Τα άυλα τοπία δεν ξεθωριάζουν,
ακουμπάνε για λίγο στο σύμπαν
και μετά χύνονται
μέσα στα ξέφωτα του νου .
Στη βιασύνη του χρόνου παλεύω
με την μαύρη σκόνη
της εφήμερης ύλης .
Οι μέρες καταποντίζονται
μέσα στη σιωπή .
Στιγματισμένες απ την φθορά
οι πόλεις ξαγρυπνούν,
προσμένουν τα ρομαντικά ιδανικά .
Μέσα σε τούτον το ζόφο
στόλισα την ψυχή μου με λουλούδια .
Μια ικμάδα ζωής φάνηκε
στο πρώτο φως του ήλιου .
Carpe .


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου