Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ (σονέτο)
Αχ, να ’μουν ψυχίατρος —του νου θεραπευτής—
να ερμηνεύσω τα δάκρυα που αδιάκοπα κυλούν, κάτω απ’ τις βλεφαρίδες σου,
να δω τι θα βρεις: μια ατέλειωτη βροχή στα μάγουλά σου, που διαρκώς πληθαίνουν!
Κι ας είναι ο έρωτας αρχαίος, παλιός όσο ο χρόνος, ξαναγεννιέται, αψηφώντας ακόμα και τη δική σου αδυναμία· κρύβει ρεύματα πικρά, μα και πλούτο μεταξένιο — μα ο χρόνος, από μόνος του, απαξιώνει έναν τέτοιο θησαυρό!
Ένας κώδικας είναι κώδικας, φυλάει ένα μυστικό βαθύ, όπου ακόμα κι η τρέλα μένει κλειδωμένη, μακριά απ’ το βλέμμα· παλεύω να ξεκλειδώσω αυτό το κρυφό, αινιγματικό οχυρό, μα μένει ερμητικά σφραγισμένο —όπως τα μυστικά που κρατά η νύχτα!
Ψάχνω το κλειδί για να ξεκλειδώσω αυτόν τον κώδικα, αυτό το μυστήριο, μην τυχόν και μείνω ζητιάνος, μέσα σε απόλυτη φτώχεια!
H. Mehmetaj, 25 Οκτωβρίου 2026
Μετάφραση; Μπριτζιλντα Ντεντε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου