Αμφιτρίτη Κωνσταντέλου Εμμανουήλ " Χριστουγεννιάτικα ποιήματα"

Χριστουγεννιάτικο

Παραμονή Χριστούγεννα,
κι’ η μάνα το παιδί της,
ν’αποκοιμήσει προσπαθεί,
με την γλυκειά φωνή της.

Του λέγει γιά τον Ιησού,
που γίνηκε παιδάκι,
μιά τέτοια νύχτα παγερή,
σ’ ένα φτωχό σπιτάκι.

Του λέγει πως τον ζέσταιναν,
κάποιων βοδιών τα χνώτα,
κι’ η Παναγία η καλή,
στό πλάι του καθόταν.

Του λέγει πως οι άγγελοι
Αυτόν δοξολογούσαν,
και στά ουράνια τα ψηλά,
Θεόν τον μαρτυρούσαν.

Του λέγει πως μερικοί βοσκοί,
Λαμπρόν άγγελον είδαν,
κι’ όπως τους είπε, τον Χριστό,
να προσκυνήσουν πήγαν.

Γιά κάποιο αστέρι λαμπερό,
που έδειξε το δρόμο,
κι’ οδήγησε στους τρεις σοφούς,
στου Θεού τον άγιο θρόνο.

Κι’ αποκοιμήθη το μικρό,
και η μάνα το κοιτάζει,
και με καμάρι μητρικό,
όνειρα του ταιριάζει.

Μα καθώς βλέπει το αγνό,
μικρό του προσωπάκι,
στον ύπνο του τον ελαφρό,
γελάει το παιδάκι.

Που τάχα να ευρίσκεσαι,
παιδί μου στ’ όνειρό σου,
γιατί είναι τόσο πιό λαμπρό,
τώρα το πρόσωπό σου!

Κι’ ο στοχασμός της απαντά
σαν λόγια του παιδιού:
«Ευρίσκομαι στη Βηθλεέμ,
στην πόλη του Χριστού.

Με τ’αγγελούδια τα πολλά,
που μου έλεγες μητέρα,
είμαι μαζύ κι’υμνολογώ
Χριστό τον γεννηθέντα.»

Αμφιτρίτη Κωνσταντέλου Εμμανουήλ

Fayetteville, NC

****

Χριστουγεννιάτικοι Στίχοι

(γιά μικρά παιδιά)

Να ήμουνα ένα αγγελούδι,
όταν γεννήθηκε ο Χριστός,
και να έψελνα τραγούδι:
Δόξα, δόξα στο Θεό.

Να ήμουνα ένα αστεράκι,
στης νυχτιάς τον ουρανό,
να φώτηζα την Παναγία
που κρατούσε τον Χριστό.

Να ήμουνα ένα αρνάκι,
να στεκόμουνα κοντά,
στην Παναγία μας που είχε
τον Χριστό στην αγκαλιά.

Να ήμουν ένα αχυράκι,
μέσα στην φάτνη τη μικρή,
που κοιμόταν ο Χριστός μας,
όταν είχε γεννηθεί.

Βοσκόπουλο να ήμουνα,
την άγια νύχτα αυτή,
να πήγαινα στην φάτνη
με ευλάβια πολλή

Ένα φανάρι να ήμουνα,
στον σταύλο τον μικρό,
να φώτιζα την φάτνη
με το φως μου το αγνό.

Ένα πουλάκι να ήμουνα,
να πετούσα με χαρά,
την Παναγία να έβλεπα,
με τον Χριστό στην αγκαλιά.

Να ζούσα όταν ήτανε
παιδάκι ο Χριστός,
να ήμουνα στην γειτονιά του,
να ήταν φίλος μου καλός.

Τι καλά, που ο Χριστός μας,
έγινε γιά μας παιδί,
να τον έχουμε γιά πάντα
σύντροφό μας στην ζωή.

****

Το Παράδειγμα του Χριστού

Όταν ήταν ο Χριστός μας,
παιδάκι σαν και μένα,
άκουγε την μητέρα του,
την Παναγιά Παρθένα.

Γι' αυτό κι' εγώ όταν η Μαμά,
κάτι με συμβουλεύει,
την ακούω με χαρά
και κάνω, ότι μου λέγει.

Αμφιτρίτη Κωνσταντέλου-Εμμανουήλ