Ετικέτες
- Άρθρα
- Βιβλιοπαρουσίαση
- Γλυπτική
- Διαθεματικότητα
- Εκδηλώσεις
- Επιστήμη
- Ζωγραφική
- Θέατρο
- Θέατρο.
- Ιστορία
- Κινηματογράφος
- Κοινωνία
- Λαογραφία
- Λογοτεχνία
- Μνήμες
- Μουσική
- Μουσική.
- Μυθολογία
- Παιδεία
- Περιβάλλον
- Σαν Σήμερα
- Σύγχρονη Λογοτεχνία
- Ταξιδιωτικές Εντυπώσεις
- Τέχνη
- Τεχνολογία
- Τηλεόραση
- Υγεία
- Φιλοσοφία
- Φωτογραφία
- Ψυχολογία
Τετάρτη 7 Μαΐου 2025
BookPoint & ΟΣΔΕΛ: Εκδήλωση για την παρουσίαση των δεδομένων της ελληνικής βιβλιοπαραγωγής 2024, στην 21η ΔΕΒΘ
ΣΠΥΡΟΣ ΖΑΧΑΡΑΤΟΣ "Όμως τα πουλιά θα τραγουδάνε "
Είπες θα μου μοιάσεις κι έγινες Άνοιξη! Μα εγώ από παιδί του Μάη Νοέμβρης έγινα μελαγχολικός. Τώρα που άσπρισα, με μαύρη την καρδιά... Όλα τα ξόδεψε νιάτα και χρόνια κι ευωδιές για τα παιδιά της ανάγκης τ' αδέσποτα και τους απελπισμένους. Όλα, ψωμί κι αλάτι και λυγμό... Τώρα μονάχος πορεύομαι για το νησί της ευτοπίας! Όταν αμοίβομαι για το αίμα μου και τις αϋπνίες, τα μοιράζω δίκαια από την αρχή... Όπως έλεγε ο Τάσος Λειβαδίτης: "Γυναίκα, κάποιοι έχουν ανάγκη περισσότερη, από εμάς!" Κι ο πατέρας μου άλλος κι αυτός με τις συμβουλές του: "Ποίηση γράφεις, κοροΐδο θα σε πιάνουν οι πονηροί, άσε τις στεριάς τα κύματα άνεργος θα πνιγείς, στο πόστο του Καββαδία! Όμως τα πουλιά θα τραγουδάμε τα λόγια σου..." Σπύρος Ζαχαράτος Αθήνα 7-IV-25
Carpe " Έξοδος κινδύνου...'
Μέσα μας,
στους εαυτούς που χάσαμε,
μέσα στις σάπιες συνειδήσεις
οι αλήθειες μείνανε
να αιωρούνται αβέβαιες.
Ένα χαμόγελο άφησα,
μια κίνηση ευγενική,
για όσους πέρασαν,
διαβάτες μελαγχολικοί
της καθημερινής συναλλαγής.
Αποδέκτες της αγάπης
αναζητούν τις λέξεις
που ειπώθηκαν τις ώρες
της υπέρβασης.
Πορεία προς την έξοδο κινδύνου,
η επέλαση των συναισθημάτων
απ' τους κρυφούς αναπαλμούς της σάρκας .
Carpe .
Τρίτη 6 Μαΐου 2025
ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ "H Πρωτομαγιά και ο Homo Digitalis της AI"
*Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"
*Τα "παραλειπόμενα" της Πρωτομαγιάς
& Όταν η επανάληψη και η συνήθεια αφυδατώνουν την έμπνευση, τη δυναμική των συνθημάτων και τελικά το ίδιο το νόημα της Ημέρας...
"Η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία είναι απεργία"
139 χρόνια από τον εργατικό ξεσηκωμό του Σικάγου (1/5/1886) τι μπορεί να σημαίνει το γνωστό σύνθημα του εορτασμού της Πρωτομαγιάς στον σημερινό εργαζόμενο της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI);
Η απεργία είναι ένα μήνυμα των εργαζομένων προς τον εργοδότη, την κυβέρνηση ή το σύστημα; Η συμμετοχή σε μία απεργία σήμερα ενέχει κινδύνους απόλυσης ή συνέπειες άλλου είδους, όπως παλιά; Η απεργία ως πολιτική πράξη βιώνεται από το υποκείμενο ως ένα αναφαίρετο δικαίωμα της δημοκρατίας μας ή ως ένα χρέος προς τους αγώνες του παρελθόντος;
Μπορεί για τον σύγχρονο εργαζόμενο να μην συνιστά δίλημμα το δίπολο του συνθήματος "δεν είναι αργία, είναι απεργία", αφού οι περισσότεροι και όταν επιλέγουν τις ομορφιές της Φύσης που απλόχερα χαρίζει ο Μάης δεν σημαίνει ότι αγνοούν το νόημα της Ημέρας ή αδιαφορούν για την κληρονομιά της θυσίας όλων εκείνων που διεκδίκησαν με αντίτιμο το αίμα τους το τρίπτυχο "8 ώρες εργασία, 8 ώρες ξεκούραση και 8ώρες ύπνο".
των κοινωνιών;
"Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας"
Πόσο και πόσους μπορεί να αφυπνίσει το παραπάνω σύνθημα και να διαμορφώσει την πολιτική ταυτότητα και τις κομματικές επιλογές του σύγχρονου πολίτη;
Μπορεί σε κάποιους χώρους εργασίας το 8ωρο να έγινε 10ωρο. Μπορεί κάποιοι να καταφεύγουν σε δεύτερη εργασία είτε για να επιβιώσουν είτε για να απολαύσουν όλα τα δώρα του καπιταλισμού (δεν είναι τυχαίο που τα αυτοκίνητα τύπου SUV πληθαίνουν τελευταία και γεμίζουν τους ελληνικούς δρόμους).
Ερωτήματα και διλήμματα για τον καθένα που από τη μία πλευρά βλέπει τα λάβαρα των απεργών και ακούει τα συνθήματά τους κι από την άλλη βλέπει το πλήθος των ανθρώπων που γιορτάζει στην εξοχή τα δώρα της φύσης.
Το σύνθημα "Η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία, είναι απεργία" θα εξακολουθεί να κεντρίζει την ταξική μας συνείδηση κάθε Πρωτομαγιά, ενώ από την άλλη οι αλγόριθμοι της Ψηφιακής Εποχής και οι υποσχέσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης δημιουργούν νέα δεδομένα σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας.
Μέλλει να δούμε αν την αλλαγή θα φέρουν οι υψωμένες γροθιές των εργατών ή οι απαντήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Κατά τα άλλα εμείς, πέρα από συνθήματα και επαναστατικές ιαχές, ας ακολουθήσουμε τις προτροπές ενός ποιήματος των σχολικών μας χρόνων του Άγγελου Βλάχου.
«Ο Μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή. Δώρα στα χέρια του πολλά Και όμορφα κρατεί Και τα μοιράζει γελαστός Σε όποιον το ζητεί».
Από https://iliasgiannakopoulos.blogspot.com/
A poem by Maria Miraglia- Italia
When The Chalice Rises
No one knows
if the sacred narrative is
like the church fathers
tell us
Collected events
from distant a past
reported by rumours
that speak of hell and heaven
of Cain and Abel
of the Magdalen
the snake and the apple
Everything suggests
imaginary stories
for foolish and gullible people
told in an archaic language
the modernity refuses
to understand
But when on the altar
the chalice rises
in reverent silence
bow the bystanders their heads
@ Maria Miraglia
Poems of Sajid Hussain from Pakistan
"Don't be sad" Ahmed Miqdad Gaza





