LEFTER SHOMO " HËNA U MBUSH NJOLLA"

 LEFTER SHOMO

HËNA U MBUSH NJOLLA

Të ngathtat orë ngrinin në akujt e pritjes

Në muzg,gjer mesnate mbeta fillikat

Dhe nata edhe hëna s'më jepnin përgjigje

Minutat në agrepat tregonin ankth në sahat.

E vdekur koha lëngonte në prangat e heshtjes

Agrepat rënkonin posa hidhnin një hap

Fryma iu morr nga pamja e

gënjeshtrës

Pseudopremtimet në njerëz kush i bën zap?

Hëna në qiell si me turp u mbush njolla

Herë drapërpërmbysur e herë shafran,

Skajet e saj të stërgjatë, majuce ,të holla

U orvaten natën ta prisnin me jatagan.

Hëna pa orën dhe u ndalën agrepat

Ajo fshihej e shfaqej në retë përreth

Kur si një kosore që e merr era

Herë një far,një kandil a si një gjeth i verdhë.

Mungesa e pafund më ndrydhi tëmthat sërish

Mes ndjenjash solli përmbytje stuhi e shqotë

Kurrë mos ardhsh! E përsërite ,kij parasysh,

Sikur diell të bëhesh a henë e plotë.

Letter ShomoK/57p.i.α.

h