Ρωτάς εάν
τραγουδούν οι νεράιδες
όταν τα άστρα επιπλέουν στο ποτάμι.
Πλάνες ή αθώες
οι σκιές τους δροσίζονται στις όχθες.
Αποχαιρετούν τη σιωπή
με θροΐσματα καρδιάς.
Έκπληκτοι παρακολουθούμε
καθώς χορεύουν με το όνειρό μας.
Πρόσεξε την αρμονία στις κινήσεις τους.
Νομίζω μάς διδάσκουν -
μέσα στο σκοτεινό δάσος
όπου διψασμένοι χαθήκαμε,
μια πηγή προσμένει
να την ανακαλυψουμε.
Χωρίς να υψώνουμε εμπόδια,
μόνο με βλέμματα
δημιουργούμε φως,
αρκετό να αφιχθούμε
στον προορισμό μας.
Λέω είναι όμορφος ο κόσμος
όταν τον διασχίζουμε μαζί.
Λίνα Βαταντζή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου