ΑΓΕΡΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΕΝΙΟ
Αγέρι μικρό, τριανταφυλλένιο
στα νέφηπαιχνιδίζει, στον ήλιο γελάει,
στις θάλασσες τρέχει
σαν όνειρο ρόδινο, νεανικό.
Και μπαίνει σε κάμαρες με μύριες καμπάνες,
με πρόσωπα άυλα, με χίλιες ζωές,
και λεύτερο αγγίζει κατάβαθους πόθους,
λικνίζεται ξένοιαστο σε χρόνους καημούς.
Αγέρι λεβέντικο που σβήνει τη θλίψη
κι ανοίγει τα ουράνια να ’ρθουν τα πουλιά
και ραίνει μ’ αμάραντα λουλούδια τα στήθη
κι ακούγονται οι άσπιλες, βαθιές προσευχές.
Φυσάει φουριόζικο και κλείνει το μάτι
σε κύματα ασίγαστα στο βάθος του «είναι»
και σπέρνει τη λύτρωση με μύρια τραγούδια
σε μύχιες, γεμάτες κρίνα ακρογιαλιές.
Ιωάννα Αθανασιάδου
🌸🌸
ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ
Βουνά αγκαλιασμένα με τον άνεμο,
ίσκιοι πελώριοι που ακροπατούν στους ουρανούς,
αφήνουν λεύτερα τ’ άγρια πουλιά,
μαρτυρούν ιστορίες και κρυμμένα μυστικά.
Κατεβαίνουν τις πλαγιές τους άλογα με μαύρες χαίτες,
γυρίζει τ’ αγέρι κι απιθώνει όρκους στις ψηλές κορυφές.
ένα πέρασμα μυστικό οδηγεί στα λημέρια των γιγάντων,
ολοένα ο παραμυθάς στις σπηλιές τους
ζωγραφίζει νέους τόπους μακρινούς.
Τα γυμνά μονοπάτια γεμάτα ομιλίες σιωπηλές των βράχων,
λόγια φυλακισμένα ελευθερώνονται,
Αρχάγγελοι τραγουδούν στους ήλιους
με φωνή ανθρώπινη και βαθιά.
Ρυάκια κυλούν σιγομουρμουρίζοντας,
μικρή πεταλούδα κάθεται στα ματόκλαδα των κοριτσιών
με τ’ αγνά τους φιλιά φυλαγμένα στις βαθιές τους αγάπες,
περνοδιαβαίνουν οι κιθαριστές με τις γλυκόλαλες κιθάρες στην καρδιά.
Λεβέντες οι βοριάδες χορεύουν αγκαλιασμένοι με αγάλματα
πλάι σ’ άγρια φαράγγια,
ο χρόνος χορευτής και τραγουδοποιός,
άσπιλα τα φιλιά των απάτητων κορυφών στα βλέμματα τα βαθιά.
Ιωάννα Αθανασιάδου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου