ANGELA KOSTA - H ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥ ΑΠΙΑΣΤΟΥ.
Διαλυθήκαμε σαν χιλιάδες ωχρά ψίχουλα στα ερείπια της λήθης.
Χωρίς αναπνοή, όλο νοσταλγία ανάμεσα των αναμνήσεων.
Προσπαθήσαμε να αγγίξουμε το άπιαστο, ίσως και μόνο για μία μοναδική στιγμή. Επιχειρήσαμε να πλησιάσουμε εκείνο που ακόμα περιπλανιέται
σαν σκιά οράματος μέσα σε μια σταχτιά σκόνη.
Κάποτε η διάλυση των αισθημάτων, τώρα πια χωρίς παρουσία..
Η παγίδα ενός γλυκού φιλιού κρυμμένο στο ραδιουργό ταμπλό της σκέψης,
Κλέφτρα στιγμών,χωρίς χρόνο,πελαγωμένη όταν σέρνεται στον επίμονο πόθο να ξαναγυρίσει σαν ύπαρξη εκεί που κάποτε υπήρχε.
Ανελέητα στο τίποτα ξεθωριάζουν τα χρώματα του χρόνου, κατανικημένα και απομονωμένα στην άβυσσο της ψυχής σε σφοδρή διένεξη με την λαχτάρα της αιωνιότητας.
Μετάφραση από τα αλβανικά : Λευτέρης Σιώμος Κ /793 α.κ.α.ελ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου