Ο ΚΟΣΜΟΣ ΗΤΑΝ ΗΣΥΧΟΣ
Όταν πέφτει η νύχτα την φθινοπωρινή εποχή,λαχταρώντας σταγόνες δακρύων στα φύλλα.
Αυτός ο ήχος μέσα μου τρέμει, στις χορδές που κουρδίζει.
Δεν χτύπησες την πόρτα μου. Ήρθες σαν τρελός άνεμος, κυρίαρχε.
Άρπαξες ό,τι βρήκες κοντά, φέρνοντας τριαντάφυλλα και γοητεία.
Η γλώσσα σώπασε, η ψυχή μίλησε.
Χορέψαμε και οι δύο σαν φύλλα στον άνεμο.
Ταξίδεψαμε τον κόσμο σε μια μέρα, ξεχνώντας μερικές φορές τον εαυτό μας.
Ποιος είπε ότι έκλεψα την καρδιά σου;
Ποιος είπε ότι η στιγμή δεν ήταν η κατάλληλη!
Στην ανάσα σου γεννήθηκα. Μέσα μας μια μεγάλη φωτιά,...άναψε.
Μπριτζίλντα Ντέντε
Mετάφραση στα ελληνικά Μάργαρετ Ντονε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου