ΣΟΦΙΑ Δ. ΝΙΝΙΟΥ - ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

 

«Καλοκαίρι», Σοφία Δ. Νινιού


Φεγγαράκι
Αεράκι
Δειλινό
Καλοκαιράκι

Περπατούσε κι έλεγε και ξανάλεγε:

Φεγγαράκι
Αεράκι
Δειλινό
Καλοκαιράκι

Τέσσερις μόνο λέξεις κι η ψυχή της άνοιγε. Τα πόδια της δεν πάταγαν γη. Πέταγαν. Δηλαδή αυτή πέταγε.

Πέταγε εκείνο τ’ απόγευμα που αποφάσισε να πάει να συναντήσει το καλοκαίρι.