόκειται να καταναλωθούν τα φρούτα και τα λαχανικά σας μέσα σε μία ή δύο ημέρες.

Γράφει η Έφη Καδόγλου, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος  

Είναι ένας «εύκολος» τρόπος να ενσωματωθούν υγιεινά τρόφιμα στη διατροφή σας από κάθε ομάδα τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων των δημητριακών ολικής αλέσεως, των φρούτων, των λαχανικών, των πρωτεϊνών και των γαλακτοκομικών.

Εκτός από την εξοικονόμηση χρόνου, τα κατεψυγμένα τρόφιμα μπορούν να είναι ωφέλιμα για άτομα με περιορισμένο χώρο κουζίνας ή σκευών. Συνήθως, είναι προσιτά σε τιμή και επιτυγχάνεται μείωση της σπατάλης τροφίμων (λόγω μακράς διάρκειας).

Μάλιστα, έχει φανεί ότι άτομα που υιοθετούν την χρήση κατεψυγμένων τρόφιμων στη συνήθη ρουτίνα τους, μπορεί να έχουν καλύτερη ποιότητα διατροφής συγκριτικά με αυτούς που δεν τα προτιμούν. Με τόσες πολλές επιλογές στο διάδρομο κατεψυγμένων τροφίμων, υπάρχουν πολλά τρόφιμα που θα βρείτε να σας αρέσουν.

Οφέλη των κατεψυγμένων τροφίμων

1. Τα φρούτα και τα λαχανικά που προορίζονται για κατάψυξη συλλέγονται στο εμπόριο στη μέγιστη ωρίμανση τους, κι έτσι είναι πιο πλούσια σε θρεπτικά συστατικά. Συνήθως, μετά τη συγκομιδή, τα λαχανικά πλένονται, ζεματίζονται, κόβονται, καταψύχονται και συσκευάζονται μέσα σε λίγες ώρες, «κλειδώνοντας» θρεπτικά συστατικά και γεύση.

Σε αντίθεση, τα προϊόντα που προορίζονται να πουληθούν φρέσκα, συλλέγονται σε λιγότερο ώριμο και θρεπτικό στάδιο, για να διαρκέσουν περισσότερο κατά τη μεταφορά και την αποθήκευση, αλλά χάνουν έτσι πληθώρα θρεπτικών συστατικών. Αυτό συμβαίνει, λόγω της έκθεσης τους στο οξυγόνο κατά τη μεταφορά και αποθήκευση χωρίς παγωμένα προϊόντα διατήρησης.

2. Τα φρούτα τείνουν να μην υφίστανται λεύκανση, καθώς αυτό μπορεί να επηρεάσει πολύ την υφή τους. Αντίθετα, μπορούν να χρησιμοποιηθεί ασκορβικό οξύ (μια μορφή βιταμίνης C) ή προσθήκη ζάχαρης για να αποφευχθεί η αλλοίωση. Συνήθως, δεν προστίθενται χημικά για παραγωγή πριν από την κατάψυξη.
3. Τα λαχανικά σε αντίθεση με τα φρούτα, ζεματίζονται πριν από την κατάψυξη και εκτίθενται σε θερμοκρασίες ζεστού νερού μεταξύ 90 και 95 βαθμούς Φαρενάιτ κι έτσι καταστρέφονται τα ένζυμα που προκαλούν αποχρωματισμό, μαύρισμα και απώλεια γεύσης-υφής. Ωστόσο, λόγω ζεματίσματος μπορεί να χαθεί ένα μέρος υδατοδιαλυτών θρεπτικών συστατικών (βιταμίνη Β και C)

Το ζεμάτισμα διατηρεί το φωτεινό πράσινο χρώμα των τροφίμων αρκετά έντονο, αφού καταψυχθούν και αποθηκευτούν, διαφορετικά θα είχαν μια γκριζωπή ή καστανή όψη. Το ζεμάτισμα αλλάζει επίσης τη δομή των φυτικών ινών, καθιστώντας τα λαχανικά πιο μαλακά, λιγότερο τραγανά και ευκολότερα στο μάσημα.

4. Τα κατεψυγμένα τρόφιμα συσκευάζονται μεμονωμένα σε ατμόσφαιρα αζώτου. Η έκθεση των φρούτων και των λαχανικών στο άζωτο βοηθά στη διατήρηση των θρεπτικών συστατικών που υποβαθμίζει το οξυγόνο, και συμβαίνει επίσης με ορισμένα φρέσκα λαχανικά (π.χ. χόρτα σε σακούλες).

5. Επιπλέον, διατηρούν τις βιταμίνες και τα μέταλλα τους και δεν υπάρχει καμία αλλαγή στην περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες ή λίπος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κατεψυγμένα τρόφιμα έχουν περισσότερες βιταμίνες και μέταλλα σε σύγκριση με τα φρέσκα, επειδή τα φρέσκα τρόφιμα χάνουν βιταμίνες και μέταλλα με την πάροδο του χρόνου, ενώ η κατάψυξη διατηρεί τα θρεπτικά συστατικά.

ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ !!!

• Δεν παράγονται όλα τα κατεψυγμένα τρόφιμα με τις ίδιες αναλογίες στα συστατικά – πολλά μπορεί να είναι πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά, πρόσθετα σάκχαρα και αλάτι. Διαβάζετε πάντα τις διατροφικές ετικέτες τροφίμων και τη λίστα συστατικών και συγκρίνετε ώστε να βρείτε τη πιο θρεπτική επιλογή κατεψυγμένου τροφίμου.
• Λάβετε υπόψη ότι η ποσότητα κατεψυγμένων γευμάτων, μπορεί να αποτελεί παραπάνω από μία μερίδες. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστεί να διπλασιάσετε ή να τριπλασιάσετε τις θερμίδες και τα θρεπτικά συστατικά που αναφέρονται στη διατροφική ετικέτα, αν καταναλώσετε ολόκληρο το πακέτο. Ιδανικά, επιλέξτε αυτά που έχουν χαμηλότερη περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά, πρόσθετα σάκχαρα και αλάτι και υψηλότερα σε φυτικές ίνες, βιταμίνες και μέταλλα.
• Για να διατηρήσετε ασφαλή τα κατεψυγμένα τρόφιμα, ακολουθήστε τις συγκεκριμένες μεθόδους μαγειρέματος που αναγράφονται στη συσκευασία. Ο ασφαλέστερος τρόπος για να ξεπαγώσετε τα κατεψυγμένα τρόφιμα είναι στο ψυγείο. Πιο συγκεκριμένα, όταν ξεπαγώνετε το κρέας στο ψυγείο, βεβαιωθείτε ότι οι χυμοί δεν στάζουν σε άλλα τρόφιμα. Για να ξεπαγώσετε γρήγορα, τοποθετήστε το φαγητό σε μια στεγανή πλαστική σακούλα και βυθίστε το σε κρύο νερό μέχρι να ξεπαγώσει, αντικαθιστώντας το κρύο νερό κάθε μισή ώρα και μαγειρεύοντάς το αμέσως μετά την απόψυξη. Τα τρόφιμα μπορούν, επίσης να αποψυχθούν στο φούρνο μικροκυμάτων και θα πρέπει να μαγειρεύονται αμέσως μετά την απόψυξη.

Συμπεράσματα:

Καλό είναι αν καταναλώνετε καθημερινά φρούτα και λαχανικά να έχετε ως αρχική επιλογή τα φρέσκα! Ωστόσο, όταν γνωρίζετε ότι δεν πρόκειται να καταναλωθούν έγκαιρα, είναι προτιμότερο να τα επιλέξετε κατεψυγμένα, διότι θα διατηρηθούν τα περισσότερα θρεπτικά συστατικά τους (βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία κτλ.)

Σίγουρα, υπάρχει μια πιθανότητα απώλειας θρεπτικών συστατικών, αλλά είναι συνήθως μικρή συγκριτικά με τα φρέσκα τρόφιμα και επηρεάζεται, ανάλογα με το είδος του λαχανικού, τη διάρκεια του ζεματίσματος και το χρόνο αποθήκευσης στην κατάψυξη (>1 έτος).

Επιπλέον, δώστε βάση και ελέγξτε ότι έχουν καταψυχθεί με σωστό τρόπο τα τρόφιμα. Ύστερα, όταν τα χρησιμοποιήσετε ακολουθείστε τις οδηγίες απόψυξης και μαγειρέματος που αναγράφονται σε αυτά, για την καλύτερη ποιοτική ασφάλεια τους!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ: Τι είναι τα πεπτικά ένζυμα και πότε πρέπει να τα λαμβάνουμε;

Ακολούθησε το fmh.gr στο Google News, στο Twitter, στο Facebook στο Υoutube και στο Instagram

Έφη Καδόγλου, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος  

Bibliography

Brown, M. (2017, June 15). Healthline. Fresh vs Frozen Fruit and Vegetables — Which Are Healthier? . Retrieved from https://www.healthline.com/nutrition/fresh-vs-frozen-fruit-and-vegetables

Drayer, L. (2019, May 31). CNN Health. Why frozen fruit and veggies may be better for you than fresh. Retrieved from https://edition.cnn.com/2019/05/30/health/frozen-fruit-vegetables-drayer-food/index.html

Ellis, E. (2020, April 28). Eat Right Academy of Nutrition and Dietetics. Frozen Foods: Convenient and Nutritious . Retrieved from https://www.eatright.org/food/planning-and-prep/smart-shopping/frozen-foods-convenient-and-nutritious

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ https://www.fmh.gr/

ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Η σχέση μας με το Παρελθόν: Μία απρόσμενη συνάντηση του Χριστού με τον Νίτσε. Μία ανάγνωση του βιβλίου «Το σύμπλεγμα του Τηλέμαχου»

 α.«Δόξα εν υψίστοις θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία»

(Λουκάς, β, 14)

β.«Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην∙ ουκ ήλθον βαλείν, ειρήνην, αλλά μάχαιραν».(Ματθαίος, 10, 34)

γ.«Ο δε Ιησούς είπεν αυτώ∙ ακολούθει μοι και άφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς».(Ματθαίος, 8, 21)

δ.«Όταν η σκέψη του παρελθόντος γίνεται ασταμάτητος μηρυκασμός, επέρχεται εξάντληση και καταθλιπτικός μαρασμός της ζωής».(Νίτσε)

 

Είναι κάποια βιβλία που σε κερδίζουν με τον τίτλο τους στο βαθμό που δεν υπηρετεί καθαρά εμπορικούς σκοπούς. Κάποια άλλα βιβλία προκαλούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη με το οπισθόφυλλό τους. Το όνομα του συγγραφέα λειτουργεί πάντοτε ως «κράχτης» για την αγορά και ανάγνωση ενός βιβλίου. Θετικό ρόλο, επίσης, στην αγορά ενός βιβλίου διαδραματίζει και η γρήγορη ανάγνωση του προλογικού σημειώματος ή κάποιων τυχαίων σελίδων του βιβλίου. Δεν λείπουν, όμως, και οι περιπτώσεις που η τυχαία επιλογή ενός βιβλίου ξεπερνά τις προσδοκίες και του πιο απαιτητικού αναγνώστη.

Το βιβλίο του Massimo Recalcati«Το σύμπλεγμα του Τηλέμαχου» προκάλεσε την «αναγνωστική μου περιέργεια» τόσο με τον τίτλο του όσο και με το οπισθόφυλλό του. Ωστόσο εκείνο το στοιχείο που το κατέταξε στα πιο ενδιαφέροντα βιβλία της χρονιάς που έφυγε είναι ότι με «παρακίνησε» να δω με άλλη ματιά κάποια «δεδομένα», «αυτονόητα» ή στερεοτυπικές μονολιθικές αλήθειες. Και δεν είναι πάντα εύκολο για τον αναγνώστη, με την ανάγνωση ενός και μόνο βιβλίου, να αναθεωρήσει και να ερμηνεύσει διαφορετικά κάποιες ακλόνητες αλήθειες του παρελθόντος. Αυτό, ωστόσο, είναι και το αδιαπραγμάτευτο κέρδος από την ανάγνωση ενός βιβλίου.

Ένα τράνταγμα της συνείδησης

Για λόγους «οικονομίας χώρου» θα προσπεράσω το βασικό θέμα του βιβλίου το «Νόμο του Λόγου» και τις σχέσεις των σύγχρονων νέων με τον πατέρα – γονείς. «Με τον όρο «σύμπλεγμα του Τηλέμαχου» επιχειρώ να προσεγγίσω την καινούρια μορφή δυσφορίας των νέων και να αναγνώσω διαφορετικά τη σχέση γονιών και παιδιών σε μια εποχή κατά την οποία η συμβολική εξουσία του πατέρα έχει χάσει το εκτόπισμά της, εξέλειψε, έδυσε αμετάκλητα»­.

Η ανάπτυξη θα επεκταθεί σε κάποιες θέσεις ή φράσεις του βιβλίου που παραπέμπουν σε κάποιες άλλες που όταν συνεξετάζονται προκαλούν ένα τράνταγμα στη συνείδησή μας και στα «γνωστικά στερεότυπά» μας. Κι αυτό είναι το πνευματικό κληροδότημα αυτού του βιβλίου, αφού σε οδηγεί σε χώρους σκέψης που χρειάζονται άλλη αντίληψη και ίσως άλλους ερμηνευτικούς κώδικες. Βάση και αφετηρία της ανάγνωσης και ανάλυσης θα είναι οι εισαγωγικές φράσεις (α, β, γ, δ) που μπορεί να αποτελούν δύο υποομάδες (α,β/ γ,δ) ωστόσο ο στόχος και η αναφορά τους είναι κοινή.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το «Νόμο του Λόγου» καταγράφεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο η έννοια του «κληρονόμου» και του «κληρονομείν». Το ενδιαφέρον της ανάλυσης βρίσκεται στο γεγονός πως ο συγγραφέας Massimo Recalcati διαβλέπει μία σύγκλιση απόψεων ανάμεσα στον Ιησού Χριστό και τον Νίτσε.

Η αποκόλληση από το παρελθόν

«Αυτό που κληρονόμησες από τους πατέρες πρέπει να το ανακτήσεις, αν θες να το κάνεις πραγματικά δικό σου».(Φρόιντ)

Τα δύο ζεύγη (α – β/ γ – δ) των παραθεμάτων συνεξεταζόμενα προτείνουν την ανάγκη αποδέσμευσης από μία τυπολατρική αντίληψη της παράδοσης, του παρελθόντος και της ιστορίας. Κι αυτό γιατί η εξιδανίκευση του παρελθόντος και η άγονη προσκόλληση σε αυτό δημιουργεί προσκόμματα στην πρόοδο, την δημιουργία και την ίδια τη ζωή μας. Άτομα, κοινωνίες και έθνη οφείλουν να επαναξιολογήσουν τη σχέση τους με την ιστορία και τον τρόπο «χρήσης» της. Χρειάζεται, δηλαδή, μία ενεργητική στάση απέναντι στο κληροδότημα του παρελθόντος και όχι μία «παθητική αναπαραγωγή ενός ιδανικού προτύπου από το παρελθόν» (M. R.)­.

Ειδικότερα μία ανάγνωση των παραθεμάτων (α και β) ίσως θα αποδομούσε τον «ειρηνοποιό» ρόλο του Χριστού και την εικόνα που παρέδωσαν οι ευαγγελιστές για το ειρηνικό μήνυμα της γέννησής του (α). Στο παράθεμα (β) ο Χριστός φαίνεται να διεκδικεί το ρόλο μιας βίαιης ανατροπής ή και αποκόλλησης από ένα φθαρμένο παρελθόν. Διαψεύδει όσους νόμισαν πως ο ερχομός θα ήταν ουδέτερος και ειρηνικός «ότι ήλθον βαλείν ειρήνην» και απερίφραστα δηλώνει πως «ουκ ήλθον βαλείν Ειρήνην,  αλλά μάχαιραν». Σπανίζουν τα παραθέματα και οι πηγές που εμφανίζουν τον Χριστό τόσο αποφασιστικό και «βίαιο».

Η εικόνα του Χριστού «ήλθον βαλείν μάχαιραν» είναι συμβατή με την γενική θέση του συγγραφέα Recalcati πως ο εναγκαλισμός και η τυφλή προσκόλληση στο παρελθόν συνιστά μία αρνητική στάση ζωής και χρειάζεται μία δυναμική ανατροπή όλων εκείνων των δεσμών με το παρελθόν που μάς εμποδίζουν να δούμε καθαρά το χθες και να σκεφτούμε δημιουργικά για το σήμερα και το αύριο. Την σταθερότητα της θέσης του Χριστού προς το παρελθόν την ανιχνεύουμε και στην απάντησή του προς κάποιον μαθητή του, που ζήτησε την «άδεια» για να θάψει τον πατέρα του:

«Ακολούθησέ με και άφησε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς τους».(γ)

Την προτροπή αυτή του Ιησού συμπληρώνει μία άλλη που και αυτή τονίζει την ανάγκη να κοιτάξουμε μπροστά και να αποχωριστούμε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν.

«Όποιος πιάνει το αλέτρι και κοιτάζει προς τα πίσω δεν είναι άξιος για τη βασιλεία του Θεού».(Λουκάς, 9, 62)

Οι σχέσεις Μνήμης και Λήθης

Με τις παραπάνω ρηξικέλευθες θέσεις του Χριστού φαίνεται να συντάσσεται και ο Νίτσε που θεωρεί πως το παρελθόν και η παράδοση είναι ένα βαρύ φορτίο που βαραίνει τους ώμους του ανθρώπου και εμποδίζει την πρωτοπόρα σκέψη και την δημιουργική δράση. Έτσι και οι δύο απορρίπτουν την άγονη προσκόλληση στο ιστορικό παρελθόν και την παθητική αποδοχή του. Ανάλογη είναι και η θέση του Φρόϊντ που κι αυτός με τον δικό του τρόπο επισημαίνει τους κινδύνους από την άκριτη πρόσδεση στα κελεύσματα του παρελθόντος. Σχετικά ο Recalcati γράφει:

«Παραμένουμε γαντζωμένοι στο παρελθόν μας, απορρίπτουμε την εμπειρία του αποχωρισμού, εμμένουμε σταθερά προσκολλημένοι στο χαμένο αντικείμενο, ανάγουμε την κληρονομιά στην παθητική και αέναη επανάληψη αυτού που ήδη υπήρξε»­.

Οι προτροπές τόσο του Χριστού όσο και του Νίτσε θέτουν στη σωστή βάση τις σχέσεις και τα όρια Μνήμης και Λήθης. Κανείς δεν αρνείται το ρόλο και την αξία της Μνήμης, αρκεί, όμως, αυτή να μην μάς εγκλωβίζει στα σχήματα του χθες και αδυνατίζει την όρασή μας για μια άλλη μορφή ζωής. Οι υπερβολές αποφλοιώνουν την αλήθεια γιατί οδηγούν σε δογματική θέαση της πραγματικότητας. Γι’ αυτό ο συγγραφέας του έργου «Το σύμπλεγμα του Τηλέμαχου» θέτει τη βάση λειτουργίας της Μνήμης και Λήθης έτσι ώστε η «κληρονομιά» του χθες να έχει θετικό πρόσημο:

«Η κίνηση του κληρονομείν τοποθετείται στο όριο μεταξύ μνήμης και λήθης, πίστης και προδοσίας, ανήκειν και περιπλανάσθαι…»­.

Ο Τηλέμαχος και η νέα γενιά

Το απόσταγμα των παραπάνω αναφορών του Massimo Recalcati («Το σύμπλεγμα του Τηλέμαχου») αλλά και του προβληματισμού που αναδύθηκε από τις θέσεις του Χριστού και του Νίτσε (φράσεις – θέσεις α, β, γ, δ) είναι πως για να κερδίσουμε την ζωή και να δημιουργήσουμε ένα διαφορετικό αύριο πρέπει να ξαναδούμε εξ υπαρχής τη θέση μας σε αυτό το κοσμικό σύμπαν. Να μην παγιδευτούμε στην ειδωλολατρία του παρελθόντος αλλά ούτε και να προχωρήσουμε σε μία «επαναστατική» απόρριψή του.

Η «ξαναγέννηση» που προτείνει (πνευματική…) ο Χριστός στον Νικόδημο προϋποθέτει τόλμη και έξοδο από το κέλυφός μας. Οι ασυνέχειες στην πορεία μας ίσως να είναι και δημιουργικό στοιχείο. Η μακαριότητα που μάς χάριζε η προσκόλληση στο παρελθόν μπορεί να είναι και μία «πνευματική» τύφλωση. Πολλές φορές η παράδοση είναι ο αφόρητος «ζυγός» μας. Μπορούμε να δούμε διαφορετικά τα κληροδοτήματα του παρελθόντος και να μην λυγίσουμε από το βαρύ φορτίο της ιστορικής μνήμης. 

Η νέα γενιά χρειάζεται μία άλλη σχέση με τους γονείς και τον πατέρα πρότυπο. Δεν έχει ανάγκη από μία πατροκτονία (Οιδίποδας) ούτε από έναν Νάρκισσο. Πιο κοντά σε αυτήν βρίσκεται ο Τηλέμαχος που περιμένει το Νόμο του πατέρα – Οδυσσέα, χωρίς εξιδανικεύσεις. Τότε θα μπορούμε όλοι να νιώσουμε σωστοί «κληρονόμοι».

«Αλλά για να κληρονομήσουμε, δεν πρέπει να μας παγιδεύει η απώλεια του Ιδεώδους ούτε η φρίκη του παρόντος – αυτό συμβαίνει με η γενιά που δεν βλέπει τίποτα μπροστά της, κανέναν ορίζοντα, κανένα Ιδανικό»­.

 Σημείωση: Οι φράσεις με * ­ έχουν ληφθεί από το βιβλίο του Massimo Recalcati«Το σύμπλεγμα του Τηλέμαχου».

Από https://iliasgiannakopoulos.blogspot.com/ 

 

ΡΕΝΑ ΓΕΡΟΥ (ΕΙΡΗΝΗ ΓΕΡΟΝΤΑΡΑ) - ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ , Διήγημα

 

Εκείνη την παραμονή σηκώθηκε ξανά νωρίς η μάνα. Ήταν χρόνια πολλά πριν που δεν είχε σηκωθεί από τις τέσσερις το ξημέρωμα. "Περασμένα μεγαλεία" σκεφτόταν κι έσερνε τον δεξί γοφό που την σούβλιζε τελευταία ακόμα περισσότερο. Μα ήταν μέρα ξεχωριστή η αυριανή. Ξημέρωνε πρωτοχρονιά και θα ερχόταν τα παιδιά απ' το Άμστερνταμ. Να ετοιμάσει να γιορτάσουνε μαζί πρώτη φορά μετά από χρόνια. Ήτανε πια πενηντάρης ο Ανέστης της. Ποιος να το έβαζε με το νου του. Σαν χτες δεν του άλλαζε τις πάνες; Νερό τα χρόνια και κυλάνε τ' άτιμα.

Έπιασε να καθαρίζει τον φούρνο να τον ανάψει να καεί για να φουρνίσει το ψωμί. Μετά να ετοιμάσει και την πίτα. Τι άργητα ήταν τούτη; Πότε ήταν που σβέλτη κατρακύλαγε απ' την πλαγιά κι έφτανε στο χωριό πλιότερο γλήγορη κι απ' τα κατσίκια. "Πάνε αυτά, Σμαραγδή. Σε πήραν τα χρόνια πια" συλλογιζόταν και δούλευε.

Κι ο Γιάννης, ο άντρας της, μπήκε βαρύς απ’ έξω και τίναξε τα χιόνια απ’ τα σκουτιά του. «Έχει καιρό. Θα περνά τ’ αμάξι απ΄ το Δίστομο;» αναρωτήθηκε φωναχτά κι έβαλε να καθαρίζει το κοκόρι το πλουμιστό που έσφαξε χτες για τα παιδιά που θα έρχονταν.

Πέρασε η ώρα κι η Σμαραγδή ανέβηκε στην τραπεζαρία να στρώσει το τραπέζι το άσπρο το λινό τραπεζομάντηλο το υφασμένο από την προγιαγιά. Δεν ήταν και πολλά τα υπάρχοντα τους μα τούτο το κομμάτι καθαρό λινό ήταν από τα πιο πολύτιμα στολίδια του σπιτιού τους. Από τον γάμο της είχε να το στρώσει. Μα σήμερα ήταν ξεχωριστή μέρα. Ο Ανέστης είχε φύγει απ’ τα δεκαοκτώ του και η ζωή τον είχε πάει στα πέρατα της γης. Φέτος είχε αποφασίσει να γυρίσει στην πατρίδα να γιορτάσει με τους γονείς. Θα τους έφερνε και την Ανέτ την γυναίκα του και τα δυο του τα παιδιά να δούνε επιτέλους τους παππούδες τους.

Μεγάλη χαρά είχαν πάρει οι γερόντοι σαν λάβανε το γράμμα με τα νέα. Ήτανε χρόνια που οι γιορτάδες μέρες ήταν σαν καθημερινές. Και φέτος θα ‘χανε γιορτή μετά από τόσα χρόνια.

Πήγε η ώρα δύο. Ετοίμασαν το τραπέζι γιορτινό. Με τα καλά σερβίτσια και τις πιατέλες έτοιμες, γεμάτες. Την σαλατιέρα την καλή , καταπράσινη με τα ζαρζαβατικά του κήπου και την πίτα αχνιστή, κομμένη σε μικρά κυβάκια στην πλουμιστή την πήλινη πιατέλα.

……………………………………………………………………………

Ο Ανέστης πάρκαρε τ’ αμάξι έξω από την ξεχαρβαλωμένη αυλόπορτα. Ο κήπος ήταν γεμάτος ζιζάνια. Που ήταν τα τριαντάφυλλα της μάνας; Και το γιασεμί κρεμότανε ξερό κι αγριεμένο πάνω από την κουπαστή της σκάλας.

Είχε να έρθει στο πατρικό του από δεκαοκτώ χρονών. Σαράντα τόσα χρόνια μετά κι όλα είχαν αλλάξει. Μια μυρωδιά από ψημένη πίτα και φουρνιστό ψωμί του έφερε δάκρυα στα μάτια κι ένα τρέμουλο στην καρδιά. Έβαλε το κλειδί στην ξεχαρβαλωμένη κλειδωνιά και σπρώχνοντας την πόρτα μπήκε μέσα στο ερειπωμένο σπίτι. Παντού σκόνη κι αράχνες και φύλλα ξερά στο πάτωμα να σέρνει ο αέρας που έμπαινε απ’ τα κρεμασμένα παραθυρόφυλλα.

Στην τραπεζαρία, μόνο, σαν έφτασε έμεινε με το στόμα ανοιχτό από την έκπληξη του. Εκεί στη μέση στεκόταν το τραπέζι στρωμένο , γιορτινό. Με τα καλά σερβίτσια και τις πιατέλες τις γεμάτες. Και την πλουμιστή την σαλατιέρα στη μέση και την πήλινη την καλή πιατέλα της γιαγιάς με την πίτα κομμένη.

Όλα καταπώς τα είχε αφήσει η μάνα εκείνη την παραμονή της πρωτοχρονιάς που τον περίμεναν να τους επισκεφθεί με την Ανέτ. Κι εκείνος είχε μπλέξει σ’ ένα πάρτι με τον διευθυντή και δεν είχε μπορέσει να έρθει στην Ελλάδα.

Τώρα, τόσα χρόνια μετά κι αφού είχαν περάσει δέκα χρόνια που είχαν πεθάνει πια οι γονείς, ακόμα το τραπέζι ήταν στρωμένο……Ρ.Γ.

Από https://renagerou.blogspot.com/

ΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΕ ΚΑΚΤΟΥΣ

Cactus, by Usanee Chomnansin

Γιάννης Αντιόχου

-«…Μες στην ερημιά ανθίζουν μόνον ταπεινά τριαντάφυλλα —κανείς πια δεν προσφέρει ταπεινά τριαντάφυλλα— τα κόβω συνθλίβοντάς τα με σταυρωμένα τα δάχτυλά μου, γι’ αυτό το κόκκινο της αγιογραφίας που ξεπηδά όταν τ’ αγκάθια με καρφώνουν. Να βάψω τα μάτια που τους έβγαλα, να βάλω στα χείλια τους φτενά κόκκινα πέταλα. Να σμίξουμε!…»

https://itzikas.wordpress.com/

Cactus and Succulents by Hilda Vandergriff

Γιώργος Βιζυηνός - Τριαντάφυλλο

Τριαντάφυλλο σγουρό
Χαϊδεμένο λουλουδάκι
πόσο πόσο λαχταρώ
να σού πάρω ένα φιλάκι.

Μα ἡ κυρά τριανταφυλλιά
έχει αγκάθια κι αγκυλώνει
κι όποιος κλέφτει τα φιλιά
ακριβά της τα πληρώνει.

Δι᾿ αυτό μη φοβηθείς,
σαν καλό παιδί οπού ῾μαι,
όταν βλέπω πως ανθείς
σ᾿ αγαπώ και ευχαριστούμαι.

Γιατί έχεις μία πνοή
που τες γειτονιές μυρώνει
κι έχεις βράδυ και πρωί
για τραγουδιστή έν᾿ αηδόνι.

https://itzikas.wordpress.com/

Cactus   by Melly Terpening

Ιάκωβος Γκιουρουλιάν - Άνοιξη

Σήμερα ξύπνησα με μια βαθιά πληγή στο στήθος
Από μέσα της ανάβλυζε όλος ο πόνος ο ανθρώπινος
Σήμερα βρήκα τα χέρια μου λιωμένα πάνω στο χαρτί
Και μια καρδιά από άχυρο λόγια να ψελλίζει
Οι λέξεις πήρανε μορφή, θηρία γίναν
Κι έξω βροχή, βροχή και σπαραγμός
Κάποιος ούρλιαξε – μη φεύγεις
Η γης προέταξε τα σουβλερά της δόντια
Δυο κορμοί ξεφύτρωσαν απ’ τις ορθάνοιχτες των ματιών τις κόγχες
Ζοφερό νερό τις ρίζες τους ποτίζει
Αντί βλαστάρια, αγκάθια ολέθρια πετάνε
Τα σπάζω μ’ ό,τι έχει περισσέψει απ’ τα διαβρωμένα νύχια μου
Μια μέρα, λέω, τριαντάφυλλα θ’ ανθίσουν

https://frear.gr/

Desert Beauty by Frank Robert Dixon

Ανδρέας Δαβουρλής - Απρόσεκτα αγκάθια

Στα δυο μου χέρια
άφησες ένα κόκκινο τριαντάφυλλο
έσφιξα δυνατά πολύ το λουλούδι,
απρόσεκτα αγκάθια…
αίμα γέμισαν τα χέρια,
δάκρυσαν τα μάτια
αίμα της καρδιάς μου…
σ’ αγαπώ!

https://www.fractalart.gr/

Against the Grain Print -Athena Mantle

Κ.Καρθαίος - Βάλτε να πιούμε

Το συγκρότημα «Διάφανα κρίνα» στον δίσκο τους «Κάτι σαράβαλες καρδιές» το 1998 αποφάσισαν να μελοποιήσουν το ποίημα του Κ. Καρθαίου «Βάλτε να πιούμε». Το Κ. Καρθαίος ήταν ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε ο Κλέανδρος Λάκων, στρατιωτικός που πολέμησε στους Βαλκανικούς, λογοτέχνης και διευθυντής ρεπερτορίου του Εθνικού Θεάτρου. Ο Κ. Καρθαίος πέθανε το 1955.

Τα όνειρα που βυζάξαμε με της καρδιάς μας το αίμα
πέταξαν και χαθήκανε μες της ζωής το ρέμα.
Μα τάχα εμείς παντοτινά τʼ άφταστα θα ζητούμε;
Βάλτε να πιούμε…

Τα περασμένα σβήσανε, το τώρα δε θα μείνει.
Τροφή των χοίρων έγιναν και οι πιο λευκοί μας κρίνοι.
Μα τάχα πρέπει τους νεκρούς αιώνια να θρηνούμε;
Βάλτε να πιούμε…

Αδέλφια κάτω η βάρκα μας στο μόλο μας προσμένει.
Ελάτε οι ταξιδιάρηδες να πιούμε συναγμένοι.
Στο περιγιάλι το φαιδρό ας γλεντοτραγουδούμε.
Βάλτε να πιούμε…

Τάχατε κι όποιος δε μεθά κι όποιος δεν τραγουδήσει
κι όποιος στʼ αγκάθια περπατά μια μέρα δεν θʼ αφήσει
τʼ αγαπημένο μας νησί που έτσι γερά πατούμε.
Βάλτε να πιούμε…

Πες μας πού πάει ο άνθρωπος τον κόσμο σαν αφήνει;
Πες μας πού πάει ο άνεμος, πού πάει η φωτιά σαν σβήνει;
Σκιές ονείρων είμαστε, σύννεφα που περνούμε.
Βάλτε να πιούμε…

Στο ξέχειλο ποτήρι μας είναι όλα εκεί γραμμένα.
Καπνοί `ναι τα μελλούμενα κι αφρός τα περασμένα.
Καπνός κι αφρός το γέλιο μας κι εμείς που τραγουδούμε.
Βάλτε να πιούμε…

Άκουσε δε βιαζόμαστε να φύγουμε βαρκάρη.
Μα σαν είναι ώρα γνέψε μας, δε σου ζητούμε χάρη.
Μα όσο να φύγεις πρόσμενε κι αν θέλεις σε κερνούμε.
Βάλτε να πιούμε…

https://www.ladylike.gr/

Νίκος Καρούζος  - ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ

Σα να μην υπήρξαμε ποτέ

κι όμως πονέσαμε απ’ τα βάθη.

Ούτε που μας δόθηκε μια εξήγηση

για το άρωμα των λουλουδιών τουλάχιστον.

Η άλλη μισή μας ηλικία θα περάσει

χαρτοπαίζοντας με το θάνατο στα ψέματα.

Και λέγαμε πως δεν έχει καιρό η αγάπη

να φανερωθεί ολόκληρη.

Μια μουσική

άξια των συγκινήσεων μας

δεν ακούσαμε.

Βρεθήκαμε σ’ ένα διάλειμμα του κόσμου

ο σώζων εαυτόν σωθήτω.

Θα σωθούμε από μια γλυκύτητα

στεφανωμένη με αγκάθια.

Χαίρετε άνθη σιωπηλά

με των καλύκων την περισυλλογή

ο τρόμος εκλεπτύνεται στην καρδιά σας.

Ενδότερα ο Κύριος λειτουργεί

ενδότερα υπάρχουμε μαζί σας.

Δεν έχει η απαλή ψυχή βραχώδη πάθη

και πάντα λέει το τραγούδι της υπομονής.

Ω θα γυρίσουμε στην ομορφιά

μια μέρα…

Με τη θυσία του γύρω φαινομένου

θα ανακαταλάβει, η ψυχή τη μοναξιά της.

http://www.poiein.gr/

Late Afternoon Tucson Print - Diane McClary

Κώστας Καρυωτάκης - Η πεδιάς και το νεκροταφείον

(Πίναξ Ημιτελής)

Έχει πια δύσει ο ήλιος του χειμώνα,

και γρήγορα, σα θέατρο, σκοτεινιάζει,

ή σα να πέφτει πέπλο σε μια εικόνα.

Άλλο δε βρίσκει ο άνεμος, ταράζει

μόνο τ’ αγκάθια στην πεδιάδα όλη,

μόνο κάποιο χαρτί σ’ όλη τη φύση.

Μα το χαριτωμένο περιβόλι

αίμα και δάκρυα το ’χουνε ποτίσει.

Αδιάκοπα τα δέντρα ξεκινούνε,

κι οι πέτρινοι σταυροί σκίζουν σα χέρια

τον ουρανό ’πού σύννεφα περνούνε,

τον ουρανό που είναι χωρίς αστέρια.

(Ωραίο, φρικτό και απέριττο τοπίον!

Ελαιογραφία μεγάλου διδασκάλου.

Αλλά του λείπει μια σειρά ερειπίων

κι η επίσημος αγχόνη του Παγκάλου.)

https://www.greek-language.gr/

Baby Makes Three  by Marilyn Smith

Ανδρέας Κλουτσινιώτης - Μαύρο Τριαντάφυλλο


Καρδιά
από μαύρο τριαντάφυλλο
Άγγιξέ με, νιφάδες του χιονιά,
δάκρυα,
οι ελπίδες μου Αγέννητες πεταλούδες
ψυχορραγούν,
για έναν Ήλιο θεό,
που μάταια ερωτεύθηκαν.

——————

Αγκάθια
από μαύρο τριαντάφυλλο
ανοίξτε μου επτά πληγές
να ματώσει η Σιωπή,
οι ξεχασμένες ενοχές
μνήμες να αναστηθούν,
Πόλεμο ν’ αρχίσουν
με τη λήθη.

——————–

Βελούδινα πέταλα
από μαύρο τριαντάφυλλο
γιατρέψτε τα σπασμένα μου φτερά,
επουλώστε τη Ψυχή
για κάθε τέλος κι αποχαιρετισμό,
από τις Αγάπες που αρνήθηκε,
απ’ τον εγωϊσμό που προσκύνησε,
ηθελημένα, ως Βασιλιά της.

———————–

Άρωμα,
από Μαύρο Τριαντάφυλλο, ακριβό
Ανεμοσύρε με,
κύματα του νόστου, Καράβια έρωτες,
σε μυστικές, ξελογιάστρες θάλασσες.
Το Ονειροφώς της συμπαντικής ομορφιάς σου,
Αστέρι μου έχω για τις ανέλπιδες ρότες.
Ικέτης, σου ζητώ να μη δειλιάσω.
Είμαι ο ταξιδευτής στο Ανεκπλήρωτο.

http://www.palmografos.com/

Prickly 2  by Athena Mantle

Μάρκος Μέσκος - ΠΑΙΔΙ

Παιδί ονειρεύονταν ποτάμι τον ουρανό
γκρίζο γαλάζιο λευκό

χωρίς αγκάθια ο πορφυρός κάκτος εκεί ψηλά
σημάδι αλαργινό – κανείς δεν το ‘φτασε!

Αδιέξοδα πικρά και απαγορεύσεις απ’ το πρωί
που έπρεπε να υπερβεί·
αν γνωρίζεις εσύ το μυστικό
διαλάλησέ το!

Ποίηση, Γαβριηλίδης, 2013, 56 σελ.

https://deyteros.com/

Cactus plant  by George Atsametakis

Αλεξάντερ Μπλοκ, [Η γέρικη αγκαθωτή τριανταφυλλιά]

Η γέρικη αγκαθωτή τριανταφυλλιά, σκονισμένη και δίχως φύλλα
κουνούσε μελαγχολικά το κεφάλι στους πρόποδες μιας πανύψηλης πολεμίστρας.
Το τελευταίο τριαντάφυλλο ήταν ολάνθιστο ακόμη χθες το πρωί,
ο ιππότης έκοψε το τριαντάφυλλο, δίχως να το προορίζει για την καλή του.
Ο άνεμος παρέσυρε τα φύλλα και τα σκόρπισε στο φαράγγι,
απέμειναν μόνο τ’ αγκάθια, και τα λεπτά κλωνάρια να σέρνονται
με κακία στα παράθυρα της πολεμίστρας αναζητώντας επίμονα το θήραμα.
Φτωχέ ιππότη! Κλαίει πικρά σαν αψηλό του πύργο,
δάκρυα χύνει το ‘να μετά το άλλο, και κυλούν τα μεγάλα δάκρυα
κατά μήκος του παλιού τοίχους στα κλωνάρια της πονεμένης τριανταφυλλιάς …

Κόπηκε το άνθος. Δεν θα γυρίσει πίσω. Ράγισε η καρδιά.
Σκούριασε το σπαθί, στη μάχη θέλει στην άγρια σφαγή,
τέλειωσαν όλα. Στο τάφο η ευτυχία. Σε θλίψη απαρηγόρητη
Ο ιππότης κλαίει, κλαίει και η φτωχή τριανταφυλλιά.
Πονούν οι δύο τους.
Ο ένας έχασε το τριαντάφυλλο,
το τριαντάφυλλο, που ‘ταν κατακόκκινο στις λαμπερές αχτίδες του παγωμένου
πρωινού…
Έν’ άλλο τριαντάφυλλο έχασε ο άλλος· εκείνο το ευωδιαστό τριαντάφυλλο
που κοκκίνιζε στις αχτίδες του έρωτα και της απέραντης ευτυχίας …

Έτσι, θλιμμένοι και μελαγχολικοί περνούσαν το χρόνο τους
η νύχτα έπεφτε, το πρωινό ξημέρωνε, η μέρα έλαμπε,
χαρούμενα χρώματα έφερνε, ή το δειλινό την πολεμίστρα πορφυρή έβαφε.
Αποκοιμήθηκε ο πύργος. Αποκοιμήθηκαν βαριά κι αυτοί.
ησυχία παντού! Μόνο κάπου μακριά μια πέτρα έπεσε
απ’ τον αρχαίο τοίχο και, βροντώντας, χάθηκε στη βαθιά χαράδρα …

Μια φορά, ένα πανέμορφο πρωινό, όταν ο περίεργος ήλιος
υψώθηκε και, ήρεμα γλιστρώντας πάνω στα τείχη τα ψηλά,
χτύπησε την τριανταφυλλιά, – η τριανταφυλλιά άνθισε: εκατοντάδες
πράσινα κλαράκια θα τρέξουν πάνω στ’ αγκαθωτά κλαριά ψηλώνοντας ολοένα …

Ήταν ένα ξεραμένο χλομό λουλουδάκι, που κανείς δεν το ‘χε δει
π’ άνθισε κι έλαμψε, το ευωδιαστό τριαντάφυλλο
έστειλε στο παραθύρι του ιππότη το άρωμα του …

Ο ιππότης κοιμόταν. Στα χλομά του χείλη τρεμόπαιζε ένα χαμόγελο:
έβλεπε ένα εκπληκτικό όνειρο: όμορφοι ήχοι,
ρυθμικά ακούγονταν από παντού, και το σκοτάδι τύλιγε τη γη.
Μια θεσπέσια μορφή φωτίστηκε στο σκοτάδι από το φως του αστεριού.

Οι ήχοι ολοένα και δυνάμωναν, άξαφνα από το στενάχωρο κόσμο
όρμησαν στην καρδιά του, κι αμέσως η ψυχή του ανταποκρίθηκε
μ’ αόρατες χορδές. Τότε η θεία μελωδία σώπασε
και η μορφή μέσ’ στο σκοτάδι πέταξε κοντά του, και με ανάσα καυτή
τα χείλη της άγγιξαν τα δικά του … και ο ιππότης ξύπνησε.
Ήταν ένα λαμπερό πρωινό. Με το φρέσκο άρωμα της
μεταφέροντας μιαν άλλη μυρωδιά, η πυκνή κόκκινη τριανταφυλλιά
κουνούσε ήρεμα το κεφάλι στο παράθυρο μέσα από τα σκουριασμένα
κλαδιά του παλιού κάγκελου … Και ο χλομός, φτωχός, βασανισμένος
έσκυψε προς το μέρος της τριανταφυλλι΄δας και φίλησε το ανθισμένο
λουλούδι με αγαλλίαση,
γεμάτος ευτυχία, ελπίδα, έρωτα και τρυφερή χαρά ….

https://itzikas.wordpress.com/

Hedgehog Cacti  by Debra Mickelson

Γιώργης Παυλόπουλος - Αποκάλυψη

Μ’αγκάθια καίγεται ο ουρανός
τρομαγμένα πουλιά
τινάζονται από τον παράδεισο
άνθρωποι αμίλητοι γυρίζουν
ψάχνοντας στα ερείπια
κι αυτοί που δεν τους δέχεται
κανένας τόπος
καμιά θάλασσα
επιμελούνται
ταπεινά
το άπειρο.

https://itravelpoetry.com/

Picky Picky Picky Too  by Sandy Tracey

Γιώργης Παυλόπουλος - Ο Ποιητής Και Το Ποίημα

Το ποίημα σκόνταψε ξαφνικά
κι έπεσε πάνω στ’ αγκάθια
Ο ποιητής το κοίταξε αδιάφορος
είχε κουραστεί πια να το προσέχει
Τη νύχτα σα γδύθηκε να κοιμηθεί
είδε το σώμα του ματωμένο γεμάτο αγκάθια
Χιόνιζε και το ποίημα ξεπαγιασμένο
χτύπησε την πόρτα του ποιητή
Έτρεξε κείνος και του άνοιξε
το πήρε και το ζέστανε στον κόρφο του
Όταν το ποίημα ζωντάνεψε
τυλίχτηκε στο λαιμό του ποιητή και τον έσφιγγε
Κάποτε το ποίημα τρελάθηκε
κι άρχισε να παρασταίνει τη μαϊμού

 https://www.bibliotheque.gr/

Barrel Cactus by Roleen Senic

Μαρία Πολυδούρη - Ο Ν Ε Ι Ρ Ο

Άνθη μάζευα για σένα
στο βουνό που τριγυρνούσα.
Χίλια αγκάθια το καθένα
κι όπως τα ‘σφιγγα πονούσα.

Να περάσεις καρτερούσα
στο βοριά τον παγωμένο
και το δώρο μου κρατούσα
με λαχτάρα φυλαγμένο

στη θερμή την αγκαλιά μου.
Όλο κοίταζα στα μάκρη.
Η λαχτάρα στην καρδιά μου
και στα μάτια μου το δάκρυ.

Μεσ᾿ στον πόθο μου δεν είδα
μαύρη η Νύχτα να σιμώνει
κ᾿ έκλαψα χωρίς ελπίδα
που δε στα ‘χα φέρει μόνη.

https://popaganda.gr/

Desert Bloom by Hailey E Herrera

  Αλεξάντερ Πούσκιν - ΑΓΚΑΘΙ

Η ψυχή μου είναι τριαντάφυλλο
κι είμαι πάνω της αγκάθι...
Μην το πείτε και τ` ακούσουνε
η καλή μου μην το μάθει...

Θε ναρθεί γλυκιά κι υπέροχη
την αυγούλα κάποιου Απρίλη
με χαμόγελο στα μάτια της,
μ` ομορφιά πάνω στα χείλη.

Θαμπωμένη από την κόκκινη
καταματωμένη μου όψη
με τ` αργό της το βημάτισμα,
θα σιμώσει να με κόψει.

Μα το κάτασπρο χεράκι της
που αγαπώ και τρέμω τόσο
θα χαρώ -χαρά περήφανη-
με κακία να τ` αγκυλώσω.

Και μια στάλα απ` το αίμα πέφτοντας
πέταλά μου ματωμένα
θα χαθεί μέσα στο χρώμα σας

θα γενεί μαζί σας ένα...

μετάφραση Γιάννη Αηδονόπουλου από τις Εκδόσεις Κοροντζή

https://cobalus.wordpress.com/

Desert Gems by Hailey E Herrera

Γιάννης Ρίτσος - Ἡμερολόγια Ἐξορίας

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΞΟΡΙΑΣ Ι

27 Ὀκτωβρίου 1948

Ἐδῶ τ᾿ ἀγκάθια εἶναι πολλά -

ἀγκάθια, καστανά, κίτρινα ἀγκάθια,

σ᾿ ὅλο το μάκρος τῆς μέρας, ὡς μέσα στον ὕπνο.

Ὅταν περνοῦν το συρματόπλεγμα οἱ νύχτες

ἀφήνουν μικρά κουρέλια ἀπ᾿ τη φοῦστα τους.

Τα λόγια που μᾶς φάνηκαν ὄμορφα κάποτε

χάσαν το χρῶμα τους σαν το γιλέκο τοῦ γέρου στο σεντοῦκι

σαν ἕνα λιόγερμα σβησμένο στα τζάμια.

Οἱ ἄνθρωποι περπατᾶνε με τς χέρια στις τσέπες

ἢ κάποτε χειρονομοῦν σα νὰ διώχνουν μία μῦγα

που ξανακάθεται στο ἴδιο μέρος πάλι και πάλι

στα χείλη τοῦ ἄδειου ποτηριοῦ ἢ πιο μέσα

σ᾿ ἕνα σημεῖο ἀπροσδιόριστο κι ἐπίμονο

ὅσο κι ἡ ἄρνησή τους να το ἀναγνωρίσουν.

http://users.uoa.gr/

Desert Dreaming  by David Palmer

Γ. Σεφέρης - Ὁ Μαθιός Πασχάλης ανάμεσα στα τριαντάφυλλα

 (απόσπασμα)

Καπνίζω χωρίς να σταματήσω ἀπ᾿ το πρωί
ἂν σταματήσω τα τριαντάφυλλα θα μ᾿ ἀγκαλιάσουν
μ᾿ ἀγκάθια και με ξεφυλλισμένα πέταλα θα με πνίξουν
φυτρώνουν στραβά ὅλα με το ἴδιο τριανταφυλλί
κοιτάζουν περιμένουν να ἰδοῦν κάποιον δεν περνᾶ κανείς
πίσω ἀπ᾿ τον καπνό τῆς πίπας μου τα παρακολουθῶ
πάνω σ᾿ ἕνα κοτσάνι βαριεστισμένο χωρίς εὐωδιά,
στην ἄλλη ζωή μία γυναίκα μοῦ ἔλεγε μπορεῖς ν᾿ ἀγγίξεις
αὐτό το χέρι
κι εἶναι δικό σου αὐτό το τριαντάφυλλο εἶναι δικό σου
μπορεῖς να το πάρεις
τώρα ἢ ἀργότερα, ὅταν θελήσεις.

https://itzikas.wordpress.com/

Bluebonnets and Cactus  by Hailey E Herrera

Γιώργος Σεφέρης - Επί ασπαλάθων...

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού
πάλι με την άνοιξη.
Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες
το κόκκινο χώμα κι ασπάλαθοι
δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια
και τους κίτρινους ανθούς.
Απόμακρα οι αρχαίες κολόνες, χορδές μιας άρπας αντηχούν ακόμη ...

Γαλήνη.
- Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;
Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού τ' αυλάκια·
τ' όνομα του κίτρινου θάμνου
δεν άλλαξε από εκείνους τους καιρούς.
Το βράδυ βρήκα την περικοπή:
«Τον έδεσαν χειροπόδαρα» μας λέει
«τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν
απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο, κουρέλι».

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του
ο Παμφύλιος Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος.

31 του Μάρτη 1971

Desert Gems 2  by Hailey E Herrera

 ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ-ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ - ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ -- by KronosAgrinio

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη & Μανώλης Μητσιάς ( Ντουέτο ) Παράξενη πρωτομαγιά μ' αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια ηρθ' ο καιρός του "έχε γεια" τι να την κάνεις πια την περηφάνια. Στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιά σκοτάδι πέφτει και συννεφιά ποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχές σε κουρασμένες νεκρές ψυχές σε κουρασμένες νεκρές ψυχές. Παράξενη πρωτομαγιά ο ήλιος καίει το πέλαγο στη δύση μα της καρδιάς την πυρκαγιά πού θα βρεθεί ποτάμι να την σβήσει. Στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιά σκοτάδι πέφτει και συννεφιά ποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχές σε κουρασμένες νεκρές ψυχές σε κουρασμένες νεκρές ψυχές. Παράξενη πρωτομαγιά μ' αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια ηρθ' ο καιρός του "έχε γεια" τι να την κάνεις πια την περηφάνια. Παράξενη πρωτομαγιά, παράξενη πρωτομαγιά.

Moonlight Serenade by Johnathan Harris

Λουδοβίκος των Ανωγείων - Βάτους και Αγκάθια

Στίχοι: Παραδοσιακό Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων Στίχοι Θα γίνω γης να με πατείς, γιοφύρι να περάσεις, θα γίνω και γλυκομηλιά στον ίσκιο μου να κάτσεις. Να πέφτουν τ’ άνθη απάνω σου, τα μήλα στην ποδιά σουκαι τα χρυσά τριαντάφυλλα τριγύρω στα μαλλιά σου. Βάτους κι αγκάθια επάτησα ώσπου να σ’ αγαπήσωκαι τώρα που σ’ αγάπησα πώς να σου λησμονήσω πώς να σου λησμονήσω.

Desert Bloom 3 Hailey E Herrera

Οι πίνακες είναι από 

https://fineartamerica.com/f

https://www.saatchiart.com/