Υποδύομαι την εξαίρεση
στον μεγεθυντικό φακό της νύχτας,
γλυστρώ στις ταλαντώσεις του χρόνου .
Στην απραξία αντανακλούν οι ψευδαισθήσεις,
στοιχειώνουν κάθε σκέψη .
Η ζωή εξατμίζεται
με πράξεις φθαρτές .
Η επιφάνεια της συνήθειας
μια μελαγχολία θερινή
που κατακλύζει τα στήθη .
Ένα εξαίσιο ερείπιο τα καλοκαίρια
με υφή βελούδινη .
Στον ενεστώτα χρόνο που περίσσεψε
αυλακώνω τα μέσα μου
με την νυχτερινή ευωδιά των λουλουδιών .
Στον δρόμο της συνύπαρξης
είμαστε πλέον απόντες .
Carpe .
...


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου