ΛΕΥΤΈΡΗΣ ΣΙΩΜΟΣ " ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΟΝΕΙΡΟΥ"

 

Σε ταινία χάους πιάστηκα όμηρος

Το κίτρινο διαβρώνει πια της ζωής μου ελπίδα

Μακριά η ζωή μου με διώχνει απ' το όνειρο

Της ελπίδας κομμάτια βάφει μαύρα και γκρίζα.

Ποθώ ν'απολαύσω του ήλιου λιακάδα

Εκεί που ο ήλιος χαϊδεύει μια ανεμόνη

Που με ανταύγειες τα χόρτα τα κάνει σμαράγδια

Δέντρο χαράς στις πλαγιές της καρδιάς να ριζώνει .

Φυτέψτε στα μάτια μου όραμα ρόδινο

Το βλέμμα να γλιστρά σαν γλάρος σε καταιγίδα

Να δω φαντασίες στου ονείρου το στρόβηλο

Το σκότος να χάνεται σε αχνή ηλιαχτίδα .

Ν'ανεβω ψηλά σε ουρανού λημέρι

Οι τσέπες γεμάτες μ' άστρα αστραφτερά,

Στο πέταγμα θέλω αδερφό μου τ' αγέρι

Κι' ας έχω φθαρμενα της ισχύς μου φτερά.

Σαν ανθέων γέλιο στο στόμα παιδιων

Να δω κι' ονειρεύομαι ό,τι ξύπνιος δεν είδα

Η ίριδα να είναι ήλιος σε μπόρες καιρών

Να ονειρευτώ έστω μια φορά την ελπίδα.

Λευτέρης Σιώμος Κ/90δ.π.ελ.