ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ "Ποιο είναι τ΄ όνομά σου; "

Ποιο είναι τ΄ όνομά σου;

Oρφέα σε φωνάζουνε,

άνθρωποι που θεριεύουνε

όταν τους παίζεις μουσική 

σε κυκλικό χορό.

΄Αδωνη, άλλοτε σε καλούν

και με μπερδεύουνε.

Λουλούδια άχρωμα ,λευκά

που ανεμώνες θέλουνε

μες τη ζωή σου να γενούν. 

Σιγή ιχθύος κράτησε

και μη μου πεις.

Ας ερωτώ κι ας προσδοκώ

της απαντήσεως το παν.

΄Ακου από μένα μόνο αυτό.

Μείνε θνητός!

24/6/2014

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ "Nα πάψω! "

Πίνακας - dorina costras 

Αχ, να πάψω να σου μιλώ… 

Να μην θωρώ για να σε βλέπω… 

Να μην ακούω για να πονώ… 

Μην ανασαίνω… 

Για να ζω!

(12/4/14)

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ " Κρύψου! "

Πίνακας  - Ευδοξία Κορομάντζου 

Κρύψου !Μετρώ ως το δέκα!
Μην φανερωθείς!
Κρύψου μέσα στις ζωές των άλλων! Ένα!
Δύο! Πίσω από την οθόνη του υπολογιστή! Η καλύτερη κρυψώνα είναι αυτή!
Κρύψου, μέσα στον εαυτό σου που ποτέ δεν έμαθες…
Στ΄αρώματα και τα χρώματα που δεν επιθυμείς!
Συνεχίζω!
Στον έρωτα που αρνήθηκες να ζεις! (Το Πέντε ήταν αυτό ,της πεμπτουσίας της ζωής!)
Κρύψου στους φίλους που διάλεξες, τους άφιλους!
Μέσα στην απάθειά σου ,πάθος ανομολόγητο…
Σε δουλειές δουλικές , ω! ζωή που δεν έζησες όπως την ήθελες να ζήσεις!
Εννιά! Κρύψου στην ανάλωση και στην κατανάλωση.
Μέσα στα «θέλω σου αλλά δεν μπορώ» σου.
(Είδες, σου χάρισα κι ένα, αφού μωρό παρέμεινες …)
Δέκα! Τέλειωσε το μέτρημα!
Mα, εγώ δεν πρόκειται να ψάξω να σε βρω!
Φτου και βγες! Αν θες!

3/11/14

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ " Εν αναμονή "

Πίνακας - Ε. Κορομάντζου

Εν αναμονή εντός ύπνου βαθύ. Όπου νάναι θα χτυπήσει το ρολόι ,τρις. Τόσες μου αρκούν να με προδώσω και την σημερινήν… Ύστερα, θα περιμένω την τρίτη μεσημβρινή για ένα βάρος λιγότερο! Από την δουλικήν… Πιο μετά, θα ΄ρθει ,(δεν θα ΄ρθει;) η ώρα που το σώμα μου θα ξεκουραστεί από την οικιακήν.... Κι άντε να φτάσει η Παρασκευή, το Σάββατο, η Κυριακή… Κι έπειτα, άς έλθει μιαν αργία! Μιαν Εορτή! Άντε, κι έπειτα διακοπές, να φύγουμε για ΄κανα νησί! Κι ύστερα, όλα πάλι από την αρχή… Ώσπου να΄ρθει ο θάνατος… Ξεκούραση καλή!

Μα να, που σήμερα ξύπνησα στις πέντε το πρωί από κελάηδημα κοτσυφιού , στου δέντρου την κορφή. Η πεμπτουσία είναι αυτή! Δεν χρειάζεται να περιμένω τίποτα, ας ζήσω την στιγμή! (Άραγε, θα το θυμάμαι αυτό , αύριο το πρωί ;…)

Ε. Κορομάντζου 11/5/15

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ "ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ" Ποίημα πάνω σε έναν πίνακα

Πίνακας Ευδοξία Κορομάντζου

Κόκκινο πιπέρι στο στόμα

για το ψέμα που της είπες

πως του Έρωτα το χρώμα

είναι κόκκινο!

Την αλήθεια την γνωρίζει 

απ΄ Αυτόν τόσο καιρό!

Ποιο το χρώμα του εστί!

Κι είν΄αυτό , Πορτοκαλί!

Γιατί στην πρώτη Του μορφή 

έτσι το σώμα του γυμνό 

απ΄τη θάλασσα ξεπρόβαλε

αργά ένα μεσημέρι.Στέγνωναν πάνω του οι σταγόνες της

από του ήλιου τ΄αχτινωτό το χέρι!

Σ΄άλλη μορφή, ο Έρωτας

της χάριζε λουλούδια.

Μ΄άνθη πορτοκαλιού

τις στόλιζε συνέχεια τα μαλλιά!

΄Ωσπου στο τέλος της άφησε γεύση από νεράτζι.

Πορτοκαλιά της έταξε, μα βγήκε νερατζιά!

Πορτοκαλί και του αερόθερμου οι φλόγες

που ο νέος της Έρωτας ανάβει 

για νάχει εκείνη ζεστασιά

κάθε που πάει να Τον βρει! 

Μα εκείνος ακόμη δεν γνωρίζει πως, 

συνέχεια καλοκαίρι

νιώθει στην αγκαλιά του μέσα!

Και είναι κι αυτό ,πορτοκαλί!

Ευδοξία 28/1/14

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ " Ποιητής σε στίχους εκατό! "

Είπα μιά μέρα : «Ας γίνω κι εγώ μιά ποιητής!» Ποίημα ας γράψω, κατεβατό! Αφού τόσοι και τόσοι το μπορούν , γιατί όχι και εγώ;

Έκατσα κι έγραψα σε στίχους εκατό (μα , τι Ποίημα κι αυτό!) για την ζωή, τον θάνατο, τον πόλεμο, το μεταναστευτικό. Για έναν έρωτα που δεν μου’ κατσε κάποιο βράδυ, πριν καιρό… Για τον ήλιο που ήταν τότε να ΄βγαινε σ΄ ενάμιση λεπτό! Για το βαθύ σκοτάδι (πολλά σύννεφα γύρω μου θαρρώ…). ΄Εγραψα για τον γείτονα τον άθεο. Για τον θεό. (Εννοείται χωρίς ρίμα! σε πεζό!). Για την γωνιά , στου δρόμου το στενό… Για το φανάρι του αμαξιού μου που δεν ανάβει! (΄Αραγε τι να σημαίνει αυτό;). ΄Εβαλα κι ένα ερώτημα υπαρξιακό! Τι ποιητής θα ήμουνα χωρίς να έθετα έστω, έναν προβληματισμό! (Αν πάλι αυτό δεν γίνει αντιληπτό απ΄ το κοινό, ως ποιητής, τι θέλω δηλαδή να πω, θα φταίει στα σίγουρα το μικρό τους το απαίδευτο μυαλό…)

Για όλα όσα θα χώραγαν σε στίχους εκατό, Κάθε μου φράση έγραψα κι ένα άλλο σκεπτικό ! Μήπως έτσι μέσα σε ποιητές μπορέσω και χωθώ! Μια απλή κοπέλα, σαν εμένανε … Δηλαδή … Εγώ! (7/10/14)

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ - ΑΠΡΙΛΙΑΤΙΚΗ ΜΠΟΡΑ

,

ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ ΞΑΦΝΙΚΗ ΜΠΟΡΑ 

ΚΑΛΩΣ ΣΕ! 

ΒΡΕΓΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΣΟΥ

 ΑΦΗΝΩ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΜΟΥ 

ΝΑ ΚΥΛΟΥΝ… 

ΞΑΝΑΛΕΩ ΕΤΣΙ ΨΕΜΜΑΤΑ… 

ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Ο ΜΗΝΑΣ...

Η φωτογραφία από http://www.panoramio.com/

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ "ΕΡΩΤΑΣ , ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΚΑΕΙ ΤΟ ΚΥΜΑ"

ΒΟΤΣΑΛΑΚΙ ΛΕΥΚΟ.

ΜΟΝΟ ΤΟΥ.

ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΥΔΙΑ. ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ.

ΛΑΜΠΕΡΟ.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΜΥΡΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ  ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΤΟ ΧΑΪΔΕΥΕΙ ΣΕ ΚΥΜΑΤΑ . ΜΕ ΡΥΘΜΟΥΣ ΕΡΩΤΙΚΟΥΣ..

ΑΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ  ΠΟΥ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΡΜΑΙΝΕΙ..

ΚΑΙ ΚΕΙ ΠΟΥ ΘΕΡΜΑΙΝΕΤΑΙ ,ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΑΦΡΟΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΡΟΣΙΖΕΙ.

ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΕΥΡΕΣΗ ΤΡΙΩΝ.

ΓΙ΄ΑΥΤΟ ,ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΠΑΡΩ ΒΟΤΣΑΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ. ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΑΛΛΑΞΩ ΚΑΝ ,ΘΕΣΗ.

ΘΑ ΤΟ ΑΦΗΣΩ ΕΚΕΙ ΠΟΥ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΒΡΕΘΗΚΕ.

ΝΑ ΧΑΡΕΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΟΥ!

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ " Δεν είμαι ένα, είμαι πολλά "

Πίνακας Ε. Κορομάντζου 

Ουκ εν τω πολλώ το ευ, μα φευ, δεν είμαι ένα, είμαι πολλά…

Είμαι και γη και ουρανός, θάλασσα και στάσιμο νερό. Μετά πυρ κι ατμός και κάμπος και βουνό. Είμαι γυνή, παιδί κι ανήρ σ΄ένα σώμα, μία ψυχή. Αλλοτε μάνα κι άλλοτε κόρη έπειτα δούλα, μετά κυρά. Παντού δοσμένη και πουθενά… Σαν ερωμένη. Από αίμα, ανεμώνες, είναι τα κόκκινα φιλιά!

Δεν είμαι ένα! Είμαι πολλά…

21/11/14

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ "Φως, σκοτάδι,φως"

Πίνακας - Ευδοξία Κορομάντζου 

Της Φωτεινής της έκοψαν το φως. Μίκρυνε η μέρα της, μίκρυνε κι η ζωή της.

Μεγάλωσε μετά το μέτωπό της. Προστέθηκε στα μάτια ανάμεσα ρυτίδα κάθετη ,φόβου μεγάλου. Τα χείλη εστεγνώσανε. Τα λόγια ελιγοστέψαν. Κι η ανάσα της συχνά πυκνά, αδύνατη να βγει…

΄Εσκυψε κι άλλο προς τη γη… Έτσι η γυναίκα περπατούσε. Δεν πέρασε ξανά από της λαϊκής τη γειτονιά, μην και νομίσουν πως υπολείμματα ζητούσε... Μα ούτε στάθηκε στης εκκλησίας τα σκαλιά, για να παρακαλά! Ούτε που κοίταξε ξανά τον ουρανό.

Η Φωτεινή, ολημερίς καθάριζε βρωμιές, Κι όσο ελάμπανε απ΄τα δικά της χέρια τα ξένα σπίτια , οι λάμπες στο δικό της παρέμεναν σβηστές.

Η Φωτεινή φοβόταν τα σκοτάδια. Πώς να μπορέσει να κοιμηθεί , μα πάλι , πόσο ν΄ αντέξει ξύπνια; Αν έρχονταν δράκοι κι άγρια θεριά στον ύπνο της για να της πάρουν τη ζωή; Της έφτανε ο θάνατος κάθε της μέρα , κάθε πρωί…

Kαι τότε, λίγο προτού πλαγιάσει μέσα στο μαύρο σπίτι άναβε κεριά , πολλά κεριά , απ ΄την συσκευασία των εκατό, αυτήν την μόνο με τρία ευρώ.

Κοιμήσου ήσυχα λοιπόν κι ονειρέψου… Πως κάποτε θα ανατείλει φωτεινός ο ήλιος τόσο που δεν θα υπάρχει τοίχος για να του κόψει τις αχτίδες. Τότε θα πεθάνουν τα σκοτάδια σου γιατί θα τον φοβηθούν… τόσο που θα΄ ναι λαμπερός!

Φωτεινή, ο δικός σου φόβος θα κρατήσει για λίγο… ΄Εσσεται ήμαρ!

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ {Σώπασε...}

" Σώπασε ξαφνικά 

όταν πήραν από μπροστά της τα χρώματα

 που ζωγράφιζε τους πίνακες 

της φαντασίας της.

Σώπασε όταν 

γέμισε μέσα της θυμό γιατί 

δεν της επέτρεπαν άλλο να ονειρευτεί.

Σώπασε 

για να τους ακούσει να μιλούν! ΄

Ακουγε παραπάνω

 απ΄όσα έλεγαν...

Σώπασε

 γιατί τα δάκρυά της ήταν πάντα σιωπηρά.

Σώπασε μέχρι την ώρα της κραυγής!'"

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ - Ενας ΠΙΝΑΚΑΣ, μια ΕΥΧΗ

Ευδοξία Κορομάντζου 

ΕΥΧΗ

Να ζωγραφίζω!/

Χρώμα, έρωτα, φύση/

τα πάντα σ΄ένα.

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ "ΕΙΠΑ ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΩ"

Edward Coley Burne-Jones -  Pan and Psyche

Bράδυασε κι είπα να μαγειρέψω.

Φόρεσα ποδιά, κεντημένη στις γωνιές της με λουλούδια. 

Πορτοκαλί και κίτρινα.

 Στην αυλή , πήγα κι άναψα φωτιά 

στον παλιό φούρνο τον χτιστό. 

Χωρίς τσουκάλι, χωρίς υλικά,

 άρχισα να μαγειρεύω. 

Κι η φωτιά όλο και φούντωνε,

χρωμάτιζε τα γύρω μου πορτοκαλί. 

Μυρωδιές ξεχύνονταν , ευωδιαστές, γαργαλούσαν την όσφρηση, 

τσιμπούσαν το στομάχι.

Τον είδα, μόλις ξεπρόβαλε, πίσω από τον θάμνο. 

Με περιέπαιζε, χορεύοντας στα τραγοπόδαρά του,

 παίζοντας τον αυλό. 

Μέθυσα απ΄τον χορό του κι ακολούθησα. 

Κι όλα, μα όλα , έγιναν πορτοκαλί!

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ - ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ

Αριάδνη - Θησέας 

Η Ευδοξία Κορομάντζου είναι μητέρα δύο παιδιών και εργάζεται σε δημόσια υπηρεσία. Είναι αυτοδίδακτη ζωγράφος. Αρχισε να ζωγραφίζει από τα παιδικά της χρόνια , κάποια στιγμή σταμάτησε ενώ ξανάρχισε να ζωγραφίζει την εποχή της κρίσης " για να μπορέσω να αντέξω την καθημερινότητα,για να βλέπω χρώματα παντού!! " όπως η ίδια εξομολογείται.

Πολλούς πίνακές της τους συμπληρώνει με ποιήματά της!! Αρμονική συνύπαρξη Εικόνας και Λόγου!

Μια καλή φίλη με πολλά κοινά μ΄εμένα...

Περιέργεια

Το χρώμα του έρωτα δεν είναι κόκκινο! Πορτοκαλί είναι!

Πες μου μια ιστορία...

 Ζεσταίνομαι!!

Λευκά λουλούδια
με πάθος θα βαφτείτε
κόκκινο χρώμα.

Μήδεια -Ιάσονας

Τραγουδοποιοί για λίγα ψίχουλα...

Από Έρωτα
πυρακτωμένη Ψυχή,
ουρανοτροπείς!

Παγώνι

΄Εκτορας

΄Επεσε ένα αστέρι από τον ουρανό κι έγινε κόκκινο!

Κόκκινα ψαρόπουλα ανοίξανε φτερά, 

πανιά σαλέψαν στους λόγους του Ανέμου. 

Ταξίδεψα σε θάλασσες χωρίς να βρω στεριά. 

Συνέχισα! 

Ιθάκες δεν εζήτησα, δεν πόθησα ποτέ μου! 

Εύη , 13/12/13 

Σμήνος, καλοκαίρι 2013

Του ρόδου τα εκατόφυλλα

πέπλα να γίνουν! 

Μ΄αυτά να σε σκεπάσει ο Μορφέας 

στην αγκαλιά του σαν βρεθείς!

 
Ως μήλο χρυσό
ξημέρωσε ο ήλιος.
΄Επος ξεκινά.

(19/8/14)

"...Θέρος, τα όσα στην ώρα σου μου έχεις κομίσει δώρα,
άφηκαν, σαν της άνοιξης, τις ομορφιές τους πίσω.
χαίρε, φθινόπωρο ήμερο: τη θύρα ανοίγω τώρα,
που ήρθε να κρούσει η χειμωνιά χωρίς ν΄αντιμιλήσω..."
Ζαν Μωρεάς, Από τις Στροφές, μτφ. Τέλλος Άγρας

(Νέο Πλανόδιον, Καλοκαίρι 2014,σελ. 177)

Κρύψου!

Κρύψου !Μετρώ ως το δέκα!
Μην φανερωθείς!
Κρύψου μέσα στις ζωές των άλλων! Ένα!

3/11/14

ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΗΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΗΣ ΗΜΕΙΣ ΚΥΡΙΟΙ
Διογένης ο Οινοανδεύς

Από αίμα, ανεμώνες, είναι τα κόκκινα φιλιά!

Ποιήματα της Ε. Κορομάντζου - αρκετά μάλιστα συνδυασμένα με πίνακές της- θα βρείτε εδώ 

ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΕΥΔΟΞΙΑ " ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΓΚΡΙ "

Φωτογραφία Ε. Κορομάντζου 

Ας γίνει η ζωή μας τριαντάφυλλο , αφού πια ,μεγαλώσαμε κι αφήσαμε τις μαργαρίτες, μαδημένες, στα παιδικά μας χρόνια…

Κάθε του φύλλο ας γίνει και κάτι από την μέρα μας! Ένα, ας είναι το καλημέρα που θα πεις στον εαυτό σου, μόλις ξυπνάς! Το δεύτερο, η ησυχία που θα κάνεις ,ν΄ακούσεις το κοτσύφι που καλημέρα λέει κι αυτό! Το τρίτο φύλλο, να είναι το τέντωμα του κορμιού σου !΄Ολος ν΄αγγίξεις τον ουρανό! Το άλλο, ας είναι η καλή κουβέντα που θα πεις στον διπλανό σου… Το φύλλο μετά, να είναι ένα χαμόγελο ζεστό, κι άλλο , ένα βλέμμα , κάπου, τρυφερό… Μετά, ας είναι το μπράβο που θα σου πεις για κάθε τι που προσπαθείς! Μπράβο και στον συνάδελφο, στον φίλο, σε όποιον εκτιμάς. Γεμίζει έτσι το τριαντάφυλλο, σιγά σιγά… Δώσε σε άλλο του φύλλο ,την σιωπή σου. Ν΄ακούσεις ένα παιδί που σου μιλά… Σε άλλο , βάλε την ώρα που θα χαρίσεις στον εαυτό σου, μικρή χαρά, δωράκι μια ξαποστασιά. Ένα φύλλο, να είναι η σκέψη προς τους γονείς σου. Μην τους ξεχνάς! Άλλο , να είναι ο έρωτας που ζεις… ή που ζητάς! Έφτασαν ήδη τα τριάντα; Μην τα μετράς! Γέμιζε, γέμιζε φύλλα ζωής, πλατειά! Τι κι αν το τριαντάφυλλο που φτιάξεις έχει για χρώμα μωβ-γκρι; Από κόκκινα πολλά, τα τριαντάφυλλα τα γκρι, μυρίζουν πάντα πιο βαθειά!

5/5/2014