Carpe "Αυτάρκεις..."

 

Αιχμάλωτοι του φθαρτού
ολισθαίνουμε ασυνείδητα
στο μελόδραμα του κόσμου .
Νωπός στέκει ο πόνος
απ' την επίθεση του χρόνου .
Στους κρύους θαλάμους
ξεψυχάνε οι ψυχές .
Μέσα στις υγρές μας παλάμες
μέσα στο ατάραχο σκοτάδι
μια σπίθα τρεμοσβήνει .
Το αίμα αχνίζει
οι σπόνδυλοι τρίζουν
χορτάσαμε από έρωτα...
οι ζωές μας έτσι μάθανε
να είναι αυτάρκεις .

Carpe .